URI:
   DIR Return Create A Forum - Home
       ---------------------------------------------------------
       WebWar
  HTML https://webwar.createaforum.com
       ---------------------------------------------------------
       *****************************************************
   DIR Return to: Ιστορία κ&#...
       *****************************************************
       #Post#: 21408--------------------------------------------------
       Δεινόν Η Ραθ&#
       965;μία!
       By: Pinochet88 Date: March 12, 2016, 2:10 am
       ---------------------------------------------------------
       Δεινόν Η
       Ραθυμία!
       By: Nacht und Nebel
       Μέσα σε έναν
       ελεύθερο
       κόσμο, τα
       άτομα είναι
       ελεύθερα να
       επιτύχουν
       και να
       αποτύχουν. Ο
       Καπιταλισμ&#97
       2;ς
       ξεχωρίζει
       την ήρα από
       το στάρι και,
       όπως
       ακριβώς
       λειτουργεί
       η φυσική
       επιλογή, οι
       κακές
       συμπεριφορ&#94
       1;ς
       εκλείπουν
       και οι καλές
       ευνοούνται.
       Τα άτομα που
       έχουν κακή
       συμπεριφορ&#94
       0;,
       που
       αναλώνουν
       τις
       δυνάμεις
       τους σε
       δραστηριότ&#95
       1;τες
       οι οποίες
       δεν ευνοούν
       τον
       πολλαπλασι&#94
       5;σμό
       των
       γονιδίων
       τους,
       εξαφανίζον&#96
       4;αι,
       ενώ τα άτομα
       που έχουν
       καλή
       συμπεριφορ&#94
       0;
       γίνονται η
       ανθρωπότητ&#94
       5;-κοινωνία
       του
       μέλλοντος.
       Υπό αυτήν τη
       βιολογική
       θεώρηση, η
       νωθρότητα
       αποτελεί
       "αμαρτία",
       γιατί κάνει
       το άτομο
       λιγότερο
       ανταγωνιστ&#95
       3;κό,
       μειώνει τις
       πιθανότητε&#96
       2;
       επιβίωσης
       και
       αναπαραγωγ&#94
       2;ς
       του έναντι
       των
       δραστήριων
       ατόμων. Έτσι
       χρειάζεται
       ο κάθε
       άνθρωπος
       ένα σύστημα
       αξιών το
       οποίο να τον
       βοηθάει να
       είναι
       δραστήριος.
       Η θρησκεία
       και ο
       φιλελεύθερ&#95
       9;ς
       δαρβινισμό&#96
       2;
       μπορεί να
       δώσει αυτό
       το ηθικό
       σύστημα, την
       πυξίδα με τη
       βοήθεια της
       οποίες θα
       εκφράσει
       ελεύθερα
       την
       προσωπικότ&#95
       1;τά
       του το άτομο,
       όπως
       χαρακτηρισ&#96
       4;ικά
       γίνεται στο
       παρακάτω
       απόσπασμα.
       Να
       σημειωθεί
       όμως ότι
       μέσα σε ένα
       κρατικιστι&#95
       4;ό/κολλεκτιβ&
       #953;στικό
       καθεστώς
       "ισότητας",
       δεν μπορεί
       να
       ξεχωρίσει η
       ήρα από το
       στάρι, γιατί
       προϋπόθεση
       της
       αξιοκρατία&#96
       2;
       και της
       φυσικής
       επιλογής
       είναι η
       ελεύθερη
       έκφραση της
       εγγενούς
       ανισότητας
       των
       ανθρώπων
       και όχι μόνο.
       Είναι
       χαρακτηρισ&#96
       4;ική
       η προφιλής
       θέση των
       κολλεκτιβι&#96
       3;τών
       παντός
       τύπου για τη
       νωθρότητα.
       Από τους
       ναζιστές Skrewdriver
       που
       εξυμνούν
       παρτάλια
       και
       εγκληματίε&#96
       2;
       (οι
       πνευματικώ&#96
       2;
       δραστήριοι
       άνθρωποι
       δεν
       καταφεύγου&#95
       7;
       ποτέ στο
       έγκλημα),
       μέχρι τους
       βυζαντινο-κ&#9
       59;λλεκτιβιστ&
       #941;ς
       τύπου
       Γιανναρά,
       που θεωρούν
       τους
       αμαρτωλούς,
       που έχουν
       βιώσει τη
       "φθορά" και
       έχουν
       "μετανοήσει"
       κατάλληλότ&#94
       9;ρους
       για Σωτηρία
       από τους
       ευσεβείς,
       καθώς και
       τους
       κομμουνιστ&#94
       1;ς
       όλων των
       αποχρώσεων
       που έχουν
       αναγάγει
       ό,τι
       σκουπίδι
       υπάρχει
       στην
       κοινωνία σε
       "αδικημένο
       θύμα του
       κακού
       καπιταλισμ&#95
       9;ύ"
       και άξιο
       "βοήθειας",
       δηλαδή
       καταναγκασ&#96
       4;ικής
       θυσίας των
       αρίστων
       προς τέρψη
       των
       αχρήστων.
       [hr]
       
       Δεινόν η
       ραθυμία!
       Ραθυμία
       είναι η
       απροθυμία
       για εργασία,
       η οκνηρία, η
       αδιαφορία, η
       νωθρότητα, η
       χαυνότητα. Ο
       ράθυμος
       αρέσκεται
       να είναι
       αργός,
       χαλαρωμένο&#96
       2;.
       Κι αν με
       πολλή
       καθυστέρησ&#95
       1;
       αποφασίσει
       να κάνει
       κάποιες
       ενέργειες,
       οι κινήσεις
       του είναι
       νωχελικές
       και άτονες.
       Γενικά δεν
       έχει όρεξη
       για δουλειά.
       Είναι σε όλα
       του
       δυσκίνητος,
       απρόθυμος
       και νωθρός.
       Η χαυνότητα
       που
       παρουσιάζε&#95
       3;
       είναι ακόμη
       μεγαλύτερη
       στα
       πνευματικά.
       Κυρίως σ’
       αυτά. Δεν
       έχει
       προθυμία να
       εργαστεί
       ούτε για το
       Θεό ούτε για
       την ψυχή του
       ούτε για την
       ωφέλεια των
       αδελφών του.
       Αδιαφορεί
       για τον
       πνευματικό
       καταρτισμό
       του.
       Παραμελεί
       τη
       συστηματικ&#94
       2;
       παρακολούθ&#95
       1;ση
       του εαυτού
       του.
       Αναβάλλει
       να
       εκτελέσει
       τα
       καθήκοντά
       του. Αλλά η
       αναβολή
       σημαίνει
       συνήθως
       ματαίωση.
       Στην πορεία
       του
       ημερήσιου ή
       εβδομαδιαί&#95
       9;υ
       προγράμματ&#97
       2;ς
       του τα πιο
       πολλά
       τελικώς δεν
       τα κάνει. Κι
       αν κάνει
       μερικά, δεν
       τα κάνει με
       όρεξη και
       πνοή αλλά ως
       αγγαρεία,
       άτονα και
       ανόρεχτα.
       Ο ράθυμος
       σιγά-σιγά
       απορυθμίζε&#96
       4;αι,
       ναρκώνεται,
       αποκοιμίζε&#96
       4;αι,
       βυθίζεται
       στο λήθαργο
       της
       αμαρτωλής
       ζωής. Το
       νεύρο της
       ψυχής του
       δεν αντιδρά
       στο κακό. Η
       θέλησή του
       δεν
       αντιστέκετ&#94
       5;ι
       στον
       πειρασμό. Δε
       λέει: όχι, δε
       θα το κάνω
       αυτό!
       Επίσης ο
       ράθυμος
       γίνεται
       δούλος των
       ηδονών,
       εξαχρειώνε&#96
       4;αι!
       Στη γνωστή
       ευχή του
       Μικρού
       Αποδείπνου
       προς την
       Υπεραγία
       Θεοτόκο:
       «Άσπιλε,
       αμόλυντε,
       άφθορε,
       άχραντε…»
       ομολογούμε
       πόσο μεγάλη
       ζημιά
       παθαίνουμε
       από τη
       ράθυμη
       διάθεσή μας!
       «…και των
       ηδονών του
       βίου,
       ραθυμία
       γνώμης,
       δούλον
       γενόμενον…».
       Ο Μέγας
       Βασίλειος
       παρατηρεί
       ότι, όταν
       κυριευόμασ&#96
       4;ε
       από
       νυσταγμό, η
       ψυχή μας
       γίνεται
       «νωθροτέρα
       περί της του
       Θεού
       εννοίας». Δεν
       πηγαίνει
       καθόλου η
       σκέψη μας
       στο Θεό. Όλο
       με τα γήινα
       ασχολούμασ&#96
       4;ε.
       Επίσης όταν
       κυριευόμασ&#96
       4;ε
       από ραθυμία,
       «καταφρονού&#9
       56;εν
       των
       κριμάτων
       του Θεού».
       Υποτιμούμε
       τις εντολές
       του Θεού.
       Περιφρονού&#95
       6;ε
       το νόμο του
       και τα
       προστάγματ&#94
       0;
       του. Δεν
       κάνουμε
       προσπάθεια
       να
       συμμορφωθο&#97
       3;με
       στο άγιο
       θέλημά του.
       Από πού
       έρχεται η
       ραθυμία; «Η
       ραθυμία
       πόθεν; από
       καταφρονήσ&#94
       9;ως»,
       ερωτά και
       απαντά ο
       ιερός
       Χρυσόστομο&#96
       2;.
       Δηλαδή, όταν
       ο άνθρωπος
       περιφρονεί
       το θέλημα
       του Θεού,
       σιγά-σιγά η
       καρδιά του
       γίνεται
       χέρσο
       έδαφος, στο
       οποίο
       φυτρώνουν
       αγκάθια και
       τριβόλια.
       Αναπτύσσον&#96
       4;αι
       η αμέλεια, η
       ραθυμία, ο
       νυσταγμός
       της ψυχής.
       «Ενύσταξεν η
       ψυχή μου από
       ακηδίας» (Ψαλ.
       118 28)!
       Ο ράθυμος δε
       χρειάζεται
       δαίμονα να
       τον
       πολεμήσει,
       διότι μόνος
       του εκθέτει
       τον εαυτό
       του στον
       πειρασμό·
       μόνος του
       πέφτει και
       τσακίζεται.
       «Και
       διαβόλου
       ουκ όντος
       καταπίπτει,
       και εις
       βάραθρα
       πολλά
       κακίας
       εαυτόν
       καταβάλλει»,
       παρατηρεί ο
       χρυσορρήμω&#95
       7;
       Πατήρ. Ο
       διάβολος
       έχει πείρα
       αιώνων. Στην
       αρχή ξεγελά
       τους
       απρόσεκτου&#96
       2;.
       Υποσκελίζε&#95
       3;
       τους
       ραθυμότερο&#96
       5;ς.
       Όταν όμως
       διαπιστώμν&#94
       9;ι
       ότι δεν του
       προβάλλουμ&#94
       9;
       καμιά
       αντίσταση,
       δεν
       υποβάλλετα&#95
       3;
       καν στον
       κόπο να μας
       πολεμήσει.
       Μας αφήνει
       και
       πέφτουμε
       μόνοι μας
       στα βάραθρα
       της κακίας.
       Η ραθυμία
       από πολλούς
       θεωρείται
       ακίνδυνο
       πάθος, αλλ’
       είναι «το
       πάντων
       χαλεπώτατο&#95
       7;».
       Ό,τι
       υποφέρουμε,
       από τη
       ραθυμία μας
       το
       υποφέρουμε.
       Η
       καθημερινή
       πραγματικό&#96
       4;ητα
       το
       επιβεβαιών&#94
       9;ι
       αυτό με
       πλήθος
       παραδειγμά&#96
       4;ων.
       Ακόμη «η των
       πραγμάτων
       πείρα»
       επιβεβαιών&#94
       9;ι
       αυτό με
       πλήθος
       παραδειγμά&#96
       4;ων.
       Ακόμη «η των
       πραγμάτων
       πείρα»
       επιβεβαιών&#94
       9;ι
       ότι η
       ραθυμία και
       τα εύκολα τα
       κάνει
       δύσκολα. Τα
       παλαίσματα
       είναι
       εύκολα γι’
       αυτούς που
       αγωνίζοντα&#95
       3;
       με διάθεση
       να νικήσουν.
       Για τους
       ράθυμους
       όλα
       φαίνονται
       μαύρα και
       δυσκατόρθω&#96
       4;α.
       Διότι η
       ραθυμία
       τους
       αχρηστεύει
       τελειώς. Αν
       είναι
       όρθιοι, τους
       κάνει να
       πέσουν. Κι αν
       είναι
       πεσμένοι,
       δεν τους
       αφήνει να
       σηκωθούν. Ο
       Ιούδας ήταν
       απόστολος,
       αλλά
       εξαιτίας
       της
       ραθυμίας
       του
       κυριεύθηκε
       από το πάθος
       της
       φιλαργυρία&#96
       2;
       και έγινε
       προδότης. Ο
       Σολομών
       ήταν σοφός,
       αλλά
       κυριεύθηκε
       από το
       νυσταγμό
       της ψυχής
       και έπεσε
       πολύ χαμηλά.
       Άλλοι
       εξαιτίας
       της
       ραθυμίας
       οδηγούνται
       στην
       απόγνωση.
       Αλλά να μην
       απογοητευό&#95
       6;αστε.
       Εφόσον με
       την
       ελεύθερη
       θέλησή μας
       ραθυμούμε,
       μπορούμε
       οπότε
       θέλουμε να
       πετάξουμε
       από πάνω μας
       τη ραθυμία.
       «Ραθυμίαν
       άπωθεν ημών
       βαλώμεθα»,
       ψάλουμε
       στην η΄ ωδή
       του όρθρου
       της Μεγάλης
       Τρίτης.
       Εφόσον από
       τη ραθυμία
       μας
       πέφτουμε,
       μπορούμε με
       την
       εγρήγορση
       και τη
       σπουδή να
       σηκωνόμαστ&#94
       9;!
       Αν
       κοιμόμαστε
       τον ύπνο της
       αμαρτίας,
       είναι
       καιρός να
       ξυπνήσουμε!
       «Ώρα ημάς εξ
       ύπνου
       εγερθήναι»
       (Ρωμ. ιγ΄ 11). Αν
       είμαστε
       μεθυσμένοι
       από το
       αφιόνι της
       αμαρτίας,
       είναι
       καιρός να
       ξεμεθύσουμ&#94
       9;.
       Νήψη αυτό
       σημαίνει. Να
       είμαστε
       νηφάλιοι, με
       καθαρό
       μυαλό,
       ξεζαλισμέν&#95
       9;ι,
       ξεμέθυστοι.
       Η εγρήγορση
       και η
       προσευχή
       είναι τα δύο
       πνευματικά
       όπλα που
       συνιστά ο
       Κύριος, για
       να
       υπερνικούμ&#94
       9;
       τη ραθυμία
       μας και να
       αντιμετωπί&#95
       0;ουμε
       νικηφόρα
       τον
       πειρασμό.
       «Γρηγορείτε
       και
       προσεύχεσθ&#94
       9;,
       ίνα μη
       εισέλθητε
       εις
       πειρασμόν»΄(&#
       924;ατθ.
       κς΄ 41). Η
       εγρήγορση
       και η
       προσευχή
       είναι ξίφος
       και μάχαιρα
       κατά των
       παθών.
       Αποτελεσμα&#96
       4;ικότατα
       όπλα στα
       χέρια κάθε
       αγωνιστή
       του καλού
       αγώνα!
       Επίσης
       μπορούμε να
       υπερνικούμ&#94
       9;
       τη ραθυμία
       μας με τη
       μετάνοια.
       Είναι
       ολέθριο
       πάθος η
       ραθυμία, αλλ’
       η μετάνοια
       έχει τη
       δύναμη να το
       θεραπεύσει.
       «Δεινόν η
       ραθυμία!
       Μεγάλη η
       μετάνοια»,
       ψάλλουμε σ’
       ένα
       τροπάριο
       της Μεγάλης
       Τετάρτης.
       Να
       παρακαλούμ&#94
       9;
       τον άγιο Θεό
       να
       μεταβάλει
       τη ραθυμία
       μας σε
       σπουδή και
       εγρήγορση.
       Κύριε,
       «τρέψον εις
       σπουδήν την
       ράθυμόν μου
       προαίρεσιν»!
       Αν με τη
       βοήθειά σου
       γίνει αυτό,
       όλα τα άλλα
       διορθώνοντ&#94
       5;ι!
       Από το
       περιοδικό “ο
       Σωτήρ”
       - See more at:
  HTML http://libertyforgreece.blogspot.gr/2016/03/blog-post_12.html#sthash.uoRBQO5p.dpuf
       *****************************************************