URI:
   DIR Return Create A Forum - Home
       ---------------------------------------------------------
       WebWar
  HTML https://webwar.createaforum.com
       ---------------------------------------------------------
       *****************************************************
   DIR Return to: Ιστορία κ&#...
       *****************************************************
       #Post#: 21532--------------------------------------------------
       Μαρκουζε κα&#9
       53; μονοδιαστα
       τος ανθρωπο&#9
       62;
       By: mistermax Date: March 24, 2016, 9:30 am
       ---------------------------------------------------------
       Ο Χέρμπερτ
       Μαρκούζε,
       γερμανός
       φιλόσοφος
       και
       κοινωνιολό&#94
       7;ος,
       γεννήθηκε
       το 1898 στο
       Βερολίνο.
       Αφού
       σπούδασε
       στα
       Πανεπιστήμ&#95
       3;α
       του
       Βερολίνου
       και
       Φράιμπουργ&#95
       4;
       συνεργάστη&#95
       4;ε
       με το
       Ινστιτούτο
       Κοινωνικών
       Ερευνών της
       Φραγκφούρτ&#95
       1;ς
       μέχρι το 1933.
       Μέλος της
       Σχολής της
       Φραγκφούρτ&#95
       1;ς.
       Μετανάστευ&#96
       3;ε
       στις Η.Π.Α.
       και δίδαξε
       στα
       Πανεπιστήμ&#95
       3;α
       Κολούμπια,
       Χάρβαρντ,
       Μπράντεϊς
       και
       Καλιφόρνια.
       Οι
       φιλοσοφικέ&#96
       2;
       του απόψεις
       επηρεάστηκ&#94
       5;ν
       από τους
       Χέγκελ,
       Φρόυντ,
       Χάιντεγκερ
       και από την
       μαρξιστική
       θεωρία.
       Προσπάθησε
       να
       συνδυάσει
       μαρξισμό
       και
       φροϋδισμό.
       Επηρέασε
       βαθιά το
       φοιτητικό
       κίνημα της
       δεκαετίας
       του 1960.
       Σπουδαιότε&#96
       1;α
       έργα του: "Ο
       μονοδιάστα&#96
       4;ος
       άνθρωπος",
       "Έρως και
       πολιτισμός",
       "Λογική και
       επανάσταση".
       Πέθανε στις
       Η.Π.Α. το 1979.
       Ο Χ. Μαρκούζε
       παρέμεινε
       στις ΗΠΑ
       μετά την
       επιστροφή
       των
       υπόλοιπων
       εξόριστων
       μελών της
       Σχολής της
       Φρανκφούρτ&#95
       1;ς
       στη
       Γερμανία
       και
       αναδείχθηκ&#94
       9;
       σε
       ιδεολογικό
       γκουρού των
       φοιτητικών
       κινημάτων
       της Βόρειας
       Αμερικής
       στη
       δεκαετία
       του ’60 των
       αντιπολεμι&#95
       4;ών
       και
       αντιρατσισ&#96
       4;ικών
       κινητοποιή&#96
       3;εων.
       Με το πρώτο
       βιβλίο του
       εισήγαγε
       στις ΗΠΑ τη
       συζήτηση
       για τον Hegel
       προσπαθώντ&#94
       5;ς
       να
       αναθεωρήσε&#95
       3;
       τις
       παραδοσιακ&#94
       1;ς
       οπτικές για
       τη
       μεθοδολογί&#94
       5;
       του.
       Επανεισάγε&#95
       3;
       τη
       διαλεκτική
       σε μια
       πανεπιστημ&#95
       3;ακή
       κοινωνία
       που
       κυριαρχείτ&#94
       5;ι
       από το
       μεθοδολογι&#95
       4;ό
       εμπειρισμό.
       Μελετά και
       το είναι και
       το δέον των
       πραγμάτων
       προσπαθώντ&#94
       5;ς
       να εξηγήσει
       τις
       εντάσεις
       ανάμεσα στο
       δεδομένο
       και στο
       δυνατό,
       ανάμεσα στο
       άμεσο
       φαινόμενο
       και στην
       τελική
       πραγματικό&#96
       4;ητα.
       Αρνείται να
       προσδώσει
       κύρος και
       αυθεντία
       στο υπάρχον
       δείχνοντας
       ότι έχει τη
       δυνατότητα
       να αλλαχθεί.
       Κάθε
       υπάρχον
       εμπεριέχει
       και την
       άρνησή του. Η
       «άρνηση της
       άρνησης»
       είναι το
       στοιχείο
       εκείνο που
       συγκροτεί
       την «κριτική
       θεωρία».
       Ο
       Μονοδιάστα&#96
       4;ος
       άνθρωπος
       Στο έργο του
       για το
       «μονοδιάστα&#9
       64;ο
       άνθρωπο»
       θεωρητικοπ&#95
       9;ίησε
       την παρακμή
       των
       επαναστατι&#95
       4;ών
       δυνατοτήτω&#95
       7;
       στις
       καπιταλιστ&#95
       3;κές
       κοινωνίες
       αποδίδοντά&#96
       2;
       την στη
       ανάπτυξη
       των νέων
       μορφών
       κοινωνικού
       ελέγχου.
       Η
       «αναπτυγμέν&#9
       51;
       βιομηχανικ&#94
       2;
       κοινωνία»
       δημιουργεί
       ψευδείς
       ανάγκες που
       δένουν το
       άτομο με την
       υπάρχουσα
       οργάνωση
       της
       παραγωγής
       και
       κατανάλωση&#96
       2;
       την οποία
       αναπαράγου&#95
       7;
       με τη διαρκή
       παρέμβασή
       τους η
       κουλτούρα
       των ΜΜΕ, η
       διαφήμιση, η
       βιομηχανικ&#94
       2;
       διαχείριση
       και ο
       φιλελεύθερ&#95
       9;ς
       λόγος με την
       συνεχή
       προσπάθεια
       εξάλειψης
       της
       κριτικής
       και της
       ριζικής
       αντιπολίτε&#96
       5;σης.
       Το
       αποτέλεσμα
       είναι η
       επικράτηση
       ενός
       «μονοδιάστα&#9
       64;ου»
       τρόπου
       σκέψης και
       συμπεριφορ&#94
       0;ς.
       Έτσι, ο
       Μαρκούζε
       έθεσε υπό
       ριζική
       αμφισβήτησ&#95
       1;
       δύο βασικές
       θέσεις του
       παραδοσιακ&#95
       9;ύ
       Μαρξισμού.
       Κατά πρώτον,
       την ιδέα του
       προλεταριά&#96
       4;ου
       ως
       αξιόπιστου
       φορέα
       επαναστατι&#95
       4;ής
       αντιπολίτε&#96
       5;σης
       και, κατά
       δεύτερον,
       την ιδέα της
       αναπόφευκτ&#95
       1;ς
       κατάρρευση&#96
       2;
       του
       καπιταλιστ&#95
       3;κού
       συστήματος.
       Στο πρώτο
       κεφάλαιο
       τού βιβλίου
       του Ο
       μονοδιάστα&#96
       4;ος
       άνθρωπος, το
       οποίο, όπως
       προαναφέρθ&#95
       1;κε,
       έχει τον
       τίτλο «η
       μονοδιάστα&#96
       4;η
       κοινωνία»,
       εξετάζει
       κυρίως δύο
       θέματα, αφ’
       ενός μεν τις
       «πλαστές»
       ανάγκες πού
       προβάλλει η
       σύγχρονη
       κοινωνία
       στόν
       άνθρωπο και
       τον πιέζει
       να τις
       αποδεχτεί,
       αφ’ ετέρου δε
       στην
       απόκτηση
       της
       ελευθερίας.
       Μπορεί και
       τα δύο αυτά
       να
       συνοψισθού&#95
       7;
       σε ένα πού
       είναι η
       απελευθέρω&#96
       3;η
       από την
       δουλεία των
       «ψευδών»
       αναγκών.
       Μιλώντας
       για «ψευδείς»
       ανάγκες,
       εννοεί
       αυτές πού
       καθορίζοντ&#94
       5;ι
       «από
       δυνάμεις
       εξωτερικές»
       πού ο
       άνθρωπος
       δεν μπορεί
       να ελέγξει,
       γιατί «έχουν
       ετερόνομη
       ανάπτυξη
       καί
       ικανοποίησ&#95
       1;».
       Τέτοιες
       «ψευδείς»
       ανάγκες
       δημιουργού&#95
       7;
       μια «ευφορία
       μέσα στην
       δυστυχία».
       Γράφει ο
       Μαρκούζε: «Να
       αναπαύεσαι,
       να
       διασκεδάζε&#95
       3;ς,
       να δρας και
       να
       καταναλώνε&#95
       3;ς
       όπως όλοι οι
       άλλοι, να
       αγαπάς και
       να μισείς
       ό,τι αγαπούν
       και μισούν
       οι άλλοι,
       αυτό στό
       μεγαλύτερό
       τους μέρος
       είναι
       ανάγκες
       πλαστές».
       Σε μια
       τέτοια
       «μονοδιάστα&#9
       64;η
       κοινωνία»
       πού ζει ο
       άνθρωπος, ο
       ίδιος
       πρέπει να
       δώσει
       λύσεις, να
       καθορίσει
       «κριτήρια
       προτεραιότ&#95
       1;τας»
       και να
       διακρίνει
       την «αλήθεια»
       από την
       «πλαστικότη&#9
       64;α»,
       τις
       «αληθινές»
       από τις
       «πλαστικές»
       ανάγκες. Ο
       άνθρωπος
       σήμερα δεν
       πρέπει να
       είναι
       «ετερόφωτο
       κι
       ετεροκαθορ&#95
       3;ζόμενο»
       όν, γι’ αυτό
       «θα πρέπει νά
       αμφισβητήσ&#94
       9;ι
       τις ανάγκες
       και τις
       ικανοποιήσ&#94
       9;ις
       τού
       κατεστημέν&#95
       9;υ,
       με τούς
       όρους τού
       αληθινού
       και πλαστού».
       Αυτό θα
       πρέπει να
       γίνεται με
       προσωπική
       ελευθερία
       και όχι με
       την
       δυνατότητα
       επιλογής, η
       οποία μάς
       επιβάλλετα&#95
       3;
       έξωθεν,
       γιατί «η
       δυνατότητα
       να εκλέγεις
       ελεύθερα
       αφέντες δεν
       εξαλείφει
       ούτε τούς
       αφέντες
       ούτε τούς
       δούλους».
       Μέσα από
       αυτήν την
       προοπτική
       οριοθετεί
       και την
       ελευθερία.
       Τελικά, η
       ελευθερία
       δεν μπορεί
       να τεθεί στο
       πλαίσιο
       μιας απλής
       επιλογής,
       τήν οποία
       μάς θέτει η
       κατεστημέν&#95
       1;
       εξουσία
       στην
       κοινωνία,
       γιατί αυτό
       είναι
       περιορισμό&#96
       2;
       της
       ελευθερίας.
       Γι’ αυτό «δέν
       μπορούμε να
       ορίσουμε
       μια αληθινά
       ελεύθερη
       κοινωνία
       χρησιμοποι&#97
       4;ντας
       τούς
       παραδοσιακ&#95
       9;ύς
       όρους της
       οικονομική&#96
       2;,
       πολιτικής
       και
       πνευματική&#96
       2;
       ελευθερίας».
       Το νόημα της
       ελευθερίας
       Προσδιορίζ&#95
       9;ντας
       ο Μαρκούζε
       το νόημα της
       ελευθερίας,
       γράφει ότι η
       απόκτηση
       της
       πραγματική&#96
       2;
       ελευθερίας
       πρέπει
       σήμερα να
       εκφραστεί
       με
       «αρνητικούς
       όρους»,
       ακριβώς
       επειδή
       ζούμε σε μια
       κοινωνία
       μονοδιάστα&#96
       4;η,
       καταναγκασ&#96
       4;ική,
       πού
       περιορίζει
       την
       ελευθερία
       σε μια
       δυνατότητα
       επιλογής
       μεταξύ δύο
       πραγμάτων,
       τα οποία οι
       κοινωνικοί
       μηχανισμοί
       μάς έχουν
       προσδιορίσ&#94
       9;ι.
       Είναι
       χαρακτηρισ&#96
       4;ικές
       οι σκέψεις
       του πάνω στο
       θέμα αυτό.
       Γράφει:
       «Οικονομική
       ελευθερία
       θα πρέπει να
       σημαίνει
       απελευθέρω&#96
       3;η
       από την
       οικονομία,
       απ’ τον
       καταναγκασ&#95
       6;ό
       πού
       ασκείται με
       τις
       οικονομικέ&#96
       2;
       σχέσεις και
       δυνάμεις,
       απελευθέρω&#96
       3;η
       απ’ την
       καθημερινή
       πάλη για την
       ύπαρξη,
       απαλλαγή απ’
       την ανάγκη
       να
       κερδίζουμε
       τή ζωή μας.
       Πολιτική
       ελευθερία
       θα πρέπει να
       σημαίνει
       απελευθέρω&#96
       3;η
       απ’ την
       πολιτική
       αυτή πού
       πάνω της τα
       άτομα δεν
       μπορούν να
       ασκήσουν
       ουσιαστικό
       έλεγχο.
       Πνευματική
       ελευθερία
       θα πρέπει να
       σημαίνει
       αποκατάστα&#96
       3;η
       της
       ατομικής
       σκέψης,
       πνιγμένης
       σήμερα από
       τα μέσα
       μαζικής
       επικοινωνί&#94
       5;ς
       και θύμα της
       διαπαιδαγώ&#94
       7;ησης,
       κι ακόμη θα
       πρέπει να
       σημαίνει
       ότι θα
       πάψουν να
       υπάρχουν
       κατασκευασ&#96
       4;ές
       της "κοινής
       γνώμης" κι
       ακόμη και
       κοινή γνώμη».
       Αντί να
       αναζητά την
       αποκλειστι&#95
       4;ότητα
       της
       επανάσταση&#96
       2;
       στην
       εργατική
       τάξη, τόνισε
       ότι εν
       δυνάμει
       επαναστατι&#95
       4;οί
       φορείς ήταν
       οι μη
       ενσωματωμέ&#95
       7;ες
       στο σύστημα
       μειονότητε&#96
       2;,
       οι
       παρείσακτο&#95
       3;
       και η
       ριζοσπαστι&#95
       4;ή
       διανόηση
       μέσω της
       διαμόρφωση&#96
       2;
       της «μεγάλης
       άρνησης».
       Απέναντι
       στο
       δογματικό
       σοβιετικό
       Μαρξισμό
       και τη
       δικτατορία
       του
       κόμματος ο
       Μαρκούζε
       ενέπνευσε
       τις
       δυνάμεις
       μιας Νέας
       Αριστεράς
       που
       συνδύασε με
       κριτικό
       τρόπο το
       Μαρξισμό
       και τις
       ιδέες της
       συμμετοχικ&#94
       2;ς
       δημοκρατία&#96
       2;
       και του
       ανοίγματος
       σε μια σειρά
       πλουραλιστ&#95
       3;κών
       συμμαχιών,
       που
       περιλαμβάν&#95
       9;υν
       κοινωνικά
       κινήματα
       και ομάδες
       σχετικά με
       θέματα όπως
       το
       κοινωνικό
       φύλο, η φυλή,
       η
       σεξουαλικό&#96
       4;ητα,
       η ειρήνη και
       το
       περιβάλλον.
       Ο Μαρκούζε
       συνέχισε
       ακατάπαυστ&#94
       5;
       να ασκεί
       σκληρή
       κριτική
       στην
       αναπτυγμέν&#95
       1;
       καπιταλιστ&#95
       3;κή
       βιομηχανικ&#94
       2;
       κοινωνία,
       εκτός των
       άλλων και
       για το
       μιλιταρισμ&#97
       2;,
       το ρατσισμό,
       το σεξισμό,
       τον
       ιμπεριαλισ&#95
       6;ό
       και την
       βίαιη
       αποικιακού
       χαρακτήρα
       παρέμβασή
       της στις
       αναπτυσσόμ&#94
       9;νες
       χώρες του
       λεγόμενου
       «Τρίτου
       Κόσμου».
       #Post#: 21533--------------------------------------------------
       Re: Μαρκουζε κ&#945
       ;ι μονοδιαστ&#
       945;τος ανθρωπ&#959
       ;ς
       By: callan Date: March 24, 2016, 10:55 am
       ---------------------------------------------------------
       [img]
  HTML http://www.protothema.gr/Images/ImageHandler.ashx?m=AnchoredFit&f=Ly8xMC4yMDEuMTAuMjMwL3Byd2ViZGF0YS9maWxlcy8xLzIwMTYvMDMvMjQvdGluLXRpbi1tYWsuanBn&t=0&w=820&h=457&a=Center[/img]
       *****************************************************