URI:
   DIR Return Create A Forum - Home
       ---------------------------------------------------------
       ZenAudio Forum
  HTML https://zenaudio.createaforum.com
       ---------------------------------------------------------
       *****************************************************
   DIR Return to: Digitale bronnen
       *****************************************************
       #Post#: 8731--------------------------------------------------
       Zin en onzin van hi-res audio
       By: BlackMonk Date: June 15, 2024, 10:59 am
       ---------------------------------------------------------
  HTML https://www.youtube.com/watch?v=SRrOCoEBcqM
  HTML https://www.youtube.com/watch?v=3DJMj_v-i0Y
       Dit zijn twee video's van mensen die vinden dat hi-res audio
       compleet zinloos is en dat je er dus niet je zuurverdiende geld
       aan moet uitgeven.
       Op zich is dat eigenlijk volledig correct. Die hi-res is wél
       nuttig voor platenfirma's en iedereen die bewerkingen doet van
       muziek alvorens er een master van te maken die bedoeld is om
       naar het grote publiek verdeeld te worden op fysieke media of
       via digitale weg.
       Denk aan een jpg: als je die in een beeldverwerkingsprogramma
       laadt en er begint wijzigingen op te doen zeker als je meermaals
       bewaart en terug inlaadt voor meer wijzigingen, dan wordt de
       beeldkwaliteit steeds slechter. Daarom zou je best een
       verliesloos origineel beeld hebben in een zeer hoge resolutie
       dat je dan naar hartelust kunt editeren omdat je het
       uiteindelijk in een lagere resolutie zult bewaren voor de
       master. Die redenering geldt ook voor muziek.
       Mensen zijn inderdaad fysiek niet in staat het verschil te horen
       tussen muziek in 24 bit 96 kHz (of nog hogere resolutie) en 16
       bit 44,1 kHz omdat die laatste, de cd-resolutie, al gekozen was
       om meer te doen dan wat het menselijk gehoor aankan. Maar
       apparatuur kan dat dus wel.
       Hi-res alleen geeft je géén kwaliteitsgarantie. Er is ook nog
       het dynamiekbereik van de muziek, hoeveel dB er ligt tussen de
       stilste en de luidste passages in de muziek. Tussen pianissimo
       pppp en fortissimo ffff, met andere woorden. In de zogenaamde
       "loudness wars" hebben platenmaatschappijen beslist om zoveel
       mogelijk dynamiek uit de muziek te halen, zodat ze het gemiddeld
       volume zo hoog mogelijk konden zetten. Het argument is dat als
       luisteraars doorheen verschillende muziekbronnen "bladeren", ze
       blijven hangen bij wat het luidste klinkt. In dat geval zou het
       bij de uitzending of in het afspeelapparaat zo'n
       dynamiekreductie toegepast moeten worden, maar niet in de bron
       zelf want dan kan niemand het nog mét dynamiek horen - ongeacht
       hoe goed zijn of haar hifi is. En als je een voldoende hoge
       resolutie en voldoende dynamiek hebt, is er nog geen garantie op
       kwaliteit. Want dan is ook nog de zorg die besteed is aan de
       opname zelf belangrijk: geen ruis, geen vervorming, geen
       hoorbare "artefacten" en natuurlijk dat de artiesten een goede
       dag hebben en een bijzonder goede prestatie neerzetten. Als aan
       die voorwaarden niet voldaan is, zal ook de allerbeste
       technische kwaliteit je niet helpen tot een goed eindproduct te
       komen.
       Je hoort mensen soms zeggen dat een vinylplaat véél beter klinkt
       dan dezelfde opname op cd. Dat is zeker niet altijd waar, maar
       het kán wel. En dat ligt effectief aan mixing en mastering. Vaak
       kiest men andere instellingen en configuraties voor een
       "analoog" eindproduct dan voor een digitaal eindproduct. En ja,
       dat kan ertoe leiden dat vinyl dan beter klinkt hoewel de
       resolutie en dynamiek allebei flink lager zijn dan bij cd.
       Vrijwel alle muziek die tijdens de loudness wars op zowel cd als
       vinyl is gezet, klinkt beter op vinyl omdat je daar pervers
       genoeg meer dynamiek krijgt. Krankzinnig als je bedenkt dat een
       cd tot 105 dB dynamiek aankan en vinyl met moeite aan 20 dB
       geraakt.
       Dus heb je hi-res nodig om meer van muziek te kunnen genieten?
       Nee! Hoor je het verschil met een goed opgenomen cd? Nee! Als je
       het aan dezelfde prijs of lager kunt krijgen, go for hi-res.
       Maar hou het anders bij cd. Klassieke muziek is over het
       algemeen zeer goed behandeld op cd, dus daar ga je vrijwel
       altijd een betere kwaliteit krijgen dan op vinyl voor dezelfde
       muziek. Moderne opnames worden in muziekstudio's overal te
       wereld en voor alle genres gemaakt in zéér hoge resoluties, vaak
       192 kHz 32 bit of zelfs Mbits/s en 128 bit of zo. Compleet
       ridicuul, maar het kan technisch, dus waarom niet? Voor een
       eindgebruiker heeft het dus géén zin om hiervoor te kiezen omdat
       het effectief onhoorbaar is voor een mens. Dus zoals hoger
       vermeld: kijk naar de prijs en koop het alleen als het of
       dezelfde prijs of goedkoper is dan een cd. Maar er méér voor
       betalen? Nee hoor.
       #Post#: 8891--------------------------------------------------
       Re: Zin en onzin van hi-res audio
       By: BlackMonk Date: November 2, 2024, 6:17 am
       ---------------------------------------------------------
  HTML https://youtu.be/qZnU9xEmuzg
       Paul McGowan van PS Audio laat zijn licht schijnen over Tidal en
       Qobuz en hun 24 bit 96 kHz aanbod.
       Hij gaat hier in de fout door te mijmeren over mogelijke
       verschillen in de flac codecs. Die zijn er, maar dat is niet het
       probleem bij streamingdiensten.
       Voor de duidelijkheid: er bestaan open source codecs voor flac,
       maar er bestaan er ook commerciële (voor Windows en voor MacOS,
       voor Linux heb ik geen weet van een commercieel aanbod, lijkt me
       ook weinig zin te hebben). Flac maakt gebruik van een
       verliesloze compressie om de benodigde opslagruimte voor een
       muziekbestand (meestal één track van een album, maar een flac
       die een volledig album bevat kan ook) in zowat de helft te
       kappen. Allemaal zonder verlies. Dus als je zo'n flac (die kun
       je zien als een soort zip-bestand, maar dan geoptimaliseerd voor
       muziek) "uitpakt", krijg je een wav. En omdat je bij een flac
       codec kunt kiezen voor hoe sterk de compressie moet zijn (vanaf
       0: geen compressie tot 9 beste inkrimping) kunnen twee flacs met
       dezelfde muziek aan boord een verschillende omvang hebben, dat
       is dus afhankelijk van hoe sterk je de compressie koos. Ook al
       heb ik tegenwoordig meer dan ruimte genoeg, als ik zelf een flac
       aanmaak na een rip van een album, dan kies ik altijd voor
       compressiefactor 9, de beste. Qua werksnelheid maakt dat
       tegenwoordig niks meer uit en ik ben het gewend van in de tijd
       dat je wél spaarzaam moest omgaan met opslagruimte. Maar niets
       houdt je tegen met compressiefactor 0 en dus zonder compressie
       te werken, het zorgt er alleen voor dat je flac dan groter
       wordt. Dan is er in feite nog één verschil tussen flac en wav en
       dat is metadata. Het flac-formaat bevat metadata en elke
       muziekspeler op deze planeet kan die weergeven tijdens het
       spelen. Wav had oorspronkelijk geen metadata, maar het is later
       wel aan het formaat toegevoegd. Het probleem is dat ik weinig
       muziekspelers ken die metadata voor wav ondersteunen en dus zie
       je geen info over album, artiest en muziektrack al wordt meestal
       wel de bestandsnaam van de wav getoond.
       Dus: ook streamingdiensten kunnen een keuze maken in flac-codec
       bij het opslaan van muziek in hun opslagsystemen. Ze kunnen ook
       (dat zou niet mogen, maar het kan dus wel) nog veel meer
       opslagruimte besparen door muziek op te slaan in mp3 of ogg (=
       opensource versie van mp3) en die dan bij het opvragen van een
       klant te gaan upsamplen naar het gewenste formaat. Ik heb sterke
       vermoedens dat dit gebeurt, maar kan het niet bewijzen. Al heb
       ik Qobuz er een tijd geleden wel op betrapt dat ze geüpsamplede
       cd's verkochten als "hi-res" 24/96, wat dus eigenlijk fraude
       was. Al zagen zij dat natuurlijk niet zo.
       Daarom gebruik ik geen muziekstreamingdiensten: als klant heb je
       geen enkele controle over de data die men naar je toestuurt.
       Zelfs als ze zeggen dat dat flac is, weet je dat in feite niet.
       Je krijgt immers geen flac toegestuurd maar een datastream die
       door je afspeelclientsoftware omgezet wordt in muziek. Dus zo'n
       muziekstreamingdienst kan zelf vrij beslissen wat ze doet met de
       data die ze naar jou toe stuurt: wel of niet comprimeren, met of
       zonder verlies werken en zelf melden dat ze verliesloze 24/96
       flacs naar je toesturen. Bij de flacs die ik zelf maak bepaal ik
       zelf hoe het gebeurt én met maximale kwaliteit. En eenmaal
       opgeslagen verandert dat niet meer.
       En daarom kan ik muziekstreamingdiensten niet aanraden als je
       met aandacht naar muziek wil gaan luisteren. Als
       achtergrondmuziek of "muzikaal belang" is het natuuriljk wel
       prima. Er zijn al veel mensen die vaststelden dat een cd veel
       "beter" klinkt (vaak vinden ze dat het dynamiekrijker en
       gedetailleerder klinkt) dan een stream via Tidal of Qobuz. Dat
       kan dus, afhankelijk van het moment waarop je die stream
       afspeelt. Het kan ook altijd zo zijn. Dat weet je alleen als je
       zo'n stream meermaals op verschillende tijdstippen en dagen van
       de week afspeelt en telkens vergelijkt met hetzelfde album op
       cd.
       Vergelijken met vinyl heeft over het algemeen weinig zin.
       Daarvan heb ik al ooit uitgelegd dat - zeker voor popmuziek -
       vinyl vaak een dynamiekrijker geluid laat horen vanwege de
       idiote beslissing van een paar marketing- en product-managers om
       veel tot alle dynamiek te gaan weghalen uit hun digitaal aanbod
       "omdat dat beter verkoopt" (wat niet waar is). Zelfs waar dat
       niet het geval is en het digitale aanbod een hoger tot veel
       hogere dynamiek aanbiedt (een cd kan tot 105 dB gaan, een
       platenspeler moet het vaak bij 40 dB opgeven en dan heb je al
       een héle goede), dan nog kunnen er verschillen gemaakt zijn in
       het afmixen van de twee producten en hoor je dan toch verschil
       in de plaatsing van de instrumenten en hun afbeelding daarvan in
       het weergegeven 3D-podium. Persoonlijk snap ik niet waarom je
       voor een stereomix een andere afmixing zou gebruiken voor
       digitaal en vinyl. Alles mag daar hetzelfde zijn, alleen moet je
       voor vinyl de dynamiek wel beperken omdat dat systeem fysiek
       niet zo'n hoge dynamiek aankan als digitaal. Maar dat mag
       eigenlijk het enige verschil zijn. Maar uit ervaring weten
       forumlid ThomasMan en ikzelf dat dat niet zo is.
       #Post#: 8898--------------------------------------------------
       Re: Zin en onzin van hi-res audio
       By: missionman Date: November 4, 2024, 1:35 pm
       ---------------------------------------------------------
       Persoonlijk ben ik zeer tevreden van de geluidkwaliteit van
       Qobuz, en vind ik het heerlijk om zoveel nieuwe muziek te kunnen
       ontdekken voor een al bij al bescheiden bedrag per maand.
       Uiteindelijk kan ik voor dat bedrag hoogstens één CD per maand
       aanschaffen.
       CD.'s die ik dan echt de moeite vind koop ik dan vaak nog.
       Maar gelijk stellen dat streaming diensten een inferieure
       kwaliteit bieden vind ik toch redelijk kort door de bocht.
       *****************************************************