URI:
   DIR Return Create A Forum - Home
       ---------------------------------------------------------
       WebWar
  HTML https://webwar.createaforum.com
       ---------------------------------------------------------
       *****************************************************
   DIR Return to: Επιστήμη &#...
       *****************************************************
       #Post#: 3861--------------------------------------------------
       Bασανιστήρι&#9
       45; και ακρωτη&#961
       ;ιασμοί στο Β&
       #965;ζάντιο!
       By: callan Date: November 29, 2012, 3:21 am
       ---------------------------------------------------------
       [center][img]
  HTML http://nationalpride.files.wordpress.com/2012/09/1_1.jpg?w=403&h=403[/img]
       [/center]
       [shadow=red,left][glow=red,2,300]ΧΕΙΡΟ&
       #922;ΟΠΙΑ[/glow][/shadow]
       Ήταν η πιο
       συνηθισμέν&#95
       1;
       ποινή, για
       όποιους
       έγδυναν
       νεκρούς,
       παραχάραζα&#95
       7;
       νομίσματα,
       έκοβαν ξένο
       αμπέλι,
       πυρπολούσα&#95
       7;
       αποθήκες,
       γκρέμιζαν
       φράχτες,
       όποιος
       ξέκοβε
       κοπάδι από
       βοσκοτόπι ή
       μαντρί,
       προκαλούσα&#95
       7;
       βαρύ τραύμα
       με γροθιά,
       έπαιζαν
       ζάρια κ.ά. Από
       τις αρχές
       του Η΄ αιώνα
       οι
       ακρωτηριασ&#95
       6;οί,
       με την
       ένταξή τους
       στην
       ποινική
       νομοθεσία,
       κατάντησαν
       ένα οικτρό
       φαινόμενο
       του
       βυζαντινού
       καθημερινο&#97
       3;
       βίου. Σε
       ορισμένες
       περιόδους
       έπαιρναν
       διαστάσεις
       τρομακτικέ&#96
       2;.
       Σε κάθε βήμα
       συναντούσε
       κανείς
       ανθρώπους
       με
       κλαδεμένα
       μέλη.
       [shadow=red,left][glow=red,2,300]ΡΙΝΟΤ&
       #927;ΜΙΑ[/glow][/shadow]
       Ήταν ο ποιο
       συνηθισμέν&#95
       9;ς
       ακρωτηριασ&#95
       6;ός.
       Θύματα
       ακόμα και
       αυτοκράτορ&#94
       9;ς.
       Επιβαλλότα&#95
       7;
       για πολλά
       και ποικίλα
       εγκλήματα,
       πολιτικά
       και του
       κοινού
       δικαίου, και
       έπληττε
       άτομα όλων
       των τάξεων,
       κρατικούς
       αξιωματούχ&#95
       9;υς,
       κληρικούς
       και απλούς
       πολίτες.
       Αποτελούσε
       είδος
       βασανιστηρ&#94
       3;ου
       αλλά και
       ηθικής,
       κοινωνικής
       και
       πολιτικής
       εξόντωσης
       σε
       περιόδους
       εσωτερικών
       αναστατώσε&#96
       9;ν
       ή
       θρησκευτικ&#94
       2;ς
       διαμάχης,
       όπως στα
       χρόνια της
       εικονομαχί&#94
       5;ς.
       Επιβαλλότα&#95
       7;
       συνήθως
       στους
       δίγαμους,
       αιμομίκτες,
       πορνεύοντε&#96
       2;
       σε
       μοναστήρι,
       βιαστές,
       απαγωγείς
       κοριτσιού
       κ.ά.
       Επιβαλλότα&#95
       7;
       και στους
       μοιχούς
       μαζί με
       ξυλοδαρμό
       δημόσιο και
       κούρεμα
       ατιμωτικό.
       Σε
       περίπτωση
       μοιχείας
       ελεύθερης
       με δούλο η
       γυναίκα
       μαστιγωνότ&#94
       5;ν,
       κουρεύοντα&#95
       7;
       και έχανε τη
       μύτη της ενώ
       ο δούλος
       καιγόταν
       ζωντανός ή
       θανατώνοντ&#94
       5;ν
       με ξίφος.
       Ρινοτομία
       στους
       Βυζαντινού&#96
       2;
       δεν σήμαινε
       πάντοτε
       αποκοπή της
       μύτης με
       μαχαίρι,
       κλάδεμα από
       τη ρίζα, όπως
       γινόταν επί
       τουρκοκρατ&#94
       3;ας.
       Έκοβαν με
       μια κοφτερή
       λαβίδα,
       ψαλίδιζαν
       δηλαδή, μόνο
       τον χόνδρο
       που χωρίζει
       τους δύο
       ρώθωνες.
       Έτσι η μύτη,
       χωρίς το
       εσωτερικό
       υποστήριγμ&#94
       5;,
       έγερνε στο
       πλάι. Η
       αποκοπή του
       χόνδρου
       γινόταν από
       χειρουργό.
       [shadow=red,left][glow=red,2,300]ΓΛΩΣΣ&
       #927;ΤΟΜΙΑ
       [/glow][/shadow]Ποινή
       επί
       ψευδορκία.
       [shadow=red,left][glow=red,2,300]ΤΑΥΤΟ&
       #928;ΑΘΕΙΑ[/glow][/shadow]
       Πολλές
       φορές,
       έκοβαν το
       μέλος του
       σώματος που
       είχε
       προκαλέσει
       την
       εγκληματικ&#94
       2;
       πράξη ή
       επέβαλλαν
       την
       ταυτοπάθει&#94
       5;.
       Έκοβαν την
       γλώσσα του
       ψεύδορκου,
       έριχναν
       στην πυρά
       τον
       εμπρηστή
       και
       φούρκιζαν
       τον φονιά
       ληστή στο
       σημείο
       ακριβώς που
       έγινε η
       ανθρωποκτο&#95
       7;ία.
       Ο
       χρονογράφο&#96
       2;
       Γεώργιος
       Κεδρηνός
       αναφέρεται
       στον βαρύ
       κολασμό με
       τη μέθοδο
       της
       ταυτοπάθει&#94
       5;ς
       μιας ομάδας
       αρρενοφθόρ&#96
       9;ν
       (παιδεραστώ&#9
       57;)
       στον
       δεύτερο
       χρόνο της
       βασιλείας
       του
       Ιουστινιαν&#95
       9;ύ.
       Ανάμεσά
       τους και δύο
       επίσκοποι, ο
       Ησαΐας ο
       Ρόδιος και ο
       Αλέξανδρος
       Διοσπόλεως
       Θράκης.
       Ακρωτηριασ&#95
       6;ός
       των
       γεννητικών
       μορίων,
       έμπηξη
       μυτερών
       καλαμιών
       στην
       ουρήθρα,
       γύμνωση,
       περιαγωγή
       στους
       δρόμους,
       θάνατος.
       [shadow=red,left][glow=red,2,300]ΚΑΥΛΟ&
       #922;ΟΠΙΑ[/glow][/shadow]
       Ήταν
       θανατηφόρα
       εξαιτίας
       της
       αιμορραγία&#96
       2;
       που
       προκαλούσε.
       Με αποκοπή
       των
       γεννητικών
       οργάνων
       κολάζονταν
       και οι
       κτηνοβασία
       (βλ.
       ταυτοπάθει&#94
       5;).
       Ο
       Ιουστινιαν&#97
       2;ς
       και η
       Θεοδώρα
       χρησιμοποι&#95
       9;ύσαν
       την απειλή
       αποκοπής
       των
       γεννητικών
       μορίων ως
       όπλο
       τρομοκρατί&#94
       5;ς
       ή
       εκδικητικό
       μέσο
       εναντίον
       των
       αντιφρονού&#95
       7;των
       και μη
       υπάκουων.
       Για να
       εξοντώσει
       έναν
       επίφοβο
       εχθρό το
       αυτοκρατορ&#95
       3;κό
       ζεύγος
       έδινε
       εντολή να
       χαλκευθεί
       κατηγορία
       για
       παιδεραστί&#94
       5;,
       με συνέπεια
       τον άμεσο
       ακρωτηριασ&#95
       6;ό
       του. Αυτή την
       τύχη είχε
       κάποιος
       Βασιανός
       που τόλμησε
       να μιλήσει
       σαρκαστικά
       για την
       Θεοδώρα.
       [shadow=red,left][glow=red,2,300]ΕΚΤΥΦ&
       #923;ΩΣΗ
       [/glow][/shadow]Στο
       Βυζάντιο
       τους
       ακρωτηριασ&#95
       6;ούς
       ακολουθεί
       σε
       συχνότητα η
       εκτύφλωση.
       Ως ποινή,
       βασανιστήρ&#95
       3;ο,
       ανταπόδοση,
       ως
       προληπτικό
       ή
       κατασταλτι&#95
       4;ό
       μέτρο η
       εκτύφλωση
       κυριαρχεί
       στον
       δημόσιο και
       ιδιωτικό
       βίο επί
       αιώνες με
       την
       τραγικότητ&#94
       5;
       και τη φρίκη
       που
       προκαλεί. Η
       ευκολία
       προσφυγής σ’
       αυτή την
       αποτρόπαιη
       τιμωρία ή
       εκδίκηση
       απεικονίζε&#95
       3;,
       περισσότερ&#95
       9;
       από κάθε
       άλλο
       κοινωνικό
       χαρακτηρισ&#96
       4;ικό
       βίας και
       ανομίας, τα
       ήθη του
       Βυζαντίου.
       Κολασμός
       για τα
       εγκλήματα
       κατά της
       εξουσίας η
       εκτύφλωση
       είχε
       καταντήσει
       καθημερινό
       φαινόμενο
       εξαιτίας
       των μόνιμων
       εσωτερικών
       αναστατώσε&#96
       9;ν
       και των
       αδιάκοπων
       πολέμων,
       εξωτερικών
       και
       εμφύλιων,
       της
       πολιτικής
       διαφθοράς,
       των
       αναρίθμητω&#95
       7;
       ανταρσιών,
       στάσεων και
       στρατιωτικ&#97
       4;ν
       κινημάτων,
       των
       πραξικοπημ&#94
       5;τικών
       ανατροπών,
       της
       εξοντωτική&#96
       2;
       θρησκευτικ&#94
       2;ς
       διαμάχης,
       του
       ανταγωνισμ&#95
       9;ύ
       των φατριών
       και της
       αρχομανίας…
       Θύματα
       αυτοκράτορ&#94
       9;ς,
       πατριάρχες,
       στρατηγοί,
       βασιλόπαιδ&#94
       9;ς,
       αξιωματούχ&#95
       9;ι.
       Αλλά και
       ιερόσυλοι,
       αιρετικοί
       και μάγοι…
       Η εκτύφλωση
       προβλεπότα&#95
       7;
       αρχικά από
       την
       νομοθεσία
       αλλά μόνο
       για τους
       ιερόσυλους.
       Με
       αυτοκρατορ&#95
       3;κή,
       ωστόσο,
       εντολή ή
       συγκατάθεσ&#95
       1;
       θα
       επεκταθεί
       αυθαίρετα
       και στα
       εγκλήματα
       καθοσιώσεω&#96
       2;,
       για κάθε
       δηλαδή
       επιβουλή
       κατά της
       εξουσίας
       και του
       βασιλικού
       οίκου… Ο
       αυτοκράτορ&#94
       5;ς,
       επίγειος
       εκπρόσωπος
       του θεού,
       ενσαρκώνει
       το ιερό και
       όσιο, όποιος
       επιβουλεύε&#96
       4;αι
       τον μονάρχη
       και την
       εξουσία
       προσβάλλει
       τα ιερά και
       τα όσια,
       ασεβεί στο
       θείο, είναι
       επομένως
       ιερόσυλος…
       Δεν
       περνούσε
       μέρα στην
       Κωνσταντιν&#95
       9;ύπολη
       χωρίς
       εξομματισμ&#95
       9;ύς
       και φονικά,
       γράφει ο
       Νικήτας
       Χωνιάτης…
       Η
       βασανιστικ&#94
       2;
       αυτή ποινή
       εφαρμοζότα&#95
       7;
       με δύο
       τρόπους. Ο
       πρώτος, με
       πυρωμένο
       σίδερο που
       κρατούσε ο
       δήμιος
       μπροστά στα
       μάτια του
       θύματος. Ο
       δεύτερος, με
       τη
       χρησιμοποί&#95
       1;ση
       αιχμηρών
       αντικειμέν&#96
       9;ν
       ή με κάποιο
       καυτό ή
       κοχλαστό
       υγρό. Οι
       Βυζαντινοί
       συνήθιζαν
       και τις
       ομαδικές
       τυφλώσεις
       αιχμαλώτων.
       Κορυφαίο
       παράδειγμα,
       ίσως το πιο
       μαζικό και
       βάρβαρο της
       ιστορίας, η
       εκτύφλωση 15.000
       Βουλγάρων
       στρατιωτών
       του Σαμουήλ,
       ύστερα από
       την μάχη του
       Μελένικου,
       το 1014.
       [shadow=red,left][glow=red,2,300]ΚΑΨΙΜ&
       #927;
       «ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ»
       ΚΑΙ «ΜΑΓΩΝ»
       [/glow][/shadow]Συχνότατ
       ες
       ήταν και οι
       θανατώσεις
       στην πυρά.
       Φαίνεται
       μάλιστα πως
       το Βυζάντιο
       έχει το
       προβάδισμα
       στο κάψιμο
       των
       «αιρετικών»
       και «μάγων».
       Στη Δύση οι
       φωτιές
       άρχισαν να
       φουντώνουν
       ύστερα από
       την
       περίφημη
       βούλα του
       πάπα
       Ιννοκέντιο&#96
       5;
       Δ΄ «ad extirpanda», -για το
       «ξερίζωμα
       των
       αιρέσεων–
       μόλις το 1252.
       Αλλά αιώνες
       πριν, στο
       Βυζάντιο,
       είχε
       οργανωθεί
       –επί
       Ιουστινιαν&#95
       9;ύ–
       ειδική
       κρατική
       υπηρεσία με
       αποστολή
       την
       ανακάλυψη
       και
       εξόντωση
       αιρετικών. Ο
       επικεφαλής
       αυτής της
       υπηρεσίας
       –της πρώτης
       στον
       χριστιανικ&#97
       2;
       κόσμο– που
       υπήρξε
       εγκληματικ&#94
       2;
       όσο και η
       μεσαιωνική
       Ιερά
       Εξέταση,
       ονομαζόταν
       κοιαίστωρ
       –από το
       λατινικό quaestor–
       δηλαδή
       εξεταστής,
       ανακριτής.
       Όπως
       αργότερα οι
       ιεροεξετασ&#96
       4;ές
       στη Δύση, οι
       Βυζαντινοί
       κοιαίστορε&#96
       2;
       φυλάκιζαν,
       βασάνιζαν
       και
       θανάτωναν
       υπόπτους
       χωρίς
       διατύπωση
       κατηγορίας,
       χωρίς
       μάρτυρες,
       χωρίς
       αποδεικτικ&#94
       0;
       στοιχεία
       και, φυσικά,
       χωρίς δίκη.
       Τα πάντα
       ήταν σκότος.
       Ήταν μια
       μέθοδος
       αφανισμού
       των
       ανυπάκουων
       και
       συγχρόνως
       επιχείρηση
       κερδοσκοπί&#94
       5;ς.
       Γιατί η
       καταδίκη
       αιρετικού
       συνεπαγότα&#95
       7;
       δήμευση της
       περιουσίας
       του. (Στη
       συνέχεια
       αναφέροντα&#95
       3;
       συγκεκριμέ&#95
       7;ες
       περιπτώσει&#96
       2;
       από
       συγγραφείς
       και
       χρονογράφο&#96
       5;ς
       της εποχής).
       [shadow=red,left][glow=red,2,300]ΚΑΨΙΜ&
       #927;
       ΒΙΒΛΙΩΝ
       [/glow][/shadow]Το
       Βυζάντιο
       έχει και ένα
       άλλο
       θλιβερό
       προβάδισμα.
       Τη δημόσια
       ρίψη στην
       πυρά
       ανεπιθύμητ&#96
       9;ν
       βιβλίων.
       Διαπομπεύο&#95
       7;ταν
       –«περιβωμίζο&#
       957;ταν»-
       μάλιστα και
       οι κάτοχοί
       τους στους
       δρόμους της
       «βασιλεύουσ&#9
       45;ς».
       Ήταν η εποχή
       που
       απαγορεύτη&#95
       4;ε
       η
       διδασκαλία
       της
       φιλοσοφίας
       και
       έκλεισαν –το
       529 με εντολή
       του
       Ιουστινιαν&#95
       9;ύ–
       οι
       αθηναϊκές
       σχολές. Όπως
       μας
       πληροφορεί
       ο
       χρονογράφο&#96
       2;
       Ιωάννης
       Μαλαλάς
       ρίχτηκαν
       στην πυρά
       ελληνικά
       βιβλία των
       κλασικών
       και
       μετακλασικ&#97
       4;ν
       χρόνων και
       έργα τέχνης
       πολυμίσητα
       για τη νέα
       θρησκεία.
       Δεν είναι το
       μοναδικό
       περιστατικ&#97
       2;.
       Το 724 ο
       εικονομάχο&#96
       2;
       αυτοκράτορ&#94
       5;ς
       Λέων Γ΄
       πρόσταξε να
       πυρποληθεί
       η περίφημη
       Οικουμενικ&#94
       2;
       Σχολή, το
       ανώτατο
       πνευματικό
       ίδρυμα της
       εποχής, όπου
       στεγαζόταν
       η
       μεγαλύτερη
       βιβλιοθήκη
       του
       Βυζαντίου,
       επειδή οι
       δάσκαλοι
       του
       εκπαιδευτη&#96
       1;ίου
       αρνήθηκαν
       να
       γνωματεύσο&#96
       5;ν
       εναντίον
       της
       λατρείας
       των εικόνων.
       Οι
       χρονογράφο&#95
       3;
       Κεδρηνός,
       Ζωναράς,
       Γλυκάς και
       Μανασσής
       βεβαιώνουν
       ότι ο
       αυτοκράτορ&#94
       5;ς
       έδωσε
       εντολή να
       κυκλωθεί
       από
       ένοπλους
       στρατιώτες
       το κτίριο
       κατά την
       διάρκεια
       της
       πυρκαγιάς
       και να
       απαγορευθε&#94
       3;
       η έξοδος του
       προσωπικού
       από τη Σχολή,
       με
       αποτέλεσμα
       να καούν όχι
       μόνο οι
       θησαυροί
       της
       βιβλιοθήκη&#96
       2;
       αλλά και οι
       διδάσκαλοι.
       Εφτά
       περίπου
       αιώνες
       αργότερα, το
       1463, δέκα
       χρόνια μετά
       την άλωση, ο
       πατριάρχης
       Γεννάδιος
       (Γεώργιος
       Σχολάριος)
       έκαψε το
       βιβλίο του
       Πλήθωνος
       (Γεμιστού)
       «Νόμοι»,
       εξαιτίας
       εισηγήσεών
       του για
       πολιτικές,
       κοινωνικές
       και
       οικονομικέ&#96
       2;
       μεταρρυθμί&#96
       3;εις.
       Έτσι
       εγκαινίασε
       η Εκκλησία
       τη δράση της
       μετά τον
       σκλαβωμό
       του Γένους…
       [shadow=red,left][glow=red,2,300]ΚΡΑΤΟ&
       #933;ΜΕΝΟΙ
       ΩΣ
       ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖ&#93
       7;Α
       [/glow][/shadow]Οι
       Βυζαντινοί
       είναι οι
       πρώτοι που
       χρησιμοποί&#95
       1;σαν
       κρατουμένο&#96
       5;ς
       ως
       πειραματόζ&#96
       9;α
       για ιατρική
       έρευνα.
       Έχουν,
       δηλαδή, τα
       πρωτεία στα
       λεγόμενα
       επιστημονι&#95
       4;ά
       βασανιστήρ&#95
       3;α.
       Ο Θεοφάνης
       μας
       πληροφορεί
       ότι επί
       Βασιλείου
       Β΄
       Βυζαντινοί
       πράκτορες
       πήγαν στη
       Βουλγαρία
       με αποστολή
       την απαγωγή
       ενός
       χριστιανού
       εξωμότη. Οι
       πράκτορες
       κατόρθωσαν
       να τον
       αρπάξουν
       και να τον
       μεταφέρουν
       δέσμιο στην
       Κωνσταντιν&#95
       9;ύπολη.
       Εκεί, αφού
       του έκοψαν
       χέρια και
       πόδια,
       κάλεσαν
       τους
       γιατρούς. Κι
       εκείνοι τον
       άνοιξαν
       ζωντανό με
       τα νυστέρια
       τους από τα
       γεννητικά
       όργανα ως το
       στέρνο για
       να μάθουν τα
       μυστικά του
       ανθρώπινου
       σώματος.
       [shadow=red,left][glow=red,2,300]ΔΙΑΠΟ&
       #924;ΠΕΥΣΗ[/glow][/shadow]
       Η
       διαπόμπευσ&#95
       1;,
       η ατιμωτική
       δηλαδή
       περιαγωγή
       καταδίκου
       στους
       δρόμους και
       η παράδοσή
       του στη
       χλεύη, στους
       ονειδισμού&#96
       2;
       αλλά και
       στις
       βάναυσες
       επιθέσεις
       του όχλου
       ήταν το κατ’
       εξοχήν
       βυζαντινό
       βασανιστήρ&#95
       3;ο.
       Άγριος
       βασανισμός
       ψυχικός και
       σωματικός
       γιατί η
       περιφορά
       των θυμάτων
       στην Αγορά
       συνοδευότα&#95
       7;
       όχι μόνο από
       τον ηθικό
       εκμηδενισμ&#97
       2;
       τους, με τις
       λοιδορίες
       και τις
       προσβολές
       αλλά και από
       βιαιοπραγί&#94
       9;ς
       και κάθε
       λογής
       κακώσεις.
       Δεν ήταν
       «ιδία ποινή»,
       αποκλειστι&#95
       4;ή
       δηλαδή η
       διαπόμπευσ&#95
       1;,
       αλλά
       προσθετική,
       συμπληρωμα&#96
       4;ική
       και
       εφαρμοζότα&#95
       7;
       πριν από την
       τελική
       τιμωρία
       –πριν από τη
       φυλάκιση,
       τον
       ακρωτηριασ&#95
       6;ό,
       την
       εκτύφλωση ή
       τη θανάτωση…
       Πριν από την
       διαπόμπευσ&#95
       1;,
       τον «θρίαμβο»
       όπως την
       αποκαλούσα&#95
       7;
       χλευαστικά,
       μαστίγωναν
       σκληρά τον
       κατάδικο,
       τον
       κούρευαν «εν
       χρω», τον
       ξύριζαν
       (μαλλιά,
       γένεια,
       μουστάκι,
       φρύδια),
       μουτζούρων&#94
       5;ν
       το πρόσωπό
       του με
       καπνιά ή το
       άλειφαν με
       πίσσα, τον
       στεφάνωναν
       με μια
       πλεξάνα
       σκόρδα, τον
       τύλιγαν με
       βρωμερά
       άντερα από
       το χασαπιό,
       κρεμούσαν
       στο λαιμό
       του
       σαπιοκοιλι&#94
       1;ς
       και στους
       ώμους του
       κουδούνια.
       Κατά την
       πάνδημη
       περιαγωγή
       του στους
       δρόμους και
       στην αγορά ή
       στον
       Ιππόδρομο
       κάθιζαν το
       θύμα γυμνό ή
       ημίγυμνο σε
       γάιδαρο,
       παλιομούλα&#96
       1;ο,
       ψωριασμένη
       καμήλα,
       ακόμα και σε
       γελάδα
       ανάστροφα
       και το
       υποχρέωναν
       να κρατάει
       την ουρά του
       υποζυγίου.
       Στην πομπή
       που
       σχηματιζότ&#94
       5;ν
       προπορεύον&#96
       4;αν
       σαλπιγκτές
       και
       διαλαλητές.
       Και το
       πλήθος των
       συγκεντρωμ&#94
       1;νων
       περίεργων
       του
       πετούσαν
       στο πρόσωπο
       λάσπες και
       ανθρώπινες
       ακαθαρσίες,
       άδειαζαν
       πάνω του
       δοχεία με
       ούρα, τον
       χτυπούσαν
       στο στόμα με
       βορβορώδη
       εντόσθια
       σφαγίων.
       Μουτζούρων&#94
       5;ν
       παλάμες και
       δάκτυλα με
       την καπνιά
       και τη γάνα
       των
       τσουκαλιών
       και των
       τζακιών,
       ζύγωναν τον
       «γαϊδουροκα&#9
       52;ισμένο»
       και τον
       πασάλειβαν.
       Τον έφτυναν,
       τον
       πετροβολού&#96
       3;αν,
       τον
       χτυπούσαν
       με ραβδιά
       και
       μαστίγια,
       τον έβριζαν,
       τον
       λοιδορούσα&#95
       7;.
       Διαπομπεύο&#95
       7;ταν
       γιατροί που
       δεν
       εφάρμοζαν
       καλή
       θεραπεία με
       αποτέλεσμα
       να πεθάνει ο
       ασθενής.
       Ανάγκαζαν,
       μάλιστα, τον
       άτυχο
       Ασκληπιάδη
       να κρατάει
       κατά την
       περιαγωγή
       δοχείο
       νυκτός….
       Ακόμα και
       εκταφές και
       διαπομπεύσ&#94
       9;ις
       νεκρών
       γίνονταν
       στην
       Κωνσταντιν&#95
       9;ύπολη.
       Όπως το
       πτώμα του
       αυτοκράτορ&#94
       5;
       Λέοντος Ε΄
       του
       Αρμενίου
       που ύστερα
       από τη
       δολοφονία
       στο ναό
       σύρθηκε –το 820–
       στους
       δρόμους και
       ρίχτηκε
       στον
       Ιππόδρομο.
       Ξέθαψαν τον
       πατριάρχη
       Ιωάννη «μετά
       του
       ωμοφορίου»
       και έφεραν
       τα λείψανά
       του στον
       Ιππόδρομο
       σε ημέρα
       αγώνων. Εκεί,
       μπροστά στο
       πλήθος, αφού
       αποκάλυψαν
       και
       μαστίγωσαν
       τον σκελετό
       –«έτυψε
       μαγκλάβια»-
       τον έκαψαν.
       [shadow=red,left][glow=red,2,300]ΑΠΙΣΤ&
       #917;ΥΤΕΣ
       ΦΡΙΚΑΛΕΟΤΗ&#93
       2;ΕΣ
       [/glow][/shadow]Μετά το
       πραξικόπημ&#94
       5;
       και τον
       αποκεφαλισ&#95
       6;ό
       του
       στρατηγού
       Αλέξιου
       Βρανά, ο
       αυτοκράτορ&#94
       5;ς
       Ισαάκιος
       Άγγελος
       πρόσταξε να
       περιαχθούν
       στους
       δρόμους της
       Πόλης το
       κεφάλι του
       κι ένα πόδι
       καρφωμένα
       σε παλούκια.
       Αλλά δεν
       αρκούσε η
       εκπόμπευση
       των
       λειψάνων
       του
       στασιαστή.
       Κατά την
       διάρκεια
       του
       επινίκιου
       γεύματος
       στο παλάτι ο
       αυτοκράτορ&#94
       5;ς
       ζήτησε το
       κεφάλι του
       Βρανά και το
       κύλησε στο
       πάτωμα
       ανάμεσα
       στους
       συνδαιτημό&#95
       7;ες.
       Άρχισαν
       τότε όλοι να
       το
       λακτίζουν
       πέρα δώθε,
       «δίκην
       σφαίρας»,
       όπως γράφει
       ο Ν. Χωνιάτης,
       που
       περιορίζετ&#94
       5;ι
       να
       χαρακτηρίσ&#94
       9;ι
       την πράξη
       του
       αυτοκράτορ&#94
       5;
       «επεισόδιον
       ουκ
       ευπρεπές».
       Ο Αλέξιος
       Κομνηνός
       έβρασε
       κάποιον σε
       καζάνι και
       έστειλε
       ύστερα το
       πτώμα του
       στους
       οικείους
       του μέσα σε
       μεγάλο
       κοφίνι.
       Άλλον
       έκλεισε σε
       σακί και τον
       πέταξε στη
       θάλασσα. Για
       τον αρχηγό
       όμως των
       στασιαστών
       ήταν πιο
       εφευρετικό&#96
       2;.
       Πρόσταξε να
       ετοιμάσουν
       ένα
       χαλκωματέν&#95
       3;ο
       στέμμα,
       άνοιξε
       τέσσερις
       τρύπες γύρω
       γύρω,
       στερέωσε το
       «διάδημα» στο
       κεφάλι του
       θύματος και
       έμπηξε με
       σφυρί
       τέσσερα
       σιδεροκάρφ&#95
       3;α
       από τις
       τρύπες στο
       κρανίο…
       Οι
       αυτοκρατορ&#95
       3;κοί
       δήμιοι
       άλειφαν τα
       γένια και τα
       μουστάκια
       του δεμένου
       χεροπόδαρα
       θύματος με
       κηρέλαιο
       και έβαζαν
       φωτιά με
       αποτέλεσμα
       να καίγεται
       το κεφάλι
       σαν
       αλειμματοκ&#94
       1;ρι.
       Άλλοτε, αντί
       κηρέλαιο,
       χρησιμοποι&#95
       9;ύσαν
       πίσσα και
       ελαιόλαδο.
       Κατά την
       περίοδο των
       ενδοχριστι&#94
       5;νικών
       διενέξεων
       οι
       αντιμαχόμε&#95
       7;ες
       μερίδες
       συναγωνίζο&#95
       7;ταν
       σε
       βασανισμού&#96
       2;
       και
       κακουργίες,
       απαράλλαχτ&#94
       5;
       όπως κατά
       τους
       θρησκευτικ&#95
       9;ύς
       πολέμους
       στη Δύση.
       Έγδαραν λ.χ.
       το
       γενειοφόρο
       τμήμα του
       προσώπου
       ενός
       μοναχού
       βγάζοντας
       το δέρμα
       μαζί με τα
       γένια
       (υπενθυμίζο&#9
       65;με
       ότι όλες οι
       πληροφορίε&#96
       2;
       στο βιβλίο
       του
       Σιμόπουλου
       είναι
       τεκμηριωμέ&#95
       7;ες
       και ότι από
       τις
       αποτρόπαιε&#96
       2;
       αυτές
       πράξεις που
       αναφέρει
       μόνο ένα
       μέρος
       αντιγράφου&#95
       6;ε
       εδώ). Η
       Θεοδώρα
       βασάνιζε
       τους
       εχθρούς της
       τυλίγοντας
       και
       σφίγγοντας
       με βούνευρο
       το κεφάλι
       τους τόσο
       πολύ που
       έβγαιναν τα
       μάτια από
       τις κόχες.
       [shadow=red,left][glow=red,2,300]ΓΔΑΡΣ&
       #921;ΜΟ
       ΖΩΝΤΑΝΩΝ
       ΑΝΘΡΩΠΩΝ
       [/glow][/shadow]Ο
       δρουγγάριο&#96
       2;
       των
       βυζαντινών
       πλωίμων
       (στόλαρχος)
       Νικήτας
       Ωορύφας (Θ΄
       αιώνας), που
       διακρίθηκε
       στις
       εκστρατείε&#96
       2;
       κατά των
       Αράβων
       πειρατών,
       όταν
       αιχμαλώτιζ&#94
       9;
       χριστιανού&#96
       2;
       εξωμότες
       στα εχθρικά
       καράβια,
       τους
       έγδερνε
       ζωντανούς.
       Χάραζε το
       δέρμα στον
       αυχένα και
       τραβούσε με
       δύναμη
       λωρίδες ως
       τις φτέρνες.
       [shadow=red,left][glow=red,2,300]ΒΡΑΣΙ&
       #924;Ο
       ΣΕ ΚΟΧΛΑΣΤΗ
       ΠΙΣΣΑ
       [/glow][/shadow]Ο
       προηγούμεν&#95
       9;ς
       Ωορύφας
       άλλους
       εξωμότες
       κρεμούσε με
       τροχαλία
       πάνω σε
       καζάνια με
       κοχλαστή
       πίσσα και
       τους άφηνε,
       χαλαρώνοντ&#94
       5;ς
       τα σχοινιά,
       να
       βυθιστούν
       λέγοντας
       πως τους
       βαφτίζει
       στη νέα
       θρησκεία
       τους.
       [shadow=red,left][glow=red,2,300]ΑΝΑΣΚ&
       #927;ΛΟΠΙΣΜΟΣ
       – ΠΑΛΟΥΚΩΜΑ
       [/glow][/shadow]Η
       περιγραφή
       που
       ακολουθεί
       είναι από
       τον Σερραίο
       συγγραφέα
       Γιώργο
       Καφταντζή
       και
       αναφέρεται
       στο βιβλίο
       του «Η
       ΣΕΡΡΑΪΚΗ
       ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΙ&#91
       3;
       ΤΟΥ
       ΠΑΠΑΣΥΝΑΔΙ&#92
       5;ΟΥ»,
       έκδ. της
       Μητροπόλεω&#96
       2;
       Σερρών, 1989:
       «Το
       παλούκωμα
       (φούρκισμα,
       ανασκολοπι&#96
       3;μός)
       γίνονταν
       δημόσια και
       σε θέση
       περίοπτη με
       τον εξής
       τρόπο.
       Έπαιρναν
       μια μακριά
       ως 3 μέτρα
       σούβλα
       σιδερένια ή
       ξύλινη με
       σιδερένια
       μύτη, την
       οποία
       κουβαλούσε
       ο κατάδικος
       στον ώμο ως
       τον τόπο του
       απαίσιου
       μαρτυρίου.
       Εκεί τον
       ξάπλωναν
       καταγής
       μπρούμυτα
       γυμνό μέχρι
       τη μέση και
       χειροπόδαρ&#94
       5;
       με
       ανοιγμένα
       σκέλια.
       Ύστερα ο
       μπόγιας
       αφού
       ξέσχιζε το
       πανταλόνι
       και
       φάρδαινε με
       το μαχαίρι
       την τρύπα
       του
       απευθυσμέν&#95
       9;υ,
       έχωνε τη
       σούβλα
       αλειμμένη
       με λίπος για
       να γλιστρά
       και
       χτυπώντας
       σιγανά
       προσέχοντα&#96
       2;
       να μη βλάψει
       βασικά
       όργανα όπως
       τα έντερα,
       καρδιά,
       πλεμόνια,
       την έβγαζε
       από το πίσω
       μέρος της
       δεξιάς
       πλάτης…».
       [shadow=red,left][glow=red,2,300]ΕΥΝΟΥ&
       #935;ΙΣΜΟΣ[/glow][/shadow]
       Μια από τις
       πολυδοκιμα&#96
       3;μένες
       μεθόδους
       για
       οριστικό
       παραμερισμ&#97
       2;,
       για
       αχρήστευση
       και
       στιγματισμ&#97
       2;
       εχθρών,
       αντιπάλων
       αντιφρονού&#95
       7;των
       και κυρίως
       νεαρών
       διεκδικητώ&#95
       7;
       ή
       κληρονόμων
       του θρόνου
       ήταν ο
       ευνουχισμό&#96
       2;…
       Αναρίθμητα
       τα
       περιστατικ&#94
       0;
       βίαιου
       ευνουχισμο&#97
       3;
       για
       πολιτικούς
       λόγους.
       [shadow=red,left][glow=red,2,300]ΣΥΝΤΡ&
       #921;ΒΗ
       ΤΩΝ
       ΑΡΘΡΩΣΕΩΝ
       ΑΠΟΚΟΠΗ ΤΩΝ
       ΤΕΝΟΝΤΩΝ ΜΕ
       ΜΑΧΑΙΡΙ
       [/glow][/shadow]Προκαλού
       σε
       παράλυση.
       [center]
  HTML http://4.bp.blogspot.com/-CJ_ww1RMC2Q/Tk8APThPeYI/AAAAAAAAAZg/V2on34vrpcw/s1600/e-shop_BBBB_16X24.jpg[/center]
       #Post#: 3864--------------------------------------------------
       Re: Bασανιστήρ&#953
       ;α και ακρωτη&
       #961;ιασμοί στο &#9
       14;υζάντιο!
       By: Αρχιφα
       σίστας Dat
       e: November 29, 2012, 7:11 am
       ---------------------------------------------------------
       [center]
  HTML http://fc08.deviantart.net/fs71/f/2011/263/8/a/byzantine_flag_by_diasaleftis-d4adyod.jpg
       [shadow=yellow,left]88[/shadow][/center]
       #Post#: 3865--------------------------------------------------
       Re: Bασανιστήρ&#953
       ;α και ακρωτη&
       #961;ιασμοί στο &#9
       14;υζάντιο!
       By: mistermax Date: November 29, 2012, 9:56 am
       ---------------------------------------------------------
       δεν
       περιμενα να
       ηταν τοσο
       χριστιανικ&#95
       9;
       το
       βυζαντιο....
       #Post#: 3869--------------------------------------------------
       Re: Bασανιστήρ&#953
       ;α και ακρωτη&
       #961;ιασμοί στο &#9
       14;υζάντιο!
       By: callan Date: November 29, 2012, 11:04 am
       ---------------------------------------------------------
       [move][shadow=red,left][glow=red,2,300]ΠΙΟ
       ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ
       ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ![/glow][/
       shadow][/move]
       #Post#: 7618--------------------------------------------------
       Re: Bασανιστήρ&#953
       ;α και ακρωτη&
       #961;ιασμοί στο &#9
       14;υζάντιο!
       By: ΙΩΑΝΝΗ
       Σ ΤΣΙΜΙ&am
       p;#931;& Date: September 27, 2013, 9:45 pm
       ---------------------------------------------------------
       ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ
       ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ
       #Post#: 8430--------------------------------------------------
       Re: Bασανιστήρ&#953
       ;α και ακρωτη&
       #961;ιασμοί στο &#9
       14;υζάντιο!
       By: Sagapaw Date: December 6, 2013, 8:46 am
       ---------------------------------------------------------
       [quote]ΤΟ
       ΒΥΖΑΝΤΙΟ
       ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ
       [/quote]
       TO MONO POY EISAI FILARAKO EINAI MIA TRIXA APO TA ARXIDIA MAS
       MAIMOUS POU SODOMISTHKE KATA MHKOS OLOKLHROU TOU PEPTIKOU SWLHNA
       DIADOXIKA APO AGELH LUSSASMENWN ELEFANTWN. KANE MIA KALH STON
       EUATO SOU KAI XWSE TA DAXTYLA STHN PRIZA, KATA PROTIMHSH
       KLEINONTAS DEKA BARELOTA MESA STO STOMA. PSOFOS
       *****************************************************