DIR Return Create A Forum - Home
---------------------------------------------------------
WebWar
HTML https://webwar.createaforum.com
---------------------------------------------------------
*****************************************************
DIR Return to: Ιστορία κ&#...
*****************************************************
#Post#: 20707--------------------------------------------------
Ο Ένγκελς στ&#
959;ν Στάρκεμπο
;υργκ
By: National Bolshevik Date: February 10, 2016, 6:33 am
---------------------------------------------------------
Αξιότιμε
κύριε,
Ιδού η
απάντηση
στα
ερωτήματά
σας!
1. Με τις
οικονομικέ`
2;
σχέσεις, που
τις
θεωρούμε
σαν
καθοριστικ^
2;
βάση της
ιστορίας
της
κοινωνίας,
εννοούμε
τον τρόπο
που οι
άνθρωποι
μιας
ορισμένης
κοινωνίας
παράγουν τα
μέσα
συντήρησής
τους κι
ανταλλάσσο`
5;ν
μεταξύ τους
τα προϊόντα
(εφόσον
υπάρχει
καταμερισμa
2;ς
της
εργασίας).
Δηλαδή, εδώ
περιλαμβάν^
9;ται
ολόκληρη η
τεχνική της
παραγωγής
και των
μεταφορών. Η
τεχνική
αυτή κατά
την
αντίληψή
μας
καθορίζει
επίσης τον
τρόπο της
ανταλλαγής
καθώς και
της
διανομής
των
προϊόντων
και,
επομένως,
ύστερα από
τη διάλυση
της
κοινωνίας
των γενών,
καθορίζει
και το
διαχωρισμό
των τάξεων,
επομένως
και τις
σχέσεις
κυριαρχίας
και
υποδούλωση`
2;,
επομένως
και το
κράτος, την
πολιτική, το
δίκαιο κτλ.
Ακόμα, στις
οικονομικέ`
2;
σχέσεις
περιλαβαίν^
9;ται
και η
γεωγραφική
βάση που
πάνω της
ξετυλίγοντ^
5;ι
αυτές οι
σχέσεις, και
τα
πραγματικά
κληρονομημ^
1;να
υπολείμματ^
5;
από
προηγούμεν^
5;
στάδια
ανάπτυξης
που
διατηρήθηκ^
5;ν,
συχνά μόνο
από
παράδοση ή
με τη δύναμη
της
αδράνειας,
και επίσης
περιλαβαίν^
9;ται
φυσικά και
το
περιβάλλον
που
περιβάλλει
απ' τα έξω την
κοινωνική
αυτή μορφή.
Αν η τεχνική,
όπως λέτε,
εξαρτιέται
στο
μεγαλύτερό
της μέρος
από την
κατάσταση
της
επιστήμης,
πολύ
περισσότερ_
9;
ακόμα
εξαρτιέται
η επιστήμη
από την
κατάσταση
και τις
ανάγκες της
τεχνικής.
Όταν η
κοινωνία
έχει μια
τεχνική
ανάγκη, η
ανάγκη αυτή
προωθεί την
επιστήμη
περισσότερ_
9;
από δέκα
Πανεπιστήμ_
3;α.
Όλη η
υδροστατικ^
2;
(Τορικέλι
κτλ.)
γεννήθηκε
από την
ανάγκη να
ρυθμιστούν
οι ορεινοί
χείμαρροι
στην Ιταλία
το XVI και XVII
αιώνα. Για
τον
ηλεκτρισμό
ξέρουμε
κάτι το
θετικό μόνο
αφότου
ανακαλύφθη_
4;ε
η
δυνατότητα
της
τεχνικής
εφαρμογής
του. Στη
Γερμανία
όμως έχουν
δυστυχώς
συνηθίσει
να γράφουν
την ιστορία
των
επιστημών
έτσι σαν να
είχαν πέσει
οι
επιστήμες
απ' τον
ουρανό.
2. Θεωρούμε
τις
οικονομικέ`
2;
συνθήκες,
ότι είναι
αυτό που
καθορίζει
σε
τελευταία
ανάλυση την
ιστορική
εξέλιξη. Μα
και η φυλή
ακόμα είναι
οικονομικό`
2;
παράγοντας.
Υπάρχουν
όμως εδώ δυο
σημεία που
δεν πρέπει
να τα
παραβλέπου_
6;ε:
α) Η πολιτική,
νομική,
φιλοσοφική,
θρησκευτικ^
2;,
φιλολογική,
καλλιτεχνι_
4;ή
κτλ.
ανάπτυξη
βασίζεται
στην
οικονομική.
Όλες τους
όμως
αντεπιδρού_
7;
επίσης η μια
πάνω στην
άλλη και
πάνω στην
οικονομική
βάση. Τα
πράγματα
όμως δεν
έχουν
καθόλου
έτσι, ότι
δηλαδή η
οικονομική
κατάσταση
είναι η μόνη
αιτία που
δρα, ενώ όλα
τα άλλα
είναι μόνον
παθητικό
αποτέλεσμα.
Εδώ έχουμε
αλληλεπίδρ^
5;ση
πάνω στη
βάση της
οικονομική`
2;
αναγκαιότη`
4;ας
που
επιβάλλετα_
3;
πάντα σε
τελευταία
ανάλυση. Το
κράτος, λ.χ.
επιδρά με
τους
προστατευτ_
3;κούς
δασμούς με
το ελεύθερο
εμπόριο, με
μια καλή ή
κακή
φορολογία.
Ακόμα και η
θανάσιμη
κόπωση και
ανικανότητ^
5;
του
Γερμανού
μικροαστού,
που πηγάζει
από την
οικονομική
αθλιότητα
της
Γερμανίας
στην
περίοδο από
το 1648 ως το 1830
και που
εκδηλώθηκα_
7;
πρώτα με τον
πιετισμό, κι
ύστερα με το
συναισθημα`
4;ισμό
και τη
δουλική
υποταγή
στους
ηγεμόνες
και στους
ευγενείς,
δεν έμειναν
χωρίς
οικονομικά
αποτελέσμα`
4;α.
Αποτέλεσαν
ένα από τα
μεγαλύτερα
εμπόδια για
την
καινούρια
άνοδο και
κλονίστηκα_
7;
μόνο όταν οι
πόλεμοι της
επανάσταση`
2;
και του
Ναπολέοντα
έκαναν τη
χρόνια
αθλιότητα
να περάσει
σε οξεία
μορφή. Δεν
είναι
λοιπόν, όπως
θέλουν να
φαντάζοντα_
3;
μερικοί,
γιατί τους
έρχεται
βολικά, ένα
αυτόματο
αποτέλεσμα
της
οικονομική`
2;
κατάστασης,
αλλά οι
ίδιοι οι
άνθρωποι
κάνουν την
ιστορία
τους, την
κάνουν όμως
μέσα σ' ένα
δοσμένο,
καθοριστικa
2;
γι' αυτούς
περιβάλλον,
πάνω στη
βάση
πραγματικώ_
7;
σχέσεων που
προϋπήρχαν,
και που
ανάμεσά
τους οι
οικονομικέ`
2;
συνθήκες,
όσο κι αν
επηρεάζοντ^
5;ι
από τις
υπόλοιπες
πολιτικές
και
ιδεολογικέ`
2;
συνθήκες,
είναι
ωστόσο, σε
τελευταία
ανάλυση, οι
αποφασιστι_
4;ές
και
αποτελούν
τον κόκκινο
μίτο που
περνά μέσα
απ' όλες και
που μόνον
αυτός
οδηγεί στην
κατανόηση.
β) Οι ίδιοι οι
άνθρωποι
κάνουν την
ιστορία
τους, την
κάνουν όμως
ως τώρα όχι
με
συλλογική
θέληση,
σύμφωνα μ'
ένα γενικό
σχέδιο, ούτε
καν μέσα στα
πλαίσια
μιας
καθορισμέν_
1;ς,
δοσμένης
κοινωνίας.
Οι
προσπάθειέ`
2;
τους
διασταυρών_
9;νται,
κι ακριβώς
γι' αυτό σ'
όλες αυτές
τις
κοινωνίες
κυριαρχεί η
αναγκαιότη`
4;α,
που
ολοκλήρωση
και μορφή
έκφρασής
της είναι η
σύμπτωση. Η
αναγκαιότη`
4;α
που
επιβάλλετα_
3;
εδώ, μέσα από
κάθε λογής
συμπτώσεις,
είναι πάλι,
σε
τελευταία
ανάλυση, η
οικονομική
αναγκαιότη`
4;α.
Και δω
φτάνουμε
στην
εξέταση του
ζητήματος
των
λεγόμενων
μεγάλων
ανδρών. Οτι
κάποιος, κι
ακριβώς
αυτός ο
μεγάλος
άνδρας
εμφανίζετα_
3;
σε τούτη την
ορισμένη
εποχή, σ' αυτή
τη δοσμένη
χώρα, είναι
φυσικά
καθαρή
σύμπτωση. Αν
όμως τον
σβήσουμε,
τότε
ζητείται
αντικαταστ^
0;της
του, κι αυτός
ο
αντικαταστ^
0;της
βρίσκεται tant,
bien que mal1, μα
βρίσκεται
με τον καιρό.
Οτι ο
Ναπολέοντα`
2;,
ακριβώς
αυτός ο
Κορσικανός,
ήταν ο
στρατιωτικa
2;ς
δικτάτορας
που τον
έκανε
απαραίτητο
η
εξαντλημέν_
1;
από το δικό
της πόλεμο
Γαλλική
Δημοκρατία,
αυτό ήταν
σύμπτωση.
Ότι όμως, αν
έλειπε ένας
Ναπολέοντα`
2;,
ένας άλλος
θα είχε
πάρει τη
θέση του,
αυτό
αποδείχνετ^
5;ι
από το
γεγονός ότι
βρισκόταν
πάντα ο
άνθρωπος
μόλις
χρειαζόταν:
ο Καίσαρας, ο
Αύγουστος, ο
Κρόμβελ κτλ.
Αν ο Μαρξ
ανακάλυψε
την
υλιστική
αντίληψη
της
ιστορίας, ο
Τιερί, ο
Μινιέ, ο
Γκιζό και
όλοι οι
Άγγλοι
ιστορικοί
ως το 1850
αποδείχνου_
7;
ότι τα
πράγματα
έτειναν σ'
αυτήν, κι η
ανακάλυψη
της ίδιας
αντίληψης
από τον
Μόργκαν,
αποδείχνει
ότι ο καιρός
ήταν ώριμος
γι' αυτήν και
ότι ακριβώς
έπρεπε να
ανακαλυφθε^
3;.
Το ίδιο
γίνεται και
με όλες τις
άλλες
συμπτώσεις
και τις
φαινομενικ^
1;ς
συμπτώσεις
στην
ιστορία. Όσο
περισσότερ_
9;
ο τομέας που
μελετάμε
απομακρύνε`
4;αι
από τον
οικονομικό
και
πλησιάζει
στον καθαρά
αφηρημένο
ιδεολογικό,
τόσο
περισσότερ_
9;
θα
βρίσκουμε
ότι
παρουσιάζε_
3;
στην
εξέλιξή του
συμπτώσεις,
τόσο
περισσότερ_
9;
η καμπύλη
του
διαγράφει
ζικ-ζακ. Αν
όμως
χαράξετε
τον μέσο
άξονα της
καμπύλης, θα
δείτε ότι
όσο
μακρύτερη
είναι η
εξεταζόμεν_
1;
περίοδος κι
όσο
μεγαλύτερο
το
μελετώμενο
πεδίο, τόσο
περισσότερ_
9;
αυτός ο
άξονας
είναι
παράλληλος
με τον άξονα
της
οικονομική`
2;
ανάπτυξης.
Στη
Γερμανία, το
μεγαλύτερο
εμπόδιο για
τη σωστή
κατανόηση
είναι η
ανεύθυνη
παραμέληση
της
οικονομική`
2;
ιστορίας
στη
φιλολογία.
Είναι πολύ
δύσκολο να
ξεσυνηθίσε_
3;
κανείς τις
αντιλήψεις
για την
ιστορία που
του μπάσαν
στο κεφάλι
του όταν
φοιτούσε
στο σχολειό,
μα ακόμα πιο
δύσκολο
είναι να
συγκεντρώσ^
9;ι
το υλικό που
χρειάζεται
γι' αυτό.
Ποιος λ.χ.
έχει
διαβάσει
έστω και
μόνο το γέρο
Γκ. φον
Γκίλιχ2, που
στη συλλογή
του, που
αποτελείτα_
3;
από στεγνά
στοιχεία,
έχει ωστόσο
τόσο υλικό
για την
εξήγηση
αναρίθμητω_
7;
πολιτικών
γεγονότων!
Άλλωστε, το
ωραίο
παράδειγμα
που έδωσε ο
Μαρξ στη «18η
Μπρυμαίρ» θα
πρέπει,
νομίζω, να
σας απαντά
αρκετά στα
ερωτήματά
σας, ακριβώς
γιατί είναι
ένα
πρακτικό
παράδειγμα.
Πιστεύω
επίσης ότι
έχω θίξει
κιόλας τα
περισσότερ^
5;
σημεία στο
«Αντι-Ντύριν&#
947;κ»,
Ι, κεφ. 9-11, και
ΙΙ κεφ. 2-4,
καθώς και
ΙΙΙ, κεφ. 1 ή
στην
εισαγωγή
και ύστερα
στο
τελευταίο
μέρος του
«Φόιερμπαχ».
Παρακαλώ να
μην
ψιλοκοσκιν^
3;σετε
την κάθε
λέξη από τα
παραπάνω, μα
να έχετε
πάντα υπόψη
τη συνοχή.
Λυπάμαι που
δεν έχω τον
καιρό να σας
τα γράψω
επεξεργασμ^
1;να
με την ίδια
ακρίβεια
που θα
είμουνα
υποχρεωμέν_
9;ς
να τα γράψω
για τη
δημοσιότητ^
5;...
1. Καλά ή κακά
2. Ο Ένγκελς
εννοεί το
πολύτομο
έργο του Γκ.
φον Γκίλιχ
«Ιστορική
περιγραφή
του
εμπορίου
της
βιομηχανία`
2;
και της
γεωργίας
των
σπουδαιότε`
1;ων
εμπορικών
κρατών της
εποχής μας»,
Ιένα, 1830-1845.
Μαρξ
-Ένγκελς,
«Διαλεχτά
Έργα», τ. 2ος,
σελ.591-594,
εκδόσεις
«Γνώσεις»
«Ανασύνταξη»,
αρ. φυλ. 87, 1-15/6/2000
*****************************************************