DIR Return Create A Forum - Home
---------------------------------------------------------
WebWar
HTML https://webwar.createaforum.com
---------------------------------------------------------
*****************************************************
DIR Return to: Ιστορία κ&#...
*****************************************************
#Post#: 21580--------------------------------------------------
Σπύρος Λούη	
62;: Ποτέ δεν βγ	
42;κε πρώτος στ
;ον Μαραθώνι&
By: mistermax Date: March 26, 2016, 8:28 am
---------------------------------------------------------
HTML http://www.kar.org.gr/2016/03/18/spyros-louis-pote-den-vgike-protos/
Ο
Μαραθώνιος
Δρόμος
πρωτοεισήχ_
2;ηκε
το 1896 και είχε
αναχθεί σε
ύψιστο
εθνικό θέμα
της εποχής η
πρωτιά
Έλληνα
αθλητή. Ο
πραγματικό`
2;
τελικά
νικητής
Χαρίλαος
Βασιλάκος
φέρεται να
«είχεν
απόφασιν
ν’αυτοκτονή	
63;η
εάν
εκέρδιζε
ξένος τον
Μαραθώνειο_
7;».
Η Ελληνική
Οργανωτική
Επιτροπή
των πρώτων
συγχρόνων
Oλυμπιακών
Αγώνων
καθόρισε
την
ελληνική
συμμετοχή
στον
Μαραθώνιο
σε πέντε
αθλητές και
οργάνωσε
την 12 Μαρτίου
1896
πανελλήνιο
αγώνα, οι
πρώτοι
πέντε του
οποίου θα
αποτελούσα_
7;
την
Ελληνική
συμμετοχή.
Επρώτευσαν
οι Χαριλ.
Βασιλάκος,
με δεύτερο
τον Σπυρ.
Μπελόκα που
ήσαν ήδη
γνωστοί για
τις νίκες
τους προ –
αλλά και
μετά τους
Ολυμπιακού`
2;
Αγώνες – σε
δρόμους
αντοχής.
Μπήκε όμως
παράτυπα
και ο έκτος
και
επηκολούθη`
3;ε
καταιγισμό`
2;
πιέσεων για
την
οργάνωση
συμπληρωμα`
4;ικής
προκρίσεως
για την
πρόκρισι
και άλλων
τεσσάρων
αθλητών πού
θα
συμπλήρωνα_
7;
δεκαμελή
τελικά
ομάδα.
Ο παράγων
και
ιστορικός
του ΣΕΓΑΣ Π.
Μανιτάκης
γράφει στο
βιβλίο του (1930)
ότι άνοιξε η
όρεξις για
προσθήκη
και άλλων
αθλητών που
επίεζαν «με
την
υποστήριξη
του Τύπου
και με …
πολιτικά
ακόμη μέσα».
Έγινε
συνεπώς
συμπληρωμα`
4;ικός
Μαραθώνιος
με
συμμετοχή
Μαρουσιωτώ_
7;
και
Χαλανδριωτa
4;ν.
Παρά ταύτα ο
παραλογισμa
2;ς
συνεχίσθηκ^
9;
με το
παιχνίδι
της
«κολοκυθιάς»
(γιατί δέκα
και όχι
ένδεκα) και
πήραν 12!
Κατόπιν των
παρατυπιών
μπήκε και ο
Σπύρος
Λούης, ο
ενδέκατος
κατ΄ αξίαν
των
προκριματι_
4;ών.
Που
τερμάτισε
μάλιστα και
κάτω του
ορίου που
είχε τεθεί, ο
χρόνος του
ήταν 3:19 ώρες.
Στον τελικό
βέβαια θα
συντρίψει
το ατομικό
του ρεκόρ!
Πρωταγωνισ`
4;ικό
ρόλο στις
παρατυπίες
έπαιξε ο
ταγματάρχη`
2;
Ι.
Παπαδιαμαν`
4;όπουλος,
υπασπιστής
του
Βασιλέως
Γεωργίου,
μέλος της
Οργαν.
Επιτροπής
των Ο.Α. και
ειδικός
έφορος του
Μαραθωνίου
δρόμου του 1896.
Ο
Παπαδιαμαν`
4;όπουλος
είχε τον
Λούη
«ορντινάτσα»
όταν αυτός
έκανε τη
θητεία του. Ο
ΤΕΛΙΚΟΣ: Ενώ
στα λοιπά
αγωνίσματα
των Αγώνων
υπήρχε
κάποια,
υποτυπώδης
έστω,
οργάνωσις,
στον
Ολυμπιακό
Μαραθώνιο
υπήρχε
οργανωτικό
χάος
ελλείψει
κανονισμού,
ελεγκτών
διαδρομής
κλπ. Υπήρχαν
μόνο
κάποιοι
«έφιπποι»
στρατιώτες
της μονάδος
του ταγχ/χη Ι.
Παπαδιαμαν`
4;όπουλου
που έχοντας
πλήρη
άγνοια περί
αθλητικού
πνεύματος,
υπάκουαν
μόνο στον
Διοικητή
τους με τις
τόσες
αρμοδιότητ^
9;ς
στους
Αγώνες.
Οι δρομείς
έτρεχαν
χωρίς τη
συνοδεία
κριτών
ανάμεσα
στις
ερημικές
τότε
περιοχές,
χωρίς
θεατές.
Νικητής θα
ανηγορεύετ_
9;
όποιος
έφθανε
πρώτος στο
Παναθηναϊκa
2;
Στάδιο,
χωρίς να
ελέγχεται
τι συνέβη
κατά τον
αγώνα.
Κατά τα
ολίγα –
ελλείψει
κριτών ή
μέσων
επικοινωνί^
5;ς
ή
αθλητικογρ^
0;φων
– βάσιμα
στοιχεία
της εποχής ο
Λούης στο
δέκατο
χιλιόμετρο
ήταν μεταξύ
των ουραγών,
ενώ στο 15ο
χιλιόμετρο
η διαφορά
των
προπορευόμ^
9;νων
ξένων από
τον πρώτο
Έλληνα, που
δεν ήταν ο
Λούης, ήταν
περί τα δύο
χιλιόμετρα.
Οι λίγοι
ξένοι που
τυχαία
εδηλώθηκαν
ήσαν
δρομείς
ημιαντοχής
χωρίς
καμμία
πείρα σε
μεγάλες
αποστάσεις.
Προπορεύθη_
4;αν
στο αρχικό
επίπεδο
τμήμα της
διαδρομής,
με συνέπεια
να
εγκαταλείψ_
9;υν
στο
ανηφορικό
μεσαίο
τμήμα. Ο
Λούης
επανεμφανί_
0;εται,
ξεκούραστο`
2;,
στην αρχή
του μεγάλου
κατήφορου
προς το
τέρμα.
Ετερμάτισε
κάπου
ενάμισυ
χιλιόμετρο
(2.58.50) πριν από
τον
Βασιλάκο
που
ακολουθείτ_
9;
από τον
Μπελόκα και
τον
καταταγέντ^
5;
τέταρτο
Ούγγρο.
Επίδοσις
Βασιλάκου
3.6.03′ , του
Μπελόκα 3.6.30΄
και του
Ούγγρου
Κέλνερ 3.6.35΄.
Ο έτερος των
ιστορικών
του
συγχρόνου
Ελληνικού
αθλητισμού
Ιωαν.
Χρυσάφης
γράφει στο
βιβλίο του (1930)
ότι μόνος
υπεύθυνος
για τον
Μαραθώνιο
ήταν ο
αναφερθείς
παντοδύναμ_
9;ς
έφορος
Ι.Παπαδιαμα	
57;τόπουλος
«έχων περί
αυτόν δια
την
επιτήρησιν
των δρομέων
ολόκληρον
επιτελείον
εφίππων».
Ώστε εάν
έγινε η
φημολογούμ^
9;νη
απαγωγή του
Λούη, μετά το
δέκατο
χιλιόμετρο
όταν
βεβαιούται
ότι ήταν
ουραγός,
υπεύθυνος
της
«κατεργαριά	
62;»
θα ήτο ο
Ι.Παπαδιαμα	
57;τόπουλος
που μάλιστα
δεν θα
εφοβείτο
-όπως θα
συνέβαινε
σήμερα- τις
αντιδράσει`
2;
των
αγνοούντων
κάθε
φίλαθλο
πνεύμα
ελαχίστων
ιπππέων του
που
συνεργάσθη_
4;αν.
Screenshot_21
Όταν
ετερμάτισε
ο Λούης μέσα
στο
παραλήρημα
των θεατών
που είδε τον
καταφθάνον`
4;α
δρομέα, οι
δύο
μεγαλύτερο_
3;
πρίγκηπες
Kωνσταντίνο	
62;
και
Γεώργιος
έσπευσαν
στο στίβο
για να
πλαισιώσου_
7;
τον Λούη και
να τον
οδηγήσουν
στον πατέρα
τους, τον
Βασιλέα, που
του έδωσε το
έπαθλο,
χωρίς
απόφαση της
Αγωνοδίκου
Επιτροπής
και ενώ το
αγώνισμα…
συνεχίζετο!
Η
πραγματικό`
4;ης
εκάλυψε την
παρατυπία
αφού επειδή
δεν υπήρχαν
κριτές δεν
ήτο δυνατή η
κρίσις τί
είχε συμβεί
κατά την
διαδρομή.
Είναι
γνωστό ότι
τόσον ο
Βασιλάκος,
όσο και ο
Μπελόκας
και ο
καταταγείς
τέταρτος
Ούγγρος
Κέλνερ,
εθεώρησαν
αυτούς
νικητές
αφού κανείς
τους -όπως
εβεβαίωναν-
δεν είχε
ιδεί τον
αρχικά
ουραγό να
τους
προσπερνά!
Επέρασε
αρκετή ώρα
μέχρις ότου,
συνέλθουν
από τη
κόπωση και
να ακούσουν,
έκπληκτοι,
ότι ο άσημος
και αόρατος
γι΄ αυτούς
Λούης είχε
νικήσει. Έως
ότου
συνέλθουν
και να
ψάξουν για
ανύπαρκτου`
2;
κριτές, να
ψάξουν για
μάρτυρες
κλπ. όλα
είχαν
τελειώσει.
Ώστε όχι
μόνο δεν
υπήρχαν
αρμόδιοι
για την
εξέταση των
βεβαιώσεων
των
Βασιλάκου,
Μπελόκα και
Κέλνερ, αλλά
και εάν
υπήρχε
κάποιος,
ποιός θα
τολμούσε να
εξηγήσει
στο
αλαλάζον
πλήθος
«λάθος
εκάναμε, μας
συγχωρείτε»
και ποιος θα
τολμούσε να
μεταβή στα
Ανάκτορα
χωρίς
αποδείξεις
ή ενδείξεις
(που
ανέκυψαν
αργότερα)
και να
ζητήση από
τον Βασιλέα
να
ανακαλέση
την απόφασή
του.
Ο Βασιλάκος
ειχε
εκμυστηρευ`
4;εί:
“Όταν μπήκα
στο στάδιο
και
τερμάτισα,
γινόταν
τέτοιο
πανδαιμόνι_
9;
που δεν
μπορώ να το
περιγράψω.
Ξαφνικά με
πλησίασε
κάποιος και
με
συγχάρηκε
για τη
δεύτερη
θέση που
κατέλαβα.
Εγώ
κεραυνοβολ_
1;μένος
γύρισα και
του είπα. Μα
πως είναι
δυνατόν;
Αφού δε με
προσπέρασε
κανείς “. »
Όταν μπήκα
στα
αποδυτήρια
πήγα αμέσως
και βρήκα
τον Λούη. Του
είπα ότι
αυτό που
έκανε ήταν
άτιμο.
Επειδή όμως
δεν θέλω να
αμαυρώσω
την ημέρα
ούτε να
χαλάσω τους
πανηγυρισμ_
9;ύς
που
γίνονται
έξω, δεν θα
κάνω
ένσταση.
Εσένα ας σε
κρίνη ο Θεός».
“ Όταν έφτασα
στο Χαρβάτι,
εμφανίστηκ^
9;
ξαφνικά
ένας παπάς,
τάχα
ερχόμενος
από την
Αθήνα και
φώναξε ότι
άδικα
συνεχίζουμ^
9;
τον αγώνα
γιατί ήδη οι
ξένοι
τερμάτισαν
στο Στάδιο.
Οι αφελείς
χωρικοί
χωρίς να
καταλαβαίν_
9;υν
το βρώμικο
ψέμα που
είπε ο παπάς,
μπήκανε στο
δρόμο και με
εμπόδιζαν
να τρέξω.
Αναγκάστηκ^
5;
να περάσω
κάτω από τη
κοιλιά ενός
αλόγου για
να ξεφύγω
από το
πλήθος. Για
έναν αθλητή
του
Μαραθωνίου
δρόμου,
οποιαδήποτ^
9;
στάση κατά
τη διαδρομή
του
αγωνίσματο`
2;
είναι
ολέθρια.
Εμείς οι
Μαραθωνοδρa
2;μοι
είμαστε σαν
το
πολυγινομέ_
7;ο
σύκο. Λίγο να
το
κουνήσεις
πέφτει
καταγής “.
Ο Λούης, παρά
τις πιέσεις
και τις
προκλήσεις
από τους
Βασιλάκο –
Μπελόκα,
ΟΥΔΕΠΟΤΕ
έτρεξε πάλι
σε αγώνα
οιασδήποτε
αποστάσεως!
Ενώ στον
προκριματι_
4;ό
επέτυχε
αδιάβλητη
επίδοση 3.19
στον τελικό
μετά λίγες
ημέρες
επέτυχε 2.59
ήτοι
«εκέρδισε» 20
λεπτά
δηλαδή
πέντε
χιλιόμετρα
ταχύτερα!
Την
προσπάθεια
όμως
επιβολής
της πρώτης
νίκης υπέρ
του Λούη
είχαν
καταλάβει
και πολλοί
ξένοι. Πολύ
αργότερα
(μεταπολεμι	
54;ά)
ο πρόεδρος
της Ε.Ο.Α.
Νίκος
Μπαλτατζής
(μετέπειτα
Γ.Γ.
Αθλητισμού,
υφυπουργό
κλπ.) είχε
υποστηρίξε_
3;
σε ιδιωτική
συνομιλία
ότι «την μισή
διαδρομή
την έκανε με
άλογο και
όχι με κάρο».
Το 1952 ο
ευπρεπής
γέρων
Χαριλ.Βασιλ	
40;κος
παρατήρησε:
«Αυτά
ξεχάστηκαν,
ό,τι έγινε
έγινε.
Πάντως όσο
ζω θα
υποστηρίζω
ότι ο Λούης
δεν μας
κατέφθασε
αλλά
παρουσιάστ_
1;κε
ουρανοκατέ^
6;ατος».
Έγινε όμως
θρύλος. Ο
Χαρίλαος
Βασιλάκος
γεννήθηκε
το 1876,
σπούδασε
Νομική και
διορίσθηκε
Τελώνης
όπου
υπηρέτησε
σε διάφορες
πόλεις και
υπηρεσίες,
επί 40 σχεδόν
έτη.
Απεβίωσε το
1963. Έτρεχε και
προ αλλά και
επί πολλά
χρόνια μετά
το 1896 σε
αγώνες
μεγάλων
αποστάσεων
όπου σχεδόν
πάντοτε
ήταν
νικητής.
Εισήγαγε
στην Ελλάδα
και το
αγώνισμα
του «βάδην».
Τον Απρίλιο
του 1901,
ενίκησε στο
πρώτο
πανελλήνιο
πρωτάθλημα
βάδην επί
αποστάσεως
1.000 μέτρων με
επίδοση 5
λεπτά 11 δευτ.
Τον ίδιο
ακριβώς
χρόνο 5.11
εσημείωσε
μετά διετία
σε αγώνες
που έγιναν
στη Σύρο.
Επρώτευσε
το 1906 στους
αγώνες
βάδην που
οργάνωσε ο
Πανελλήνιο`
2;
Γ.Σ. Το αστείο
του
πράγματος
είναι ότι
για μία
περίοδο
μόνο νέοι
από το
Μαρούσι
κέρδιζαν
αγώνες
αντοχής, με
προπονητή
τον Λούη και
περίεργες
μεθόδους :).
[ΝΕΟΛΟΓΟΣ
ΠΑΤΡΩΝ 22
Μαίου 1896
ΑΧΑΙΚΟΣ
ΔΡΟΜΟΣ “
Εξήκοντα
πέντε όλοι
δρομείς…………………….αν&
#949;χώρησαν
δια του
πρωινού
τραίνου εις
Αχαίαν, όπου
του δρόμου η
αφετηρία. Η
εκκίνηση
έγινε την 6.01
ώρα……………………… Τον
δρόμον (20
χιλιόμετρα)
διήνυσεν
εις 1 ώραν και
22 λεπτά ο
μόλις 17 ετών
νεανίας
Κωνσταντίν_
9;ς
Παλαιός. Τον
συνοδεύει ο
συμπατριώτ_
1;ς
του Λούης,
όστις
παράφορος
υπό χαράς
τον
περιφέρει
επί του
στίβου…………………………(ο
Λούης
μετέβη εκεί
προς
δεξίωσιν
και όχι για
να
αγωνισθεί).
Μετά εξ
δευτερόλεπ`
4;α
καταφθάνει
ο δεύτερος,
Αμαρουσιώτ_
1;ς
και αυτός,
Αλιμπουλάς
ονόματι, και
μετά
στιγμής
τινάς
καταφθάνει
και τρίτος, Α.
Ντριβέλας
και αυτός
Αμαρουσιώτ_
1;ς.
Ε. Ο Λούης δεν
κρατείται
πλέον από
τον
ενθουσιασμa
2;
του.
Εναγκαλίζε`
4;αι
και
καταφιλεί
τους πάντας,
τους
νεαρούς
πατριώτας
του και
υπερήφανος
τρέχει επί
του στίβου
χαιρετών
τους
επευφημούν`
4;ας
και
χειροκροτοa
3;ντας
αυτόν
αδιαλείπτω`
2;
θεατάς. ……………..Ο
Βασιλάκος
δια τον
οποίον
πολλοί ήσαν
οι
πιστεύοντε`
2;
ότι θα ήτο ο
νικητής,
έρχεται
όγδοος και
παραπονούμ^
9;νος.
Εις τα
Ροίτικα του
έρριψαν
κρασί εις τα
μούτρα και
είνε
ηγανακτισμ^
1;νος
δια την
κακοήθειαν
αυτήν, αν
έφερε τον
χαρακτήρα
της
κακοηθείας,
η πράξις της
οποίας
ακόμη δεν
εξηκριβώθη
ο λόγος ούτε
ο δράστης.
Είπεν είς
των
παρακολουθ_
9;ύντων
ποδηλατιστa
4;ν
ότι είδε να
βρέχουσι
τον
Βασιλάκον
εις το
πρόσωπον. Ή
με κρασί ή με
νερό και
ποίος και
δια ποίον
λόγον δεν
αντελήφθη “.
ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ 22
Μαίου 1896 (Για
τον ίδιο
αγώνα) “ Ο
Βασιλάκος
διερχόμενο`
2;
του χωρίου
Ροίτικα
δέχεται
παρά τινος
παράφρονος
καταστηματ^
0;ρχου
κατάμουτρα
ποτήριον
οίνου. Ο
Βασιλάκος
δεν θέλει να
εξακολουθή`
3;ει
τον αγώνα.
Αγωνίζομαι
εγώ
παρακολουθa
4;ν
δια του
ποδηλάτου
να τον
μεταπείσω,
και
εξακολουθοa
3;μεν
τρέχοντες……………………….
.
Ο
Κωνσταντίν_
9;ς
Παλαιός
αφίχθη
εντός μιάς
ώρας και
είκοσι
λεπτών. Είνε
ανεψιός του
Λούη “.
ΕΣΤΙΑ (Για
τον ίδιο
αγώνα) “ Ο
δρόμος των 20
χιλιομέτρω_
7;
παρουσίασε_
7;
αξιοθρήνητ^
5;
αποτελέσμα`
4;α.
Τοιούτοι δε
δρόμοι
είμαι της
ιδέας ότι
πρέπει να
λείψουν από
τους …………………………….
αγώνας.
Διότι ημείς
οι
επαρχιώται
δεν έχομεν
τα μέσα
εκείνα της
ασφαλείας,
άτινα ………………………… εν
Αθήναις
κατά τον
μαραθώνιον.
Ούτω δεν
εστάθη
δυνατόν να
εμποδισθή
ούτε η προς
τον
Βασιλάκον
γενομένη
κακοήθεια
ούτε η προς
τον
Παπαθανασί_
9;υ
(τέταρτος)
τον όντως
πρώτον …………… δια
της βιαίας
υπό του Λούη
εισαγωγής
εις τον
στίβον του
εξαδέλφου
του Παλαιού».]
Ο Σπύρος
Λούης
γεννήθηκε
στο Μαρούσι
της Αττικής
το 1872 και
καμιά σχέση
δεν είχε με
τον
αθλητισμό.
Στα 24 του,
ζούσε στο
Μαρούσι,
έβγαζε το
ψωμί του
πουλώντας
νερό με τη
σούστα του
κι ήταν
βαθιά
απελπισμέν_
9;ς,
καθώς οι
γονείς της
καλής του
και
μοιραίας
Ελένης
έδειχναν να
μην τον
θέλουν…
Καταμεσήμε`
1;ο,
δόθηκε το
σύνθημα της
εκκίνησης:
Τέσσερις
ξένοι
αθλητές,
δώδεκα
Έλληνες κι ο
νερουλάς
από το
Μαρούσι. Ως
το Πικέρμι,
μπροστά
πήγαινε ο
Αυστραλός,
πίσω του ο
Γάλλος, πιο
πίσω ο
Ούγγρος,
μετά ο
Άγγλος κι
ακολουθούσ^
5;ν
οι Έλληνες
με τον Λούη
τελευταίο.
Στο Πικέρμι,
ήπιε ένα
ποτήρι
κρασί να
καρδαμώσει(!!!
).
Με τίποτα
δεν θα την
έχανε την
Ελένη.
Ξεκίνησε να
τους περνά
τον ένα μετά
τον άλλο
(κάποιοι
διαφωνούν
όμως!!!). Τα νέα
μαθεύτηκαν
στο στάδιο,
όπου 60.000
θεατές
κραύγαζαν
ρυθμικά
«Έλλην,
Έλλην». Ο
Σπύρος
Λούης μπήκε
στο στάδιο
νικητής και
ακμαίος, με
χρόνο 2 ώρες, 58
λεπτά και
πενήντα
δευτερόλεπ`
4;α,
συντρίβοντ^
5;ς
το ρεκόρ των
προκριματι_
4;ών
κατά
δεκαπέντε
λεπτά (!!!).
Κανένας
όμως δεν
ασχολιόταν
με το ρεκόρ.
Χαμένος
στις
αγκαλιές
παραληρούν`
4;ων
πριγκίπων
και απλών
Ελλήνων,
ζούσε τον
θρίαμβό του.
Ξενύχτησε
διασκεδάζο_
7;τας.
Του
υποσχέθηκα_
7;
λαγούς με
πετραχήλια.
Κατάφερε να
πάρει μια
καινούρια
σούστα. Και
βέβαια να
παντρευτεί
τη μοιραία
Ελένη. Ποιοι
γονείς
μπορούσαν ν’
αρνηθούν
στον ήρωα;
Δεν
ξανάτρεξε
(κατηγορήθη	
54;ε
για αυτό!!!).
Στους
Ολυμπιακού`
2;
του 1936, μπήκε
σημαιοφόρο`
2;
της
ελληνικής
ομάδας στο
στάδιο του
ναζιστικού
Βερολίνου
και
πρόσφερε
κλαδί ελιάς
στον Χίτλερ.
Στα 1938,
ακριβώς 42
χρόνια μετά
τον θρίαμβό,
τιμήθηκε με
ισόβια
σύνταξη που
του
παραχώρησε
η γενέτειρά
του
κοινότητα
Αμαρουσίου
Αττικής.
Πέθανε στις 27
Μαρτίου 1940.
*****************************************************