DIR Return Create A Forum - Home
---------------------------------------------------------
WebWar
HTML https://webwar.createaforum.com
---------------------------------------------------------
*****************************************************
DIR Return to: Ιστορία κ&#...
*****************************************************
#Post#: 21254--------------------------------------------------
Ουμπέρτο Έκ	
59;: Ο αρχέγονο`
2; φασισμός τω
ν ανθρώπων
By: mistermax Date: February 22, 2016, 1:31 pm
---------------------------------------------------------
Το μοναδικό
πράγμα που
μπορεί να
δώσει
ταυτότητα
στο έθνος
είναι οι
εχθροί του.
Έτσι, στη
ρίζα της
πρωτοφασισ`
4;ικής
ψυχολογίας
υπάρχει μια
εμμονή με
τις
συνωμοσίες,
ιδιαίτερα
τις
διεθνείς. Οι
οπαδοί
πρέπει να
νιώθουν
πολιορκημέ_
7;οι.
Ο πιο
εύκολος
τρόπος να
πολεμήσεις
μια
συνωμοσία
είναι η
επίκληση
στην
ξενοφοβία.
Παρά την
ασάφεια
αυτή, νομίζω
πως
μπορούμε να
σκιαγραφήσ_
9;υμε
έναν
κατάλογο
χαρακτηρισ`
4;ικών
τα οποία
είναι
αντιπροσωπ^
9;υτικά
αυτού που
ονομάζω
«πρωτοφασισ	
56;ό»,
ή «αρχέγονο
φασισμό».
Αυτά τα
χαρακτηρισ`
4;ικά
δεν μπορούν
να
οργανωθούν
σε ένα
ενιαίο
σύστημα·
πολλά απ
αυτά
αλληλοαναι`
1;ούνται,
και είναι
επίσης
αντιπροσωπ^
9;υτικά
και άλλων
μορφών
δεσποτισμοa
3;
ή
φανατισμού.
Η παρουσία
ενός και
μόνο απ αυτά,
όμως, αρκεί
για να
επιτρέψει
στο φασισμό
να
συμπτυχθεί
γύρω του.
1. Το πρώτο
χαρακτηρισ`
4;ικό
του
πρωτοφασισ_
6;ού
είναι η
λατρεία της
παράδοσης. Η
παραδοσιαρ`
7;ία,
βέβαια,
είναι πολύ
παλαιότερη
από τον
φασισμό. Δεν
χαρακτήριζ^
9;
μόνο την
αντιεπανασ`
4;ατική
σκέψη των
Καθολικών
μετά τη
Γαλλική
Επανάσταση,
αλλά
γεννήθηκε
στους
ελληνιστικ_
9;ύς
χρόνους, ως
αντίδραση
στον
κλασικό
ελληνικό
ορθολογισμa
2;.
Στη λεκάνη
της
Μεσογείου,
λαοί
διαφόρων
θρησκειών
(που οι
περισσότερ^
9;ς
απ αυτές
είχαν γίνει
δεκτές στο
ρωμαϊκό
πάνθεο)
άρχισαν να
ονειρεύοντ^
5;ι
κάποια
αποκάλυψη
που είχε
συμβεί στην
αυγή της
ανθρώπινης
ιστορίας.
Αυτή η
αποκάλυψη,
σύμφωνα με
τη
μυστηριακή
αίγλη που
καλλιεργού`
3;ε
η
παραδοσιαρ`
7;ία,
είχε
παραμείνει
για πολύ
καιρό
κρυμμένη
κάτω από το
πέπλο
γλωσσών που
ήταν πια
ξεχασμένες
στα
αιγυπτιακά
ιερογλυφικ^
0;,
στους
κέλτικους
ρούνους,
στους
παπύρους
των σχεδόν
άγνωστων
θρησκειών
της Ασίας.
Αυτή η νέα
κουλτούρα
έπρεπε να
είναι
συγκρητιστ_
3;κή.
Ο
συγκρητισμa
2;ς
δεν είναι
απλά, όπως
λένε τα
λεξικά, «ο
συνδυασμός
διαφόρων
μορφών
πίστης και
λατρευτική`
2;
πρακτικής»·
ένας
τέτοιος
συνδυασμός
πρέπει να
ανέχεται
τις
αντιφάσεις.
Καθένα από
τα αρχικά
μηνύματα
περιέχει
ψήγματα
σοφίας, και
όποτε
έμοιαζαν να
λένε
διαφορετικ^
0;
ή ασύμβατα
πράγματα
αυτό
συνέβαινε
μόνο και
μόνο γιατί
όλα
παραπέμπου_
7;,
με
αλληγορικό
τρόπο, στην
ίδια
αρχέγονη
αλήθεια.
Συνεπώς, δεν
μπορεί να
υπάρξει
καμία
πρόοδος στη
γνώση. Η
αλήθεια
έχει ήδη
καταγραφεί
μια για
πάντα, κι
εμείς το
μόνο που
μπορούμε να
κάνουμε
είναι να
συνεχίζουμ^
9;
να
ερμηνεύουμ^
9;
το δυσνόητο
μήνυμά της.
Αν κοιτάξει
κανείς τις
βιβλιοθήκε`
2;
διαφόρων
φασιστικών
καθεστώτων,
θα βρει
όλους τους
μείζονες
διανοητές
της
παραδοσιαρ`
7;ίας.
Η ναζιστική
εσωτερική
γνώση
τρεφόταν με
παραδοσιαρ`
7;ικά,
συγκρητιστ_
3;κά
και
μυστικιστι_
4;ά
στοιχεία. Η
πηγή που
επηρέασε
περισσότερ_
9;
τις θεωρίες
της νέας
ιταλικής
δεξιάς, ο
Ιούλιος
Έβολα,
συνδύαζε το
Άγιο
Δισκοπότηρ_
9;
με
ταΠρωτόκολ_
5;α
των Σοφών
της Σιών, και
την
αλχημεία με
την Αγία
Ρωμαϊκή και
Γερμανική
Αυτοκρατορ^
3;α.
Και μόνο το
γεγονός ότι
η ιταλική
δεξιά, για να
δείξει πόσο
ανοιχτό
μυαλό
διαθέτει,
διεύρυνε
αυτό τον
κατάλογο
ώστε να
συμπεριλάβ^
9;ι
και έργα του
Ντε Μαιτρ,
του Γκενόν
και του
Γκράμσι,
αποτελεί
ολοφάνερη
απόδειξη
συγκρητισμ_
9;ύ.
Αν κοιτάξει
κανείς τις
βιβλιοθήκε`
2;
διαφόρων
φασιστικών
καθεστώτων,
θα βρει
όλους τους
μείζονες
διανοητές
της
παραδοσιαρ`
7;ίας.
Η ναζιστική
εσωτερική
γνώση
τρεφόταν με
παραδοσιαρ`
7;ικά,
συγκρητιστ_
3;κά
και
μυστικιστι_
4;ά
στοιχεία. Η
πηγή που
επηρέασε
περισσότερ_
9;
τις θεωρίες
της νέας
ιταλικής
δεξιάς, ο
Ιούλιος
Έβολα,
συνδύαζε το
Άγιο
Δισκοπότηρ_
9;
με
ταΠρωτόκολ_
5;α
των Σοφών
της Σιών, και
την
αλχημεία με
την Αγία
Ρωμαϊκή και
Γερμανική
Αυτοκρατορ^
3;α.
Αν
κοιτάξετε
τα ράφια που,
στα
αμερικάνικ^
5;
βιβλιοπωλε^
3;α,
φέρουν την
επιγραφή
«Νέα Εποχή»,
θα βρείτε
εκεί μέχρι
και Άγιο
Αυγουστίνο,
ο οποίος, απ
ό,τι γνωρίζω,
δεν ήταν
φασίστας.
Αλλά το να
συνδυάζεις
τον Άγιο
Αυγουστίνο
με το
Στόουνχεντ_
0;
αυτό είναι
σύμπτωμα
πρωτοφασισ_
6;ού.
2. Η
παραδοσιαρ`
7;ία
συνεπάγετα_
3;
την
απόρριψη
του
μοντερνισμ_
9;ύ.
Και οι
φασίστες
και οι
εθνικοσοσι^
5;λιστές
κυριολεκτι_
4;ά
λάτρευαν
την
τεχνολογία,
ενώ οι
διανοητές
της
παραδοσιαρ`
7;ίας
συνήθως την
απορρίπτου_
7;
ως αντίθετη
προς τις
παραδοσιακ^
1;ς
πνευματικέ`
2;
αξίες. Όμως,
παρόλο που ο
ναζισμός
υπερηφανευa
2;ταν
για τα
βιομηχανικ^
0;
του
επιτεύγματ^
5;,
ο
εγκωμιασμό`
2;
του
μοντερνισμ_
9;ύ
δεν ήταν
παρά η
επιφάνεια
μιας
ιδεολογίας
βασισμένης
στην ιδέα
Αίμα και Γη (Blut
und Boden). Η
απόρριψη
του
σύγχρονου
κόσμου ήταν
μεταμφιεσμ^
1;νη
σαν
αντίκρουση
του
καπιταλιστ_
3;κού
τρόπου ζωής,
αλλά
αφορούσε
κυρίως στην
απόρριψη
του
Πνεύματος
του 1789 (και του
1776, φυσικά). Ο
Διαφωτισμό`
2;,
η Εποχή του
Ορθολογισμ_
9;ύ,
γίνεται
αντιληπτή
ως απαρχή
της
σύγχρονης
αχρειότητα`
2;.
Κατ αυτή την
έννοια, ο
πρωτοφασισ_
6;ός
μπορεί να
οριστεί ως
ανορθολογι`
3;μός.
3. Ο
ανορθολογι`
3;μός
βασίζεται
επίσης στη
λατρεία της
δράσης για
τη δράση.
Επειδή η
δράση είναι
από μόνη της
όμορφη,
πρέπει να
αναλαμβάνε`
4;αι
πριν, ή χωρίς,
οποιαδήποτ^
9;
σκέψη. Η
σκέψη είναι
μια μορφή
αποδυνάμωσ_
1;ς.
Επομένως, η
κουλτούρα
είναι
ύποπτη, στο
βαθμό που
ταυτίζεται
με την
κριτική
στάση. Η
καχυποψία
απέναντι
στον κόσμο
της
διανόησης
αποτελούσε
πάντοτε
σύμπτωμα
του
πρωτοφασισ_
6;ού,
από την
υποτιθέμεν_
1;
ρήση του
Γκέμπελς
(«όταν ακούω
να μιλάνε
για
κουλτούρα
αρπάζω το
όπλο μου»)
μέχρι τη
συχνή χρήση
εκφράσεων
όπως
«εκφυλισμέν	
59;ι
διανοούμεν_
9;ι»,
«κουλτουριά	
61;ηδες»,
«παρηκμασμέ	
57;οι
σνομπ», «τα
πανεπιστήμ_
3;α
είναι
φωλιές
κομμουνιστa
4;ν».
Οι επίσημοι
φασίστες
διανοούμεν_
9;ι
ασχολούντα_
7;
κυρίως με το
να
επιτίθεντα_
3;
στον
σύγχρονο
πολιτισμό
και την
αριστερή
διανόηση,
που έχουν
προδώσει
τις
παραδοσιακ^
1;ς
αξίες.
4. Καμιά
συγκρητιστ_
3;κή
πίστη δεν
αντέχει
στην
αναλυτική
κριτική. Το
κριτικό
πνεύμα
κάνει
διακρίσεις
μεταξύ των
εννοιών, και
αυτές οι
διακρίσεις
αποτελούν
σημάδι
μοντερνισμ_
9;ύ.
Στον
σύγχρονο
πολιτισμό, η
επιστημονι_
4;ή
κοινότητα
επαινεί τη
διαφωνία ως
μέθοδο
βελτίωσης
της γνώσης.
Για τον
πρωτοφασισ_
6;ό,
η διαφωνία
είναι
προδοσία.
5. Εξάλλου, η
διαφωνία
αποτελεί
σημάδι
ποικιλομορ`
6;ίας.
Ο
πρωτοφασισ_
6;ός
καλλιεργεί
και
αναζητεί τη
συναίνεση
με το να
οξύνει και
να
εκμεταλλεύ^
9;ται
το φυσικό
φόβο του
διαφορετικ_
9;ύ.
Η πρώτη
έκκληση
ενός
φασιστικού
ή πρώιμου
φασιστικού
κινήματος
είναι η
έκκληση
ενάντια
στους
παρείσακτο`
5;ς.
Επομένως, ο
πρωτοφασισ_
6;ός
είναι εξ
ορισμού
ρατσιστικό`
2;.
6. Ο
πρωτοφασισ_
6;ός
πηγάζει από
την ατομική
ή κοινωνική
απογοήτευσ_
1;.
Αυτός είναι
και ο λόγος
που ένα από
τα πιο
τυπικά
χαρακτηρισ`
4;ικά
των
φασιστικών
καθεστώτων
του
παρελθόντο`
2;
ήταν η
επίκληση
προς μια
απογοητευμ^
1;νη
μεσαία τάξη
που
μαστιζόταν
από μια
οικονομική
κρίση ή
ένιωθε
πολιτικά
εξευτελισμ^
1;νη
και
φοβισμένη
από την
πίεση που
ασκούσαν οι
χαμηλότερε`
2;
κοινωνικές
τάξεις. Στην
εποχή μας,
που οι
παλιοί
«προλετάριο	
53;»
είναι πλέον
μικροαστοί
(και τα
λούμπεν
στοιχεία
είναι κατά
κανόνα
αποκλεισμέ_
7;α
από την
πολιτική
σκηνή), ο
φασισμός
του αύριο θα
βρει το
ακροατήριό
του σ αυτή τη
νέα
πλειοψηφία.
Ο
ανορθολογι`
3;μός
βασίζεται
επίσης στη
λατρεία της
δράσης για
τη δράση.
Επειδή η
δράση είναι
από μόνη της
όμορφη,
πρέπει να
αναλαμβάνε`
4;αι
πριν, ή χωρίς,
οποιαδήποτ^
9;
σκέψη. Η
σκέψη είναι
μια μορφή
αποδυνάμωσ_
1;ς.
Επομένως, η
κουλτούρα
είναι
ύποπτη, στο
βαθμό που
ταυτίζεται
με την
κριτική
στάση.
7. Στους
ανθρώπους
που νιώθουν
πως δεν
έχουν πλέον
ξεκάθαρη
κοινωνική
ταυτότητα, ο
πρωτοφασισ_
6;ός
λέει πως το
μοναδικό
τους
προνόμιο
είναι το πιο
κοινό, ότι
έχουν
γεννηθεί
στην ίδια
χώρα. Αυτή
είναι και η
απαρχή του
εθνικισμού.
Άλλωστε, το
μοναδικό
πράγμα που
μπορεί να
δώσει
ταυτότητα
στο έθνος
είναι οι
εχθροί του.
Έτσι, στη
ρίζα της
πρωτοφασισ`
4;ικής
ψυχολογίας
υπάρχει μια
εμμονή με
τις
συνωμοσίες,
ιδιαίτερα
τις
διεθνείς. Οι
οπαδοί
πρέπει να
νιώθουν
πολιορκημέ_
7;οι.
Ο πιο
εύκολος
τρόπος να
πολεμήσεις
μια
συνωμοσία
είναι η
επίκληση
στην
ξενοφοβία.
Αλλά η
συνωμοσία
πρέπει να
έχει και
εσωτερικού`
2;
μοχλούς: οι
Εβραίοι
είναι
συνήθως ο
καλύτερος
στόχος,
γιατί έχουν
το
πλεονέκτημ^
5;
να είναι
ταυτόχρονα
και
εσωτερικοί
και
εξωτερικοί
εχθροί. Στις
Η.Π.Α., ένα
εμφανές
δείγμα
συνωμοσιολ_
9;γικής
εμμονής
βρίσκεται
στο βιβλίο
του Πατ
Ρόμπερτσον
Η Νέα Τάξη
Πραγμάτων,
αλλά, όπως
έχουμε δει
πρόσφατα,
υπάρχουν
και πολλά
άλλα.
8. Οι οπαδοί
πρέπει να
νιώθουν
ταπεινωμέν_
9;ι
από τον
επιδεικτικa
2;
πλούτο και
την δύναμη
των εχθρών
τους. Όταν
ήμουν μικρό
παιδί, μου
είχαν μάθει
ότι οι
Εγγλέζοι
είχαν πέντε
γεύματα τη
μέρα.
Έτρωγαν πιο
συχνά από
τους
φτωχούς
αλλά
νηφάλιους
Ιταλούς. Και
ότι οι
Εβραίοι
είναι
πλούσιοι
και βοηθάνε
ο ένας τον
άλλο μέσω
ενός
μυστικού
δικτύου
αμοιβαίας
αρωγής. Έτσι,
με μια
συνεχή
μετατόπιση
της
ρητορικής
εστίασης, οι
εχθροί
είναι
ταυτόχρονα
πολύ
ισχυροί και
πολύ
αδύναμοι. Οι
φασιστικές
κυβερνήσει`
2;
είναι
καταδικασμ^
1;νες
να χάνουν
τους
πολέμους
τους, γιατί
είναι
εγγενώς
ανίκανες να
κάνουν μια
αντικειμεν_
3;κή
εκτίμηση
της δύναμης
του εχθρού.
9. Για τον
πρωτοφασισ_
6;ό,
δεν υπάρχει
αγώνας για
τη ζωή·
αντίθετα, η
ζωή είναι
ένας
συνεχής
αγώνας.
Επομένως, ο
ειρηνισμός
ισοδυναμεί
με
συναλλαγή
με τον εχθρό.
Είναι κακός,
γιατί η ζωή
είναι ένας
συνεχής
πόλεμος.
Αυτό, όμως,
επιφέρει
ένα
«σύμπλεγμα
Αρμαγεδδών^
5;».
Εφόσον οι
εχθροί
πρέπει να
ηττηθούν, θα
πρέπει να
υπάρξει μια
τελική μάχη,
μετά από την
οποία το
κίνημα θα
έχει υπό τον
έλεγχό του
ολόκληρο
τον κόσμο.
Μια τέτοια
«τελική λύση»,
όμως, θα
σημάνει την
αρχή μιας
περιόδου
ειρήνης,
μιας Χρυσής
Εποχής,
πράγμα που
έρχεται σε
αντίφαση με
το δόγμα του
συνεχούς
πολέμου.
Κανείς
φασίστας
ηγέτης δεν
έχει
καταφέρει
ποτέ να
λύσει αυτό
το πρόβλημα.
10. Ο
ελιτισμός
αποτελεί
χαρακτηρισ`
4;ική
διάσταση
κάθε
αντιδραστι_
4;ής
ιδεολογίας,
στο βαθμό
που είναι
θεμελιωδώς
αριστοκρατ_
3;κός,
και ο
αριστοκρατ_
3;κός
και
μιλιταριστ_
3;κός
ελιτισμός
συνεπάγετα_
3;
την
περιφρόνησ_
1;
προς τους
αδύναμους. Ο
πρωτοφασισ_
6;ός
μπορεί να
εκφράσει
μόνο έναν
λαϊκό
ελιτισμό.
Κάθε
πολίτης
ανήκει στον
καλύτερο
λαό του
κόσμου, τα
μέλη του
κόμματος
είναι οι
καλύτεροι
πολίτες,
κάθε
πολίτης
μπορεί (ή
πρέπει) να
γίνει μέλος
του
κόμματος.
Αλλά δεν
μπορεί να
υπάρχουν
πατρίκιοι
χωρίς
πληβείους. Ο
Ηγέτης, που
γνωρίζει
ότι η
εξουσία δεν
του
απονεμήθηκ^
9;
δημοκρατικ^
0;
αλλά την
κατέκτησε
με τη βία,
γνωρίζει
επίσης ότι η
δύναμή του
βασίζεται
στην
αδυναμία
των μαζών· οι
μάζες είναι
αδύναμες,
και γι αυτό
χρειάζοντα_
3;
και αξίζουν
έναν
ηγεμόνα. Και
εφόσον η
ομάδα είναι
οργανωμένη
ιεραρχικά
(σύμφωνα με
το
στρατιωτικa
2;
πρότυπο),
κάθε ηγέτης
περιφρονεί
τους
υφισταμένο`
5;ς
του, και
καθένας απ
αυτούς
περιφρονεί
τους
κατωτέρους
του. Αυτό
ενισχύει
την αίσθηση
του μαζικού
ελιτισμού.
11. Μέσα σ αυτή
την
προοπτική,
όλοι
μαθαίνουν
πως πρέπει
να γίνουν
ήρωες. Σε
κάθε
μυθολογία, ο
ήρωας είναι
ένα
εξαιρετικό
ον, αλλά για
την
πρωτοφασισ`
4;ική
ιδεολογία ο
ηρωισμός
είναι ο
κανόνας.
Αυτή η
λατρεία του
ηρωισμού
συνδέεται
στενά με τη
λατρεία του
θανάτου. Δεν
είναι
τυχαίο ότι
ένα από τα
συνθήματα
που είχαν οι
ισπανοί
φαλαγγίτες
ήταν το «viva la muerte»
(«ζήτω ο
θάνατος»).
Στις μη
φασιστικές
κοινωνίες, ο
απλός λαός
μαθαίνει
ότι ότι ο
θάνατος
είναι κάτι
το
δυσάρεστο
που όμως
πρέπει να το
αντιμετωπί_
0;ει
με
αξιοπρέπει^
5;·
και οι
πιστοί
μαθαίνουν
ότι είναι
ένας
οδυνηρός
τρόπος για
να περάσουν
σε μια
μεταφυσική
ευτυχία.
Αντίθετα, ο
πρωτοφασίσ`
4;ας
ήρωας
αποζητά τον
ηρωικό
θάνατο, ο
οποίος
διαφημίζετ^
5;ι
ως η
μεγαλύτερη
ανταμοιβή
για μια
ηρωική ζωή. Ο
πρωτοφασίσ`
4;ας
ήρωας
ανυπομονεί
να πεθάνει.
Μέσα στην
ανυπομονησ^
3;α
του, συχνά
στέλνει κι
άλλους
ανθρώπους
στο θάνατο.
Επειδή και ο
συνεχής
πόλεμος και
ο ηρωισμός
είναι
δύσκολα
παιχνίδια, ο
πρωτοφασίσ`
4;ας
μεταθέτει
τον πόθο του
για εξουσία
στη
σεξουαλική
συμπεριφορ^
0;
του. Έτσι
προκύπτει ο
ματσισμός
(που
συνεπάγετα_
3;
αφενός την
περιφρόνησ_
1;
προς τη
γυναίκα και
αφετέρου
την
καταδίκη
παρεκκλινο`
5;σών
ερωτικών
συνηθειών,
όπως η
αγνότητα ή η
ομοφυλοφιλ^
3;α).
Και επειδή
και το σεξ
είναι
δύσκολο
παιχνίδι, ο
πρωτοφασίσ`
4;ας
ήρωας
προτιμά να
παίζει με τα
όπλα σαν
φαλλικό
υποκατάστα`
4;ο.
12. Επειδή και
ο συνεχής
πόλεμος και
ο ηρωισμός
είναι
δύσκολα
παιχνίδια, ο
πρωτοφασίσ`
4;ας
μεταθέτει
τον πόθο του
για εξουσία
στη
σεξουαλική
συμπεριφορ^
0;
του. Έτσι
προκύπτει ο
ματσισμός
[το
αντριλίκι]
(που
συνεπάγετα_
3;
αφενός την
περιφρόνησ_
1;
προς τη
γυναίκα και
αφετέρου
την
καταδίκη
παρεκκλινο`
5;σών
ερωτικών
συνηθειών,
όπως η
αγνότητα ή η
ομοφυλοφιλ^
3;α).
Και επειδή
και το σεξ
είναι
δύσκολο
παιχνίδι, ο
πρωτοφασίσ`
4;ας
ήρωας
προτιμά να
παίζει με τα
όπλα σαν
φαλλικό
υποκατάστα`
4;ο.
13. Ο
πρωτοφασισ_
6;ός
βασίζεται
σε έναν
επιλεκτικό
λαϊκισμό,
έναν
ποιοτικό
λαϊκισμό, θα
έλεγε
κανείς. Σε
μια
δημοκρατία,
οι πολίτες
έχουν
ατομικά
δικαιώματα,
αλλά οι
πολίτες
συνολικά
έχουν
πολιτική
επιρροή
μόνο από
ποσοτική
άποψη
ακολουθούν`
4;αι
οι
αποφάσεις
της
πλειοψηφία`
2;.
Για τον
πρωτοφασισ_
6;ό,
όμως, τα
άτομα ως
άτομα δεν
έχουν
δικαιώματα,
και ο Λαός
γίνεται
αντιληπτός
σαν
ποιότητα,
σαν μια
μονολιθική
οντότητα
που
εκφράζει
την Κοινή
Βούληση. Και
επειδή
κανένα
μεγάλο
σύνολο
ατόμων δεν
μπορεί ποτέ
να έχει
κοινή
βούληση, ο
Ηγέτης
παριστάνει
το
διερμηνέα
τους.
Έχοντας
χάσει την
εξουσία της
αντιπροσώπ^
9;υσης,
οι πολίτες
δεν
πράττουν·
καλούνται
μόνο να
παίξουν το
ρόλο του
Λαού. Έτσι, ο
Λαός δεν
είναι παρά
ένα
θεατρικό
εφεύρημα.
Για να
πάρουμε μια
γεύση
ποιοτικού
λαϊκισμού
δεν
χρειαζόμασ`
4;ε
πλέον την
Πιάτσα
Βενέτσια
της Ρώμης,
ούτε το
Στάδιο της
Νυρεμβέργη`
2;.
Υπάρχει στο
μέλλον μας
ένας
τηλεοπτικό`
2;
ή
διαδικτυακa
2;ς
λαϊκισμός,
στον οποίο η
συναισθημα`
4;ική
αντίδραση
μιας
επιλεγμένη`
2;
ομάδας
πολιτών θα
μπορεί να
παρουσιάζε`
4;αι
κα	
*****************************************************