DIR Return Create A Forum - Home
---------------------------------------------------------
WebWar
HTML https://webwar.createaforum.com
---------------------------------------------------------
*****************************************************
DIR Return to: Ιστορία κ&#...
*****************************************************
#Post#: 20229--------------------------------------------------
Ο Παθολογικ	
72;ς Ψυχισμός τ
;ου Κρατικοδ&#
943;αιτου Παρα`
By: Pinochet88 Date: January 9, 2016, 8:00 am
---------------------------------------------------------
[center][font=times new roman]Ο
Παθολογικό`
2;
Ψυχισμός
του
Κρατικοδία_
3;του
Παρασίτου[/font][/c
enter]
[size=14pt][font=times new roman]Είναι
αναντίρρητ_
1;
αλήθεια πως
η
ψυχολογική
κατάσταση
ενός ατόμου
βρίσκεται
άμεσα
συνυφασμέν_
1;
με τη θέση
την οποία
έχει και τις
λειτουργίε`
2;
στις οποίες
προβαίνει
αυτό το
άτομο μέσα
στην
κοινωνία
που ζει. Οι
λόγοι για
τους
οποίους το
κάθε άτομο
βρίσκεται
στη θέση που
βρίσκεται
αποτελούν
μέρος της
διαφιλονικ^
3;ας
Φύσης και
Ανατροφής (Nature
Vs Nurture debate), στην
οποία
σχεδόν όλοι
οι
κρατικιστέ`
2;
λαμβάνουν
ξεκάθαρη
θέση υπέρ
της
Ανατροφής,
μερικοί
δημοκρατες,
όπως ο Matt Ridley
HTML https://www.google.gr/search?channel=fs&q=Nature+via+Nurture,+Matt+Ridley&ie=utf-8&oe=utf-8&gfe_rd=cr&ei=pAeRVv_sLuykiAberbuYCg&gws_rd=cr,<br
/>υιοθετούν
μια
περισσότερ_
9;
διπλωματικ^
0;
αμφίπλευρη
θέση, και
εμείς οι
βιολογικοί
ντετερμινι`
3;τές
τοποθετούμ^
5;στε
ρητά υπέρ
της Φύσης
(όπως αναλύω
και
τεκμηριώνω
ενδελεχώς
στο
Παράτημα).
Μια ψυχική
διάγνωση,
όμως, μπορεί
να λάβει
χώρα
ανεξάρτητα
από τις
φιλοσοφικέ`
2;
συζητήσεις
περί των
πρωταρχικώ_
7;
αιτιών της
κοινωνικής
θέσης ενός
εκάστου.
Αξίζει,
λοιπόν, την
προσοχή μας
να
ασχοληθούμ^
9;
με τον τύπο
του ατόμου
εκείνου το
οποίο, υπό
την
προστασία
και την
κηδεμονία
του
σύγχρονου
Κράτους, ζει
χωρίς να
παράγει ή
ζει χωρίς να
εργάζεται
όπως οι
συνάνθρωπο^
3;
του στον
παραγωγικό
τομέα της
κοινωνίας,
στον τομέα
δηλαδή
εκείνον ο
οποίος δεν
χρειάζεται
τη βίαιη
“αναδιανομή”
του πλούτου
για να
λειτουργήσ^
9;ι
αλλά μπορεί
να
ικανοποιήσ^
9;ι
με την
παραγωγική
του εργασία
τις ζωτικές
του ανάγκες,
και τις
ανάγκες και
επιθυμίες
όσων
τρέφονται
από το
επιπλέον
παραγόμενο
προϊόν που
παράγει, τη
λεγόμενη
φορολογία.
Είναι
επομένως
αυτή η ίδια η
λειτουργία
της
φορολογίας,
η οποία, με τη
χρήση της
βίας,
παίρνει τον
πλούτο από
έναν
συγκεκριμέ_
7;ο
τύπο
ανθρώπου,
από εδώ και
πέρα
αποκαλούμε_
7;ο
ως παραγωγό,
και τον
δίνει προς
νομή και
αξιοποίηση
στον
αποδέκτη
της, τον
υπάλληλο
του Κράτους,
τον
αποδέκτη
επιδομάτων
και λοιπών
προνομίων,
από εδώ και
πέρα
αποκαλούμε_
7;ο
ως παράσιτο,
που
καθορίζει
τις βασικές
παραμέτρου`
2;
και
διαφοροποι^
9;ί
τον ψυχισμό
του
παραγωγού
από από το
παράσιτο.
Ποια είναι η
ψυχολογική
κατάσταση
του
κρατικοδία_
3;του
παρασίτου;
Κατωτερότη`
4;α
και μίσος
Εκείνο το
οποίο
διαχωρίζει
τον άνθρωπο
από τους
πιθηκόμορφ_
9;υς
προγόνους
του είναι η
δυνατότητα
του να
παράγει
πλούτο,
δηλαδή η
ικανότητά
του να
προσθέτει
αναγνωρίσι_
6;η
αξία μέσω
της
εργασίας
του. Η
δυνατότητα
αυτή είναι
πρωταρχική`
2;
σημασίας
για την
κατανόηση
της
παραγωγική`
2;
ανωτερότητ^
5;ς
του
ανθρώπου σε
σχέση με τα
υπόλοιπα
πρωτεύοντα
και, εν γένει,
τα ζώα. Η
δυνατότητα
παραγωγής
πλούτου,
δηλαδή
αναγνωρίσι_
6;ης
αξίας,
έρχεται ως
αντιδιαστο_
5;ή
προς την
αντιπαραγω^
7;ική
τροφοσυλλε_
4;τική
ύπαρξη που
παρατηρείτ^
5;ι
σε κατώτερα
στάδια της
εξέλιξης
του
ανθρώπου
και
προσιδιάζε_
3;
σε
πρωτόγονες
ή μη
ανεπτυγμέν^
9;ς
μορφές που
απομακρύνο_
7;ται
του
αρχετύπου
του
σύγχρονου
ανθρώπου.
Δεν
αποτελεί
σπάνιο
φαινόμενο,
μέσα σε μια
κοινωνία, η
ικανότητα
ενός ατόμου
για
παραγωγή να
αποτελεί τη
βάση μιας
ιεραρχικής
αξιολόγηση`
2;,
καθότι τα
χαρακτηρισ`
4;ικά
ή οι
λειτουργίε`
2;
εκείνες που
χαρακτηρίζ_
9;νται
ως
παραγωγικέ`
2;
αναγνωρίζο_
7;ται
ως φορείς
ενός
εξελικτικοa
3;
πλεονεκτήμ^
5;τος
και,
αντιστρόφω`
2;,
η έλλειψη
αυτών των
χαρακτηρισ`
4;ικών
και
λειτουργιώ_
7;
λαμβάνει τη
θέση
γενετικού
μειονεκτήμ^
5;τος.
Τέτοιες
αξιολογικέ`
2;
κρίσεις
είναι
φυσικό και
αυθόρμητο
φαινόμενο
να
λαμβάνουν
χώρα, ιδίως
στο επίπεδο
της
παραγωγική`
2;
βάσης.
Διαχρονικά
και από τη
στιγμή που η
ανθρωπότητ^
5;
έχει
συνείδηση
της
ιστορικής
της ύπαρξης,
σε πλήθος
εκφάνσεων
της
κοινωνικής
ζωής,
εξυμνείται
ο
πολυμήχανο`
2;
παραγωγός,
συνήθως
άντρας, και,
αντιστοίχω`
2;,
ιδίως δια
των
γυναικών,
λοιδορείτα_
3;
το παράσιτο,
ως κάτι το
απεχθές και
αξιοπεριφρa
2;νητο,
ως βάρος
στην
κοινωνία
που
επιτάσσει
την
κοινωνική
του
απομόνωση.
Όλα αυτά,
βεβαίως, δεν
μπορεί παρά
να τα
αντιλαμβάν^
9;ται
το παράσιτο
και δεν
μπορεί παρά
να τα
εκλαμβάνει
ως εχθρικές
και
επιθετικές
απόπειρες
κατά της
ίδιας του
της ύπαρξης.
Προτού
προβεί σε
οποιαδήποτ^
9;
εκλογίκευσ_
1;
και
υπεράσπιση
του
παρασιτισμ_
9;ύ
του, σε
επίπεδο
πρωτόλειας
ενστικτώδο`
5;ς
αντίδρασης,
εκλύει
άπλετο
μίσος προς
τον
παραγωγό
και αυτό το
μίσος,
ενστικτώδε`
2;
και
υπαρξιακά
ασυμβίβαστ_
9;
όπως θα
δούμε στη
συνέχεια,
αποτελεί
τον
καθοριστικa
2;τερο
παράγοντα
της
συμπεριφορ^
0;ς
του, το
θεμέλιο του
ψυχισμού
του.
Το μίσος
προς τον
παραγωγό
αποτελεί
την
κινητήριο
δύναμη του
παρασίτου
και αυτό δεν
αποφεύγει
να το
εκφράσει,
ιδίως στις
πιο
αυθόρμητες
και
ειλικρινεί`
2;
του στιγμές.
Η ιστορία
βρίθει από
χιλιάδες
παραδείγμα`
4;α
καταγραφής
του
παθιασμένο`
5;
μίσους με το
οποίο τα
κρατικιστι_
4;ά
παράσιτα
στράφηκαν
εναντίον
εκείνων των
κοινωνικών
ομάδων οι
οποίες
ξεχώρισαν
για την
ικανότητά
τους στην
παραγωγή
του πλούτου.
Ένας
αυτοδημιού`
1;γητος
επιχειρημα`
4;ίας,
που ενεργεί
χωρίς τη
βοήθεια του
Κράτους και
κατακτά με
τις
επιχειρημα`
4;ικές
του αρετές
σχετική
ευημερία,
αποτελεί
τον
κατεξοχήν
στόχο του
μίσους των
θιασωτών
του
αναδιανεμη`
4;ικού
παρασιτισμ_
9;ύ.
Με απλά
λόγια, είναι
η
παραγωγική
κατωτερότη`
4;α
του
παρασίτου
που το
φέρνει σε
μειονεκτικ^
2;
θέση έναντι
των
παραγωγών
και η
δριμεία
κριτική που
δέχεται από
αυτούς
φέρνει στην
επιφάνεια
μια
πρωτόγονη
αντιδραστι_
4;ότητα
εκ μέρους
του
παρασίτου,
που
εκφράζεται
στο
απερίφραστ_
9;
μίσος το
οποίο
κατακλύζει
την
παρασιτική
ψυχή και
κινητροδοτ^
9;ί
τη
συμπεριφορ^
0;
του
παραγωγικά
άχρηστου μα
συναισθημα`
4;ικά
φορτισμένο`
5;
παρασίτου.
Εχθρός της
Κοινωνίας,
Εχθρός του
Ανθρώπου
Από την ίδια
τη
λειτουργιά
ενός
εκάστου
μέσα στην
κοινωνία
προκύπτουν
τα
συγκρουόμε_
7;α
συμφέροντα
του
παρασίτου
και του
παραγωγού.
Συγκεκριμέ_
7;α,
ακριβώς για
τον λόγο ότι
το παράσιτο
τρέφεται
από τον
πλούτο που ο
παραγωγός
παράγει και
που με τη βία
του Κράτους
αρπάζεται
από τα χέρια
του,
αληθεύει
ότι η
ευημερία
και ευτυχία
του
παρασίτου
συνεπάγετα_
3;
σκλαβιά και
δυστυχία
για τον
παραγωγό,
και
αντίστοιχα,
η ευημερία
και ευτυχία
του
παραγωγού
συνεπάγετα_
3;
τη
βιολογική
εξαφάνιση
(τουλάχιστο	
57;
ως
συμπεριφορ^
0;)
του
παρασίτου.
Η
συνειδητοπ_
9;ίηση,
εκ μέρους
του
παρασίτου,
του
διακριτού
κοινωνικού
του ρόλου, το
εξωθεί σε
μια
κοινωνική
και
ανθρωπολογ_
3;κή
διαφοροποί_
1;ση,
ακριβώς για
το γεγονός
ότι τα
συμφέροντα
παρασίτου
και
παραγωγού
είναι, από τη
φύση τους,
ασυμβίβαστ^
5;.
Αυτή η
διαφοροποί_
1;ση
του
παρασίτου
συνιστά μια
ριζική
διαστρέβλω`
3;η
των ηθικών,
κοινωνικών
και
πνευματικώ_
7;
αξιών τις
οποίες ο
(εξελιγμένο	
62;
άνθρωπος
και από εδώ
και πέρα
σκέτο)
άνθρωπος
ορμέμφυτα
ασπάζεται:
το παράσιτο
λαμβάνει
μια
διαμετρικά
αντίθετη
θέση ως προς
τον πυρήνα
όλων αυτών
που
συνθέτουν
πολιτισμικ^
0;
τον άνθρωπο.
Εάν οι
άνθρωποι
ψυχαγωγούν`
4;αι
και
προτιμούν
συγκεκριμέ_
7;α
άσματα, το
παράσιτο
αρνείται
πως αυτά τα
άσματα
είναι ωραία
και
κατάλληλα
για
ψυχαγωγία.
Εάν οι
άνθρωποι
υιοθετούν
συγκεκριμέ_
7;α
πρότυπα
ομορφιάς,
τέχνης και
αισθητικής,
το παράσιτο
απαρνείται
αυτά τα
πρότυπα και
τάσσεται
εναντίον
τους. Αν οι
άνθρωποι
αυθόρμητα
ασπάζονται
συγκεκριμέ_
7;α
πολιτισμικ^
0;,
πολιτικά
και
φιλοσοφικά
δόγματα, το
παράσιτο
εναντιώνετ^
5;ι
σε αυτά, όχι
επειδή
πιστεύει
πραγματικά
στα ακριβώς
αντίθετα,
αλλά
αποκλειστι_
4;ά
και μόνο από
βιοτικά
αναγκαία
αντιδραστι_
4;ή
αντίθεση ως
προς τον
τρόπο ζωής
του
παραγωγού
και τις
συνέπειες
του.
Έτσι, τα
συμπλέγματ^
5;
κατωτερότη`
4;ας
που
παράγουν το
φλέγον
μίσος του
παρασίτου,
το
παρασέρνου_
7;
στην,
αναγκαία
για την
ύπαρξή του,
διαστρέβλω`
3;η
και τον
εκφυλισμό
κάθε τι
ανθρώπινου,
στην
τεκμηρίωση
ενός
“αντι-ανθρώπ&#
959;υ”,
ο οποίος
εκφράζει
τον
βιοψυχισμό
του
παρασίτου
έναντι του
παραγωγού.
Έτσι, η
διαφοροποί_
1;ση
της
κοινωνικής
θέσης,
παράγει μια
υπαρξιακή
διαφοροποί_
1;ση,
που
ερείδεται
στην άρνηση
και την
αντιστροφή
των
προϋποθέσε`
9;ν
κάθε τι
ανθρώπινου.
Το παράσιτο,
ζώντας σε
βάρος του
ανθρώπου,
υιοθετεί
έναν τρόπο
σκέψης
εκτός του
ανθρώπου
για να
τεκμηριώσε_
3;
την
οντολογική
θέση που, εξ
ανάγκης,
λαμβάνει
κατά του
ανθρώπου.
Αποξένωση
Κεντρικό
ρόλο στα
γραπτά όσων
υπαλλήλων
του Κράτους
επιχείρησα_
7;
να
υπερασπιστ_
9;ύν
γραπτώς τον
παρασιτικό
τρόπο ζωής
τους,
διαδραματί_
0;ει
μια
αγανάκτηση,
περισσότερ_
9;
εν είδει
παραπόνου,
για την
υποτιθέμεν_
1;
αποξένωση
του ατόμου
υπό το
σύστημα της
παραγωγής. Η
τεκμηρίωση
αυτής, εάν
υπάρχει,
είναι
μυθολογικοa
3;
χαρακτήρα,
ελλιπέστατ_
1;
και, σε κάθε
περίπτωση,
αδυνατεί να
λάβει υπόψη
της τη
σημαντικότ^
5;τη
διαφορά της
κοινωνικής
θέσης
μεταξύ
παραγωγών
και
παρασίτων.
Σύμφωνα με
τις
μυθωδίες
τις οποίες
πλασάρει η
συνομοταξί^
5;
των
παρασίτων, η
παραγωγική
εργασία και
το
κοινωνικό
σύστημα που
αυτή
συνεπάγετα_
3;
αποτελούν
την πηγή της
αλλοτρίωση`
2;,
όμως αυτό το
οποίο
βλέπουμε
και στο
οποίο η
μίζερη
ύπαρξή τους
συνηγορεί,
είναι το
ακριβώς
αντίθετο:
όσο πιο πολύ
αποκομμένο`
2;
είναι
κάποιος από
την
παραγωγή,
τόσο πιο
αποξενωμέν_
9;ς
είναι από
τους
συνανθρώπο`
5;ς
του. Ό,τι πιο
άσχημο και
αντικοινων_
3;κό
υπάρχει
μέσα σε μια
κοινωνία,
εκφράζεται,
όχι εκ
μέρους των
παραγωγικά
εργαζομένω_
7;,
αλλά εκ
μέρους των
πασχόντων
από
συμπλέγματ^
5;
κατωτερότη`
4;ας
παρασίτων.
Καταδεικνύ^
9;ται
εκ τούτου
πως η
αλλοτρίωση
που
κεντρίζει
τις σκέψεις
του
παρασίτου,
αποτελεί
μια
υπαρκτική
ιδιότητά
του ιδίου, η
οποία
κατατρύχει
τη μίζερη
και
αποκομμένη
από την
κατεξοχήν
κοινωνική
αλληλεπίδρ^
5;ση
που διέπει
την
παραγωγή
του πλούτου
ζωούλα του,
την οποία,
εις μάτην,
επιχειρεί
να
προβάλλει
προς την
υπόλοιπη
κοινωνία.
Είναι η ίδια
η
παρασιτική,
αντικοινων_
3;κή
θέση του
καταναλωτή
φόρων, η πηγή
της
κοινωνικής
του
απομόνωσης.
Πολλές
φορές, δε,
συναντούμε
το
φαινόμενο
της
αντιδραστι_
4;ής
υιοθέτησης
αισθητικών
δογμάτων εκ
μέρους των
κρατικιστώ_
7;,
ακριβώς και
μόνο για τον
λόγο ότι
αυτά
απάδουν των
αυθόρμητων
προτιμήσεω_
7;
της
συντριπτικ^
2;ς
πλειοψηφία`
2;
των
συνανθρώπω_
7;
τους.
Παραδείγμα`
4;α
σε αυτό
αποτελεί η
άκριτη
στυλιστική
υιοθέτηση
θεμάτων που
απάδουν από
αυτό το
οποίο θα
αποκαλούσε
κάποιος
καρδιά της
γνήσια
λαϊκής/παρα	
48;οσιακής
αισθητικής,
όπως η
ηλεκτρονικ^
2;
μουσική, η
σατανιστικ^
2;
και
μακάβρια
θεματολογί^
5;
της “μέταλ”
“μουσικής”, η
σεξουαλική
ανηθικότητ^
5;,
ο
μιλιταριστ_
3;κός
φετιχισμός,
μέχρι και η
ξύλινη
ρητορική ή ο
καταθλιπτι_
4;ός
πεσιμισμός.
Τέτοιες
ιδέες, για
λόγους
βιώσιμης
αναγκαιότη`
4;ας,
δεν μπορεί
να
κερδίζουν
σημαντικό
κομμάτι
ενός
πληθυσμού
μιας
παραγωγική`
2;
κοινωνίας
απλά και
μόνο στη
βάση της
εκλαμβανόμ^
9;νης
αρετής ή
αισθητικής
τους
γοητείας. Ο
λόγος της
ελκυστικότ_
1;τάς
τους έχει να
κάνει με τη
συνειδητή
αντίδραση
προς τα
κοινωνικά
πρότυπα που
αναφύονται
σε μια
παραγωγική
κοινωνία
και
αποδεικνύε`
4;αι
εύκολα πως
το πλήθος
των ατόμων
που
υιοθετεί
τέτοιες
απόψεις
βρίσκεται
σε πλήρη
αναλογία με
τη διάδοση
των
κρατικιστι_
4;ών
ιδεωδών.
Με την
κοινωνική
αποξένωση-α	
55;λοτρίωση
του
παρασίτου
ολοκληρώνε`
4;αι
το δράμα της
ψυχοπαθολο^
7;ικής
εικόνας.
Είναι σαφές
πως το
παράσιτο, το
άτομο το
οποίο, όπως
έλεγε ο
Οπενχάιμερ
HTML https://mises.org/blog/political-means-and-economic-means,<br
/>επιβιώνει
με τα
πολιτικά
μέσα και όχι
με την
παραγωγική
του εργασία,
έχει θέσει
εαυτόν
εκτός
κοινωνίας,
σε μια θέση
όπου καμία
ψυχή δεν
αντέχει το
ψύχος της
αδιέξοδης
μοναξιάς,
όπου το
τελευταίο
πράγμα που
του έχει
μείνει για
να ζεσταθεί
είναι το
χαώδες
μίσος και ο
φανατισμός
της
υπονόμευση`
2;
του
ανθρώπου.
Ενδείξεις
της
ψυχοπαθολο^
7;ίας
αυτής ποτέ
δεν
σπανίζουν.
Οι πληγές
τις οποίες
αφήνουν
στην ψυχή
του
παρασίτου
όλα τα
παραπάνω
έχουν
συνδέσει
την ιστορία
του με τον
ενδοτισμό
των
εξαθλιωμέν`
9;ν
κάθε εποχής
στην
τυραννία. Το
παράσιτο
συναινεί
εύκολα στο
να φυτοζωεί
σε ένα
απόλυτα
κρατικιστι_
4;ό
καθεστώς
γενικευμέν_
1;ς
μιζέριας
και
υπανάπτυξη`
2;,
και
απορρίπτει
μια
κοινωνία
περιορισμέ_
7;ης
ελευθερίας,
στην οποία
θα είχε και
αυξημένες
δυνατότητε`
2;
παρασιτισμ_
9;ύ,
για να
γλιτώσει
την
κοινωνική
και ηθική
του
απαξίωση
από τον
ημι-ελευθερ	
59;
παραγωγό,
του οποίου
τα
παραγωγικά
ανδραγαθήμ^
5;τα
τονίζουν
εμφατικά τη
βιολογική
κατωτερότη`
4;α
του
παρασίτου.
Έχοντας
αποστασιοπ_
9;ιήσει
τον εαυτό
του από την
ουσία της
κοινωνικής
ζωής, μη
μπορώντας
να βιώσει
τις
απολαύσεις
που βιώνουν
τα νορμάλ
παραγωγικά
άτομα, όπως
τη θαλπωρή
της
οικογένεια`
2;,
τη ζεστασιά
της φιλίας
και την
ψυχική
αγαλλίαση
της
αληθινής,
αμφίδρομης,
αγάπης, το
παράσιτο
αναζητεί τη
μοναδική
του
απόλαυση
στην
αγελαία
εργαλειοπο^
3;ησή
του από τον
βίαιο
μηχανισμό
του Κράτους.
Είναι εκεί
που
απεκδύεται
από το
πάσχον εγώ
του και
φοράει τον
μανδύα του
στρατιώτη,
του οπαδού,
του
δημόσιου
υπάλληλου,
του πιστού
κρατικιστή,
του
φανατισμέν_
9;υ
κομματόσκυ_
5;ου.
Βρίσκει,
έτσι, έναν
σκοπό ζωής
και ένα
προσωπείο
για να τον
υπηρετήσει.
Δεν είναι,
πιστεύει,
πλέον
αντιδραστι_
4;ός,
γεμάτος
μίσος,
απροσάρμοσ`
4;α
παράταιρος
και μόνος,
είναι ένας
με το πλήθος,
είναι
στρατιώτης
εν μέσω
στρατιωτών,
“εργάτης” εν
μέσω
“εργατών” -
αλίμονο
όμως -
παράσιτο εν
μέσω
παρασίτων,
με σκοπό την
αποτίναξη
της ενοχής,
με σκοπό την
πτώση του
ανθρώπου, με
την ουτοπία
ενός
παραδείσου
των
παρασίτων
να ξεπλένει
την ντροπή
και την
περιθωριοπ_
9;ίηση.
#Post#: 20230--------------------------------------------------
Re: Ο Παθολογικ
;ός Ψυχισμός &
#964;ου Κρατικο^
8;ίαιτου Παρα
By: Pinochet88 Date: January 9, 2016, 8:04 am
---------------------------------------------------------
[font=times new
roman]ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
Βιολογικός
Ντετερμινι`
3;μός
Με τον όρο
Βιολογικός
Ντετερμινι`
3;μός
(ΒΝ) δεν
θεωρείται η
άρνηση της
σχέσης
αιτίου
αιτιατού
που μπορεί
να
παρατηρηθε^
3;
εμπειρικά
στη Φύση.
Τουναντίον,
ο ΒΝ, ακόμα
και
ετυμολογικ^
0;
αναλυόμενο`
2;,
αποτελεί
αναπόσπαστ_
9;
κομμάτι της
αιτιότητας
που
κυριαρχεί
στη Φύση.
Επομένως με
τον όρο ΒΝ
δεν
εννοούμε
πως η θέση
κάθε ατόμου
σε κάθε
κοινωνία
καθορίζετα_
3;
από τα
γονίδιά του.
Αυτό
πρόκειται
για ένα
γελοίο
επιχείρημα,
το οποίο
κανείς
ΒΝτετερμιν_
3;στής
δεν
ασπάζεται.
Είναι σαν να
λέμε ότι εάν
εγώ χτυπήσω
ένα άτομο
και του
προκαλέσω
μια πληγή,
για την
πληγή
ευθύνονται
αποκλειστι_
4;ά
τα δικά του
γονίδια, ή
εάν, κατά
κάποιον
τρόπο, πέσει
ένας
τενεκές στο
κεφάλι ενός
ατόμου, την
ευθύνη
φέρουν
απόλυτα τα
γονίδιά του.
Αυτό όμως το
οποίο δεν
δείχνουν να
αντιλαμβάν_
9;νται
όσοι
τονίζουν τη
σημασία των
εξωτερικών
συνθηκών
για την
ανάλυση του
ανθρώπου
και της
θέσης του
στην
κοινωνία,
είναι ότι
κεφαλαιοπο_
3;ούν
πάνω στην
άγνοια και
βγάζοντας
τον καθαρά
ανθρώπινο
παράγοντα -
διότι μια
εξωτερική
συνθήκη δεν
μας λέει
τίποτα για
τον άνθρωπο,
και θα το
εξηγήσω
παρακάτω –
από την
ανάλυση,
οδηγούνται
σε
αντιφάσεις.
Εάν
καλύψουμε
τη μια
πλευρά του
ζαριού με
ένα μαύρο
χαρτόνι, το
να πούμε ότι
δεν
πρόκειται
να έρθουν
έξι, αλλά
αντ'αυτού
μπορεί να
έρθει “μαύρο”,
δεν μας λέει
τίποτα για
το ζάρι αυτό
καθεαυτό. Τα
συμπεράσμα`
4;α
που μπορούν
να βγουν δεν
θα αφορούν
το ζάρι και
τη
συμπεριφορ^
0;
του. Η γνώση
που θα μας
δώσει το
συγκεκριμέ_
7;ο
κάλυμμα ή μη
ύπαρξή του,
είναι
αποκλειστι_
4;ά
γνώση για το
κάλυμμα, για
το πως
βλέπουμε
την πλευρά
του ζαριού,
όχι για τη
ρίψη του
ζαριού την
ίδια.
Το
αποτέλεσμα
της ρίψης
του ζαριού
μπορεί να
εξηγηθεί
μέσω της
ανάλυσης
της
ατμοσφαιρι_
4;ής
πίεσης, της
γωνίας και
του ύψους
ρίψης, της
κατεύθυνση`
2;
της δύναμης
η οποία
προκαλεί τη
ρίψη και
ούτω
καθεξής.
Αυτά
εξηγούν 100% τη
συμπεριφορ^
0;
του ζαριού
και ό,τι έχει
να κάνει με
το ζάρι αυτό
καθεαυτό.
Εάν κάποιος
υποστηρίξε_
3;
ότι το
αποτέλεσμα
της ρίψης
του ζαριού
είναι ένας
συνδυασμός
όλων αυτών
των
παραγόντων
και του να
μην είναι
καλυμμένο
με μαύρο
χαρτόνι η
μια πλευρά
του,
κεφαλαιοπο_
3;εί
την άγνοια. Ο
λόγος για
αυτό είναι
ότι
συγχέεται
ενδεχόμενο
με γεγονός
για να
παραχθεί
συμπέρασμα
υπό τη μορφή
γεγονότος. Η
αλήθεια
είναι ότι
δεν
γνωρίζουμε
γιατί ένα
ζάρι μπορεί
να είναι
καλυμμένο
με χαρτόνι.
Ναι μεν τα
συμπεράσμα`
4;ά
μας μπορεί
να είναι
σωστά ως
προς το
αποτέλεσμα,
καθότι δεν
λέμε τίποτα
το
καινούργιο,
αλλά θα
είναι λάθος
ως προς τη
μέθοδο
καθότι
έχουμε
υποβαθμίσε_
3;
τον ρόλο που
παίζει η
βαρύτητα, η
ατμοσφαιρι_
4;ή
πίεση κ.ο.κ.
και έχουμε
υποκαταστή`
3;ει
μέρος της
ανάλυσης
για τη
συμπεριφορ^
0;
του ζαριού
με άσχετα, ως
προς τη
συμπεριφορ^
0;
του ζαριού
και τους
νόμους που
τη διέπουν,
ενδεχόμενα,
των οποίων η
αιτία
χάνεται δια
της
ιστορικής
αναγωγής
στην
απόλυτη
αβεβαιότητ^
5;.
Φερ'ειπείν,
έστω ότι το
ζάρι όντως
είναι
καλυμμένο
με χαρτόνι
και η
πιθανότητα
να έρθει 6
είναι μηδέν.
Γιατί είναι
καλυμμένο;
(Ξεκινάει
τώρα η
ιστορική
αναγωγή:)
Είναι
καλυμμένο
γιατί
κάποιος δεν
ήθελε να
έρθουν
εξάρες.
Γιατί δεν
ήθελε να
έρθουν
εξάρες;
Γιατί ήταν
χρεωμένος
και δεν τον
συνέφερε.
Γιατί ήταν
χρεωμένος;
Γιατί πήρε
δάνειο.
Γιατί πήρε
δάνειο;
Γιατί ήθελε
να κάνει
επένδυση
χωρίς να
έχει
αποταμιεύσ^
9;ι.
Γιατί το
έκανε αυτό;
...Προσέξτε
ότι σε όλα
αυτά η
απάντηση
δεν έρχεται
υπό τη μορφή
αιτιατής
βεβαιότητα`
2;,
αλλά
εικοτολογί^
5;ς.
Που
σημαίνει σε
κάθε
ιστορική
αναγωγή η
πιθανότητα
του να
έχουμε
δώσει αληθή
απάντηση σε
όλα τα
ερωτήματα
είναι το
γινόμενο
όλων των
πιθανοτήτω_
7;
του να
έχουμε
δώσει αληθή
απάντηση σε
κάθε ένα από
τα
προηγούμεν^
5;
ερωτήματα, η
οποία
αναπόφευκτ^
5;
γίνεται
μηδέν, το
οποίο
σημαίνει
πλήρης
αβεβαιότητ^
5;,
το οποίο
σημαίνει
άγνοια.
Πέραν αυτού,
η ανάλυση
των
κοινωνικών
συνθηκών ως
πρωταρχικώ_
7;
γεγονότων,
τα οποία
δύνανται να
αποτελέσου_
7;
βάση για
περαιτέρω
ανάλυση, δεν
μας λέει
τίποτα για
τον άνθρωπο.
Έστω ότι
κάποιο
άτομο είναι
μορφωμένο.
Δεν ξέρουμε
τίποτα για
το άτομο ως
άνθρωπο, υπό
την έννοια
ότι δεν
ξέρουμε
κάτι το
οποίο
μπορεί να
προβλέψει
τον τρόπο με
τον οποίο
αυτός ο
άνθρωπος
λειτουργεί.
Όταν, για
παράδειγμα,
ένα άτομο
έχει
εγκεφαλοπλ`
5;θεί
με τον
κρατικισμό,
μπορούμε να
προβλέψουμ^
9;
ότι αυτό το
άτομο θα
υποστηρίζε_
3;
τη
φορολογία
σε βάρος
όλων των
υπολοίπων,
αλλά δεν
υπάρχει
τίποτα το
ανθρώπινο
σε αυτήν την
ανάλυση. Αν
απολυτοποι^
2;σουμε
τη
συγκεκριμέ_
7;η
μορφή
σκέψης, θα
μπορούσαμε
να πούμε ότι
ένας
ουρακοτάγκ_
9;ς
ο οποίος
έχει
“μορφωθεί” με
τα δόγματα
του
κρατικισμοa
3;,
είναι
εξαιρετικά
πιθανό να
είναι
διαπρύσιος
κήρυκας της
φορολογίας.
Αυτό
προφανώς
είναι λάθος.
Αλλά που
είναι το
λάθος; Το
λάθος
έγκειται
στο ότι ο
τρόπος με
τον οποίο
λειτουργεί
ένας
ουρακοτάγκ_
9;ς
και ένας
άνθρωπος
είναι
εντελώς
διαφορετικ_
9;ί,
με
αποτέλεσμα,
ένας
ουρακοτάγκ_
9;ς,
να μην
μπορεί να
είναι
διαπρύσιος
κήρυκας της
φορολογίας.
Η ανάλυση
των
εξωτερικών
συνθηκών
λοιπόν
είναι απλή
συμπερασμα`
4;ολογία
που αφορά
ιδέες,
δόγματα,
κ.ο.κ. Υπό
αυτήν την
έννοια, δεν
αφορά τον
άνθρωπο,
αλλά τις
ιδέες και τα
δόγματα. Εάν
πληκτρολογ^
2;σεις
τα γράμματα
ΚΚΕ, θα
γράψει η
οθόνη ΚΚΕ.
Δεν ξέρουμε
κάτι για την
οθόνη, ούτε
είναι αυτός
τρόπος για
να μάθουμε.
Εάν
μεγεθύνουμ^
9;
λίγο την
εστίασή μας,
όλη η
ανάλυση των
συμπεριφορa
4;ν
των
ανθρώπων με
βάση τα
κοινωνικά
φαινόμενα,
τις ιδέες,
και, εν γένει,
τους
εξωτερικού`
2;-κοινωνικού&
#962;
παράγοντες,
είναι
καταδικασμ^
1;νη
στην
εικοτολογι_
4;ή
υπερπήδηση
από τη μια
ιδέα στην
άλλη, από το
ένα
φαινόμενο
στο άλλο.
Όλες αυτές
οι
εικοτολογι_
4;ές
υπερπηδήσε_
3;ς,
προσαυξάνο`
5;ν
την
αβεβαιότητ^
5;,
και
ιστορικά
ανάγονται
στην πλήρη
άγνοια.
Από εκεί και
πέρα, άγνοια,
δεν
σημαίνει
κάτι το
εγγενώς
μυστηριακό.
Άγνοια
σημαίνει
άγνοια.
Σημαίνει
ότι δεν
ξέρουμε το
αίτιο του
αιτιατού,
όχι ότι δεν
υπάρχει
αίτιο. Το
πρόβλημα
λοιπόν που
ανακύπτει
τώρα είναι
αυτό της
επ'άπειρον
αναγωγής.
Που
σταματάει η
αναγωγή των
κοινωνικών
φαινομένων,
δηλαδή, που
εκκινεί
χρονολογικ^
0;
η ανάλυση;
Ας
θυμηθούμε
για λίγο την
αντιπαράθε`
3;η
του
ανθρώπου με
τον
ουρακοτάγκ_
9;.
Ο
(βιολογικός)
ουρακοτάγκ_
9;ς
δεν μπορεί
να είναι
διαπρύσιος
κήρυκας των
φόρων. Αυτό
σημαίνει
ότι το
κοινωνικό
φαινόμενο
της
φορολογίας
δεν μπορεί
να ανάγεται
στον
(πιθηκόμορφ	
59;
πρόγονο του
ανθρώπου
που
προσιδίαζε
στον)
ουρακοτάγκ_
9;
(από εδώ και
εξής
ουρακοτάγκ_
9;).
Πρέπει να
ξεκινάει
από τον
άνθρωπο.
Υπάρχει
κανένα άλλο
κοινωνικό
φαινόμενο
το οποίο
μπορεί να
ξεκινάει
από τον
ουρακοτάγκ_
9;;
Όχι. Όλα τα
κοινωνικά
φαινόμενα,
χρονολογικ^
0;
πρέπει να
ξεκινάνε
μέσα από τον
άνθρωπο.
Μπορούμε
όμως να
βρούμε έστω
και ένα
κοινωνικό
φαινόμενο
που να
ξεκινάει
μετά τον
άνθρωπο; Η
απάντηση
είναι και
πάλι όχι.
Κάθε ιδέα,
κάθε
συνθήκη η
οποία
επηρεάζει
τη ζωή του
ανθρώπου
ανάγεται σε
κάτι καθαρά
ανθρώπινο.
Ακόμα και αν
το
εξωτερικό
αποτέλεσμα
είναι
ακριβώς το
ίδιο, π.χ. η
ανάγκη για
αναπαραγωγ^
2;
του
ανθρώπου
είναι
εντελώς
διαφορετικa
2;ς
παράγοντας
(κοινωνικών
φαινομένων)
από την
ανάγκη για
αναπαραγωγ^
2;
του
ουρακοτάγκ_
9;υ,
παρά το
γεγονός ότι
εξωτερικά
είναι
πανομοιότυ`
0;ες
ανάγκες. Θα
ήταν
παράλογο να
πει κανείς
ότι ο θεσμός
του γάμου π.χ.
ανάγεται
στην ανάγκη
για
αναπαραγωγ^
2;
όλων των μη
εξελιγμένω_
7;
όσο ο
άνθρωπος
ζώων, π.χ.
στους
δεινόσαυρο`
5;ς.
Υπάρχει
λόγος που η
απαρχή του
ανθρώπου
σχετίζεται
με την
απαρχή των
εξωτερικών
συνθηκών
ικανών για
κοινωνιολο^
7;ική
ανάλυση. Με
το που
έχουμε τον
άνθρωπο ως
γονιδίωμα,
έχουμε
μπροστά μας
έναν
εντελώς
ξεχωριστό,
μοναδικό, σε
σχέση με
όλες τις
υπόλοιπες
μορφές ζωής,
οργανισμό, ο
οποίος
λειτουργεί
με έναν
συγκεκριμέ_
7;ο
τρόπο. Αυτός
ο
συγκεκριμέ_
7;ος
τρόπος
πρέπει να
παράξει την
πρώτη
λειτουργία,
αυτή η πρώτη
λειτουργία
πρέπει να
οδηγήσει σε
μια
κατάσταση,
μια
εξωτερική
κοινωνική
συνθήκη, μια
ιδέα, ένα
δόγμα, μια
συμπεριφορ^
0;,
το καθένα
από αυτά
οδηγεί σε
κάτι
αντίστοιχο.
Η ιδέα
οδηγεί σε
ιδέα, αλλά η
ιδέα δεν
προϋπάρχει
της ύλης.
Όπως το νερό
κυλάει στο
ποτάμι και
ανάγεται
στη στιγμή
που βρέθηκε
το νερό πάνω
ψηλά στο
βουνό.
Πρωταρχική
αιτία,
λοιπόν, των
κοινωνικών
φαινομένων
είναι το
γονιδίωμα
του
ανθρώπου.
Τόσο το
γονιδίωμα
του
ανθρώπου,
όσο και η
πρώτη
λειτουργία
του, δεν
έχουν
συγκεκριμέ_
7;η
χρονολογικ^
2;
στιγμή κατά
την οποία να
ξεκίνησαν.
Συμβολικά
θεωρούμε
μια τέτοια
στιγμή,
χωρίς να την
ορίζουμε
συγκεκριμέ_
7;α,
για να
δείξουμε
τον (ΜΌΝΟ)
τρόπο με τον
οποίο
μπορεί η
ανάλυση να
ευσταθεί. Η
πρώτη
στιγμή,
λοιπόν, κατά
την οποία
εμφανίστηκ^
9;
στη Γη το
(συμβολικά
εκλαμβανόμ^
9;νο
ως αξίωμα)
ανθρώπινο
γονιδίωμα
και προέβη
στην πρώτη
του
λειτουργία,
η οποία
αποτέλεσε
το πρώτο
αίτιο της
ανθρώπινης
ιστορίας
και, βάσει
αυτού του
γονιδιώματ_
9;ς
και της
λειτουργία`
2;
του,
μπορούμε να
γνωρίσουμε/	
56;άθουμε/κατα
νοήσουμε
όλη την
ανθρώπινη
ιστορία,
είναι
μεθοδολογι_
4;ά
αναγκαία.
Δεν είναι
συγκεκριμέ_
7;η
ημερομηνία,
είναι βάση
και τρόπος
ανάλυσης.
Σε καμία
περίπτωση
δεν
εννοούμε
ότι το
ανθρώπινο
γονιδίωμα
εμφανίστηκ^
9;
μονοκόμματ^
5;
και όχι μέσω
της
Εξέλιξης.
Αλλά για να
προβούμε
στην
ανάλυση της
ανθρώπινης
συμπεριφορ^
0;ς
και, για να
αποφύγουμε
ιστορικές
εικοτολογι_
4;ές
μεταβάσεις
που οδηγούν
με πλήρη
βεβαιότητα
σε χαώδη
άγνοια,
πρέπει να
ξεκινήσουμ^
9;
όλη την
ανάλυση
πάνω στο
θεμέλιο
μιας
(οποιασδήπο	
64;ε)
γονιδιακής
βάσης.
Δεν έχει
σημασία η
ημερομηνία.
Θα
μπορούσαμε
να
ξεκινήσουμ^
9;
την ανάλυση
ακόμα και
από σήμερα,
αλλά δεν θα
βγάλουμε
κανένα
συμπέρασμα
για το πως
λειτουργεί
ο άνθρωπος.
Εάν
παρατηρήσο`
5;με,
φερ'ειπείν,
τι δουλειά
κάνει
σήμερα, και
μάλιστα
στιγμιαία,
ένας
παραγωγός
και ένα
παράσιτο,
δεν ξέρουμε
τίποτα για
αυτούς. Τα
μόνα
πράγματα
που
μπορούμε να
κάνουμε
είναι να
περιγράψου_
6;ε
δυο
διαφορετικ^
0;
πόστα. Στην
απάντηση
του γιατί ο
καθένας
βρίσκεται
εκεί που
βρίσκεται
και πως θα
εξελιχθεί
στο μέλλον,
δεν θα
έχουμε
καμία
απολύτως
απάντηση. Ο
χρόνος
επομένως
είναι
απαραίτητο`
2;,
όπως η
ιστορία
είναι
απαραίτητη
για να
βγάλουμε
διαχρονικά
συμπεράσμα`
4;α,
αλλά, σε κάθε
περίπτωση, η
ανάλυση
πρέπει να
ξεκινήσει
από τα
γονίδια και
όχι από τις
κοινωνικές
συνθήκες: Το
γονίδια
εκφράζοντα_
3;
δια της
ιστορίας
και όχι η
ιστορία
μέσω των
γονιδίων.
Καθίσταται
κατανοητό
πως, υπό ίσες
εξωτερικές
συνθήκες, η
θέση ενός
ατόμου μέσα
στην
κοινωνία
καθορίζετα_
3;
αποκλειστι_
4;ά
από τα
γονίδιά του.
Επομένως η
άρση της
άγνοιας
στην οποία
ανάγονται,
άφευκτα, οι
εξωτερικές
κοινωνικές
συνθήκες,
δεν μπορεί
παρά να
οδηγεί στον
μονόδρομο
του ΒΝ.
Όποιος δεν
ασπάζεται
τον ΒΝ,
βρίσκεται
σε πλάνη.
[/font]
[hr]
Ολόκληρο το
κείμενο, σε
εκτυπώσιμη
μορφή,
μπορείτε να
το βρείτε
εδώ
HTML https://docs.google.com/document/d/14ofk5_4t0MW_ntdkhmulopLtMbZgwea7wVPRl_cn9DU/pub.
#Post#: 20232--------------------------------------------------
Re: Ο Παθολογικ
;ός Ψυχισμός &
#964;ου Κρατικο^
8;ίαιτου Παρα
By: mistermax Date: January 9, 2016, 10:13 am
---------------------------------------------------------
HTML https://www.jacobinmag.com/2014/01/theres-a-gene-for-that/
Συχνά
τίτλοι
εφημερίδων
αλλά και
περιοδικών
εκλαϊκευμέ_
7;ης
επιστήμης
πανηγυρίζο`
5;ν
για την
ανακάλυψη
του
γονιδίου
της ευφυίας,
της
απιστίας,
της τάσης
προς κλοπή,
την
ανακάλυψη
της
γενετικής
βάση των
πολιτικών
μας
επιλογών
αλλά και των
καταναλωτι_
4;ών
μας
προτύπων. Αν
και με τα
χρόνια η
συγκεκριμέ_
7;η
διαδικασία
γίνεται
ολοένα και
πιο
εκλεπτυσμέ_
7;η,
σε μεγάλο
βαθμό η
αντίληψη
που
διαμορφώνε_
3;
την τάση και
οδηγεί τις
εξελίξεις
στη
σύγχρονη
έρευνα
παραμένει
αυτή της
αναγωγής
πολύπλοκων
κοινωνικών
γνωρισμάτω_
7;
σε
συγκεκριμέ_
7;ες
γενετικές
αλλαγές.
Το 1975 ο E.O Wilson στο
βιβλίο του
“Sociobiology – The New Synthesis”
επαναθεμελ_
3;ώνει
τις
παλιότερες
απόπειρες
του
Κοινωνικού
Δαρβινισμοa
3;
και της
Ευγονικής
να
απαντήσουν
στο ερώτημα
του τι είναι
η “ανθρώπινη
φύση” και του
πώς τα
γονίδια
καθορίζουν
τα
γνωρίσματα
των ατόμων,
άρα και τις
ανθρώπινες
κοινωνίες. Η
τάση αυτή
της
βιολογίας
προσπαθεί
να
εφαρμόσει
την
εξελικτική
θεωρία στην
κοινωνική
συμπεριφορ^
0;
και να
εξηγήσει,
χρησιμοποιa
4;ντας
τους όρους
του
εξελικτικοa
3;
πλεονεκτήμ^
5;τος
και της
Δαρβινικής
επικράτηση`
2;
του
ισχυρότερο`
5;,
το πώς
προκύπτει η
τεράστια
βεντάλια
των
διαφόρων
κοινωνικών
γνωρισμάτω_
7;
και
συμπεριφορa
4;ν.
Φυσικά στο
πεδίο της
μάχης των
βιολογικών
επιστημών η
συγκεκριμέ_
7;η
αντίληψη
συνάντησε
ισχυρές
αντιδράσει`
2;.
Ο R. Lewontin
αναφέρει:
“Οι
συντηρητικ_
9;ί
θεωρητικοί
δεν έχουν
καμία
δυσκολία
γύρω από το
πρόβλημα
της
ανθρώπινης
φύσης. Για
αυτούς (ή
σχεδόν για
όλους
αυτούς) τα
ανθρώπινα
όντα
μοιράζοντα_
3;
κοινές
ψυχικές και
φυσικές
ιδιότητες
οι οποίες
είναι
μη-τετριμμέ	
57;α
καθοριστικ^
1;ς
της μορφής
των
ανθρώπινων
κοινωνιών.
Αυτές οι
ιδιότητες
διαφέρουν
ποσοτικά
από το ένα
άτομο στο
άλλο,
συνεπώς
αποτελούν
τον
καθοριστικa
2;
παράγοντα
της
κοινωνικής
τους θέσης.
Αυτές οι
ιδιότητες
ως
αποτέλεσμα,
ανάγονται
στην ειδική
βιολογική
φύση του
κάθε ατόμου,
με άλλα
λόγια είναι
κωδικοποιη_
6;ένες
στα γονίδια
μας. Αφού
λοιπόν το
άτομο
οντολογικά
προηγείται
της
κοινωνικής
οργάνωσης,
είναι
ακριβώς η
γενετικά
καθορισμέν_
1;
ανθρώπινη
φύση που
καθορίζει
τη μορφή της
κοινωνίας. Ο
Γουίλσον
μας δίνει
ρητά τις
αρχές αυτές
της θεωρίας.
Η βιολογικά
ντετερμινι`
3;τική
θεωρία της
ανθρώπινης
φύσης είναι
λογικά
συνεκτική. Η
πολεμική
απέναντι
στη
συγκεκριμέ_
7;η
θεωρία της
ανθρώπινης
φύσης δεν
μπορεί να
εστιάζει
στο ότι δεν
μπορεί να
είναι
αληθινή
λόγω
ζητημάτων
εσωτερικής
συνοχής,
αλλά στο ότι
δεν είναι
αληθινή.”
Ο Lewontin μαζί με
τους
συναδέλφου`
2;
του R. Levins ,
μαθηματικό`
2;
και
οικολόγος,
και τον Stephen Jay Gould,
εξελικτικό`
2;
βιολόγος
και
ιστορικός
της
επιστήμης,
ανέπτυξαν
έντονη
πολιτική
δράση
ειδικά
ενάντια
στον πόλεμο
στο Βιετνάμ
αλλά και
αρθρογραφώ_
7;τας
και
ασκώντας
πολεμική
από τη
σκοπιά του
μαρξισμού
και της
διαλεκτική`
2;
σε όλα τα
κρίσιμα
ζητήματα
της
βιολογίας
και της
γενετικής.
Μαζί
ίδρυσαν την
οργάνωση Science for the
People (Επιστήμη
για το Λαό) με
σημαντική
δράση εντός
και εκτός
πανεπιστημ^
3;ου.
Επίσης
πολέμησαν
τη θεωρία
της ευφυούς
δημιουργία`
2;,
που
ισχυρίζετα_
3;
ότι τα ζώα
και ο
άνθρωπος
δημιουργήθ_
1;καν
από μια
ανώτερη
ευφυή
δύναμη, αλλά
κυρίως
συγκρούστη_
4;αν
με τον
βιολογικό
ντετερμινι`
3;μό,
τη θεωρία
ότι οι
ανθρώπινες
κοινωνίες, ο
ταξικός
διαχωρισμό`
2;
και ο
καταμερισμa
2;ς
της
εργασίας
ανάγωνται
σε
βιολογικές,
γονιδιακές,
διαφορές
που
μεταβιβάζο_
7;ται
μέσω της
κληρονομικa
2;τητας.
Με άλλα
λόγια ο
βιολογικός
ντετερμινι`
3;μός
αποτελεί
της υπόθεση
ότι
βιολογικοί
παράγοντες,
όπως τα
γονίδια,
καθορίζουν
απολύτως τα
γνωρίσματα
ενός
οργανισμού,
αλλά και το
πώς
συμπεριφέρ^
9;ται
ένα σύστημα
και πώς
εξελίσσοντ^
5;ι
με τον χρόνο.
Οι
εξελίξεις
στη
βιολογία
και την
πληροφορικ^
2;,
η ανάπτυξη
νέων
τεχνικών
αλληλούχησ_
1;ς
και
παραγωγής
τεράστιων
σετ
δεδομένων
στο επίπεδο
της
μοριακής
βιολογίας
καθώς και η
ανάπτυξη
της
πληροφορικ^
2;ς
στο επίπεδο
των
τεχνικών
ανάλυσης
δεδομένων
αναθέρμανα_
7;
το
ενδιαφέρον
για την
ανακάλυψη
των
γονιδίων
που
καθορίζουν
τη ζωή και τη
συμπεριφορ^
0;
μας. Στις
σύγχρονες
δυτικές
κοσμικές
κοινωνίες
πολλές
φορές η
βιολογία
παίρνει τη
θέση μιας
νέας
θεολογίας,
σαν την πηγή
της καθαρής
αλήθειας, η
οποία
εξηγεί τον
κόσμο μας
και
συμμορφώνε_
3;
την
κοινωνία
στην
αποδοχή της
συγκεκριμέ_
7;ης
τάξης
πραγμάτων. Η
βιολογία ως
ιδεολογία
συγκροτεί
ένα πεδίο
αντιπαράθε`
3;ης
και ταξικής
πάλης που
αναδιαμορφa
4;νεται
ταχύτατα με
τις
εξελίξεις
στις
επιστήμες
και στην
τεχνολογία.
Το παρακάτω
άρθρο
παρουσιάζε_
3;
σύντομα τις
προκλήσεις
και τις
αντιθέσεις
που
αναδεικνύο_
7;ται
με την
ανάπτυξη
των νέων
τεχνικών
της
γενομικής,
της
ανάλυσης
συστημάτων
και της
βιοπληροφο`
1;ικής
προσπαθώντ^
5;ς
να μην
πετάξει το
μωρό μαζί με
τα νερά. Το
στοίχημα
συνεχίζει
να είναι το
πώς
μπορούμε να
αξιοποιήσο`
5;με
τα νέα
δεδομένα
και
τεχνικές
χωρίς να
διολισθαίν_
9;υμε
σε
επικίνδυνε`
2;
απλουστεύσ^
9;ις
και
αναγωγισμοa
3;ς,
αλλά και το
πώς μπορεί η
κοινωνική
πλειοψηφία
να εξετάσει
και να
διαμορφώσε_
3;
την
κατεύθυνση
της έρευνας.
Βarikat
Υπάρχει ένα
γονίδιο για
αυτό!
Η ιστορία
είναι
γεμάτη
τρομακτικά
παραδείγμα`
4;α
κατάχρησης
της
εξελικτική`
2;
θεωρίας με
σκοπό τη
δικαιολόγη`
3;η
της
εξουσίας
και των
ανισοτήτων.
Καλωσορίσα`
4;ε
στη νέα
εποχή του
βιολογικού
ντετερμινι`
3;μού.
Αν θέλεις να
καταλάβεις
γιατί οι
άνθρωποι
πολεμάνε,
υπάρχει ένα
γονίδιο για
αυτό. Θέλεις
να
καταλάβεις
γιατί οι
άντρες
βιάζουν
γυναίκες;
Υπάρχει ένα
γονίδιο για
αυτό. Θέλεις
να
καταλάβεις
γιατί τα
“εθνικά
χαρακτηρισ`
4;ικά”
της
Ανατολικής
Ασίας, της
Δύσης και
της Αφρικής
είναι
διαφορετικ^
0;?
Θα
εξετάσουμε
τα γονίδια
που είναι
πίσω και από
αυτή την
περίπτωση.
Πράγματι, αν
πιστέψουμε
τα
περισσότερ^
5;
δημοφιλή
μέσα,
υπάρχει ένα
γονίδιο για
κάθε αδικία
και
ανισότητα
στις
μοντέρνες
κοινωνίες.
Ο γενετικός
ντετερμινι`
3;μός
και η πιο
αποκρουστι_
4;ή
εκδοχή του, ο
κοινωνικός
Δαρβινισμό`
2;,
κάνουν την
επιστροφή
τους.
Εξοπλισμέν_
9;ι
με τεράστια
σετ
δεδομένων
και ένα
οπλοστάσιο
στατιστικώ_
7;
τεχνικών,
μια μικρή
αλλά ηχηρή
ομάδα
επιστημόνω_
7;
είναι
αποφασισμέ_
7;οι
να φτάσουν
μέχρι την
γενετική
βάση όλων
όσα είμαστε
και όλων όσα
κάνουμε.
Η σχέση
ανάμεσα στη
γενετική
και τον
βιολογικό
ντετερμινι`
3;μό
είναι
σχεδόν όσο
παλιά όσο
και το ίδιο
το
αντικείμεν_
9;.
Σε κάθε
περίπτωση,
ένα από τα
κορυφαία
σύγχρονα
γενετικά
ινστιτούτα,
το Cold Spring Harbor Laboratory,
ξεκίνησε
σαν ένα
ινστιτούτο
ευγονικής
του οποίου
οι
δραστηριότ_
1;τες
περιλάμβαν^
5;ν
“την άσκηση
πίεσης (lobbying)
για
ευγονική
νομοθεσία
που θα
περιορίσει
τη
μετανάστευ`
3;η
και θα
στειρώσει
τους
“ελαττωματι	
54;ούς”,
εκπαιδεύον`
4;ας
το κοινό για
την
ευγονική
υγιεινή και
την πλατιά
εξάπλωση
των
ευγονικών
ιδεών”.
Το
τελευταίο
κύμα
βιολογικού
ντετερμινι`
3;μού
συνεχίζει
αυτή τη
μακρά
ιστορία,
αλλά έχει
μια κομβική
διαφορά με
το παρελθόν.
Είμαστε στη
εποχή της
γενομικής
(στμ.
αντικείμεν_
9;
της
γενετικής,
μοριακής
βιολογίας
και
πληροφορικ^
2;ς,
που
περιλαμβάν^
9;ι
την
αλληλούχησ_
1;
του
γονιδιώματ_
9;ς,
τη συλλογή
και
επεξεργασί^
5;
μεγάλων σετ
δεδομένων,
τη
βιοπληροφο`
1;ική)
– μια εποχή
στην οποία η
ραγδαία
πρόοδος στη
μοριακή
βιολογία
έκανε
δυνατή την
ακριβή
μέτρηση
γενετικών
διαφορών
μεταξύ των
ανθρώπων. Σε
συνδυασμό
με το
γεγονός ότι
ζούμε σε μια
νέα “Εποχή
του Χρυσού”
(στμ. 1870 ως τις
αρχές του 20ου
αιώνα στις
ΗΠΑ, εποχή
συνδεδεμέν_
1;
με τη
χρυσοθηρία
και τις
φοβερές
κοινωνικές
ανισότητες)
όπου μια
μικρή
παγκόσμια
ελίτ έχει
πρόσβαση σε
πρωτοφανή
μεγέθη
πλούτου και
εξουσίας
και
χρειάζεται
να
δικαιολογή`
3;ει
αυτά τα
προνόμια, οι
συνθήκες
είναι
ώριμες για
μια
επικίνδυνη
αναγέννηση
του
βιολογικού
ντετερμινι`
3;μού.
Σήμερα με
κόστος 5000
δολάρια
μπορούμε να
αλληλουχήσ_
9;υμε
ένα
ολόκληρο
γονιδίωμα,
να
αναγνωρίσο`
5;με
6
δισεκατομμa
3;ρια
βάσεις, εκ
των Αδενίνη,
Θυμίνη,
Γουανίνη,
Κυτοσίνη,
που
καθορίζουν
το DNA ενός
ατόμου.
Σύντομα θα
κοστίζει
λιγότερο –
πολύ
λιγότερο.
Ακούμε ότι
αυτό
συγκροτεί
μια
επανάσταση.
Με γνώση και
πρόσβαση σε
λεπτομερεί`
2;
γενετικές
πληροφορίε`
2;,
γιατροί και
γενετικοί
σύμβουλοι
θα μπορούν
σύντομα να
αναγνωρίζο`
5;ν
ασθένειες
για τις
οποίες
υπάρχει
προδιάθεση
και θα
μπορούν να
βοηθούν, να
προλαμβάνο`
5;ν
ή να
ελαχιστοπο_
3;ούν
τις
συνέπειες
μέσω
εξατομικευ_
6;ένων
θεραπειών.
Η
επιστημονι_
4;ή
γνώση που
προκύπτει
από αυτά τα
νέα
δεδομένα
είναι
ανεκτίμητη.
Ξεκινάμε να
κατανοούμε
πώς
εξελίσσοντ^
5;ι
οι ιοί, τις
γενετικές
μεταλλάξει`
2;
που οδηγούν
σε
καρκίνους
και τη
γενετική
βάση της
διαφοροποί_
1;σης
των
κυττάρων. Η
επανάσταση
της
αλληλούχησ_
1;ς
μας
επέτρεψε να
εξετάσουμε
τη μοριακή
βάση της
γενετικής
ρύθμισης
της
έκφρασης
των
γονιδίων
και να
αναγνωρίσο`
5;με
καταπληκτι_
4;ούς
νέους
παράγοντες,
όπως τα
μη-κωδικά RNA
και τις
αλλαγές στη
χρωματίνη.
Όλη μας η
αντίληψη
για τη
βιολογία
έχει
αναδιαμορφ`
9;θεί.
Ένα από τα
πιο
εκπληκτικά
συμπεράσμα`
4;α
των νέων
σπουδών
αλληλούχησ_
1;ς
είναι το
πόσο όμοιοι
είμαστε
στην
πραγματικό`
4;ητα
οι άνθρωποι –
διαφέρουμε
μεταξύ μας
μόνο στο 0.1%
του DNA μας.
Παρόλα αυτά
αυτό το 0.1%
δημιουργεί
τη μεγάλη
ποικιλομορ`
6;ία
που
βλέπουμε
μεταξύ των
ανθρώπων σε
γνωρίσματα
όπως το
χρώμα του
δέρματος, το
ύψος και η
προδιάθεση
για
ασθένειες.
Ένας πολύ
σημαντικός
στόχος της
σύγχρονης
γενετικής
είναι η
συσχέτιση
συγκεκριμέ_
7;ων
γενετικών
παραλλαγών
με
συγκεκριμέ_
7;α
γνωρίσματα
ή ασθένειες.
Για αυτό οι
επιστήμονε`
2;
αναπτύσσου_
7;
ισχυρά
στατιστικά
εργαλεία
για να
αναλύσουν
τον πλούτο
των
δεδομένων
που
παράγονται
από
πληθυσμούς
σε όλο τον
κόσμο.
Η συσχέτιση
μεταξύ των
γονιδίων
και
παρατηρήσι_
6;ων
γνωρισμάτω_
7;
είναι
αδιαμφισβή`
4;ητη.
Οι ψηλοί
γονείς
τείνουν να
έχουν ψηλά
παιδιά.
Μελαχρινοί
γονείς
έχουν
μελαχρινά
παιδιά. Το
ότι αυτά τα
γνωρίσματα
κληρονομού_
7;ται
έχει γίνει
καθαρό από
τότε που ο
Μέντελ
κωδικοποίη`
3;ε
τους
διάσημους
Νομούς της
Κληρονομικa
2;τητας,
συναγόμενο`
5;ς
από
στατιστικέ`
2;
παρατηρήσε_
3;ς
πάνω από 29000
μπιζελιών.
Στην
κλασσική
γενετική
του Μέντελ,
διαφορετικ^
0;
γονίδια που
κωδικοποιοa
3;ν
διαφορετικ^
0;
γνωρίσματα
περνάνε
ανεξάρτητα
από τους
γονείς
στους
απογόνους.
Συνεπώς,
υπάρχει μια
καθαρή
αντιστοίχη`
3;η
ανάμεσα στη
γενετική
πληροφορία,
το γενότυπο,
και τα
παρατηρήσι_
6;α
γνωρίσματα,
τον
φαινότυπο.
Ένα και μόνο
ένα γονίδιο
(τεχνικά μια
γενετική
περιοχή)
κωδικοποιε^
3;
ένα
μοναδικό
γνώρισμα
και δεν
επηρεάζετα_
3;
από άλλα
γνωρίσματα.
Επιπλέον,
περιβαλλον`
4;ικοί
παράγοντες
έχουν μικρή
επιρροή στα
πιο πολλά
γνωρίσματα
του νόμου
του Μέντελ.
Διάσημα
παραδείγμα`
4;α
μέσα σε αυτό
το πλαίσιο
αποτελούν η
μεσογειακή
αναιμία και
η κυστική
ίνωση,
αποτελέσμα`
4;α
συγκεκριμέ_
7;ων
μεταλλάξεω_
7;
σε
συγκεκριμέ_
7;ο
γονίδιο.
Την ίδια
στιγμή,
είναι πλέον
καθαρό ότι
αυτές οι
απλές
παραδοχές
της
Μεντελιανή`
2;
γενετικής
δεν είναι
εφαρμόσιμε`
2;
στα
περισσότερ^
5;
γνωρίσματα
και
ασθένειες.
Σχεδόν όλοι
οι
φαινότυποι,
από το ύψος
μέχρι το
χρώμα των
ματιών και
τον διαβήτη,
προκύπτουν
μέσα από
εξαιρετικά
πολύπλοκες
αλληλεπιδρ^
0;σεις
μεταξύ
πολλών
γονιδίων
και του
περιβάλλον`
4;ος.
Αντιθέτως
με τη
Μεντελιανή
γενετική,
όπου
κάποιος
μπορεί
εύκολα να
αναγνωρίσε_
3;
το γονίδιο
που
κωδικοποιε^
3;
ένα
συγκεκριμέ_
7;ο
γνώρισμα,
για τα
περισσότερ^
5;
γνωρίσματα
δεν υπάρχει
απλή
αντιστοίχη`
3;η
του
γενότυπου
με το
φαινότυπο.
Ο τεράστιος
όγκος των
διαθέσιμων
γενετικών
δεδομένων
έχει πείσει
τους
επιστήμονε`
2;
ότι μπορούν
να
υπερκεράσο`
5;ν
αυτή την
πρόκληση.
Για αυτό
αναπτύσσου_
7;
νέα
επιστημονι_
4;ά
και
στατιστικά
εργαλεία
ώστε να
αναλύσουν
και να
εξορύξουν
γενετική
πληροφορία
από τα
δεδομένα
της
αλληλούχησ_
1;ς
του
γονιδιώματ_
9;ς.
Ο στόχος
αυτό των
σπουδών
συσχέτισης
σε επίπεδο
γονιδιώματ_
9;ς
(genome-wide association studies – GWAS)
είναι να
προσφέρουν
το σχέδιο
για την
αποκωδικοπ_
9;ίηση
της
πληροφορία`
2;
που
βρίσκεται
στο DNA, και να
αναγνωρίσο`
5;ν
τη γενετική
βάση
πολύπλοκων
γνωρισμάτω_
7;
και
ασθενειών.
Αυτές οι
σπουδές
αποτελούν
πλέον τη
βάση της
σύγχρονης
γενετικής
πληθυσμών.
Αυτό
αντανακλάτ^
5;ι
στην
αστρονομικ^
2;
αύξηση στον
αριθμό των
δημοσιευμέ_
7;ων
GWAS την
τελευταία
δεκαετία,
από μονούς
αριθμούς το
2005 σε
περισσότερ^
9;ς
από 1300 σήμερα.
Υπάρχουν GWAS
για το ύψος,
το βάρος του
νεογνού, τη
φλεγμονώδη
κολίτιδα,
την
ανταπόκρισ_
1;
ασθενών σε
συγκεκριμέ_
7;α
φάρμακα ή
εμβόλια, τον
καρκίνο, το
διαβήτη, το
Πάρκινσον
και άλλα.
Στην
πραγματικό`
4;ητα
είναι τόσο
πολλά τα εν
λόγω
δεδομένα
που έχουν
αναπτυχθεί
πολλά
εξειδικευμ^
1;να
εργαλεία
λογισμικού
για την
απεικόνισή
τους και τη
βοήθεια των
επιστημόνω_
7;
που
προσπαθούν
να
κατανοήσου_
7;
τα
αποτελέσμα`
4;ά
τους.
Δεδομένης
της
αυξανόμενη`
2;
επικράτηση`
2;
των GWAS, είναι
χρήσιμο να
εξηγήσουμε
τη λογική
αυτών των
σπουδών. Οι
έννοιες της
διακύμανση`
2;
του
γενότυπου
και του
φαινοτύπου
παίζουν
κεντρικό
ρόλο. Η
διακύμανση
του
φαινοτύπου
ορίζεται ως
οι
διαφοροποι^
2;σεις
ενός
γνωρίσματο`
2;
σε έναν
πληθυσμό
(όπως η
κατανομή
στα ύψη των
Αμερικανών
ανδρών). Να
σημειώσουμ^
9;
εδώ πώς για
να ορίσουμε
την
διακύμανση
φαινοτύπων
πρέπει
πρώτα να
ορίσουμε
έναν
πληθυσμό.
Αυτή η εκ των
προτέρων
επιλογή
είναι
αναγκαία
για τη
δημιουργία
ενός
στατιστικοa
3;
μοντέλου. Η
επιλογή του
πληθυσμού
συχνά
αποτελεί
σημαντική
πηγή
θορύβου και
στατιστικώ_
7;
σφαλμάτων
όπου
υπόρρητες
κοινωνικές
παραδοχές
εισέρχοντα_
3;
στην
ανάλυση –
αυτό είναι
ιδιαίτερα
έντονο στις
σπουδές που
προσπαθούν
να
κατανοήσου_
7;
γενετικές
παραλλαγές
μεταξύ
διαφορετικa
4;ν
φυλετικών
ομάδων.
Αυτού το
τύπου οι
σπουδές
προσπαθούν
να
εξηγήσουν
τη
διακύμανση
φαινοτύπων
μέσω της
διακύμανση`
2;
του
γενότυπου
στον ίδιο
πληθυσμό.
Εδώ είναι
που η
σύγχρονη
γενομική
λάμπει. Εκεί
που στην
προ-γενομικ	
42;ς
εποχή
#Post#: 20233--------------------------------------------------
Re: Ο Παθολογικ
;ός Ψυχισμός &
#964;ου Κρατικο^
8;ίαιτου Παρα
By: Pinochet88 Date: January 9, 2016, 11:16 am
---------------------------------------------------------
Καλό είναι
που
αναδεικνύε_
3;ς
την
αντιδραστι_
4;ή
κενότητα
της άρνησης
του ΒΝ. Θα
μπορούσες
να το κάνεις
φυσικά
χωρίς να
παραθέτεις
τις
ανοησίες
των
κομμουνιστa
4;ν.
Ενδεικτικά,
αυτός ο
κομμουνιστ^
2;ς
ψευτοεπιστ^
2;μονας
Γκουλντ, ο
οποίος
εξυμνείται
στο
κομμουνιστ_
3;κό
αυτό άρθρο
της
κομμουνιστ_
3;κής
αυτής
ιστοσελίδα`
2;
baricat, έχει
πιαστεί στα
πράσα να
διαστρεβλώ_
7;ει
ο ίδιος τα
στοιχεία
της "έρευνάς"
του για να
βγάλει τις
κρανιακές
χωρητικότη`
4;ες
ίσες (το
οποίο
σημαίνει
ότι γνώριζε
ποια είναι η
αλήθεια και
διαστρέβλω`
3;ε
σκόπιμα τα
στοιχεία
για να είναι
συμβατά με
τις
ιδεολογικέ`
2;
αγκυλώσεις
του
κομμουνισμ_
9;ύ).
Η άρνηση του
ΒΝ είναι,
στην ουσία,
άρνηση της
Φύσης, την
οποία το
παράσιτο
χρησιμοποι^
9;ί
για να
προωθήσει
τις
κρατικιστι_
4;ές
του θεωρίες
και τον
παρασιτισμa
2;
του, που δεν
μπορούν
παρά να
φέρουν
αρνητικά
αποτελέσμα`
4;α
για την
εξέλιξη της
κοινωνίας
εν γένει.
Ο λόγος
λοιπόν της
άρνησης δεν
είναι
επιστημονι_
4;ός,
δεν
υπάρχουν
επιχειρήμα`
4;α
κατά του ΒΝ
(εκτός και αν
λάβουμε
υπόψη μας
τους
σαλτιμπαγκ_
3;σμούς
του Γκουλντ),
μόνο
προφάσεις.
Ένας
κομμουνιστ^
2;ς,
που
πιστεύει σε
ένα σωρό
απλουστευτ_
3;κές
θεωρίες και
υποστηρίζε_
3;
πως η Taylor Swift
είναι
αποκύημα
της ταξικής
πάλης
μεταξύ
προλεταριά`
4;ου
και
ιμπεριαλισ`
4;ών,
ή ένας
φασίστας,
που
υποστηρίζε_
3;
πως όλες οι
κυβερνήσει`
2;
ελέγχονται
απόλυτα από
"τους
εβραίους",
μιλάει για
απλουστεύσ^
9;ις
σε ζητήματα
τα οποία
ελάχιστα
κατανοεί...
Επίσης
κανείς δεν
είπε ότι η
ευφυία και
το ύψος
οφείλονται
σε ένα
γονίδιο.
Συγκεκριμέ_
7;α
γονίδιο για
το ύψος έχει
βρεθεί, το
οποίο
παίζει
καθοριστικa
2;
ρόλο στο
ύψος του
ανθρώπου,
ενώ η ευφυία
αποδίδεται
σε πάρα
πολλά
γονίδια με
αρκετά
συμψηφιστι_
4;ή
προσφορά
όλα τους σε
αυτήν.
Επομένως
αυτά τα "ένα
γονίδιο"
είναι
παραμύθια
και το μόνο
που δείχνει
είναι ότι ο
αντιδραστι_
4;ός
κρατικιστή`
2;
διαβάζει
δημοσιογρα`
6;ία
επιπέδου
κομμωτηρίο`
5;.
Από την άλλη,
τα
υποσιτισμέ_
7;α
αραπάκια
είναι
ψηλότερα
από τα
καλοταϊσμέ_
7;α
Λευκά
παιδιά και
τα
ανατολικοσ_
3;ατάκια.
Αυτό το
πράγμα δεν
μπορεί να το
εξηγήσει
καμία
κρατικιστι_
4;ή
θεωρία. Αυτό
είναι
χειροπιαστ^
2;
απόδειξη
ότι οι
θεωρίες
περί
κοινωνικών
συνθηκών
δεν
περιγράφου_
7;
την
κοινωνική
πραγματικό`
4;ητα
(το ύψος ενός
ατόμου
αποτελεί
κοινωνική
παράμετρος)
η οποία
κρίνεται
στη βάση των
γονιδίων.
Τώρα αν
εξακολουθοa
3;ν
οι
κρατικιστέ`
2;
να
χρησιμοποι_
9;ύν
τις ίδιες
εικοτολογι_
4;ές
θεωρίες για
να
προβλέψουν
πιο σύνθετα
φαινόμενα -
τα οποία
αναγκάζοντ^
5;ι-συμβιβάζο&
#957;ται
να τα
ποσοτικοπο_
3;ήσουν
και να τα
περάσουν
από τη
βάσανο της
στατιστική`
2;
ανάλυσης
για να
δείξουν
επιστημονι_
4;οί
- ας
συνεχίσουν
να
διαψεύδοντ^
5;ι
ξανά και
ξανά και να
επιβεβαιών_
9;υν
ότι μόνη
σταθερά
στην
επιστημονι_
4;ή
ανάλυση των
κοινωνικών
φαινομένων
είναι το DNA.
#Post#: 20236--------------------------------------------------
Re: Ο Παθολογικ
;ός Ψυχισμός &
#964;ου Κρατικο^
8;ίαιτου Παρα
By: mistermax Date: January 9, 2016, 1:32 pm
---------------------------------------------------------
H θεωρια του
βιολογικου
ντετερμινι`
3;μου
εινια μια
θεωρια που
προωθει η
εξουσια,
μεσω των
εργαλείων
της ( κρατος )
για να
δικαιολογη`
3;ει
τις
ανισότητες
που
υπάρχουν
στην
κοινωνια
και παραγει
η εξουσια
(και τα
εργαλεια
της οπως το
κρατος και ο
καπιταλισμ_
9;ς).
Λενε λοιπον
πως ο φτωχος
ειναι
φτωχος
επειδη εχει
χαζογονίδι^
5;,
οχι επειδη
με την βια
ορισμενοι
ειναι σε
θεση ισχυως
και αλλοι
καταδικασμ^
1;νοι
στην αφανια..
Βλέπω εδω ο
πονηρουλης
το άλλαξε
λιγάκι και
λεει στο
τελος
[quote author=Pinochet88 link=topic=2230.msg20230#msg20230
date=1452348240]
[font=times new roman]
Καθίσταται
κατανοητό
πως, υπό ίσες
εξωτερικές
συνθήκες, η
θέση ενός
ατόμου μέσα
στην
κοινωνία
καθορίζετα_
3;
αποκλειστι_
4;ά
από τα
γονίδιά του.
Επομένως η
άρση της
άγνοιας
στην οποία
ανάγονται,
άφευκτα, οι
εξωτερικές
κοινωνικές
συνθήκες,
δεν μπορεί
παρά να
οδηγεί στον
μονόδρομο
του ΒΝ.
Όποιος δεν
ασπάζεται
τον ΒΝ,
βρίσκεται
σε πλάνη.
[/font]
[/quote]
Οποταν
αντιλαμβανa
2;μαστε
πως ολα αυτα
που λεει
ανηκουν
στην σφαίρα
της θεωρίας.
Δεν υπαρχει
πειραμα που
να το
αποδεικνυε_
3;,
οποταν
εγειρεται
το ερωτημα
γιατι ειναι
τοσο
καταφατικό`
2;.
Μια πιθανη
απαντηση
ειναι πως
ειναι
γκεμπελισκ_
9;ς
της κακιας
ωρας.
Αλλά και σε
αυτους
απαντάμε:
ελατε μαζι
μας, με τους
κανονικους
αναρχικους,
στους
δρομους της
φωτιας και
της
παρανομίας,
να
καταργήσου_
6;ε
το κρατος
και καθε τι
θεσμικό
προνόμοι
και να δουμε
τοτε ποσα
αξίζει ο
καθένας.
#Post#: 20237--------------------------------------------------
Re: Ο Παθολογικ
;ός Ψυχισμός &
#964;ου Κρατικο^
8;ίαιτου Παρα
By: Pinochet88 Date: January 10, 2016, 2:04 am
---------------------------------------------------------
Σε καμία
περίπτωση
δεν
υποστηρίζε_
3;
ότι ο ΒΝ ότι ο
φτωχός
είναι
φτωχός
επειδή
είναι χαζός.
Μπορεί ο
φτωχός να
είναι
φτωχός
γιατί
κάποιοι
μπαχαλάκηδ^
9;ς
κρατικιστέ`
2;
ψευτοαναρχ_
3;κοί
του έκαψαν
το μαγαζί
για να
διαδηλώσου_
7;
υπέρ των
υπαλλήλων
και των
μονοπωλίων
του Κράτους.
Αλλά το να
αποδίδοντα_
3;
οι
ανισότητες
που
υπάρχουν σε
μια
κοινωνία
στην
εξουσία ή
στη βία
είναι απλά
μια
χαζομάρα
(σίγουρα
μόνο ένας
χαζός
άνθρωπος
μπορεί να το
πει αυτό).
Γιατί οι
ανισότητες
οι οποίες
έχουν
προκύψει
στην
κοινωνία
δεν
προέκυψαν
από
ανισότητες,
αλλά από
ανθρώπους
με πλήρες
γενετικό
υλικό το
οποίο, ceteris paribus,
υπό ίσες
κοινωνικές
συνθήκες,
καθορίζει
απόλυτα τη
συμπεριφορ^
0;
τους. Για
παράδειγμα
λες ότι
υπάρχουν
ανισότητες
στην
κοινωνία
επειδή
υπάρχει
εξουσία.
Όντως οι
"αναρχο"κομμ&#
959;υνιστές
των
εξαρχείων
ασκούν
επιθετική
βία και
προπαγάνδα
στους
φορολογούμ^
9;νους
για να
υπερασπίζο_
7;ται
τη
φορολογία,
τη μοναδική
πηγή εσόδων
του επονίτη
ολιγάρχη
Μπόμπολα.
Από που όμως
προέκυψε η
βία, ο θεσμός
του Κράτους,
η επιβολή
της
φορολογίας
και των
μονοπωλίων;
Πριν την
ύπαρξη της
εξουσίας, τι
υπήρχε;
Προφανώς
δεν υπήρχε
εξουσία. Η
εξουσία
λοιπόν, το
Κράτος, και
όλες τους οι
συνέπειες, η
διαφθορά, η
κοινωνική
διάλυση, η
οικονομική
δυσπραγία, η
ταλαιπωρία
των πολιτών,
η
πολιτισμικ^
2;
καθυστέρησ_
1;,
κ.ο.κ.
γεννήθηκε
από
ανθρώπους
που δρούσαν
σε ένα
περιβάλλον
στο οποίο
δεν υπήρχε
εξουσία. Άρα
τι γέννησε
την εξουσία;
Ο τρόπος με
τον οποίο
συμπεριφέρ_
2;ηκαν
οι άνθρωποι.
Αφού δεν
υπήρχε
εξουσία, τι
ήταν εκείνο
το οποίο
έκανε τους
ανθρώπους
να
συμπεριφερ_
2;ούν
με τον τρόπο
που
συμπεριφέρ_
2;ηκαν
και
εξακολουθοa
3;ν
να
συμπεριφέρ_
9;νται;
Τα γονίδια.
Τα γονίδια
των
ανθρώπων
τους
οδήγησαν να
συμπεριφερ_
2;ούν
με βία στους
συνανθρώπο`
5;ς
τους, δηλαδή
να
δημιουργήσ_
9;υν
το
Κράτος=Εξου	
63;ία,
και τα
γονίδια
έκαναν τους
ανθρώπους
να
επιλέξουν
ελεύθερα να
παρασιτούν
(το οποίο με
τη σειρά του
οδήγησε στη
δημιουργία
των
παρασίτων,
στο μίσος, τη
μισάνθρωπη
διαστρέβλω`
3;η
και την
αλλοτρίωση,
όπως
περιγράφω
παραπάνω),
αντί να
παράξουν. Ο
παρασιτισμa
2;ς
όπως
εμφανίζετα_
3;
στην
κοινωνία, το
όνειρο κάθε
Έλληνα να
μπει στο
δημόσιο και
να
ψωμίζεται
εις βάρος
του άλλου
Έλληνα, η
τεμπελιά
του, η
απέχθειά
του για
εργασία και
σκέψη, είναι
συμπεριφορ^
1;ς
οι οποίες
οφείλονται
στα γονίδια
και το
ελλαδικό
Κράτος
είναι
αποτέλεσμα
αυτών των
γονιδίων.
Μόλις
εξαφανιστοa
3;ν
αυτά τα
γονίδια, θα
εξαφανιστε^
3;
οριστικά
και το
Κράτος.
Για
παράδειγμα
οι
ουρακοτάγκ_
9;ι
δεν μπορούν
να έχουν
Κράτος.
Έχουν κάτι
ακόμα πιο
πρωτόγονο,
που
προσιδιάζε_
3;
με αυτό που
έχουν στο
μυαλό τους
ως "αναρχία"
οι
κομμουνιστ^
1;ς
των
εξαρχείων.
Αυτό δεν
οφείλεται
στις
απόψεις που
τυγχάνει να
έχουν και αν
π.χ. αλλάξουν
αυτές οι
απόψεις, θα
αποκτήσουν
οι
ουρακοτάγκ_
9;ι
Κράτος. Ο
κρατικισμό`
2;
υπάρχει
επειδή
ακόμα
ανάμεσά μας
υπάρχουν
γονίδια τα
οποία δεν
είναι
συμβατά με
τον
παραγωγικό
βία, αλλά με
τον
παρασιτικό
βιο. Όσοι
έχουν
ορμέμφυτη
ροπή προς
τον
κρατικισμό,
είναι
φορείς
αυτών των
παραγωγικά
κατώτερων
γονιδίων.
*****************************************************