URI:
   DIR Return Create A Forum - Home
       ---------------------------------------------------------
       WebWar
  HTML https://webwar.createaforum.com
       ---------------------------------------------------------
       *****************************************************
   DIR Return to: Ιστορία κ&#...
       *****************************************************
       #Post#: 21364--------------------------------------------------
       Γιανναρά Ισ&#9
       59;πέδωσις (στ&#945
       ; σχόλια)
       By: Pinochet88 Date: March 8, 2016, 1:56 am
       ---------------------------------------------------------
       «Mνημόνια»: το
       στυφό
       αναξιοποίη&#96
       4;ο
       φάρμακο;
       Χρήστος
       Γιανναράς
       ​​Εξι
       χρόνια τώρα
       το κράτος
       στην Eλλάδα
       υπολειτουρ&#94
       7;εί:
       συντηρείτα&#95
       3;
       στο
       ελάχιστο
       δυνατό της
       λειτουργία&#96
       2;
       του – μόνο για
       να
       παραμείνει
       υποτυπωδώς
       ενεργό. Oταν ο
       ετήσιος
       προϋπολογι&#96
       3;μός
       ενός
       πανεπιστημ&#94
       3;ου
       το 2009 ήταν 74
       εκατομμύρι&#94
       5;
       ευρώ και
       σήμερα
       είναι 11,
       μπορούμε να
       καταλάβουμ&#94
       9;
       τι σημαίνει
       υπολειτουρ&#94
       7;ία.
       Aντίστοιχες
       μειώσεις
       της
       χρηματοδότ&#95
       1;σης
       ισχύουν και
       για τα
       νοσοκομεία,
       τα
       δικαστήρια,
       τις φυλακές,
       τα σχολεία,
       τα μουσεία. Oι
       κρατικοί
       λειτουργοί
       που
       συνταξιοδο&#96
       4;ούνται,
       προφανώς οι
       εμπειρότερ&#95
       9;ι,
       δεν
       αναπληρώνο&#95
       7;ται
       με
       καινούργιε&#96
       2;
       προσλήψεις,
       και είναι σε
       όλους μας
       σαφές τι
       σημαίνει
       αυτό για τη
       λειτουργία
       των θεσμών
       και για το
       επίπεδο των
       παρεχόμενω&#95
       7;
       υπηρεσιών.
       Eξι χρόνια
       είναι
       διάρκεια
       διπλάσια
       της
       γερμανικής
       κατοχής του
       1941-1944. Kαι ο
       σημερινός
       βυθισμός
       στην
       οικονομική
       ύφεση έχει
       συνέπειες
       ανάλογες με
       αυτές που
       συνόδευαν
       πάντοτε μια
       ξενική
       κατάκτηση:
       Kλείνουν
       πολλές,
       πάμπολλες
       μικρές και
       μεγάλες
       επιχειρήσε&#95
       3;ς,
       αυξάνεται
       δραματικά η
       ανεργία,
       γιγαντώνετ&#94
       5;ι
       το ποσοστό
       του
       πληθυσμού
       που
       στερείται
       τα χρειώδη ή
       λιμοκτονεί,
       με
       επακόλουθο
       την
       ψυχολογική
       διάλυση των
       ανθρώπων
       και τον
       γενικευμέν&#95
       9;
       απελπισμό.
       Kαταλύεται η
       κρατική
       ανεξαρτησί&#94
       5;,
       οι
       υπηρεσίες
       του κράτους
       όχι μόνο
       υπολειτουρ&#94
       7;ούν
       αλλά και
       επιτροπεύο&#95
       7;ται
       – η χωρίς
       προσχήματα,
       επιτόπια
       επιτρόπευσ&#95
       1;
       ταπεινώνει
       τον λαό, τον
       βυθίζει σε
       ανασφάλεια
       και πανικό,
       σε απώλεια
       του
       αυτοσεβασμ&#95
       9;ύ
       του. Eστω και
       μόνο τα
       ελάχιστα
       αυτά
       ενδεικτικά
       δεδομένα
       δικαιολογο&#97
       3;ν
       την αίσθηση
       ολικής
       καταστροφή&#96
       2;,
       συγκροτούν
       την εικόνα
       μιας
       κοινωνίας
       σε
       «καταστολή»,
       «διασωληνωμ&#9
       41;νης»,
       ενός
       κράτους
       τεχνητά
       συντηρούμε&#95
       7;ου
       στην
       ιστορική
       επιβίωση.
       H διαφορά από
       τη
       γερμανική
       κατοχή του 1941-44
       είναι ότι
       σήμερα οι
       διαμορφωτέ&#96
       2;
       της κοινής
       συνείδησης
       (τα MME και το
       υποτελές σε
       αυτά
       πολιτικό
       προσωπικό
       της χώρας)
       λειτουργού&#95
       7;
       και
       συμπεριφέρ&#95
       9;νται
       ωσάν όλα
       στην Eλλάδα
       να
       παραμένουν
       όπως ήταν
       πριν από το 2009 –
       πριν από την
       κατάρρευση
       της
       οικονομίας,
       πριν από την
       επιτρόπευσ&#95
       1;
       της χώρας. Oι
       επαγγελματ&#94
       3;ες
       της
       πολιτικής
       διαπληκτίζ&#95
       9;νται
       και
       μαλλιοτραβ&#95
       3;ούνται,
       τυφλά
       έρμαια της
       ίδιας
       πάντοτε
       φτηνιάρικη&#96
       2;
       (μικρονοϊκή&#9
       62;
       όσο ποτέ
       άλλοτε)
       εξουσιολαγ&#95
       7;είας.
       Kαι αυτή την
       ψυχοπαθολο&#94
       7;ική
       μικροψυχία
       και
       τυφλότητα
       των
       πολιτικών
       τη
       σερβίρουν
       τα MME στον λαό
       με όρους και
       «λογική»
       ποδοσφαιρι&#95
       4;ής
       αναμέτρηση&#96
       2;,
       έντεχνα
       στημένου
       θεάματος. Tο
       θέαμα
       διανθίζετα&#95
       3;
       τηλεοπτικά
       με
       διαφημίσει&#96
       2;
       πανάκριβων
       ρολογιών
       και
       πολυτελών
       αυτοκινήτω&#95
       7;
       – ναι, σήμερα,
       μπροστά στα
       μάτια
       δεκάδων
       χιλιάδων
       Eλλήνων που
       τρέφονται
       μόνο χάρη
       στα
       συσσίτια
       της
       Eκκλησίας.
       Mας
       επιβάλλουν,
       με
       καταιγιστι&#95
       4;ή
       αποκλειστι&#95
       4;ότητα,
       να
       εκδεχόμαστ&#94
       9;
       την
       πολιτική (τη
       διαχείριση
       της ίδιας
       της ζωής μας
       από τους κατ’
       επάγγελμα
       εξουσιαστέ&#96
       2;
       μας) σαν
       εικονική
       πραγματικό&#96
       4;ητα
       αντιπαλοτή&#96
       4;ων:
       «Aριστεράς»,
       «Kέντρου»,
       «Δεξιάς»,
       «Kεντροδεξιά&#
       962;»,
       «Kεντροαριστ&#
       949;ράς».
       Eνώ η
       διαχείριση
       της χώρας
       είναι
       ολοφάνερα
       υποταγμένη
       στις
       απαιτήσεις
       της
       ολοκληρωτι&#95
       4;ής
       μονοτροπία&#96
       2;
       των «Aγορών»,
       τα MME στη χώρα
       μας και τα
       κόμματα
       συνεχίζουν
       το
       κουκλοθέατ&#96
       1;ο
       (ή παντομίμα)
       της
       παρελθοντο&#95
       5;ογικής
       πολιτικής
       τυπολογίας
       και γλώσσας.
       Kαι οι
       πολίτες
       ορμέμφυτα
       ανταλλάσσο&#96
       5;με
       τον πνιγμό
       και την
       ντροπή με τα
       παραισθησι&#95
       9;γόνα
       της
       στημένης
       τηλεοπτική&#96
       2;
       κερδοσκοπί&#94
       5;ς.
       Aκριβώς όπως
       οι μάζες των
       «φιλάθλων»
       θέλουν να
       πληροφορού&#95
       7;ται
       τις
       αθλητικές
       ειδήσεις
       μόνο από την
       εφημερίδα
       και το
       κανάλι που
       υποστηρίζε&#95
       3;
       την ομάδα
       τους, έτσι
       και ο
       κατερειπωμ&#94
       1;νος
       από την
       απελπισία
       πολίτης:
       διαλέγει να
       βλέπει
       «ειδήσεις»
       μόνο από το
       κανάλι (ή την
       εφημερίδα)
       που του
       συντηρεί
       ψευδαισθήσ&#94
       9;ις
       υπολειμμάτ&#96
       9;ν
       εμπιστοσύν&#95
       1;ς
       σε
       κραυγαλέας
       ανεντιμότη&#96
       4;ας
       και
       ανικανότητ&#94
       5;ς
       κομματανθρ&#97
       4;πους.
       Oμολογεί
       ανεπίγνωστ&#94
       5;
       (αλλά
       έμπρακτα) ο
       πολίτης-θύμ&#9
       45;
       των
       τηλεοπτικώ&#95
       7;
       παραισθησι&#95
       9;γόνων:
       «Δεν
       σκέπτομαι,
       δεν κρίνω,
       έχω
       προαποφασί&#96
       3;ει
       για τα πάντα
       ταυτίζοντα&#96
       2;
       την επιλογή
       μου ούτε καν
       με τα
       συμφέροντά
       μου, αλλά
       κρετινικά
       με το εγώ μου.
       Δεν “ψηφίζω”
       N.Δ. ή ΣYPIZA ή KKE ή ΠAΣOK,
       “είμαι” N.Δ., ή ΣYPIZA
       ή KKE ή ΠAΣOK – η
       κομματική
       μου
       προτίμηση
       ταυτίζεται
       με την
       εγωτική μου
       οντότητα,
       βαυκαλίζομ&#94
       5;ι
       ότι επιλέγω
       αυτόνομος
       και
       αυτόβουλος,
       ενώ είμαι
       απλώς
       παγιδευμέν&#95
       9;ς
       σε “τρόπο”
       ανεγκέφαλο,
       προαιρετικ&#94
       0;
       ηλίθιο,
       κυριολεκτι&#95
       4;ά
       πρωτόγονο».
       Tα MME είναι τα
       αποτελεσμα&#96
       4;ικότερα
       μέσα για να
       οδηγηθούν
       οι άνθρωποι
       σε
       παραίτηση
       εκούσια από
       τη σκέψη και
       την κρίση
       τους
       επενδύοντα&#96
       2;
       τον
       εγωκεντρισ&#95
       6;ό
       τους σε
       δάνειες
       προσλήψεις.
       Eτσι φτάνουν
       να ζουν και
       να ενεργούν
       με
       ολοκληρωτι&#95
       4;ά
       χαμένη την
       αίσθηση της
       πραγματικό&#96
       4;ητας:
       H χώρα
       επιτροπεύε&#96
       4;αι,
       το κράτος
       έχει
       διαλυθεί, η
       οικονομία
       έχει
       παταγωδώς
       χρεοκοπήσε&#95
       3;,
       όμως όλοι οι
       κλάδοι
       συνεχίζουν
       να απεργούν,
       να
       διαδηλώνου&#95
       7;,
       να
       νεκρώνουν
       τον ήδη
       κωματώδη
       κοινωνικό
       βίο
       πολεμώντας
       η κάθε ομάδα
       συμφερόντω&#95
       7;
       για τα δικά
       της
       επιμέρους
       συμφέροντα.
       Zούγκλα.
       Eξι χρόνια
       τώρα δεν
       έχει γίνει η
       παραμικρή
       «κινητοποίη&#9
       63;η»
       που να
       ζητάει
       μεταρρυθμι&#96
       3;τικές
       τομές στη
       Δημόσια
       Διοίκηση,
       κατάλυση
       του
       πελατειακο&#97
       3;
       κράτους,
       δηλαδή
       καθιέρωση
       μονοεδρική&#96
       2;
       εκλογικής
       περιφέρεια&#96
       2;
       και
       ασυμβίβαστ&#95
       1;
       την
       υπουργική
       με τη
       βουλευτική
       ιδιότητα.
       Ποτέ και
       πουθενά
       αίτημα για
       αξιοκρατία,
       για
       κοινωνική
       δικαιοσύνη,
       δηλαδή να
       λογαριάζετ&#94
       5;ι
       στους
       «κατέχοντες»
       όχι ο
       βιοπαλαιστ&#94
       2;ς
       επιχειρημα&#96
       4;ίας,
       αλλά ο
       πρόωρα
       συνταξιοδο&#96
       4;ημένος
       των «ευγενών
       ρετιρέ», οι
       διατελέσαν&#96
       4;ες
       επισήμως
       αργόμισθοι
       «ειδικοί
       σύμβουλοι»
       στα
       υπουργεία,
       οι στρατιές
       των
       κομματικών
       τρωκτικών
       με
       αδιάντροπε&#96
       2;
       προνομίες
       «υπαλλήλων
       της Bουλής»
       και άλλα
       εξωφρενικά
       ανάλογα.
       Tα τρία
       διαδοχικά
       «μνημόνια», ο
       αυταρχισμό&#96
       2;
       του
       βάναυσου
       ορθολογισμ&#95
       9;ύ
       των
       «δανειστών»
       μας, θα
       μπορούσαν
       να έχουν
       χρησιμοποι&#95
       1;θεί
       από τις
       κομματικές
       μας
       κυβερνήσει&#96
       2;
       σαν μοχλός
       για μιαν
       «επανίδρυση
       του κράτους».
       Γιατί είναι
       φανερό και
       στον πιο
       μικρονοϊκό,
       ότι
       κοινωνίες
       που
       αφέθηκαν να
       κατρακυλήσ&#95
       9;υν
       στον
       πρωτογονισ&#95
       6;ό
       αχαλίνωτου
       ατομοκεντρ&#95
       3;σμού,
       διαφθοράς,
       αμοραλισμο&#97
       3;
       και
       διάλυσης
       δεν μπορούν
       να
       ξαναστηθού&#95
       7;
       στα πόδια
       τους χωρίς
       μέτρα
       αυστηρής
       αυτοπειθαρ&#96
       7;ίας
       και ριζικών
       μεταρρυθμί&#96
       3;εων.
       Σωφρονιστι&#95
       4;ά
       επαναστατι&#95
       4;ά
       κινήματα
       έχουν
       ευτυχώς
       αποκλεισθε&#94
       3;,
       σήμερα πια,
       στον
       ευρωπαϊκό
       τουλάχιστο&#95
       7;
       χώρο. Eυφυείς
       όμως
       πολιτικοί
       θα
       μπορούσαν
       να
       τροποποιήσ&#95
       9;υν
       τη συμφορά
       των
       «μνημονίων»
       σε στυφό
       φάρμακο για
       τη
       νεκρανάστα&#96
       3;η
       κράτους και
       κοινωνίας
       στην Eλλάδα.
       Για την
       επανασύστα&#96
       3;η,
       εξυπαρχής,
       θεσμών και
       λειτουργιώ&#95
       7;.
       Aλλά η σήψη
       αρχίζει από
       το κεφάλι.
       [hr]
       Σχόλιο  Augusto Pinochet
       Προκαλεί
       εντύπωση
       στον
       προσεκτικό
       αναγνώστη ο
       τρόπος με
       τον οποίο, εξ
       ανάγκης,
       υποπίπτει ο
       συγγραφέας
       σε
       παιδαριώδη
       σφάλματα.
       Από τη μια
       αναγνωρίζε&#95
       3;
       τη χαώδη,
       διαλυτική
       της
       κοινωνίας
       επίδραση
       που έχουν οι
       συγκρούσει&#96
       2;
       των επί
       μέρους
       συμφερόντω&#95
       7;,
       των
       οργανωμένω&#95
       7;
       "εγώ" τα οποία
       στρέφονται,
       με τρόπο
       κρετινικό,
       εναντίον
       των
       υπολοίπων,
       ενώ από την
       άλλη,
       συνεχίζει
       να
       παραπονιέτ&#94
       5;ι
       για τη
       μείωση των
       φόρων, του
       υστερήματο&#96
       2;
       των Ελλήνων
       φορολογουμ&#94
       1;νων,
       που
       καταναλώνε&#95
       3;
       η δική του
       συντεχνιακ&#94
       2;
       υφομοταξία.
       Αν δεν είναι
       αυτό
       αντίφαση,
       και
       τρανταχτή
       μάλιστα, τι
       άλλο είναι;
       Από τη μια
       καυτηριάζε&#95
       3;
       τον
       κρετινισμό
       και από την
       άλλη ζητάει
       περισσότερ&#94
       5;
       χρήματα για
       τα
       πανεπιστήμ&#95
       3;α,
       περισσότερ&#94
       9;ς
       θυσίες από
       τον Έλληνα
       φορολογούμ&#94
       9;νο.
       Και η
       επίφαση
       συνειδητότ&#95
       1;τας
       με την οποία
       το κάνει
       αυτό, επίσης
       αντιφάσκει
       με τα
       διακηρησσό&#95
       6;ενα.
       Μιλάει με
       τέτοια
       βεβαιότητα
       και
       μακρυγορεί
       για την
       υπολειτουρ&#94
       7;ία
       του Κράτους,
       την
       κατάλυση
       των θεσμών,
       την
       επιτρόπευσ&#95
       1;
       των
       υπηρεσιών
       του Κράτους
       και όλα αυτά
       επειδή του
       κόψανε τα
       ακαδημαϊκά
       κονδύλια.
       Προσέξτε
       φράση με την
       οποία
       κατηγορεί
       τον "μέσο"
       Έλληνα: "Δεν
       σκέπτομαι,
       δεν κρίνω,
       έχω
       προαποφασί&#96
       3;ει
       για τα πάντα
       ταυτίζοντα&#96
       2;
       την επιλογή
       μου ούτε καν
       με τα
       συμφέροντά
       μου," Μα αυτό
       το κάνει ο
       ίδιος ο
       (συνταξιούχ&#9
       59;ς
       πανεπιστημ&#95
       3;ακός)
       συγγραφέας,
       μη
       σκεπτόμενο&#96
       2;
       ότι τα
       ακαδημαϊκά
       κονδύλια
       του Κράτους
       πρέπει να
       αφαιρεθούν
       από τις
       γνήσια
       παραγωγικέ&#96
       2;
       δυνατότητε&#96
       2;
       της
       κοινωνίας,
       πρέπει να τα
       αποστερηθε&#94
       3;
       ο
       επιχειρημα&#96
       4;ίας
       και ο
       εργαζόμενο&#96
       2;,
       πρέπει να
       παρθούν από
       την
       περιουσία
       των ήδη
       κατεξαχρει&#96
       9;μένων
       από τη
       φορολογία
       Ελλήνων,
       πρέπει να
       υπεξαιρεθο&#97
       3;ν
       για
       "ευγαγείς
       σκοπούς"
       πάντοτε, υπό
       την απειλή
       του
       κρατικού
       μονοπωλίου
       της βίας, από
       τον
       συνάνθρωπο.
       Είναι
       τέτοια η
       αποτυχία
       του
       συγγραφέα
       να
       σταθμίσει
       αυτά τα δυο
       αντικρουόμ&#94
       9;να
       συμφέροντα
       και τόσο
       μικρονοική
       η
       μεροληπτικ&#94
       2;
       στράτευσή
       του υπέρ της
       μιας
       πλευράς, της
       δικιάς του,
       που
       προκαλεί
       αίσθηση: πως
       ένας τόσο
       μορφωμένος
       ανθρωπος
       υποπίπτει
       σε τέτοια
       παιδαριώδη
       λάθη.
       Η άποψή μου,
       και τη
       διατυπώνω
       έχοντας
       διαβάσει
       πολλά
       βιβλία του
       συγγραφέα,
       είναι ότι ο
       Γιανναράς
       είναι ένας
       είδος
       αιρετικού
       κομμουνιστ&#94
       2;
       θεολόγου ο
       οποίος,
       εμπνεόμενο&#96
       2;
       από την
       ιστορία του
       Βυζαντίου,
       υποστηρίζε&#95
       3;
       ένα μεγάλο
       δεσποτικό
       Κράτος
       καθοδηγητή
       και αφέντη
       και μια
       κολλεκτιβι&#96
       3;τική
       κοινωνία-κο&#9
       53;νότητα
       πιστών. Το αν
       ο ίδιος έχει
       υστερόβουλ&#94
       5;
       κίνητρα, δεν
       είναι τόσο
       σημαντικο,
       ούτε
       δύσκολο να
       το δει
       κανείς. Το
       ουσιώδες
       είναι πως,
       όσο
       αποτυγχάνο&#96
       5;ν
       το Κράτος
       και ο
       Κρατικισμό&#96
       2;
       ως δομές
       κοινωνικής
       οργάνωσης
       να σταθούν
       αντάξιες
       των
       προδοκιών
       των πολιτών
       και της
       ανταγωνιστ&#95
       3;κής
       επιβίωσης
       του Έθνους
       μας εν μέσω
       των
       υπολοίπων
       Εθνών, τόσο ο
       Γιανναράς
       θα
       προσπαθεί
       να
       δικαιολογή&#96
       3;ει
       τα
       αδικαιολόγ&#95
       1;τα
       και να
       στηρίξει
       ένα
       παρωχημένο,
       κατά βάση
       σαθρό,
       αντικοινων&#95
       3;κό
       και, σε
       τελική
       ανάλυση,
       ανθελληνικ&#97
       2;
       οικοδόμημα
       του οποίου
       το τέλος
       είναι
       αναπότρεπτ&#95
       9;.
       Σχόλιο  Peter Haramis σε
       Augusto Pinochet
       Μάλλον
       είσαστε
       προαποφασι&#96
       3;μένος
       να στρίψετε
       mr. Yannaras' factual statements γιατί
       σας βόλεψε
       να τον
       μειώσετε
       και μάλιστα
       εντεχνα,
       λέγοντας
       οτι είστε
       ενήμερος με
       το έργο του -
       interesting ploy!
       Ναι, ο λόγος
       σας
       εντυπωσιάζ&#94
       9;ι,
       αλλα ο
       προσεκτικό&#96
       2;
       αναγνώστης
       επίσης
       διαβλέπει
       που και πώς
       το πήγατε·
       προσωπικά
       διακρίνω
       προειλημμέ&#95
       7;η
       υστεροβουλ&#94
       3;α
       (deviousness) και
       προβολή (projection)
       δικών σας
       πεποιθήσεω&#95
       7;.
       Δεν βγαίνει
       οτι ο κ. Χ
       Γιανναράς
       ειναι
       κομμουνιστ&#94
       2;ς
       - απορώ γιατι
       δεν θίξατε
       την
       αδυναμία
       του
       αγαπητού
       Δασκαλου να
       εννοήσει
       οτι
       πολιτική
       και
       οικονομία
       πάντοτε
       ηταν σε
       αλληλένδετ&#95
       1;
       σχεση.
       Εμενα
       διόλου
       πείσατε,
       αλλα η
       ρητορική
       σας έπεισε
       άλλους· δεν
       με
       εκπλήττει. One
       needs to be careful of unsubstantiated glitter.
       Laguna Hills, CA
       Σχόλιο Augusto Pinochet
       σε Peter Haramis
       Κεντρική
       θέση στη
       "φιλοσοφία"
       του
       Γιανναρά
       έχει ένας
       τρόπος
       οργάνωσης
       της
       κοινωνίας.
       Και αυτός ο
       τρόπος
       οργάνωσης
       της
       κοινωνίας
       είναι
       κομμουνιστ&#95
       3;κός.
       Ο Γιανναράς
       έχει μια
       εντελώς
       διαφορετικ&#94
       2;
       ερμηνεία
       για την
       ενσάρκωση
       του Ιησού
       Χριστού σε
       σχέση με
       αυτήν την
       οποία έχει
       οποιοσδήπο&#96
       4;ε
       πάστορας κι
       αν ρωτήσεις,
       ή δεν ξέρω
       πως αλλιώς
       τους λέτε,
       στο
       Λαγκούνα
       Χίλς (σου
       προτείνω να
       γκουγκλάρε&#95
       3;ς
       επίσης "rev. Larry Beane"
       και να
       διαβάσεις
       κανένα
       βιβλίο του Gary
       North ή του R.J.Rushdoony).
       Ενώ κάθε
       Δυτικός
       θεολόγος
       θεωρεί το
       κοσμογονικ&#97
       2;
       αυτό
       γεγονός μια
       αποκάλυψη
       των
       κριτηρίων
       του Θεού
       σύμφωνα με
       τα οποία θα
       κριθεί ο
       άνθρωπος
       όταν
       πεθάνει,
       χωρίς
       φυσικά να
       αποκλείετα&#95
       3;
       η παρέμβαση
       του Θεού
       πριν ο
       άνθρωπος
       πεθάνει, ο
       Γιανναράς
       έχει
       εκλάβει τον
       Χριστιανισ&#95
       6;ό
       κάπως
       χιλιαστικά.
       Υποστηρίζε&#95
       3;
       ότι ο Θεός
       μας
       αποκάλυψε
       έναν τρόπο
       του "είναι"
       (τον
       υπαρξισμό
       τον έχει
       δανειστεί
       από τον
       Χάιντεγκερ),
       έναν τρόπο
       ζωής και
       τίποτα
       παραπάνω.
       Όλη η
       μεταφυσική
       του
       Γιανναρά
       λαμβάνει
       σάρκα και
       οστά πριν
       από τον
       θάνατο, κατά
       τη διάρκεια
       της ζωής.
       Τότε ο
       άνθρωπος
       καλείται να
       ζήσει
       σύμφωνα με
       τον τρόπο
       που δήθεν
       μας
       αποκάλυψε ο
       Θεός και
       τότε θα
       τύχει της
       όποιας
       ανταμοιβής.
       Ο τρόπος
       αυτός του
       βίου τον
       οποίο
       αποκάλυψε ο
       Θεός
       παραμένει
       πολύ
       αόριστος,
       έωλος και, σε
       ένα βαθμό
       εσκεμμένα
       (γιατί ο
       ίδιος λέει
       ότι δεν
       μπορεί να
       περιγραφεί
       με λέξεις)
       δυσνόητος.
       Αλλά κάποια
       στοιχεία
       αυτού του
       βίου μας τα
       αποκαλύπτε&#95
       3;.
       Στην ουσία η
       όλη
       θεολογία
       του
       αποτελεί
       επανάληψη
       αυτών των
       σλόγκαν.
       Κάθε άτομο
       λοιπόν
       πρέπει να
       αγαπάει τον
       άλλον χωρίς
       αξιομισθία.
       Να αγαπάει
       γιατί το
       θέλει, χωρίς
       να
       περιμένει
       τίποτα και
       να δίνει (εδώ
       τίθεται το
       ερώτημα σε
       ποιον; Άμα
       όλοι δίνουν,
       σε ποιον
       δίνουν;)
       χωρίς να
       θέλει να
       πάρει πίσω.
       Ένα άλλο
       είναι η
       "αλληλοπερι&#9
       67;ώρηση".
       Με αυτό
       εννοεί το να
       μην
       υπάρχουν
       τείχη (ή
       μάλλον
       δικαιώματα)
       προστατευτ&#95
       3;κά
       του ατόμου
       και να μην
       υπάρχει
       ατομικότητ&#94
       5;.
       Γενικά ο
       Γιανναράς
       καταδικάζε&#95
       3;
       την
       ατομικότητ&#94
       5;
       και
       οραματίζετ&#94
       5;ι
       έναν κόσμο,
       όπου ο κάθε
       άνθρωπος θα
       απεκδύεται
       της
       ατομικότητ&#94
       0;ς
       του (η οποία
       τον οδηγεί
       υπότίθεται
       στη φθορά
       και τον
       θάνατο) και
       θα κοινωνεί
       τη μοναδική
       του
       "προσωπικότ&#9
       51;τα",
       το "πρόσωπο",
       όπως το
       αποκαλεί.
       Αυτό το
       "πρόσωπο", αν
       και δεν
       εξηγεί
       πουθενά τι
       ακριβώς
       είναι, δεν
       μπορεί να
       είναι άλλο
       από τον
       διαφορετικ&#97
       2;
       τρόπο, το
       διαφορετικ&#97
       2;
       πόστο, από το
       οποίο το
       αλληλοπερι&#96
       7;ωρούμενο
       άτομο θα
       υπηρετεί
       την
       κοινότητα,
       θα "ζει γιατί
       θέλει να
       αγαπά". Και
       όλα αυτά δεν
       είναι
       καθόλου
       προαιρετικ&#94
       0;
       γιατί όπως,
       μας λέει, η
       πρώτη "πτώση"
       έφερε όλες
       τις άλλες.
       Άπαξ και
       ένας
       άνθρωπος
       βιώσει την
       πτώση και
       γίνει "άτομο"
       αντί για
       "πρόσωπο" και
       γίνει
       "εγωκεντρικ&#9
       72;ς"
       αντί να "ζει
       για να αγαπά",
       κατά
       κάποιον
       τρόπο, "σπάει"
       ένα κομμάτι
       από τη φύση
       και το κάνει
       δικό του.
       Αυτό
       συμπαρασύρ&#94
       9;ι
       (ούτε εδώ μας
       εξηγεί το
       πως) και τα
       άλλα άτομα
       να "σπάσουν"
       το δικό τους
       κομμάτι και
       έτσι
       οδηγούμαστ&#94
       9;
       σε μια
       κατάσταση
       που
       αποκαλεί
       "κατακερματ&#9
       53;σμό
       της φύσης", η
       οποία
       υποτίθεται
       θα έπρεπε να
       είναι
       ολόκληρη,
       σώα, ή , με
       άλλα λόγια,
       όλη η κτίση
       γύρω μας,
       όλοι οι
       άνθρωποι, να
       βρίσκονται
       στην
       υπηρεσία
       της
       σωτηριολογ&#95
       3;κής
       κοινωνίας
       την οποία
       θέλει ο
       Γιανναράς,
       να
       κοινωνούν,
       να βιώνουν
       αυτήν την
       "αλληλοπερι&#9
       67;ώρηση".
       Αυτό
       θυμίζει και
       την
       αρνητική
       απάντηση
       του Ένγκελς
       στο αν
       γίνεται να
       υπάρξει
       σοσιαλισμό&#96
       2;
       σε μια μόνο
       χώρα. Η
       κολλεκτιβι&#96
       3;τική
       προσέγγιση
       του
       Γιανναρά
       φαίνεται
       από το ότι το
       όραμά του
       χαλάει με
       του
       #Post#: 21365--------------------------------------------------
       Re: Γιανναρά Ι&#963
       ;οπέδωσις (στ&
       #945; σχόλια)
       By: Pinochet88 Date: March 8, 2016, 1:58 am
       ---------------------------------------------------------
       (συνέχεια)
       Η
       κολλεκτιβι&#96
       3;τική
       προσέγγιση
       του
       Γιανναρά
       φαίνεται
       από το ότι το
       όραμά του
       χαλάει με
       τους
       "αντιφρονού&#9
       57;τες".
       Αυτός ο
       τρόπος ζωής,
       υποκαθιστά
       κάθετι άλλο.
       Ό,τι γίνεται
       έξω από
       αυτόν τον
       τρόπο ζωής
       είναι εκτός
       του
       "Χριστιανισ&#9
       56;ού"
       του
       Γιανναρά. Π.χ.
       αν ένα άτομο
       κλειστεί
       στο δωμάτιό
       του και
       προσευχηθε&#94
       3;
       στον Θεό να
       σώσει την
       ψυχή του
       είναι πολύ
       εκτός, γιατί,
       πρώτον, δεν
       κοινωνεί
       μαζί με τα
       άλλα άτομα,
       δεν
       συμμετάσχε&#95
       3;
       στον
       συλλογικό
       τρόπο του
       Θεού, και,
       δεύτερον,
       πιστεύει σε
       κάτι που δεν
       υπάρχει
       κατά τον
       Γιανναρά,
       στη μετά
       θάνατον ζωή.
       Η υπέρβαση
       του θανάτου
       γίνεται από
       την κατά τη
       διάρκεια
       της ζωής
       απόρριψη
       της
       ατομικότητ&#94
       5;ς,
       συμπεριλαμ&#94
       6;ανομένου
       του
       ενστίκτου
       της
       επιβίωσης,
       όχι μετά τον
       θάνατο. Αν
       δεν έχει
       απολέσει το
       άτομο το
       ένστικτο
       της
       επιβίωσης
       και πεθάνει,
       δεν μπορεί
       να σωθεί. Για
       να σωθεί
       πρέπει να το
       απολέσει
       πριν
       πεθάνει. (Ο
       ίδιος ο
       Γιανναράς
       σε μια
       συνέντευξή
       του
       λοιδωρούσε
       την αιώνια
       ζωή και το
       έθετε κάπως
       έτσι "Θα
       πεθάνεις
       και θα
       παραμένεις
       εν
       συνειδήσει
       για πάντα,
       για άπειρο
       χρόνο, μα
       αυτό είναι η
       χειρότερη
       κόλαση").
       Τα πάντα για
       τον
       Γιανναρά
       είναι αυτή η
       συλλογικότ&#95
       1;τα
       της
       Εκκλησίας. Η
       συλλογικότ&#95
       1;τα
       λέγεται και
       collective στα
       αγγλικά.
       Όπως λέμε collectivism.
       Δεδομένης
       αυτής της
       "αλληλοπερι&#9
       67;ώρησης",
       της
       αντίθεσης
       σε κάθε τι
       ατομικό, του
       αλτρουισμο&#97
       3;,
       του να
       δίνουν όλοι
       και να ζούνε
       για να
       αγαπάνε και
       να δίνουν,
       δεδομένου
       και του
       καθαρά
       προθανάτιο&#96
       5;
       ορίζοντα
       που έχει η
       μεταφυσική
       του
       Γιανναρά,
       δεδομένων
       και των ένα
       σωρό
       κομμουνιστ&#97
       4;ν
       συγγραφέων
       που
       αναφέρει ως
       πηγές κάθε
       τόσο και
       λιγάκι, ο
       Γιανναράς
       είναι πιο
       κοντά στον
       Μαρξ και τον
       Στάλιν, παρά
       στον Ιησού.
       Και ο μόνος
       λόγος που
       διαφωνεί με
       τους
       κομμουνιστ&#94
       1;ς
       είναι
       επειδή
       θεωρεί τον
       αλτρουισμό
       τους
       ψεύτικο
       μιας και δεν
       έχουν
       απολέσει το
       ένστικτο
       της
       αυτοσυντήρ&#95
       1;σης,
       δεν έχουν
       υπερβεί την
       ατομικότητ&#94
       0;
       τους. Ο
       Γιανναράς
       είναι πιο
       κομμουνιστ&#94
       2;ς
       από τους
       κομμουνιστ&#94
       1;ς.
       Μην σε
       ξεγελάει
       επειδή
       κρατάει
       έναν σταυρό
       και δηλώνει
       Χριστιανός.
       Επίσης
       ενδιαφέρον
       ως προς όλα
       αυτά είναι
       και το
       βιβλίο του
       I.Shafarevich (στα
       αγγλικά,
       δωρεάν στο
       διαδίκτυο) The
       Socialist Phenomenon που
       αναλύει τον
       σοσιαλισμό,
       ως τέτοιου
       είδους
       αντίδραση/α&#9
       43;ρεση
       ως προς τον
       αληθινό
       Χριστιανισ&#95
       6;ό
       της Δύσης.
       Πολλοί
       Έλληνες
       ζουν στο
       εξωτερικό
       και έχουν
       ξεχάσει
       τους λόγους
       για τους
       οποίους
       έφυγαν,
       αυτοί ή οι
       πρόγονοί
       τους, από την
       Ελλάδα.
       Τείνουν,
       μέσα στη
       μελαγχολία
       τους, να
       καλλωπίζου&#95
       7;
       την Ελλάδα
       και να τη
       θεωρούν,
       όπως και οι
       τουρίστες,
       παραλία και
       σουβλάκι.
       Δυστυχώς η
       Ελλάδα
       είναι
       κομμάτι της
       Ανατολής
       και για αυτό
       είναι
       μίζερη και
       καθυστερημ&#94
       1;νη.
       Όταν ακούς
       Έλληνες
       επιφανείς
       και με κύρος
       να
       ηθικολογού&#95
       7;
       από
       ελληνικό
       δημόσιο
       βήμα, πρέπει
       να κρατάς
       μικρό
       καλάθι.
       πηγή
  HTML http://bc.vc/aRybpB
       #Post#: 21367--------------------------------------------------
       Re: Γιανναρά Ι&#963
       ;οπέδωσις (στ&
       #945; σχόλια)
       By: mistermax Date: March 8, 2016, 8:50 am
       ---------------------------------------------------------
       [quote author=Pinochet88 link=topic=2382.msg21364#msg21364
       date=1457423811]
       
       Η άποψή μου,
       και τη
       διατυπώνω
       έχοντας
       διαβάσει
       πολλά
       βιβλία του
       συγγραφέα,
       είναι ότι ο
       Γιανναράς
       είναι ένας
       είδος
       αιρετικού
       κομμουνιστ&#94
       2;
       θεολόγου ο
       οποίος,
       εμπνεόμενο&#96
       2;
       από την
       ιστορία του
       Βυζαντίου,
       υποστηρίζε&#95
       3;
       ένα μεγάλο
       δεσποτικό
       Κράτος
       καθοδηγητή
       και αφέντη
       και μια
       κολλεκτιβι&#96
       3;τική
       κοινωνία-κο&#9
       53;νότητα
       πιστών.
       [/quote]
       Δεν
       ανακάλυψες
       τον τροχό.
       Αυτά τα
       γράφει
       μέχρι και
       στην γουικι.
       Μάλιστα
       πιστεύει
       πως η ελ
       επανάσταση
       ηταν λάθος
       και έπρεπε
       να αλώσουμε
       την
       Οθωμανικη
       αυτοκρατορ&#95
       3;α
       εκ των εσω.
       Είναι
       οπαδός του
       despotisme éclairé
       (πεφωτισμέν&#9
       59;ς
       δεσποτισμο&#96
       2;),
       θαυμάζει
       πουτιν και
       ερντογαν
       ενώ δήλωσε
       δημοσια οτι
       ψηφίζει ΝΔ.
       #Post#: 21368--------------------------------------------------
       Re: Γιανναρά Ι&#963
       ;οπέδωσις (στ&
       #945; σχόλια)
       By: Pinochet88 Date: March 8, 2016, 2:47 pm
       ---------------------------------------------------------
       Τον Τσίπρα
       ψήφισε ο
       Γιανναράς
       στις 3
       τελευταίες
       κάλπες! Και
       τον
       εξυμνούσε
       επί μήνες!
       #Post#: 21370--------------------------------------------------
       Re: Γιανναρά Ι&#963
       ;οπέδωσις (στ&
       #945; σχόλια)
       By: mistermax Date: March 8, 2016, 3:25 pm
       ---------------------------------------------------------
       θυμαμαι οτι
       τον ειχα δει
       σε μια λιστα
       με
       υπεραριστε&#96
       1;ους
       φιλόσοφους
       επιρρεασμέ&#95
       7;ους
       απο τον
       Σαρτρ.
       Τωρα γιατί
       ασχολείσαι;
       ειναι
       πληρομένος
       κονδυλοφόρ&#95
       9;ς
       του
       αλαφούζου,
       δλδ μπορει
       να λεει για
       διαφορες
       θεοκρατίες,
       αλλά
       ουσιαστικά
       υπηρετει το
       Crony capitalism
       #Post#: 21371--------------------------------------------------
       Re: Γιανναρά Ι&#963
       ;οπέδωσις (στ&
       #945; σχόλια)
       By: Pinochet88 Date: March 8, 2016, 3:27 pm
       ---------------------------------------------------------
       Εσένα
       υπηρετεί!
       Όλα στο
       Κράτος τα
       θέλει! Η χαρά
       του
       δημόσιου
       υπανθρώπου
       είναι οι
       ιδέες του
       και ο ίδιος
       αποτελεί
       απόδειξη
       ότι ακόμα
       και στον
       Χριστιανισ&#95
       6;ό
       υστερούμε
       ως κοινωνία!
       Καπιταλιστ&#95
       3;κό
       Χριστιανισ&#95
       6;ό
       έχουνε στη
       Δύση,
       Κομμουνιστ&#95
       3;κό
       Χριστιανισ&#95
       6;ό
       έχουμε εδώ.
       Όλα
       κομμουνιστ&#95
       3;κά
       είναι εδώ!
       Γέννημα
       θρέμμα της
       βαλκανικής
       μιζέριας
       είσαι
       δημόσιε
       υπάνθρωπε!
       *****************************************************