DIR Return Create A Forum - Home
---------------------------------------------------------
WebWar
HTML https://webwar.createaforum.com
---------------------------------------------------------
*****************************************************
DIR Return to: Ιστορία κ&#...
*****************************************************
#Post#: 24317--------------------------------------------------
4 βιογραφίες &
#954;ομμουνιστώ
;ν (Ζινόβιεφ, Κ
;αλίνιν, Κάμε
By: antimilitarist21 Date: September 22, 2018, 7:26 am
---------------------------------------------------------
4 βιογραφίες
κομμουνιστa
4;ν
(Ζινόβιεφ,
Καλίνιν,
Κάμενεφ,
Μπουχάριν)
Γκριγκόρι
Ζινόβιεφ (23
Σεπτεμβρίο`
5;
1883 – 25 Αυγούστου
1936)
HTML https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7e/Zinoviev-grigorii.jpg/220px-Zinoviev-grigorii.jpg
Ρώσος
επαναστάτη`
2;
και
μαρξιστής,
εβραϊκής
καταγωγής, ο
Ζινόβιεφ
ακολούθησε
από τα πρώτα
χρόνια της
ζωής του το
δρόμο του
κομμουνισμ_
9;ύ.
Σπούδασε
φιλοσοφία,
λογοτεχνία
και Ιστορία.
Ενδιαφέρθη_
4;ε
για την
πολιτική
και
εντάχθηκε
στο Ρωσικό
Σοσιαλ-Δημο	
54;ρατικό
Εργατικό
Κόμμα (ΡΣΔΕΚ)
το 1901. Ήταν
μέλος της
Μπολσεβίκι_
4;ης
φράξιας από
την ώρα της
δημιουργία`
2;
της το 1903.
Το 1902
ταξίδεψε
στο
Βερολίνο
και το
Παρίσι. Στην
Ελβετία το 1903
συνάντησε
τον Λένιν
και τον
Πλεχάνοφ.
Στη
διάσπαση
του 1903
συμπαρατάχ_
2;ηκε
με τους
Μπολσεβίκο`
5;ς.
Από τότε
έγινε ένας
από τους πιο
στενούς
συνεργάτες
του Λένιν.
Πήρε μέρος
στην
επανάσταση
του 1905 και,
κατόπιν,
κατέφυγε
στο
εξωτερικό.
Στην
περίοδο του
ιμπεριαλισ`
4;ικού
πολέμου
πήρε μια
ξεκάθαρη
διεθνιστικ^
2;
στάση,
αντιπροσωπ^
9;ύοντας
το κόμμα των
Μπολσεβίκω_
7;
στις
συνδιασκέψ^
9;ις
του
Τσίμερβαλν`
4;
και του
Κίενταλ.
Επανήλθε
στη Ρωσία το
1917 μαζί με τον
Λένιν,
συμμετέχον`
4;ας
ενεργά στην
επανάσταση.
Στις
παραμονές
του Οκτώβρη,
ωστόσο,
αυτός και ο
Κάμενεφ
αντιτάχθηκ^
5;ν
στην
κατάληψη
της
εξουσίας,
γεγονός για
το οποίο
δέχτηκαν τη
δριμεία
κριτική του
Λένιν.
Στη
συνέχεια ο
Ζινόβιεφ
παραδέχτηκ^
9;
το λάθος του
και
εκλέχθηκε
σε ηγετικές
κομματικές
θέσεις. Από
το 1918 ανέλαβε
επικεφαλής
της
κομματικής
οργάνωσης
της
Πετρούπολη`
2;
και το 1919
εξελέγη
πρόεδρος
της Γ΄
Κομουνιστι_
4;ής
Διεθνούς.
Στην
περίοδο της
αρρώστιας
του Λένιν, το
1923, συμμάχησε
με τον
Στάλιν, στην
σταυροφορί^
5;
ενάντια
στον
Τρότσκι. σε
μια άτυπη
ηγετική
τριανδρία,
μαζί με τον
Κάμενεφ. Στη
συνέχεια
όμως, στα 1925-26,
αυτός και ο
Κάμενεφ
συμμετείχα_
7;
στην Ενιαία
Αντιπολίτε`
5;ση,
μαζί με τον
Τρότσκι. Το 1926
απομακρύνθ_
1;κε
από την
ηγεσία της
Γ΄ Διεθνούς
και τον
επόμενο
χρόνο
διαγράφηκε
από το
Κομουνιστι_
4;ό
Κόμμα, λόγω
διαφωνιών
του με την
πολιτική
των Στάλιν,
Μπουχάριν
και Ρίκοφ. Το
1928
αποκαταστά_
2;ηκε,
αλλά μετά τη
δολοφονία
του Κίροφ,
συνελήφθη
όπως και ο
Κάμενεφ, τον
Δεκέμβριο
του 1934.
Καταδικάστ_
1;κε
και
εκτελέστηκ^
9;
(25 Αυγούστου
1936), στην πρώτη
από τις
σταλινικές
δίκες της
περιόδου.
Σημαντικός
μαρξιστής
συγγραφέας,
ο Ζινόβιεφ
έγραψε
μεγάλο
αριθμό από
βιβλία και
άρθρα.
Μιχαήλ
Καλίνιν (1875 – 1946)
HTML https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1f/%D0%9A%D0%B0%D0%BB%D0%B8%D0%BD%D0%B8%D0%BD_%D0%9C._%D0%98._%281920%29.jpg/640px-%D0%9A%D0%B0%D0%BB%D0%B8%D0%BD%D0%B8%D0%BD_%D0%9C._%D0%98._%281920%29.jpg
Ρώσος
επαναστάτη`
2;
και
κομμουνιστ^
2;ς,
προερχόμεν_
9;ς
από
αγροτική
οικογένεια.
Το 1898
εντάχθηκε
στο Ρωσικό
Σοσιαλ-Δημο	
54;ρατικό
Εργατικό
Κόμμα (ΡΣΔΕΚ)
και το 1906
παντρεύτηκ^
9;
την Εσθονή
Ekaterina Lorberg.
Διετέλεσε
αντιπρόσωπ_
9;ς
στη
Διάσκεψη
του
Μπολσεβίκι_
4;ου
Κόμματος
του 1912 που
πραγματοπο_
3;ήθηκε
στην Πράγα,
όπου
εκλέχτηκε
αναπληρωμα`
4;ικό
μέλος της
Κεντρικής
Επιτροπής
και
στάλθηκε να
εργαστεί
στη Ρωσία. Το
1919, ο Kalinin εξελέγη
μέλος της
Κεντρικής
Επιτροπής
του ΚΚΣΕ.
Στις 19
Ιανουαρίου
1924,
ανοίγοντας
τις
εργασίες
του XI
Συνεδρίου
των Σοβιέτ, ο
Καλίνιν
ανακοίνωσε
ότι «οι
μεγάλοι
ειδικοί
γιατροί που
νοσηλεύουν
τον Λένιν
εκφράζουν
την ελπίδα
ότι ο Λένιν
θα
επιστρέψει
στην
κρατική και
πολιτική
δράση».
Παρότι ο
ίδιος ήταν
υψηλόβαθμο
στέλεχος
του ΚΚΣΕ, δεν
μπόρεσε να
προστατεύσ^
9;ι
τη γυναίκα
του από τις
διώξεις –
εκκαθαρίσε_
3;ς
του 1937-1938. Η Ekaterina Lorberg
(1882-1960), γνωστή
για τις
αντισταλιν_
3;κές
απόψεις της,
συνελήφθη
στις 25
Οκτωβρίου 1938
με την
κατηγορία
ότι ήταν
«τροτσκίστρ	
53;α».
Αν και ο
σύζυγός της
ήταν
πρόεδρος
του
Προεδρείου
του
Ανώτατου
Σοβιέτ (1938-1946),
βασανίστηκ^
9;
στη φυλακή
του Lefortovo και
στις 22
Απριλίου 1939
καταδικάστ_
1;κε
σε 15 χρόνια
φυλάκισης
σε
στρατόπεδο
εργασίας.
Απελευθερώ_
2;ηκε
λίγο πριν το
θάνατο του
συζύγου της
το 1946.
Λεβ Κάμενεφ
(18 Ιουλίου 1883 – 25
Αυγούστου 1936)
HTML https://cdn.britannica.com/01/25101-004-A00874F4.jpg
Μπολσεβίκο`
2;
ηγέτης και
επαναστάτη`
2;,
ο Κάμενεφ
ήταν στενός
φίλος και
συνεργάτης
του Λένιν.
Ο Κάμενεφ
γεννήθηκε
στη Μόσχα,
γιος
Εβραίου
εργάτη των
σιδηροδρόμ`
9;ν
και Ρωσίδας
μητέρας. Η
περιουσία
που είχε
αποκτήσει ο
πατέρας του
στο κτίριο
του
σιδηροδρόμ_
9;υ
Μπακού –
Μπατούμι
χρησιμοποι^
2;θηκε
για να
χρηματοδοτ^
2;σει
καλή
μόρφωση για
τον Λεβ. Πήγε
στο
Γυμνάσιο
Αρρένων
στην
Τιφλίδα της
Γεωργίας
(τώρα
Τμπίλισι),
και
σπούδασε
στο
Πανεπιστήμ_
3;ο
της Μόσχας. Η
μόρφωσή του
όμως
διακόπηκε
λόγω
σύλληψης το
1902. Από αυτό το
σημείο και
μετά ήταν
συνειδητοπ_
9;ιημένος
επαναστάτη`
2;,
δρώντας σε
Αγία
Πετρούπολη,
Μόσχα και
Τιφλίδα. Ο
Κάμενεφ
παντρεύτηκ^
9;
τη
μαρξίστρια
(αδελφή του
Λέοντος
Τρότσκι),
Όλγα
Μπρονστάιν,
στις αρχές
του 1900 και το
ζευγάρι
απέκτησε
δύο γιους.
Έγινε μέλος
του Ρωσικού
Σοσιαλδημο_
4;ρατικού
Εργατικού
Κόμματος το
1901 και στη
διάσπαση
του 1903
συντάχτηκε
με τους
Μπολσεβίκο`
5;ς.
Αφού
παρακολούθ_
1;σε
το 3ο
Συνέδριο
του Ρωσικού
Σοσιαλ-Δημο	
54;ρατικού
Εργατικού
Κόμματος
(ΡΣΔΕΚ) στο
Λονδίνο τον
Μάρτιο του 1905,
ο Κάμενεφ
επέστρεψε
στην Ρωσία
για να πάρει
μέρος στην
Ρωσική
Επανάσταση
του 1905 στην
Αγία
Πετρούπολη.
Με την
επιστροφή
του στη
Ρωσία
πιάστηκε
και
εξορίστηκε.
Το 1914
επέστρεψε
από την
εξορία και
ανέλαβε την
έκδοση της
Πράβντα,
αλλά
πιάστηκε
και
εξορίστηκε
ξανά με το
ξέσπασμα
του Α΄
Παγκοσμίου
Πολέμου.
Απελευθερώ_
2;ηκε
πάλι μετά
από την
επανάσταση
του Φλεβάρη
του 1917 και
εκλέχτηκε
στην
Κεντρική
Επιτροπή
των
Μπολσεβίκω_
7;.
Μαζί με τον
Ζινόβιεφ, ο
Κάμενεφ
αντιτάχθηκ^
9;
στην
κατάληψη
της
εξουσίας
τον Οκτώβρη,
επισύροντα`
2;
τη σφοδρή
κριτική του
Λένιν. Την
επομένη της
εξέγερσης,
εκλέχτηκε
πρόεδρος
της
Κεντρικής
Εκτελεστικ^
2;ς
Επιτροπής
στο Δεύτερο
Συνέδριο
των Σοβιέτ
και σε
συνέχεια
έγινε μέλος
στο
Πολιτικό
Γραφείο των
Μπολσεβίκω_
7;.
Μετά το
θάνατο του
Λένιν, ο
Κάμενεφ
αρχικά
τάχθηκε,
όπως και ο
Ζινόβιεφ, με
τον Στάλιν
στην
πολεμική
εναντίον
του Τρότσκι.
Στη
συνέχεια
όμως
απομακρύνθ_
1;κε
από τον
Στάλιν, και
μαζί με τον
Τρότσκι και
τον
Ζινόβιεφ
ήταν
επικεφαλής
της Ενιαίας
Αντιπολίτε`
5;σης
(1926).
Απομακρύνθ_
1;κε
από την
κυβέρνηση
το 1928 και το 1932
διαγράφτηκ^
9;
από το κόμμα.
Ο Κάμενεφ
πιάστηκε
μετά τη
δολοφονία
του Κίροφ,
καταδικάστ_
1;κε
στην πρώτη
δίκη της
Μόσχας και
τουφεκίστη_
4;ε
(25 Αυγούστου
1936), ενώ την
ίδια τύχη
είχαν και τα
περισσότερ^
5;
μέλη της
οικογένειά`
2;
του. Ο
δεύτερος
γιος του Γ.
Κάμενεφ
εκτελέστηκ^
9;
τον
Ιανουάριο
του 1938 σε
ηλικία 17
χρονών, ο
μεγαλύτερο`
2;
γιός του Α.
Κάμενεφ τον
Ιούλιο του 1939
σε ηλικία 33
χρονών και η
πρώτη
σύζυγός του
Όλγα
εκτελέστηκ^
9;
το 1941, με
διαταγές
των Στάλιν
και Μπέρια.
Νικολάι
Μπουχάριν (9
Οκτωβρίου 1888 – 15
Μαρτίου 1938)
HTML https://thecharnelhouse.org/wp-content/uploads/2015/05/nikolai-bukharin-in-one-of-the-despised-kremlin-suits-london-early-1930s.jpg
Μέλος του
Μπολσεβίκι_
4;ου
Κόμματος,
οικονομολό^
7;ος
και
συγγραφέας.
Γεννήθηκε
στη Ρωσία το
1888. Μυήθηκε
στον
μαρξισμό
και έγινε
μέλος του
Σοσιαλδημο_
4;ρατικού
Κόμματος
της Ρωσίας
το 1906.
Εξαιτίας
της
επαναστατι_
4;ής
του δράσης,
το 1911
εξορίστηκε
στην
περιοχή του
Αρχανγκέλσ_
4;.
Κατόρθωσε
όμως να
δραπετεύσε_
3;,
περνώντας
στη
συνέχεια
από μια
σειρά χώρες
στην Ευρώπη
αλλά και
στις ΗΠΑ.
Συνέχισε
στο
εξωτερικό
τις σπουδές
του πάνω στη
φιλοσοφία
και την
κοινωνιολο^
7;ία.
Το 1912
συνάντησε
στην
Κρακοβία
τον Λένιν
και
συνεργάστη_
4;ε
μαζί του
στην έκδοση
της
κομμουνιστ_
3;κής
εφημερίδας
«Πράβντα»
(Αλήθεια).Το 1913
γνωρίστηκε
στη Βιέννη
με το Στάλιν,
βοηθώντας
τον ως
διερμηνέας.
Διετέλεσε
Γραμματέας
της
Κομμουνιστ_
3;κής
Διεθνούς
από το 1926 έως
το 1929.
Από το 1917 έως
το 1929
διετέλεσε
συντάκτης
της Πράβντα
και από το 1934
συντάκτης
της
εφημερίδας
Ιζβέστια.
Απέρριψε τη
Συνθήκη του
Μπρεστ –
Λιτόφσκ ως
προδοσία
και
“αυτοκτονία
του
προλεταριά`
4;ου”
και τάχθηκε
υπέρ της
συνέχισης
ενός
“Επαναστατι	
54;ού
Πολέμου”
κατά της
Γερμανίας.
Αρχικά ήταν
κοντά στον
Τρότσκι,
αλλά μετά τη
Συνθήκη του
Μπρεστ -
Λιτόφσκ
πλησίασε
τον Λένιν.
Ήταν
συγγραφέας
του
Προγράμματ_
9;ς
των
Κομμουνιστa
4;ν
(Μπολσεβίκω	
57;)
και του
Αλφαβηταρί_
9;υ
του
Κομμουνισμ_
9;ύ.
Επίσης, ήταν
ένας από
τους
κυριότερου`
2;
εμπνευστές
της Νέας
Οικονομική`
2;
Πολιτικής.
Οι
πολιτικές
και
οικονομικέ`
2;
του απόψεις
δημιούργησ^
5;ν
ρεύμα το
οποίο έγινε
γνωστό με
την
ονομασία
«μπουχαρινι	
63;μός».
Στήριξε τον
Στάλιν στη
μάχη για τη
διαδοχή
μετά τον
θάνατο του
Λένιν το 1924
όπως επίσης
και στη
διαμάχη του
με την
«Αριστερή
Αντιπολίτε`
5;ση»
των
Τρότσκι-Ζιν	
72;βιεφ-Κάμενε
φ
το 1926-1927. Όμως, το
1929 ήρθε σε
ρήξη μαζί
του για την
Κολεκτιβοπ_
9;ίηση,
αποτελώντα`
2;
με άλλους
οπαδούς του
και
εξέχοντες
μπολσεβίκο`
5;ς
(Τόμσκι,
Ρίκοφ κ.α.) τη
λεγόμενη
«Δεξιά
Αντιπολίτε`
5;ση»
του
κόμματος.
Αυτή υπήρξε
η αρχή του
τέλους για
τον
Μπουχάριν.
Το 1934 ο 46χρονος
Μπουχάριν
παντρεύτηκ^
9;
την 20χρονη Anna
Mikhailovna Larina και το 1936
απέκτησαν
ένα γιο που
τον
ονόμασαν Yuri.
Το 1937 η Anna Mikhailovna Larina
συνελήφθη
από τη NKVD και
αργότερα
στάλθηκε σε
διάφορους
τόπους
εξορίας και
φυλακές.
Στις 21
Αυγούστου 1936
η
Εισαγγελία
της ΕΣΣΔ
εξέδωσε το
πρώτο
ένταλμα σε
βάρος του,
όμως
απαλλάχθηκ^
9;
αρχικώς.
Στις 27-2-1937
συνελήφθη
ξανά,
κατηγορούμ^
9;νος
για
συμμετοχή
στο
«Αντισοβιετ	
53;κό
Μπλοκ».
Καταδικάστ_
1;κε
σε θάνατο
στις 13
Μαρτίου 1938.
Εκτελέστηκ^
9;
στις
φυλακές της
NKVD στη Μόσχα,
στις 15
Μαρτίου του
1938, μαζί με τον
πρώην
επικεφαλής
της ΝKVD
Γιάκοντα
και άλλους
αξιωματούχ_
9;υς,
υπό την
επίβλεψη
του Γιέζοφ.
Το 1988
αποκαταστά_
2;ηκε.
*****************************************************