DIR Return Create A Forum - Home
---------------------------------------------------------
WebWar
HTML https://webwar.createaforum.com
---------------------------------------------------------
*****************************************************
DIR Return to: Ιστορία κ&#...
*****************************************************
#Post#: 24309--------------------------------------------------
Ειδικό Δικα	
63;τήριο Δωσιλ
όγων Θεσσαλ	
59;νίκης
By: antimilitarist21 Date: September 15, 2018, 4:10 pm
---------------------------------------------------------
Ειδικό
Δικαστήριο
Δωσιλόγων
Θεσσαλονίκ_
1;ς
HTML https://i.ytimg.com/vi/tfA0H1eLTKA/hqdefault.jpg
HTML https://2.bp.blogspot.com/-uW_zyoXixZg/WVdabGPuofI/AAAAAAABVM0/45ce_14-hs0W77NEBpsMjgu4tvdvd5TYwCLcBGAs/s640/1379657960_orig.png
Το κείμενο
αυτό έχει
σκοπό να
ρίξει φως σε
μερικές
πολύκροτες
υποθέσεις
που
εκδικάστηκ^
5;ν
από το
Ειδικό
Δικαστήριο
Δοσιλόγων
Θεσσαλονίκ_
1;ς
και δεν
είναι τόσο
προβεβλημέ_
7;ες
και γνωστές
σε μεγάλο
αριθμό
ανθρώπων
όσο οι δίκες
που έγιναν
στο Ειδικό
Δικαστήριο
Δοσιλόγων
Αθήνας.
Το Ειδικό
Δικαστήριο
Δοσιλόγων
Θεσσαλονίκ_
1;ς
άρχισε τις
εργασίες
του στα τέλη
Απριλίου 1945.
Λίγο
αργότερα
εκδικάστηκ^
9;
μια από τις
σημαντικότ^
9;ρες
υποθέσεις
μέσα στο 1945,
παρόντος
του
κατηγορουμ^
1;νου.
Ο
Κωνσταντίν_
9;ς
Κυλινδρέας
και η δίκη
του άνοιξαν
το χορό των
μεγάλων
δικών που
επρόκειτο
να
απασχολήσο`
5;ν
τα επόμενα
χρόνια την
κοινωνία
της
Θεσσαλονίκ_
1;ς.
Ο
Κυλινδρέας
από τον
Ιούνιο του 1945
εκρατείτο
στο
στρατόπεδο
«Παύλος
Μελάς». Η
πολύκροτη
δίκη του
άρχισε στις 17
Ιουλίου 1945.
Από την
αποδεικτικ^
2;
διαδικασία
και από την
απολογία
του
κατηγορουμ^
1;νου
προέκυψε
ότι αυτός
υπήρξε
συνεργάτης
των
Γερμανών
κατακτητών
(δωσίλογος)
και προέβη
σε
συλλήψεις
και
εκτελέσεις
Ελλήνων
πολιτών. Ο
Ειδικός
Επίτροπος
τον
χαρακτήρισ^
9;
προδότη της
Ελλάδας,
συνεργάτη
των
Γερμανών
και ζήτησε
την αυστηρή
τιμωρία του.
Ο
Κυλινδρέας
καταδικάστ_
1;κε
σε ισόβια
δεσμά,
αποφεύγοντ^
5;ς
(με ψήφους 4-3)
την ποινή
του θανάτου.
Αμέσως μετά,
ο Ειδικός
Επίτροπος
Ευγενικός
έκανε χρήση
του
δικαιώματό`
2;
του και
άσκησε
αίτηση
αναθεώρηση`
2;
της δίκης.
Έτσι λοιπόν,
ο
Κυλινδρέας
βρέθηκε
στις 22
Οκτωβρίου 1946
στο Ειδικό
Δικαστήριο
για δεύτερη
φορά. Το
ποινικό
μητρώο του
κατηγορούμ^
9;νου
ήταν γεμάτο
από πλήθος
εγκληματικa
4;ν
ενεργειών,
πέρα από τα
αίσχη που
είχε κάνει
στην κατοχή
ως
συνεργάτης
των
Γερμανών.
Από το 1922 ως το
1938 είχε
συγκεντρώσ^
9;ι
πολυάριθμε`
2;
καταδικαστ_
3;κές
αποφάσεις
και
αρκετούς
μήνες σε
καταδίκες
για κλοπές,
υπεξαιρέσε_
3;ς,
απάτες,
πλαστογραφ^
3;ες,
λιποταξία
και
παραβάσεις
νομοθεσίας
περί
αυτοκινήτω_
7;.
Στην
απολογία
του ο
Κυλινδρέας
παραδέχτηκ^
9;
ότι είχε
οπλιστεί
από τους
Γερμανούς
κατακτητές
και ότι
συνεργάστη_
4;ε
με ένοπλες
δοσιλογικέ`
2;
ομάδες και
κυρίως με
την
οργάνωση
ΕΕΣ του Κισά
Μπατζάκ
(τουρκόφωνο	
62;
Πόντιος).
Τελικά, το
Δικαστήριο
καταδίκασε
τον
Κυλινδρέα
σε ισόβια
και ολική
δήμευση της
περιουσίας
του, παρά την
πρόταση του
Επιτρόπου
για επιβολή
θανατικής
ποινής.
Λίγα χρόνια
αργότερα,
υπήρξε μια
ευνοϊκή
εξέλιξη για
το δοσίλογο
Κυλινδρέα.
Με βάση το
βασιλικό
διάταγμα
της 12ης
Σεπτεμβρίο`
5;
1952, η ποινή των
ισοβίων
δεσμών
μετριάστηκ^
9;
σε κάθειρξη 20
ετών. Τελικά,
δεν
χρειάστηκε
να εκτίσει
ούτε το μισό
της ποινής
του. Στις 2
Μαρτίου 1954
βγήκε από τη
Β’
Επανορθωτι_
4;ή
Φυλακή
Θεσσαλονίκ_
1;ς,
μετά την
αναστολή
εκτέλεσης
του
υπολοίπου
της ποινής
του.
Τώρα θα
αναφερθούμ^
9;
με συντομία
στην
υπόθεση
ενός άλλου
δωσιλόγου :
του
Εμμανουήλ
Βασιλείου ή
Καπετάν
Μανώλη. Ο
Εμμανουήλ
Βασιλείου
εκρατείτο
από την
άνοιξη του 1945
στις
φυλακές
Θεσσαλονίκ_
1;ς,
περιμένοντ^
5;ς
να δικαστεί
για
παράβαση
των άρθρων
της
Συντακτική`
2;
Πράξης 6/45.
Κατά το
διάστημα
της
προφυλάκισ^
2;ς
του,
προσκόμισε
βεβαίωση
ότι ανήκε
στην
οργάνωση
ΠΑΟ.
Παράλληλα,
εξέφρασε
προς τον
Ανακριτή
Δοσιλόγων
την πικρία
του για το
γεγονός ότι
κρατείτο με
την
κατηγορία
ότι είχε
υπηρετήσει
σε
δοσιλογικοa
3;ς
σχηματισμοa
3;ς
και
πρόσθεσε
ότι απλά
ήταν ένας
«αγνός
πατριώτης»
που τον
μισούσαν οι
αντάρτες
του ΕΑΜ –
ΕΛΑΣ. Στις 18
Ιουλίου 1946 το
Δικαστήριο
Δοσιλόγων
καταδίκασε
τον
Βασιλείου
σε θάνατο,
διέταξε τη
δήμευση της
μισής
περιουσίας
του, επέβαλε
την ισόβια
στέρηση των
πολιτικών
του
δικαιωμάτω_
7;
και όρισε
χρηματική
ικανοποίησ_
1;
σε έναν εκ
των
πολιτικώς
εναγόντων
λόγω
ψυχικής
οδύνης. Μετά
την
καταδίκη
του εις
θάνατον, ο
Βασιλείου
μεταφέρθηκ^
9;
στις
φυλακές της
Κέρκυρας,
όπου λίγα
χρόνια
αργότερα
έμελλε να
ακούσει μια
ευχάριστη
είδηση. Στις 3
Ιουλίου 1951, ο
διευθυντής
των φυλακών
ενημέρωσε
τον
Βασιλείου
για την
έκδοση του
βασιλικού
διατάγματο`
2;
της 4ης
Ιουνίου 1951, με
το οποίο η
ποινή του
μετατράπηκ^
9;
σε κάθειρξη 12
ετών. Ο
Βασιλείου
μεταφέρθηκ^
9;
στις
αγροτικές
φυλακές
Κασσάνδρας,
όπου οι
συνθήκες
κράτησης
ήταν αρκετά
καλύτερες
και το 1955
αποφυλακίσ`
4;ηκε.
Όχι μόνο
γλύτωσε τη
θανατική
ποινή, αλλά
μπόρεσε
κιόλας να
γευτεί τον
αέρα της
ελευθερίας.
Ένα άλλο
σημαντικό
όνομα στο
χώρο των
δωσιλόγων –
φιλοναζιστa
4;ν
ήταν ο
Αντώνιος
Βήχος. Ο
Αρχηγός της
δωσιλογική`
2;
οργάνωσης
ΠΟΕΤ
Αντώνιος
Βήχος,
προσήλθε
στην
Εισαγγελία
Αθηνών τον
Οκτώβριο
του 1947 και
είχε για
δικηγόρο
του τον
Ιωάννη
Σταθάκη. Το
Συμβούλιο
Εφετών
Θεσσαλονίκ_
1;ς,
με το
υπ’αριθμόν 1198
βούλευμά
του,
αποφάσισε
την
παραπομπή
σε δίκη τόσο
του ίδιου
του Βήχου,
όσο και των
υπολοίπων
οπλαρχηγών
που είχαν
υπογράψει
την
προκήρυξη
«ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ»
και διέταξε
τη σύλληψη
και
προφυλάκισ^
2;
τους. Ο Βήχος
από την
πλευρά του,
υπέβαλε
αίτηση
αναστολής
της
απόφασης
σύλληψής
του και
αίτηση
ανακοπής
του
βουλεύματο`
2;,
ζητώντας
την
απαλλαγή
του. Το
Μάρτιο του 1948,
το
Συμβούλιο
Εφετών
απέρριψε
την αίτηση
ανακοπής.
Τελικά, η
δίκη του
Βήχου για
δωσιλογισμa
2;
ορίστηκε να
γίνει στις 6
Απριλίου 1948. Ο
Βήχος
φρόντισε να
εξαφανιστε^
3;
από το σπίτι
του. Έτσι, η
δίκη
διεξήχθη
απόντος του
κατηγορουμ^
1;νου
και
ολοκληρώθη_
4;ε
με την
καταδίκη
του σε
θάνατο,
δήμευση της
περιουσίας
του και
ισόβια
στέρηση των
δικαιωμάτω_
7;
του. Εκτός
του Βήχου, οι
υπόλοιποι
συγκατηγορ_
9;ύμενοί
του στη δίκη,
πρώην
οπλαρχηγοί
της
οργάνωσης
ΠΟΕΤ, μεταξύ
των οποίων ο
Θεοφάνους, ο
Παπαβασιλε^
3;ου,
ο Απόστολος
Τσαρουχίδη`
2;,
ο Πέτρος και
ο Κυριάκος
Ιωαννίδης, ο
Σακελλαρίο`
5;,
ο Ιωάνης
Θεοχαρίδης
και ο Μιχαήλ
Παπαδόπουλ_
9;ς,
καταδικάστ_
1;καν
ερήμην σε
ισόβια. Ο
μόνος που
είχε
παραστεί
ήταν ο
Παναγιώτης
Μαλτέζος
που
αθωώθηκε.
Στις 22
Ιουνίου 1948 ο
δικηγόρος
Σταθάκης
κατέθεσε
αίτηση
ανακοπής
κατά της
απόφασης
του Ειδικού
Δικαστηρίο`
5;,
δηλώνοντας
ότι ο Βήχος
δεν είχε
παρουσιαστ^
9;ί
γιατί ήταν
«βαρέως
ασθενής». Ο
κατά
φαντασίαν
ασθενής
προσπαθούσ^
9;
με κάθε
τρόπο να
ανατρέψει
την απόφαση
του
Δικαστηρίο`
5;.
Ο Ειδικός
Επίτροπος
έστειλε το
απόσπασμα
της
τελεσίδικη`
2;
ερήμην
απόφασης
στο Τμήμα
Γενικής
Ασφάλειας
Αθηνών,
ζητώντας
την
εκτέλεσή
της. Τελικά
οι
αστυνομικο^
3;
δεν
χρειάστηκε
να
συλλάβουν
το Βήχο, αλλά
ούτε και ο
ίδιος
χρειάστηκε
να κάνει
άλλους
νομικούς
ελιγμούς.
Στις 30
Οκτωβρίου 1948
ένας
γιατρός
πιστοποίησ^
9;
το θάνατο
του Βήχου.
Πάνω στη
ληξιαρχική
πράξη
κάποιος
έγραψε με
κόκκινο
μελάνι τη
φράση
«λειτουργία
θείας δίκης
ως προς τον
Βήχον».
Ο υπαρχηγός
της ΠΟΕΤ
Πέτρος
Ιωαννίδης
καταδικάστ_
1;κε
ερήμην σε
ισόβια.
Έπειτα
άσκησε
αίτηση
ανακοπής.
Ωστόσο, για
τα επόμενα
χρόνια η
απόφαση
παρέμεινε
ανεκτέλεστ_
1;
και ο
Ιωαννίδης
κυκλοφορού`
3;ε
ελεύθερος
μέχρι τις
αρχές της
δεκαετίας
του 1960. Στις 11
Σεπτεμβρίο`
5;
1961 οδηγήθηκε
στην
Υποδιεύθυν`
3;η
Γενικής
Ασφάλειας
Θεσσαλονίκ_
1;ς.
Την επομένη
οδηγήθηκε
στις
φυλακές
Επταπυργίο`
5;.
Την άνοιξη
του 1962
μεταφέρθηκ^
9;
σε
παθολογική
κλινική,
έχοντας
υποστεί
έμφραγμα.
Πέθανε στο
νοσοκομείο
στις 5
Δεκεμβρίου
1962.
Ο πρώτος
αρχηγός του
ναζιστικού
κόμματος
Μακεδονίας –
Θράκης
Γεώργιος
Σπυρίδης,
εκδόθηκε
στην Ελλάδα
και
προφυλακίσ`
4;ηκε
στις 19
Νοεμβρίου 1949.
Αμέσως μετά,
προσπάθησε
να πετύχει
την
επανάληψη
της δίκης
του. Το
Ειδικό
Δικαστήριο
Δοσιλόγων,
με την
απόφαση υπ’
αριθμόν 324
της 23ης
Αυγούστου 1947,
είχε
καταδικάσε_
3;
το ναζιστή
Σπυρίδη
ερήμην σε
ισόβια
δεσμά με την
κατηγορία
της
συνειδητής
συνεργασία`
2;
με τους
Γερμανούς
κατακτητές.
Μέσα στη
φυλακή, ο
Σπυρίδης
κατέθεσε
στις 23
Νοεμβρίου 1949
αίτηση
ανακοπής
κατά της
απόφασης 324.
Στις 19
Ιανουαρίου
1950, το
Δικαστήριο
έκανε δεκτή
την αίτηση
ανακοπής,
εξαφάνισε
την πρώτη
καταδικαστ_
3;κή
απόφαση των
ισοβίων και
τον
καταδίκασε
αυτή τη φορά
σε μόλις … 2,5
χρόνια
φυλάκιση.
Στις 27 Μαΐου 1950,
ένας
χωροφύλακα`
2;
πήγε στο
Ληξιαρχείο
Θεσσαλονίκ_
1;ς
και δήλωσε
ότι ο
Σπυρίδης
πέθανε από
οξύ
πνευμονικό
οίδημα.
Ένας άλλος
γνωστός
ναζιστής
και
δωσίλογος
ήταν ο
απότακτος
συνταγματά`
1;χης
Διονύσιος
Αγάθος, ο
οποίος είχε
να
αντιμετωπί`
3;ει,
εκτός των
ίδιων
κατηγοριών
και ένα
παραπεμπτι_
4;ό
βούλευμα
όπου
αναφέροντα_
7;
οι στενές
του σχέσεις
με τους
Γερμανούς
κατακτητές,
χάρη στις
οποίες είχε
συμμετάσχε_
3;
στη διανομή
των
εβραϊκών
περιουσιών
(που είχαν
αρπάξει οι
Γερμανοί),
«προικοδοτο	
73;μενος»
με ένα
κατάστημα.
Τον
Αύγουστο
του 1947 δεν
παρουσιάστ_
1;κε
ενώπιον της
δικαιοσύνη`
2;
για να
λογοδοτήσε_
3;
για τις
εγκληματικ^
1;ς
πράξεις του.
Καταδικάστ_
1;κε
ερήμην σε
ισόβια
δεσμά και
ολική
δήμευση της
περιουσίας
του. Μετά την
καταδίκη
του, ο Αγάθος
έσπευσε να
ασκήσει
ανακοπή
κατά της
απόφασης,
επικαλούμε_
7;ος
το ότι ήταν
στη Φλώρινα
και ότι του
ήταν
αδύνατον να
πάει στη
Θεσσαλονίκ_
1;.
Στη νέα δίκη
του, στις 25
Νοεμβρίου 1947,
ο Αγάθος
γλύτωσε τα
ισόβια
δεσμά.
Καταδικάστ_
1;κε
σε 12 χρόνια
φυλάκιση
και δήμευση
της μισής
περιουσίας
του. Ένα
βασιλικό
διάταγμα
του Μαρτίου
του 1951 ήταν
ευχάριστη
έκπληξη για
τον Αγάθο,
γιατί ήταν
αυτό που
ουσιαστικά
άνοιξε το
δρόμο για
την απονομή
χάριτος.
Στις 3
Νοεμβρίου 1956,
ο Αγάθος
πέθανε σε
ηλικία 71
ετών, στο
σπίτι του
στην οδό
Φειδίου.
Ένα άλλο
σημαντικό
πρόσωπο από
το χώρο των
Ελλήνων
ναζιστών
ήταν ο
Γρηγόριος
Παζιώνης,
που είχε
διατελέσει
Πρόεδρος
του
ναζιστικού
κόμματος
Μακεδονίας –
Θράκης. Το
κατηγορητή`
1;ιο
που είχε να
αντιμετωπί`
3;ει
ο
αμετανόητο`
2;
χιτλερικός
ήταν βαρύ.
Παραπέμφθη_
4;ε
σε δίκη με
κατηγορίες
κακουργημα`
4;ικού
χαρακτήρα.
Επίσης,
παραπέμφθη_
4;αν
σε δίκη και
οι
επιτελείς
του Παζιώνη.
Ο Δημήτριος
Παυλίδης, ο
Απόστολος
Γιατζόγλου,
ο
Κωνσταντίν_
9;ς
Περιστέρης,
ο Ευθύμιος
Μπουντώνας,
ο
Αναστάσιος
Μυλωνάς και
άλλοι 8
θεωρήθηκαν
συνεργάτες
του Παζιώνη
και των
Γερμανών. Τα
αποδεικτικ^
0;
στοιχεία σε
βάρος του
Παζιώνη και
των άλλων
δοσιλόγων
ήταν τόσα
πολλά που
σχημάτιζαν
ογκώδη
δικογραφία.
Κατά τη
διάρκεια 3
συνεδριάσε`
9;ν
μέσα στον
Αύγουστο
του 1947, το
δικαστήριο
εκδίκασε
την υπόθεση
του Παζιώνη
και των
επιτελών
του. Κήρυξε
τελικά
ένοχο τον
Παζιώνη για
την
κατηγορία
της
συνειδητής
συνεργασία`
2;
με τους
Γερμανούς.
Επέβαλε
στον
κατηγορούμ^
9;νο
ποινή
φυλάκισης 2,5
ετών και
ισόβια
στέρηση των
πολιτικών
δικαιωμάτω_
7;
του. Πολύ
σύντομα και
συγκεκριμέ_
7;α
στις 30
Δεκεμβρίου
1948, ο Παζιώνης
αποφυλακίσ`
4;ηκε.
Όσο για τους
υπόλοιπους 11
συγκατηγορ_
9;ύμενους
και πρώην
συνεργάτες
του στο
ναζιστικό
κόμμα,
απαλλάχτηκ^
5;ν
της
κατηγορίας
και ένας
κηρύχτηκε
αθώος.
Ένα άλλο
στέλεχος
του
ναζιστικού
πολιτικού
κόσμου της
Μακεδονίας
ήταν ο
Νικόλαος
Ζωγράφος.
Σύμφωνα με
το
παραπεμπτι_
4;ό
βούλευμα, η
αντεθνική
δράση του
Ζωγράφου
είχε
ξεκινήσει
από τη
Βέροια για
να
επεκταθεί
στη
συνέχεια
στη
Θεσσαλονίκ_
1;,
όπου ίδρυσε
και ηγήθηκε
του
«Συνδέσμου
των Φίλων
της
Χιτλερικής
Κινήσεως»,
ενώ
συμμετείχε
και στη
ναζιστική
οργάνωση
ΕΕΕ.
Συνεργάστη_
4;ε
με
διάφορους
δωσιλόγους
της
Θεσσαλονίκ_
1;ς,
κατέδωσε
Έλληνες
στις
γερμανικές
αρχές και
εργάστηκε
με ζήλο για
τη διάδοση
της
γερμανικής
προπαγάνδα`
2;
στην
κατεχόμενη
Ελλάδα. Στις 1
Απριλίου 1947,
το Ειδικό
Δικαστήριο
καταδίκασε
το Ζωγράφο
σε φυλάκιση
5,5 ετών και
δήμευση του 1
/ 4 της
περιουσίας
του. Τον
Απρίλιο του
1954 ένα
βασιλικό
διάταγμα
ήρθε να άρει
τις
συνέπειες
εκ της
καταδίκης
του και να
απελευθερώ`
3;ει
το έως τότε
δημευμένο 1 / 4
της
περιουσίας
του. Ήδη ήταν
ένας
ελεύθερος
πολίτης που
σκεφτόταν
να
ασχοληθεί
με την
πολιτική.
Αυτοί που
έμειναν
στην
ιστορία για
τις
πολυάριθμε`
2;
δοσιλογικέ`
2;
ενέργειές
του αλλά και
για την
βαρβαρότητ^
5;
που
επέδειξαν
απέναντι σε
άλλους
Έλληνες
ήταν ο
ναζιστής
Γεώργιος
Πούλος και
οι άνδρες
του (γνωστοί
και ως
«Πουλικοί» ή
γερμανοντυ_
6;ένοι).
Το 1943 ο Πούλος
ίδρυσε μια
δική του
ένοπλη
δοσιλογική
οργάνωση με
την
ονομασία
«Εθελοντικό
Τάγμα
Πούλου» ή «Poulos Verband».
Το
«Εθελοντικό
Τάγμα
Πούλου»
εξοπλίστηκ^
9;
από τους
Γερμανούς,
απέκτησε
γερμανικές
στολές με τα
διακριτικά
ΕΕΣ («Εθνικός
Ελληνικός
Στρατός») και
συμμετείχε
σε διάφορες
εκκαθαριστ_
3;κές
επιχειρήσε_
3;ς
του
γερμανικού
στρατού
κατοχής στη
Μακεδονία,
κυρίως
εναντίον
ανταρτών
της
αντιστασια_
4;ής
οργάνωσης
ΕΑΜ - ΕΛΑΣ.
Όμως, δεν
μπόρεσε
ποτέ να
συγκεντρώσ^
9;ι
στις τάξεις
του
παραπάνω
από 300 άνδρες.
Την περίοδο
1943-1944 το
«Εθελοντικό
Τάγμα
Πούλου»
διέπραξε
λεηλασίες,
ξυλοδαρμού`
2;,
εμπρησμούς
(π.χ.
πυρπόληση
του χωριού
Ερμακιά) και
δολοφονίες
εναντίον
Ελλήνων
δρώντας
μόνο του ή σε
συνεργασία
με τις
γερμανικές
δυνάμεις
κατοχής. Ο
Πούλος
αρκετά
συχνά έκανε
φιλογερμαν_
3;κή
προπαγάνδα
και
απέκτησε το
ψευδώνυμο
"Φον Πούλος".
Σε
ορισμένες
περιπτώσει`
2;
συνεργάστη_
4;ε
με άλλους
γνωστούς
δωσίλογους
όπως ο
Αντώνης
Δάγκουλας, ο
Κισά
Μπατζάκ και
ο Μιχάλαγας.
Πάνω από τη
δεξιά τσέπη
του
χιτωνίου
του υπήρχε ο
γερμανικός
αετός με τη
ναζιστική
σβάστικα.
Στα τέλη του
1945 άρχισαν να
φθάνουν
στην Ελλάδα
μερικοί
«Πουλικοί»
από τη
Γερμανία.
Όσο καιρό
βρισκόταν
εκτός
Ελλάδας, ο
αμετανόητο`
2;
χιτλερικός
και
απότακτος
αξιωματικό`
2;
Γεώργιος
Πούλος είχε
αναπτύξει
πλούσια
δράση ως
μέλος της
ελληνικής
ναζιστικής
κυβέρνησης
του
Τσιρονίκου,
αλλά και ως
επικεφαλής
του ένοπλου
τμήματός
του. Μετά την
Λουμπλιάνα,
ο διαβόητος
Πούλος
έφθασε στη
Βιέννη,
πρωτεύουσα
της
Αυστρίας,
όπου
εκφώνησε
λόγους ,
προτείνοντ^
5;ς
στους
ακροατές
του να
καταταγούν
στο ένοπλο
τμήμα του
και να
πολεμήσει
στο πλευρό
της
Ναζιστικής
Γερμανίας
εναντίον
των
Συμμάχων. Σε
συνεργασία
με τον
Τσιρονίκο
κατάφερε να
στρατολογή`
3;ει
μερικούς
εργάτες και
να τους
ντύσει με
την πράσινη
στολή της
γερμανικής
στρατιωτικ^
2;ς
αστυνομίας,
έχοντας ως
περιβραχιό_
7;ιο
σε μαύρο
χρώμα τον
γερμανικό
αετό και τον
αγκυλωτό
σταυρό του
Χίτλερ. Στις
19 Μαΐου 1945
συνελήφθη
στο
Κίτσμπιχελ
της
Αυστρίας
*****************************************************