DIR Return Create A Forum - Home
---------------------------------------------------------
ZenAudio Forum
HTML https://zenaudio.createaforum.com
---------------------------------------------------------
*****************************************************
DIR Return to: Muziek, artiesten, componisten, optredens en concer...
*****************************************************
#Post#: 4292--------------------------------------------------
Re: Nieuwsberichten
DIR By: BlackMonk
Date: May 23, 2019, 6:51 pm
---------------------------------------------------------
Important Notice!
Someone tried to vandalise the database by deleting about 76k
entries. I restored those entries and have temporarily disabled
the delete and edit functions to prevent further damage. In
foresight I have implemented those functions in a
non-destructive manner. Nothing is actually deleted but just
flagged as such. Edits just create a new copy of an entry but
leave the previous version intact.
This incident makes me think about introducing user accounts
where users can only edit or delete their own entries. Maybe I
will keep it simple by letting every album be created with some
kind of password that the user can define when uploading the
log. This way they can edit or delete their entries but not
others. There have been other deletions in the past, mostly by
people who think that vinyl, MP3 or self-improved versions of
albums should not be there. I will address this issue in an
upcoming FAQ at some time in the future.
I deliberately designed this project as a community project with
wiki-like user privileges (everyone can do everything). I'm not
a company, I (a single person) run this project in my free time
and it is not my top priority in real life. This is why I don't
respond to e-mails in most cases and why I don't introduce
updates often. But I care about this project nonetheless and see
that it is important to people. Major issues are always
addressed at some point.
HTML http://dr.loudness-war.info/
Ik mag hopen dat degene die dit deed vele eeuwen lang mag
branden in de hel!
#Post#: 4293--------------------------------------------------
Re: Nieuwsberichten
DIR By: missionman
Date: May 24, 2019, 1:12 am
---------------------------------------------------------
Ik mag hopen dat degene die dit deed vele eeuwen lang mag
branden in de hel!
[/quote]
Amen. >:D
Maar serieus, inderdaad schandalig dat iemand zo'n mooi project
schade wil toebrengen.
#Post#: 4351--------------------------------------------------
Re: Nieuwsberichten
DIR By: BlackMonk
Date: June 12, 2019, 5:22 am
---------------------------------------------------------
“Meer dan half miljoen audio-opnames van legendarische
muzikanten gingen in vlammen op”
Een brand bij Universal Studios Hollywood in 2008 heeft
vermoedelijk veel meer schade aangericht dan aanvankelijk werd
aangekondigd. Tot voor kort werd gedacht dat de brand enkel een
videokluis met “wat oude kopijen” in de as had gelegd. Volgens
een onderzoek van New York Times Magazine gingen echter ook zo’n
half miljoen audio-opnames in vlammen op. De krant spreekt van
“de grootste ramp in de geschiedenis van de hedendaagse
muziekindustrie”.
HTML https://imgur.com/OlZkNfM.png
Toen het nieuws van de brand elf jaar geleden voor het eerst
werd openbaar gemaakt, deelde Universal mee dat onder andere de
attractie ‘King Kong’ getroffen werd, alsook oude werken,
waaronder die van bekende muzikanten uit de jaren 1940 die in de
kluis opgeslagen lagen. Het nieuws over de brand ging al snel de
wereld rond. Daarbij werd vooral gefocust op de verloren
video-opnames.
Universal deelde destijds mee dat “er in geen geval materiaal
vernield was waarvan slechts één exemplaar bestond”. In een
vertrouwelijk rapport uit 2009 schatte de Universal Music Group
echter dat er in totaal zo’n 500.000 songs verloren gingen.
De omvang van de catastrofe is niet te overzien, stelt New York
Times Magazine, dat de zaak nu helemaal uitspitte. er was immers
geen omvangrijke inventaris van alles wat zich in de kluis
bevond, welke muziek er op elke tape of harde schijf stond of
welke soort van master elke opname precies was.
Topartiesten
Het zou onder andere gaan om masteropnames - originele opnames
waarvan alle andere kopijen afstammen - van Billie Holiday,
Louis Armstrong, Duke Ellington, Al Jolson, Bing Crosby, Ella
Fitzgerald en Judy Garland, zo schrijft de Times. Vermoedelijk
zijn daar ook enkele vroege opnames van Aretha Franklin bij. Ook
masters van Buddy Holly en John Coltrane werden verzwolgen door
de vlammenzee, net als hits ‘Rock Around the Clock’ van Bill
Haley & His Comets, ‘At Last’ van Etta James en ‘Louie, Louie’
van The Kingsmen.
Maar de lijst is nog veel langer. Ook masteropnames van onder
andere Ray Charles, Neil Diamond, Sonny en Cher, Joni Mitchell,
Cat Stevens, Elton John, Eric Clapton, Jimmy Buffett, the
Eagles, Aerosmith, Tom Petty and the Heartbreakers, the Police,
Sting, R.E.M., Janet Jackson, Guns N’ Roses, Mary J. Blige, No
Doubt, Nine Inch Nails, Snoop Dogg, Nirvana, Beck, Sheryl Crow,
Tupac Shakur, Eminem en 50 Cent werden getroffen. Het gaat
daarbij ook om opnames die nooit werden gepubliceerd.
Daarnaast gingen ook masters verloren van artiesten die nu
grotendeels vergeten zijn. Tienduizenden gospel-, blues-, jazz-,
country-, soul-, disco-, pop-, klassieke, komedie- en spoken
word-opnames zijn mogelijk herleid tot niets meer dan een
schriftelijke notering in discografieën.
Gasbranders
Het vuur brak uit op 1 juni 2008 in de vroege uurtjes, nadat
onderhoudsmedewerkers gasbranders hadden gebruikt om een dak te
herstellen van een gebouw in New England Street, een set die
werd gebruikt als achtergrond voor tal van films en tv-series.
Toen de medewerkers vertrokken waren, ontstond het vuur, dat de
videokluis bereikte, waar niet alleen video-opnames en
filmrollen, maar ook duizenden masteropnames bewaard werden.
Project Phoenix
In oktober 2008 begon Universal Music Group (UMG) met Project
Phoenix: dat moest duplicaten vinden van de verloren gegane
masters. De kopijen zouden gedigitaliseerd worden om het
verloren archief weer samen te stellen, zij het dan met wat
inferieure geluidskwaliteit. UMG snorde twee jaar lang
wereldwijd veiligheidskopieën en andere duplicaten op. Het
gerecupereerde materiaal werd vervolgens opgeslagen op twee
plaatsen: een ondergrondse kluis in Boyers, Philadelphia en in
een wolkenkrabber in Hollywood. Volgens Randy Aronson, die
destijds verantwoordelijk was voor het muziekarchief in de
afgebrande kluis, kon daarmee ongeveer een vijfde van het
verloren materiaal teruggewonnen worden.
Bron: Het Laatste Nieuws 12-06-2019
HTML https://www.hln.be/showbizz/muziek/-meer-dan-half-miljoen-audio-opnames-van-legendarische-muzikanten-gingen-in-vlammen-op~a622a7a4a/
#Post#: 4358--------------------------------------------------
Re: Nieuwsberichten
DIR By: rovara
Date: June 17, 2019, 5:14 am
---------------------------------------------------------
Bernard Haitink ( 90 jaar ) neemt afscheid .
HTML https://www.mupload.nl/img/7420uuf3gxy.jpg
(Mod Edit: afmeting afbeelding aangepast)
#Post#: 4380--------------------------------------------------
Re: Nieuwsberichten
DIR By: BlackMonk
Date: June 24, 2019, 1:47 am
---------------------------------------------------------
Mark Knopfler in het Sportpaleis: half geneuzelde ambtenarenrock
★★★☆☆
Zijn creatieve en commerciële piekjaren zijn al een poosje
voorbij. Niettemin slaagt Mark Knopfler er met de vingers in de
neus nog altijd in het Sportpaleis te vullen. Twee uur lang
slofte de ‘Sultan of Swing’ door zijn rijke repertoire. En
moesten wij ons inspannen om niet in te dutten.
[img]
HTML https://images0.persgroep.net/rcs/Obn69coswKhY-TXkmnwBNaF5eio/diocontent/151023370/_fitwidth/763?appId=93a17a8fd81db0de025c8abd1cca1279&quality=0.8[/img]
Wie een kaartje voor een concert van Mark Knopfler koopt, scoort
dezer dagen niet hoog op de hipstermeter. ‘Bezadigd’ is zowat
het eerste woord dat door je hoofd flitst, wanneer iemand ’s
mans naam laat vallen. Toch kunnen we best een aantal redenen
verzinnen waarom de inmiddels 69-jarige Schot nog altijd cool
is. Zo ontwikkelde hij (en dat in het punkjaar 1977!) een unieke
gitaarsound die je ook vandaag nog vanaf de eerste noot herkent.
Bovendien werd hij door niemand minder dan Bob Dylan verzocht
een snaartje te plukken op diens platen Slow Train Coming en
Infidels en perste hij met ‘Romeo and Juliet’ een absolute
wereldsong uit zijn pen. Petje af dus. Gemakshalve vergeten we
dan nog dat zijn groep Dire Straits tegen de vroege nineties een
van de populairste combo’s ter wereld was geworden en wereldwijd
de kassa’s dermate luid deed rinkelen dat menigeen er een
gehoorafwijking aan overhield. Toen het hem allemaal een beetje
te groot werd, trok de man doodleuk de stekker uit de machine.
Want hey, muziek maken moest ook nog leuk blijven.
[img]
HTML https://images4.persgroep.net/rcs/ZJjJ9JTXo_E_4BmI-sSS9Dd9klU/diocontent/151023373/_fitwidth/763?appId=93a17a8fd81db0de025c8abd1cca1279&quality=0.8[/img]
De meeste liedjes die Mark Knopfler in Antwerpen uit zijn mouw
schudde, had hij makkelijk met een vijfmansband kunnen spelen.
Toch sleept de artiest tijdens zijn huidige tournee dubbel
zoveel muzikanten achter zich aan. Wie een slordige 120 miljoen
platen heeft verkocht, hoeft nu eenmaal niet op een stuiver te
kijken en kan precies doen wat hem zint. Niemand zou het
Knopfler dus kwalijk nemen mocht hij de rest van zijn dagen
doorbrengen met kleurenwiezen, salondansen, truien breien of
potten bakken. “Ik heb inderdaad al overwogen met pensioen te
gaan”, vertelde hij in het Sportpaleis. “Maar ik speel zo graag.
Misschien moet ik dus maar doorgaan tot ik omval, zoals een oude
boom.” In Antwerpen stond hij nog rechtop, maar aan het aantal
dode takken te oordelen, was er wel al flink wat snoeiwerk aan.
Knopfler treedt tegenwoordig op voor een zittend publiek en oogt
veeleer als een apotheker of een boekhandelaar dan als een
rockster. Zijn set, wars van visuele snufjes, was een keurige
dwarsdoorsnede van zijn solowerk, zijn vele filmsoundtracks en
zijn dagen bij Dire Straits. Al bij al hield hij zijn
snaaracrobatiek beperkt: het gaat de muzikant meer om de noden
van de song dan om het etaleren van zijn technisch kunnen. “Zelf
heb ik slechts één instrument onder de knie, maar mijn
begeleiders beheersen er samen zo’n achtenveertig”, sprak hij
bescheiden. Door die uitgebreide line-up, met twee
klavierspelers, twee toeters, een drummer, een percussionist en
occasionele bijdragen op bouzouki, cavanquinho, fluit, viool,
doedelzak en pedalsteel, deed het groepsgeluid vaak orkestraal
aan, al wisten Knopfler en zijn gezellen de nummers tegelijk
‘klein’ te houden.
De avond begon met ‘Why Aye Man’ – denk aan J.J. Cale op de
Keltische toer – en ‘Corned Beef City’, een stuwende rocker uit
een blikje. Knopfler liet voor iedere song een andere gitaar
aanrukken en kneep er mooie, ronde tonen uit. Toch klonk hij een
beetje vermoeid en bewoog hij zich opvallend houterig over het
podium. De man, een gewezen journalist, blijft weliswaar een
prima verteller, maar een grote zanger is hij nooit geweest. Wat
zich vroeger nog als Sprechgesang liet omschrijven, hield nu
vooral het midden tussen brommen en mompelen. In ‘Sailing to
Philadelphia’ leek Knopfler op zijn pantoffels voorbij te
schuifelen. Sommige songs wogen zelfs zo licht dat het minste
briesje ze weg dreigde te blazen.
Zijn vorig jaar verschenen, negende soloplaat Down the Road
Wherever, kwam slechts tweemaal aan bod: in ‘My Bacon Roll’ (of
‘Ene me hesp’, zoals het Leuvense blueswonder Big Bill de
plaatselijke snackbaruitbater zou hebben toegeroepen) verwarde
Knopfler lethargisch met ontspannen, maar het autobiografische,
vrij sober gehouden ‘Matchstick Man’ kwam beter uit de verf. Het
werd voorafgegaan door een verhaal waarin Knopfler als
zestienjarige met een flutband op kerstavond in Penzance,
Cornwall moest spelen en hij de volgende ochtend besloot met
gitaar en rugzak naar huis in Newcastle te liften, een traject
van… 800 kilometer. En natuurlijk kwam hij halverwege vast te
zitten in de sneeuw. “Op zo’n moment vraag je je af: is dít wat
ik wil doen met mijn leven?”
Knopfler verwees afwisselend naar de Britse music hall-traditie
(‘Heart Full of Holes’), Ierse pubs (‘Done With Bonaparte’) en
Latijns-Amerikaanse swamps en savannes (‘Postcards From
Paraguay’), maar het publiek was vooral verguld met songs uit de
Dire Straits-periode. ‘Once Upon A Time in the West’, met
nadrukkelijke verwijzingen naar Ennio Morricone, was nochtans
geen toonbeeld van bevlogenheid. ‘Ambtenarenrock’, noteerden we
in ons boekje. Gelukkig diepte Mark Knopfler vervolgens zijn
dobro op met het oog op ‘Romeo and Juliet’: iets te traag
gespeeld, iets te veel geneuzel, maar als song niet kapot te
krijgen en elegant uitgeleide gedaan door de saxofonist.
HTML https://www.youtube.com/watch?v=vyI9flHHT2Q
Toch drongen de fans pas echt naar voren tijdens de tussen folk
en blues balancerende afsluiter ‘Speedway to Nazareth’.
HTML https://www.youtube.com/watch?v=QYtU1GfqjZ0
De bissen waren voorbehouden aan de plaat Brothers in Arms, het
populairste werkstuk van Dire Straits, dat door dertig miljoen
huishoudens werd geadopteerd. Eerder had het tussen bebop en
bossanova zwalkende ‘His Latest Trick’ al de blazers in de
schijnwerpers gezet, maar de bij Elmore James betrokken
blueslicks van het ironische ‘Money For Nothing’, lokten pas
écht euforische kreetjes uit. Ook in het titelnummer van de
plaat, de laatste woorden van een stervende soldaat op een
slagveld, bewees Knopfler dat hij zijn kunstjes op de snaren nog
niet had verleerd. Uiteindelijk trok hij een streep onder de
avond met het instrumentale thema uit de film Local Hero. Of de
aanwezigen waar voor hun geld kregen? Bij Test-Aankoop zijn ze
er nog niet uit. Zelf gaan we voor: oerdegelijk, maar soms ook
een beetje slaapverwekkend. Dus ja, het had best een tikje –
neen, dríé tikjes – dynamischer gemogen.
Bron: De Morgen 23-06-2019
HTML https://www.demorgen.be/tv-cultuur/mark-knopfler-in-het-sportpaleis-half-geneuzelde-ambtenarenrock~b573f7fe/
#Post#: 4381--------------------------------------------------
Re: Nieuwsberichten
DIR By: rovara
Date: June 24, 2019, 2:20 am
---------------------------------------------------------
Met veel genoegen gelezen .
#Post#: 4386--------------------------------------------------
Re: Nieuwsberichten
DIR By: BlackMonk
Date: June 29, 2019, 4:27 am
---------------------------------------------------------
HTML https://www.youtube.com/watch?v=aVuQi27-U8U
Dit is een reportage van de Oostenrijkse tv over Andreas
Gabalier, een volkszanger die monsterhits scoort in Oostenrijk
maar ook in Duitsland. Je moet wel het Duits machtig zijn (en
meer bepaald de Oostenrijkse variant daarvan) om dit te kunnen
verstaan.
Een voorbeeld van een van zijn grootste successen:
HTML https://www.youtube.com/watch?v=vyQf9nB4eYk
Getiteld "Amoi seg' ma uns wieder" (ooit zien we elkaar weer).
Ik kan het ook best pruimen.
Het probleem: Andreas is iemand met extreemrechtse sympathieën
en ideeën en hij steekt dat niet bepaald onder stoelen of
banken.
En zo wordt de jeugd opnieuw verleid met wat in essentie
Nazi-propaganda is. Van het soort wat Dries Van Langenhove in
Vlaanderen propageert.
Zéér gevaarlijk.
#Post#: 4405--------------------------------------------------
Re: Nieuwsberichten
DIR By: BlackMonk
Date: July 13, 2019, 3:16 am
---------------------------------------------------------
«Ik had nooit verwacht dat "Jessie" zoveel mensen wereldwijd zou
aanspreken»
"Compleet fout en tegelijkertijd uitdagend romantisch, met
vleugjes Billy Joel en Elton John, maar vooral, op tekstueel
vlak, een opmerkelijk krachtig stuk", zo omschreef
cultuurwebsite The Big Smoke in 2017 "Jessie" van de Amerikaanse
singer-songwriter Joshua Kadison. Die scoorde er 25 jaar geleden
een wereldhit mee, ook in Vlaanderen. Het succes maakte van
Kadison "de droom van vele jonge meisjes". Dat succes kwam erg
onverwacht en verdween daarna ook weer snel. Niet dat het
Kadison veel deerde, want hij bleek al danig verrast dat er
sowieso muziek van hem op de radio gespeeld werd.
HTML https://images.vrt.be/width1280/2019/07/09/ad80d526-a222-11e9-abcc-02b7b76bf47f.png
"Jessie", over een langeafstandsrelatie waarin gedroomd wordt
over onder meer 'a trailer by the sea' en schelpen zoeken op een
strand in Mexico, maar waarbij het nog altijd afwachten is of
die dromen wel werkelijkheid worden ("Maybe this time, things
will turn out just the way you planned"), is ook nu nog een
liefdeslied dat men graag op diverse radiostations laat horen.
Terwijl het midden 1994 uit de lucht leek te vallen, toen het
plots de hitparades in Amerika en Europa indook.
Joshua Kadison: "Het is een complete verrassing dat die plaat
een hit geworden is. Echt waar. Ik dacht dat ik zo’n
typisch singer-songwriterliedje gemaakt had dat slechts een
bepaalde minderheid leuk zou vinden. Ik had nooit verwacht dat
het nummer zoveel mensen zou aanspreken, op de manier zoals nu
gebeurd is." (Duitse Jongerentijdschrift Catrin, 1994)
"Wat er nu gebeurt, is natuurlijk ongelooflijk. Tijdens
optredens zingt iedereen nu "Jessie" mee, met hun aanstekers in
de lucht. Dat geeft echt wel een goed gevoel aan degene die op
het podium aan het zingen is." (Catrin)
Er ging al snel het gerucht dat "Jessie" handelde over actrice
Sarah Jessica Parker, met wie Kadison een relatie gehad had toen
die nog niet wereldberoemd was dankzij "Sex and the city". Zelf
ging Kadison nooit in op vragen over dit onderwerp. Of bleef hij
althans erg vaag: "Aan de ene kant schrijf en zing ik over
dingen die ik meegemaakt heb. Maar daarenboven pas ik ook een
aantal dingen aan. Waardoor hetgeen waarover ik zing nooit exact
gebeurd is zoals ik het bezing." (Catrin)
Bovendien, zoals sommige muziekwebsites ontdekten, werd Parker
nooit aangesproken als Jessie, ook niet door vrienden, en heeft
ze nooit een kat gehad die Moses heette ("She asked me how the
cat’s been. I say: "Moses, he's just fine"", is te horen
in "Jessie"). Ook zou Kadison dit nummer van een andere
singer-songwriter gekocht hebben en het daarna naar zijn hand
gezet hebben. Jessie zou dan een vriendin van de oorspronkelijke
tekstschrijver geweest zijn. Ten slotte, merkte een blogster op
muziekwebsite Jukebox Time Machine op, zou Parker haar haute
couture-schoenen nooit te grabbel gooien in een zandstrand in
Mexico. En zo zou, volgens de Duitse nieuwswebsite T-Online, de
band Parker-Jessie uiteindelijk een stille dood sterven.
Na "Jessie" volgden nog een paar andere singles van het matig
succesvolle album "Painted desert serenade", maar de
verkoopcijfers bleven ver onder die van "Jessie". Ook de albums
die daarna volgden werden geen commercieel succes. Maar
blijkbaar deerde dit Kadison weinig: "Muziek is een hobby. Hoge
verwachtingen zijn er dus niet. Ik zie wel wat er gebeurt."
(Catrin)
HTML https://images.vrt.be/width1280/2019/07/09/c9f9cdb7-a222-11e9-abcc-02b7b76bf47f.jpg
Tot een 5-tal jaar geleden bleef Kadison optreden, maar daarna
gaf hij er de brui aan. Waarom is niet helemaal duidelijk.
Volgens zijn fanpagina op Facebook zou hij een rustperiode
ingelast hebben of zou hij zelfs helemaal "met pensioen" gegaan
zijn, "omdat hij niet wilde eindigen zoals andere zangers die
hun beste jaren al lang achter de rug hebben en blijven teren op
vroeger succes". Kadison is intussen 56.
"Jessie" stond 25 jaar geleden bijna 3 maanden lang in onze
Ultratop:
HTML https://www.youtube.com/watch?v=gre4DZuA6k4
auteur: Edmond Knevels, bron: VRTNWS zaterdag 13 juli 2019
HTML https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2019/07/09/ik-had-nooit-verwacht-dat-jessie-zoveel-mensen-wereldwijd-zou/
#Post#: 4556--------------------------------------------------
Re: Nieuwsberichten
DIR By: BlackMonk
Date: September 23, 2019, 1:21 am
---------------------------------------------------------
Ibrahim Maalouf – S3NS (2LP / CD)
Maalouf was de voorbije jaren druk bezig met het componeren en
opnemen van soundtracks voor tal van films. Met de inkomsten van
de filmmaatschappijen financierde hij diverse droomprojecten
zoals een eigen symfonie en een ode aan de Egyptische zangeres
Oum Kalthoum en een min of meer regulier album getiteld Red &
Black Light. Eind september verschijnt zijn elfde soloplaat
waarop Maalouf opnieuw het experiment niet schuwt. Hij liet zich
inspireren door Latijnse muziek en werkte samen met tal van
muzikanten uit (vooral de Cubaanse) scene.
HTML https://www.spotgroningen.nl/wp-content/uploads/2019/05/Maalouf-geen-tekst-768x767.png
Het openingsnummer Una Rosa Blanca gaat over hoop,
gesymboliseerd door een witte roos. Het start ingetogen met een
melodielijn die we al vaker hebben gehoord bij Maalouf en
verandert door de blazerssectie en latijnse percussie in een
Caribisch liedje met een melancholische ondertoon. Een gedeelte
van de speech die Barack Obama in Havana hield is in het nummer
verwerkt. De blijmoedige stemming houdt aan op Happy Face. Het
simpele liedje roept associaties op met mariachi orkestjes en
het geluid van een lachende baby (vermoedelijk zijn dochter)
versterken het onbezorgde karakter. Het titelnummer S3SN sluit
nog het meest aan bij Maalouf’s oudere werk en heeft dat
bijzondere, ingetogen karakter dat albums als Wind zo goed
maakte. Hoewel hij in het begeleidend schrijven melding maakt
van een Latijnse ritme is daarvan in het nummer geen spoor te
bekennen. Harlem is een puur fusion nummer dat herinnert aan
Weather Report en jaren zeventig TV soundtracks van Tom Scott en
David Sanborn. Het nummer is nogal voorspelbaar en vliegt ook om
die reden in een mum van tijd voorbij. Op Na Na Na horen we
invloeden uit de hiphop muziek waarop Maalouf op een speelse
manier accenten legt. Het liedje is naar verluidt geïnspireerd
op de waan van de dag waarin mensen voortdurend bezig zijn met
social media en dataconsumptie.
N.E.G.U. is een nummer dat Maalouf schreef op het strand in Los
Angeles. Het wordt gekenmerkt door lekker tegendraadse
pianomelodie van Alfredo Rodriguez en herinnert bij vlagen aan
de muziek die Donald Byrd begin jaren zeventig maakte (bijv.
Street Lady). De pure Cubaanse muziek horen we op Gebrayel
waarbij we de danspaartjes al over de vloer zien schuiven in ons
geestesoog. Als je het nummer op de radio zou horen zou je geen
seconde denken dat het een nummer van Maalouf is. Dit nummer
onderstreept nog eens dat Maaloud niet bang is om zijn roots los
te laten en volledig voor wat anders te gaan. Hij schiet daarin
niet door zoals bijvoorbeeld Christian Scott. Het melancholische
All I Can’t Say zou Maalouf voor een soundtrack kunnen
hebben geschreven. Draai eens een nummer van de OST Radiance of
Yves Saint Laurent en je weet wat we bedoelen. De melodielijn is
Maalouf ten voeten uit. Het lange, afsluitende Radio Magallanes
is gecomponeerd rondom de laatste speech van president Salvador
Allende op 11 september 1973 kort voor zijn dood op de dag dat
generaal Pinochet een staatsgreep in Chili pleegde. Maalouf
voert tal van persoonlijke redenen aan voor dit nummer. Het is
een fraai, tragisch nummer geworden, maar daarbij moeten we toch
ook zeggen dat El discurso de presidente meer impact maakt dan
de wat voorspelbare muziek. Radio Magallenes dat de speech
uitzond stopte na die dag ook met uitzenden.
S3NS is een album waarop Maalouf zijn oosterse, mysterieuze
invloeden probeert te vermengen met Latijnse invloeden, twee
stijlen die door hun aard eigenlijk niet te combineren zijn. Het
levert een afwisselend, doch wat onsamenhangend album op waarbij
Maalouf op twee gedachten lijkt te hinken. Het album verdient
daarom het predikaat interessant. Als we een suggestie mogen
doen voor de volgende samenwerking, stellen we voor dat Maalouf
contact zoekt met Shigeru Umebayashi, de componist van o.a. de
muziek voor In The Mood For Love. Een samenwerking tussen hen
zou naar onze bescheiden mening een meesterwerk kunnen
opleveren.
HTML https://www.youtube.com/watch?v=mfsPSF1doM8
HTML https://www.youtube.com/watch?v=DTArjXWlneQ
Tracklisting S3NS
Una Rosa Blanca (5:38) met Harold López-Nussa
Happy Face (3:50)
S3NS (4:59)
Harlem (3:57) met Irving Acao
Na Na Na (3:33) met Yilian Cañizares
N.E.G.U (5:57) met Alfredo Rodriguez
Gebrayel (4:18) met Roberto Fonseca
All I Can’t Say (4:02)
Radio Magallanes (9:43)
Bron: Written In Music 23-09-2019
HTML http://www.writteninmusic.com/jazz/ibrahim-maalouf-s3ns/
#Post#: 4670--------------------------------------------------
Re: Nieuwsberichten
DIR By: BlackMonk
Date: November 25, 2019, 3:51 am
---------------------------------------------------------
"Stabat mater" van Pergolesi voor de vijfde keer op 1 in Klara
Top 100
De Klara Top 100 wijzigt niet in de hoogste regionen: Pergolesi
en Pärt blijven op één en twee en Beethoven schuift van vier
naar drie. Luisteraars konden naar jaarlijkse gewoonte hun
favoriete klassieke muziek quoteren.
HTML https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/c/cc/Giovanni_Battista_Pergolesi.jpg
Het traditionele novemberse Klara Top 100-weekend is geëindigd
zonder verrassingen. Net als de vier vorige jaren staat het
"Stabat Mater" van de Italiaanse componist Giovanni Battista
Pergolesi op één. De tweede plaats is voor "Spiegel im Spiegel"
van de nog levende Estse toondichter Arvo Pärt. Die is er nog
nooit in geslaagd om de eerste plaats te bereiken. Ook vorig
jaar strandde Pärt op twee. De derde plaats is voor Ludwig van
Beethoven en zijn Zesde Symfonie, de Pastorale, vorig jaar
vierde in de Klara Top 100. Beethoven rukt dus een plekje op.
Misschien heeft dat met zijn komende verjaardag te maken: in
2020 is hij 250 jaar geleden geboren.
De volledige rangorde van de 100 klassieke muziekstukken kunt u
hier
HTML https://top100.klara.be/
raadplegen.
HTML https://youtu.be/xHQVtYzjLao
HTML https://youtu.be/FZe3mXlnfNc
Zo'n 10.000 luisteraars hebben meegestemd om de Klara Top 100
samen te stellen. Op zaterdag en zondag ging de uitzending,
gepresenteerd door Mark Janssens en Greet Samyn, live vanuit
Hasselt. Traditioneel is het Klara Top 100-weekend ook een
moment van verbinding met veel luisteraars die reageren.
Bron: VRT.be 25-11-2019
HTML https://www.vrt.be/nl/over-de-vrt/nieuws/2019/11/25/stabat-mater-van-pergolesi-op-1-in-de-klara-top-100/
*****************************************************
Page 8 of 11
DIR Previous Page
DIR Next Page