DIR Return Create A Forum - Home
---------------------------------------------------------
WebWar
HTML https://webwar.createaforum.com
---------------------------------------------------------
*****************************************************
DIR Return to: Ιστορία κ&#...
*****************************************************
#Post#: 20709--------------------------------------------------
Ενβέρ Χότζα: &
#927;ι Σύγχρονο_
3; Ρεβιζιονισ&
#964;ές στο Δρόμ&#
By: National Bolshevik Date: February 10, 2016, 6:35 am
---------------------------------------------------------
Οι
Σύγχρονοι
Ρεβιζιονισ`
4;ές
στο Δρόμο
του
Εκφυλισμού
σε
Σοσιαλδημο_
4;ράτες
και της
Συγχώνευσή`
2;
τους με την
Σοσιαλδημο_
4;ρατία
Από την
εφημερίδα
«Ζέρι ι
Πόπουλιτ»,
όργανο της
ΚΕ του
Κόμματος
Εργασίας
Αλβανίας, 7
Απριλίου 1964
Κάθε μέρα
που περνά,
φέρνει στο
φως και νέα
στοιχεία
που
δείχνουν
ότι οι
σύγχρονοι
ρεβιζιονισ`
4;ές,
η ομάδα του Ν.
Χρουστσόφ
και οι
υποστηρικτ^
1;ς
της,
παρέκκλινα_
7;
ολοκληρωτι_
4;ά
από τον
Μαρξισμό-Λε	
57;ινισμό
και
μετατράπηκ^
5;ν
σε εχθρούς
του, σε
εχθρούς του
προλεταρια_
4;ού
διεθνισμού,
του
σοσιαλισμοa
3;
και της
επανάσταση`
2;
και του
απελευθερω`
4;ικού
κινήματος
της
εργατικής
τάξης και
των λαών, σε
εχθρούς της
ενότητας
του
σοσιαλιστι_
4;ού
στρατοπέδο`
5;
και του
διεθνούς
κομμουνιστ_
3;κού
κινήματος.
Έχουν
ενωθεί σε
«ιερή
συμμαχία» με
τους
Αμερικάνου`
2;
ιμπεριαλισ`
4;ές
και με τους
αντιδραστι_
4;ούς
διαφόρων
χωρών και μ'
όλες τις
αντικομμου_
7;ιστικές
δυνάμεις
ενάντια
στους λαούς
και το
σοσιαλισμό.
Έχουν
στρέψει τις
λεπίδες
όλων των
στιλέτων
τους
εναντίον
του
Μαρξισμού-Λ	
49;νινισμού,
εναντίον
όλων των
αδελφών
κομμάτων
και των
επαναστατώ_
7;
κομμουνιστa
4;ν
που είναι
αφοσιωμένο_
3;
στον
Μαρξισμό –
Λενινισμό,
ενάντια στο
αντιιμπερι^
5;λιστικό,
απελευθερω`
4;ικό
και
επαναστατι_
4;ό
κίνημα των
λαών. Όλες οι
διακηρύξει`
2;
τους «πίστης»
στο
Μαρξισμό-Λε	
57;ινισμό,
στην
υπόθεση του
σοσιαλισμοa
3;,
στην
επανάσταση
και στον
προλεταρια_
4;ό
διεθνισμό
είναι πέρα
για πέρα
υποκριτικέ`
2;
και
δημαγωγικέ`
2;.
Προκειμένο`
5;
να
εφαρμόσουν
την
αντιμαρξισ`
4;ική,
αντισοσιαλ_
3;στική
και
αντεπαναστ^
5;τική
τους γραμμή,
χρειάζοντα_
3;
συμμάχους.
Και πού θα
μπορούσαν
να βρουν
καλύτερους
αν όχι
μεταξύ των
ρεβιζιονισ`
4;ικών
στοιχείων
στα διάφορα
κόμματα και
στην
Τιτοϊκή
κλίκα στη
Γιουγκοσλα^
6;ία.
Έτσι, ο Ν.
Χρουστσόφ
και η ομάδα
του
κατόρθωσαν,
με
«πραξικοπήμ	
45;τα»
και
συνωμοσίες,
άλλους
εξαπατώντα`
2;
και άλλους
δυσφημίζον`
4;ας,
με πρόσχημα
τον αγώνα
ενάντια
στην
«προσωπολατ	
61;ία»,
κατόρθωσαν
από τη μια να
τοποθετήσο`
5;ν
στην ηγεσία
ορισμένων
κομμουνιστ_
3;κών
και
εργατικών
κομμάτων
ρεβιζιονισ`
4;ικά
στοιχεία
της
επιλογής
τους και από
την άλλη να
αποκαταστή`
3;ουν
την
αποστάτρια
Τιτοϊκή
κλίκα και να
ενώσουν
πλήρως τις
δυνάμεις
της με αυτήν.
Το
αποτέλεσμα
ήταν η
δημιουργία
του ενιαίου
ρεβιζιονισ`
4;ικού
μετώπου.
Αυτό ήταν
και το πρώτο
βήμα.
Επιπλέον, οι
σύγχρονοι
ρεβιζιονισ`
4;ές
πότε δεν
παράτησαν
τις
προσπάθειέ`
2;
τους να
βρουν και
άλλους
συμμάχους.
Και ποιοι θα
μπορούσαν
να είναι
αυτοί; Ήταν
πολύ φυσικό
να στραφούν –
δεν
μπορούσαν
να το
αποφύγουν –
στους
«αδελφούς»
τους και
συνοδοιπόρ_
9;υς
τους
προδότες,
στους
ηγέτες της
δεξιάς
σοσιαλδημο_
4;ρατίας.
Και τούτο
γιατί ο
ρεβιζιονισ_
6;ός
και η
σοσιαλδημο_
4;ρατία
αποτελούν
σήμερα δύο
εκφράσεις
της ίδιας
ιδεολογίας –
της αστικής.
Η
σοσιαλδημο_
4;ρατία
είναι η
έκφραση της
αστικής
ιδεολογίας
στο
εργατικό
κίνημα, ενώ ο
ρεβιζιονισ_
6;ός
είναι η
έκφραση της
αστικής
ιδεολογίας
στο
κομμουνιστ_
3;κό
κίνημα.
Αυτή η κοινή
ιδεολογική
βάση που
φέρνει
κοντά και
ενώνει τους
ρεβιζιονισ`
4;ές
με τους
σοσιαλδημο_
4;ράτες,
είναι η
αφετηρία
για την
πλήρη
συνένωσή
τους όχι
μόνο
ιδεολογικά
και
πολιτικά
αλλά και
οργανωτικά.
Επομένως
είναι
τελείως
φυσικό και
λογικό το
γεγονός ότι
οι
προσπάθειε`
2;
των
ρεβιζιονισ`
4;ών
για τον
εκφυλισμό
των
κομμουνιστ_
3;κών
κομμάτων
που
καθοδηγούν,
σε
σοσιαλδημο_
4;ρατικά
κόμματα, ότι
η τάση τους
για
συγχώνευση
με τη
σοσιαλδημο_
4;ρατία
γίνεται
ολοένα και
πιο φανερή
στις μέρες
μας.
Η ολοένα και
μεγαλύτερη
τάση
προσέγγιση`
2;
και ένωσης
με τους
σοσιαλδημο_
4;ράτες,
ολόκληρη η
προδοτική
γραμμή των
σύγχρονων
ρεβιζιονισ`
4;ών
έχουν τις
ρίζες τους
στο 20ου
Συνέδριο
του
Κομμουνιστ_
3;κού
Κόμματος
της
Σοβιετικής
Ένωσης. Αυτή
η τάση
ξανατονίστ_
1;κε
στο 21ο και το
22ο Συνέδριο
και
εγκρίθηκε
στο νέο
πρόγραμμα
του ΚΚΣΕ.
Αναφερόμεν_
9;ς
σ' αυτήν την
γραμμή
προσέγγιση`
2;
και
συμμαχίας
με τη
σοσιαλδημο_
4;ρατία,
ο Ν.
Χρουστσόφ
είπε στο 22ο
Συνέδριο:
«Αυτό δεν
είναι ένα
προσωρινό
τακτικό
σύνθημα
αλλά η
γενική
γραμμή του
κομμουνιστ_
3;κού
κινήματος
που
υπαγορεύετ^
5;ι
από τα
συμφέροντα
της
εργατικής
τάξης». Και
πρόσθεσε: «Αν
πρόκειται
να
μιλήσουμε
για το ρόλο
και τη θέση
των μη
κομμουνιστ_
3;κών
κομμάτων, θα
πρέπει να
τονίσουμε,
πάνω απ' όλα,
ότι, στις
σημερινές
συνθήκες,
προκειμένο`
5;
να
επιτευχθεί
ο
σοσιαλιστι_
4;ός
μετασχηματ_
3;σμός
της
κοινωνίας, η
συνεργασία
του
κομμουνιστ_
3;κού
κόμματος με
τα άλλα
κόμματα
είναι όχι
μόνο δυνατή
αλλά και
απαραίτητη».
(Απάντηση
του Ν.
Χρουστσόφ
στον
αρχισυντάκ`
4;η
της
αυστραλιαν^
2;ς
εφημερίδας
Herald, όπως
δημοσιεύθη_
4;ε
στην Pravda στις 25
Ιουνίου 1958).
Η γραμμή
προσέγγιση`
2;
και ένωσης
με τους
σοσιαλδημο_
4;ράτες
άρχισε να
εφαρμόζετα_
3;
αμέσως μετά
το 20ου
Συνέδριο. Η
Κεντρική
Επιτροπή
του
Κομμουνιστ_
3;κού
Κόμματος
της
Σοβιετικής
Ένωσης
έστειλε
γράμματα
προς τα
σοσιαλδημο_
4;ρατικά
κόμματα της
Δυτικής
Ευρώπης
απευθύνοντ^
5;ς
κάλεσμα για
ενότητα. Από
τις αρχές
του 1956, ένας
αριθμός
σοσιαλδημο_
4;ρατών
ηγετών και
ολόκληρες
αντιπροσωπ^
9;ίες
από
σοσιαλδημο_
4;ρατικά
κόμματα
επισκέφθηκ^
5;ν
την
Σοβιετική
Ένωση
πραγματοπο_
3;ώντας
επαφές και
συνομιλίες
με την ομάδα
του Ν.
Χρουστσόφ.
Η
εκστρατεία
για ενότητα
με τους
σοσιαλδημο_
4;ράτες
έχει
εντατικοπο_
3;ηθεί
τον
τελευταίο
καιρό. Αυτό
αποδεικνύε`
4;αι
από τις
περυσινές
επισκέψεις
στη Μόσχα
ηγετών της
σοσιαλδημο_
4;ρατίας
όπως του Π.
Σπάακ,
γραμματέα
του
Βελγικού
Σοσιαλιστι_
4;ού
Κόμματος,
του Χάρολντ
Γουίλσον,
προέδρου
του
Βρετανικού
Εργατικού
Κόμματος
και του Γκυ
Μολλέ,
γενικού
γραμματέα
του
Γαλλικού
Σοσιαλιστι_
4;ού
Κόμματος οι
οποίοι
συνομίλησα_
7;
με το Ν.
Χρουστσόφ
και άλλους
Σοβιετικού`
2;
ηγέτες. Σε
συνέντευξή
του σε
δημοσιογρά`
6;ους
της Μόσχας ο
Γκυ Μολλέ,
αναφερόμεν_
9;ς
σε αυτές τις
συνομιλίες,
είπε ότι
συζήτησε με
τον
Χρουστσόφ
«όλα τα
θεωρητικά
προβλήματα
γενικής
φύσης που
χαρακτηρίζ_
9;υν
τις σχέσεις
σοσιαλδημο_
4;ρατικών
και
κομμουνιστ_
3;κών
κομμάτων.» Σε
μια άλλη
συνέντευξή
του, στην
εφημερίδα
Ουνιτά (22
Φεβρουαρίο`
5;
1964), ο Γκυ Μολλέ
δήλωσε ότι
«Οι
συνομιλίες
που είχε η
αντιπροσωπ^
9;ία
της SFIO με τους
ηγέτες του
Κομμουνιστ_
3;κού
Κόμματος
της
Σοβιετικής
Ένωσης και,
ιδιαίτερα
με τον Ν.
Χρουστσόφ,
αναντίρρητ^
5;
μας
ικανοποίησ^
5;ν
σε πολλά
ζητήματα».
Και σε
ορισμένες
άλλες χώρες
οι ηγέτες
των
κομμουνιστ_
3;κών
και
εργατικών
κομμάτων
ακολουθούν
και αυτοί
την γραμμή
συγχώνευση`
2;
με την
σοσιαλδημο_
4;ρατία
σύμφωνα με
τις εντολές
του
«αρχιμαέστρ	
59;υ».
Αυτό
φαίνεται
από πολλές
ενέργειές
τους, από
διάφορα
άρθρα και
δηλώσεις
τους στις
στήλες της
Χρουτσιοφι_
4;ής
επιθεώρηση`
2;
«Ζητήματα
Ειρήνης και
Σοσιαλισμοa
3;»,
απ' το
ντοκουμέντ_
9;
της
Κεντρικής
Επιτροπής
του
Ιταλικού
Κομμουνιστ_
3;κού
Κόμματος
για την
εθνική
οργανωτική
συνδιάσκεψ_
1;
που
δημοσιεύθη_
4;ε
στην
εφημερίδα Unita
της 9/1/1964, απ' το
προσχέδιο
της
απόφασης
για το 17ο
Συνέδριο
του
Γαλλικού
Κομμουνιστ_
3;κού
Κόμματος
που θα
πραγματοπο_
3;ηθεί
το Μάιο
αυτού του
χρόνου και
ούτω
καθεξής.
Σ' όλες αυτές
τις
προσπάθειε`
2;,
στα
ντοκουμέντ^
5;
και στα
υλικά των
σύγχρονων
ρεβιζιονισ`
4;ών,
η κυρίαρχη
ιδέα είναι,
όσο κι αν
επιχειρούν
να την
καμουφλάρο`
5;ν,
η ενότητα με
τους
σοσιαλδημο_
4;ράτες
«σε
οποιαδήποτ^
9;
βάση» και με
«κάθε κόστος»,
αποκηρύσσο_
7;τας
κάθε τι που
θα μπορούσε
να
υπονομεύσε_
3;
αυτήν την
ενότητα
είτε σε
ιδεολογικό
είτε σε
οργανωτικό
επίπεδο.
Οι
προσπάθειε`
2;
των
σύγχρονων
ρεβιζιονισ`
4;ών
να έρθουν
κοντά και να
συστρατευθ_
9;ύν
με στους
σοσιαλδημο_
4;ράτες
αποτελούν
την λογική
συνέχεια
της
προδοσίας
τους προς
τον
Μαρξισμό-Λε	
57;ινισμό
και
συνιστούν
μέρος του
μεγαλεπήβο_
5;ου
στρατηγικοa
3;
σχεδίου
«παγκόσμιας
ολοκλήρωση`
2;»
που
ξεκάθαρα
διατύπωσε ο
Τίτο στη
γνωστή του
συνέντευξη
στον Drew Pearson στις 7
Αυγούστου 1962.
Προκειμένο`
5;
να φέρουν σε
πέρας αυτό
το σχέδιο, οι
ρεβιζιονισ`
4;ές
κάνουν
πλατιά
χρήση
δημαγωγικώ_
7;
συνθημάτων.
Προσπαθούν
να
δικαιολογή`
3;ουν
την
προσέγγιση
και την
συμμαχία
τους με τους
ιμπεριαλισ`
4;ές
και
αντιδραστι_
4;ούς,
την
προσέγγιση
και την
συμμαχία
τους με την
κλίκα του
Τίτο στο
όνομα του
«σοσιαλισμο	
73;»,
με τον
Ποντίφικα
στο όνομα
του
«ανθρωπισμο	
73;»,
με τους
σοσιαλδημο_
4;ράτες
στο όνομα
της
«ενότητας
της
εργατικής
τάξης», στο
όνομα της
«ειρηνικής
συνύπαρξης
και της
σωτηρίας
του κόσμου
από τον
πυρηνικό
όλεθρο».
Οι
σύγχρονοι
ρεβιζιονισ`
4;ές
βαδίζουν
στον
προδοτικό
δρόμο της
σοσιαλδημο_
4;ρατίας
Οι
σύγχρονοι
ρεβιζιονισ`
4;ές
προσπαθούν
να
δικαιολογή`
3;ουν
την
προσέγγιση
και την
συμμαχία με
τους
σοσιαλδημο_
4;ράτες
με πρόσχημα
τις «θετικές
τάσεις» που
τάχα
παρατηρούν`
4;αι,
κυρίως
πρόσφατα,
στις
γραμμές της
σοσιαλδημο_
4;ρατίας.
Ότι τάχα
έχουν
εκφραστεί
υπέρ της
ειρήνης, της
ειρηνικής
συνύπαρξης,
του
αφοπλισμού,
ότι έχουν
ευνοϊκότερ_
1;
στάση
απέναντι
στην ΕΣΣΔ,
ότι έχουν
εκφραστεί
θετικά όσον
αφορά μια
κάποια
προσέγγιση
με τους
κομμουνιστ^
1;ς,
ότι έχουν
εκφράσει
κάποιου
είδους
επιθυμία να
ανταποκριθ_
9;ύν
στις
ανάγκες της
εργατικής
τάξης, να
διατηρήσου_
7;
και
ενισχύσουν
τους
δημοκρατικ_
9;ύς
θεσμούς και
έχουν
δηλώσει
υπέρ του
σοσιαλιστι_
4;ού
μετασχηματ_
3;σμού
της
κοινωνίας
και κ.ο.κ.
Έτσι,
προκειμένο`
5;
να
δικαιολογή`
3;ουν
την γραμμή
προσέγγιση`
2;
με τους
δεξιούς
ηγέτες της
σοσιαλδημο_
4;ρατίας,
οι
ρεβιζιονισ`
4;ές
προσπαθούν
να
δημιουργήσ_
9;υν
την
ψευδαίσθησ_
1;
ότι δεν
είναι το
ρεβιζιονισ`
4;ικό
τρένο που
επιταχύνει
προς το
σοσιαλδημο_
4;ρατικό
σταθμό, αλλά
ότι ο
σοσιαλδημο_
4;ρατικός
σταθμός
έρχεται να
συναντήσει
το
ρεβιζιονισ`
4;ικό
τρένο.
Αυτή δεν
είναι
καινούργια
τακτική για
τους
ρεβιζιονισ`
4;ές.
Η προδοτική
ομάδα του Ν.
Χρουστσόφ
και εκείνοι
που την
ακολουθούν,
επινόησαν
ακριβώς
αυτόν τον
ελιγμό για
να
δικαιολογή`
3;ουν
την
προσέγγισή
και την
πλήρη
συμμαχία με
την Τιτοϊκή
κλίκα,
προσποιούμ^
9;νοι
ότι οι
Γιουγκοσλά^
6;οι
ηγέτες
διόρθωσαν
τάχα πολλά
από τα
σφάλματά
τους και
υιοθέτησαν
την γραμμή
του
«Μαρξισμού-Λ&#
949;νινισμού».
Παρόμοια,
για να
δικαιολογή`
3;ουν
την
προδοτική
γραμμή
συμφιλίωση`
2;
με τους
ιμπεριαλισ`
4;ές,
και ειδικά
με τους
Αμερικανού`
2;,
έσπειραν
και
συνεχίζουν
να σπέρνουν
ψευδαισθήσ^
9;ις
ότι οι
ηγέτες του
ιμπεριαλισ_
6;ού
έχουν γίνει
τώρα «σοφοί»,
«ρεαλιστές»,
«ειρηνόφιλο	
53;»,
«λογικοί» και
ότι άλλο θες.
Αλλά τα
γεγονότα
αποδεικνύο`
5;ν
ότι οι
σημερινοί
σοσιαλδημο_
4;ράτες
ηγέτες
έχουν
αλλάξει
τόσο λίγο
την φύση και
τις
αντιλήψεις
τους όσο και
η Τιτοϊκή
κλίκα και οι
ιμπεριαλισ`
4;ές.
Αν μπορούμε
να μιλάμε
για
οποιαδήποτ^
9;
είδους
αλλαγή στις
απόψεις των
σοσιαλδημο_
4;ρατών
ηγετών, η
μόνη
προφανής
είναι η
ολοένα και
μεγαλύτερη
κλίση τους
προς τα
δεξιά.
Τι
εκπροσωπεί
η σημερινή
σοσιαλδημο_
4;ρατία;
Η σημερινή
σοσιαλδημο_
4;ρατία
είναι ο
άμεσος
συνεχιστής
της
προδοτικής
2ης Διεθνούς.
Έχει
κληρονομήσ^
9;ι
όλες τις
ιδεολογικέ`
2;
αποσκευές,
την
οργάνωση
και την
τακτική των
κομμάτων
της 2ης
Διεθνούς. Η
προδοσία
των
σοσιαλδημο_
4;ρατών
άρχισε με
την
απομάκρυνσ^
2;
τους από τις
βασικές
θεωρητικές
θέσεις του
Μαρξισμού-
Λενινισμού
τον οποίο
χαρακτηρίζ_
9;υν
ως
ξεπερασμέν_
9;
και
αναποτελεσ_
6;ατικό,
με την
αποκήρυξη
της ταξικής
πάλης και
την
αντικατάστ^
5;σή
της με την
«θεωρία» της
ταξικής
συνεργασία`
2;,
με την
άρνηση της
επανάσταση`
2;
και την
αντικατάστ^
5;σή
της με
μεταρρυθμί`
3;εις
στα πλαίσια
του
καπιταλισμ_
9;ύ,
με την
εγκατάλειψ_
1;
του
επαναστατι_
4;ού
δρόμου και
την
αντικατάστ^
5;σή
του με τον
«ειρηνικό»,
«δημοκρατικ	
72;»
και
κοινοβουλε`
5;τικό
δρόμο, με την
άρνηση της
αναγκαιότη`
4;ας
συντριβής
του αστικού
κρατικού
μηχανισμού
και την
αποδοχή του
καπιταλιστ_
3;κού
κράτους ως
μέσο για το
πέρασμα στο
σοσιαλισμό,
με την
απόρριψη
της
δικτατορία`
2;
του
προλεταριά`
4;ου
και την
αντικατάστ^
5;σή
του με την
«καθαρή και
γενική
δημοκρατία»,
με την
εγκατάλειψ_
1;
του
προλεταρια_
4;ού
διεθνισμού
και την
υιοθέτηση
εθνικιστικa
4;ν
-
σοβινιστικa
4;ν
θέσεων και
την ανοιχτή
συμμαχία με
την
ιμπεριαλισ`
4;ική
αστική τάξη.
Ξεσκεπάζον`
4;ας
την
προδοσία
της παλιάς
σοσιαλδημο_
4;ρατίας,
ο Λένιν ήδη
στο βιβλίο
του «Τι να
κάνουμε»,
έγραψε: «Η
σοσιαλδημο_
4;ρατία
πρέπει να
μετατραπεί
από κόμμα
της
κοινωνικής
επανάσταση`
2;
σε
δημοκρατικa
2;
κόμμα των
κοινωνικών
μεταρρυθμί`
3;εων.
Ο
Μπερνστάιν
έχει
στηρίξει
αυτό το
πολιτικό
αίτημα με
μια
ολόκληρη
“νέα” σειρά
επιχειρημά`
4;ων
και
συλλογισμώ_
7;
αρμονικά
συνδεδεμέν`
9;ν
μεταξύ τους.
Αρνείται τη
δυνατότητα
επιστημονι_
4;ής
αποδοχής
του
σοσιαλισμοa
3;
και την
απόδειξη,
από την
σκοπιά
υλιστικής
αντίληψης
της
ιστορίας,
ότι είναι
απαραίτητο`
2;
και
αναπόφευκτ_
9;ς.
Αρνείται το
γεγονός ότι
η φτώχεια
και η
προλεταριο`
0;οίηση
αυξάνονται
και ότι
οξύνονται
οι
καπιταλιστ_
3;κές
αντιθέσεις.
Διακηρύσσε_
3;
πως η ιδέα
του «τελικού
σκοπού»
είναι
αβάσιμη και
απορρίπτει
χωρίς
δεύτερη
κουβέντα
την ιδέα της
δικτατορία`
2;
του
προλεταριά`
4;ου.
Αρνείται
την
αρχειακές
διάφορες
μεταξύ
φιλελευθερ_
3;σμού
και
σοσιαλισμοa
3;
και την
θεωρία της
ταξικής
πάλης η
οποία,
υποστηρίζε_
3;,
δεν μπορεί
να
διεξαχθεί
σε μια
δημοκρατικ^
2;
κοινωνία
που
κυριαρχείτ^
5;ι
από την
θέληση της
πλειοψηφία`
2;».
Παίρνοντας
αυτό το
δρόμο, η
σοσιαλδημο_
4;ρατία
μετατράπηκ^
9;
σε πιστό
υποστηρικτ^
2;
της
καπιταλιστ_
3;κής
τάξης
πραγμάτων,
σε υπηρέτη
της αστικής
τάξης, στον
πιο
σημαντικό
ιδεολογικό
και
πολιτικό
συνεργάτη
της
πολιτικής
της αστικής
τάξης μέσα
στο
εργατικό
κίνημα.
Βοήθησε την
αστική τάξη
να
καταδυναστ^
9;ύει
και να
εκμεταλλεύ^
9;ται
τους
εργάτες της
χώρας τους
και τους
λαούς άλλων
χωρών, να
καταπνίγει
τα
επαναστατι_
4;ά
και
απελευθερω`
4;ικά
κινήματα.
«Επιβεβαιώθ	
51;κε
στην πράξη»,
λέει ο Λένιν,
«ότι η
μαχητική
ομάδα στις
γραμμές του
εργατικού
κινήματος
που
υποστηρίζε_
3;
τις
οπορτουνισ`
4;ικές
απόψεις,
είναι οι
καλύτεροι
υπερασπιστ^
1;ς
της αστικής
τάξης
*****************************************************