DIR Return Create A Forum - Home
---------------------------------------------------------
WebWar
HTML https://webwar.createaforum.com
---------------------------------------------------------
*****************************************************
DIR Return to: Αναρχισμ	...
*****************************************************
#Post#: 19099--------------------------------------------------
1900-1923:
Αναρχισμός
στη Σιβηρία -
Μια
Σιβηριανή
Μαχνοβτ	
DIR By: mistermax
Date: December 7, 2015, 3:07 am
---------------------------------------------------------
1900-1923:
Αναρχισμός
στη Σιβηρία -
Μια
Σιβηριανή
Μαχνοβτσίνα;
Του Nick Heath*
Μια ιστορία
του
αναρχισμού
στη Σιβηρία,
μέχρι την
εξάλειψή
του από την
μπολσεβίκικη
αντεπανάσταση.
Είχε πολλές
ομοιότητες
με το
Μαχνοβίτικο
κίνημα.
Πανεπιστημιακοί
όπως ο Paul Avrich,
μαζί με
αγωνιστές
όπως οι
Βολίν, Gorelik και
Αρσίνωφ, μας
έχουν δώσει
μόνο μια
άποψη του
αναρχισμού
στη Σιβηρία.
Ο
σημαντικός
ρόλος του
αναρχισμού
έχει
παραμείνει
και
εξακολουθεί
να
παραμένει
κρυμμένος
και
άγνωστος.
Τώρα το έργο
του Anatoli Shtirbul έχει
φέρει στο
προσκήνιο
αυτή την
περιοχή και
την
αναρχική
της ιστορία.
Το έργο του
“Το αναρχικό
κίνημα στη
Σιβηρία
κατά το
πρώτο
τέταρτο του
20ού αιώνα:
Αντι-κρατική
εξέγερση
και
μη-κρατικιστική
αυτο-οργάνωση
των εργατών”
έχει
κυκλοφορήσει
από το
Πανεπιστήμιο
Omsk το 1996, αλλά
ακόμη δεν
έχει
εμφανιστεί
σε
οποιοδήποτε
μετάφραση
σε κάποια
χώρα της
Δυτικής
Ευρώπης.
Είναι ένα
δίτομο έργο
του
περιλαμβάνει
πολλά
έγγραφα από
τα Αρχεία
τόσο της
Τσεκά (της
μυστικής
αστυνομίας
των
μπολσεβίκων
και κύριου
βραχίονα
των
επιχειρήσεων
καταστολής)
όσο και του
Κομμουνιστικού
Κόμματος,
καθώς και
μαρτυρίες
αυτοπτών
μαρτύρων
και
διαφορετικές
πηγές.
Ο Shtirbul σίγουρα
δεν είναι
αναρχικός,
πόσο μάλλον
θετικά
διακείμενος
ως προς τον
αναρχισμό,
αλλά
αποδεικνύει
προσεκτικά
την επιρροή
του
αναρχισμού
τόσο στους
επαναστάτες
της εποχής
όσο και στον
γενικότερο
πληθυσμό
της
Σιβηρίας. Ο
Shtirbul συνδέει
την
αναρχική
παράδοση με
τις λαϊκές
παραδόσεις
στη Σιβηρία.
Παραθέτει
την τάση
προς μια
αντι-φεουδαρχική
αυτονομία
των ομάδων
των Κοζάκων,
τους
ισχυρούς
δεσμούς
αλληλεγγύης
μεταξύ των
αγροτών και
των
αντάρτικων
ομάδων, τον
αντι-κρατισμό
των
διαφωνούντων
με τη Ρωσική
Ορθόδοξη
Εκκλησία
ομάδων, την
επιρροή του
Προτεσταντισμού
στην
περιοχή
κατά τον 19ο
αιώνα και
την ύπαρξη
πρακτικών
συνεργασίας
μεταξύ
αγροτών και
εργατών. Ο
Μπακούνιν
συχνά
γελοιοποιείται,
μεταξύ
άλλων από
τους
μαρξιστές,
για την
υποστήριξή
του στις
λησταντάρτικες
ομάδες στο
εσωτερικό
της Ρωσικής
Αυτοκρατορίας.
Το έργο αυτό
δίνει
κάποια
πίστη και
αναγνώριση
της
κοινωνικής
σημασίας
της
ληστείας
και των
ριζοσπαστικών
δυνατοτήτων
της. Στην
πραγματικότητα,
ο Shtirbul,
στηριζόμενος
στο έργο του
Lojdikov, πιστεύει
ότι ο
Μπακούνιν
εμβάθυνε
τις
ελευθεριακές
πεποιθήσεις
του ενόσω
ήταν
εξόριστος
στη Σιβηρία.
Παρόμοια
ήταν
σίγουρα και
η περίπτωση
του
Κροπότκιν, ο
οποίος
παραδέχεται
μια τέτοια
επίδραση
στα
απομνημονεύματά
του.
Εξορία
Οι πρώτες
ειδικές
αναρχικές
ομάδες στην
Σιβηρία
εμφανίστηκαν
το 1902, αν και η
κοινωνική
εμφάνιση
των οποίων
χρονολογείται
από την
πρώτη
Ρωσική
Επανάσταση
του 1905-1906. Μια
πάρα πολύ
μικρή
μειοψηφία,
οι
αναρχικοί
επικεντρώθηκαν
στην
προφορική ή
γραπτή
προπαγάνδα.
Οι
αποτυχίες
των
ρεφορμιστικών
κομμάτων
και η
καταστολή
που
ακολούθησε
την
Επανάσταση,
συνέπεσε με
την
επιδείνωση
της
οικονομικής
κατάστασης
και την
πτώση του
βιοτικού
επιπέδου.
Αυτό ώθησε
ένα τμήμα
των
πολιτικά
ενεργών
εργαζομένων
προς τις
αναρχικές
θέσεις. Η
αναρχική
ομάδα της
πόλης Τομσκ,
που συνήλθε
το 1907,
αποφάσισε
να διαδώσει
την
προπαγάνδα
της μέσω του
προφορικού
και γραπτού
λόγου και να
εργαστεί
στις
ένοπλες
δυνάμεις
ώστε να
προετοιμαστεί
μια
εξέγερση.
Επιδόθηκε
όμως και στη
νόμιμη
δραστηριότητα,
μέσω της
συγκρότησης
συνεταιρισμών,
συνδικάτων
και ταμείων
αλληλεγγύης,
ενώ
προσέβλεπε
και στην
απαλλοτρίωση
κρατικών
τραπεζών,
ιδιωτών και
πλουσίων
ατόμων,
ασκώντας
τρομοκρατία
σε βάρος
ορισμένων
από αυτούς.
Σε
συνεργασία
με τους
Σοσιαλδημοκράτες,
τους
Σοσιαλεπαναστάτες
και
διάφορους
επαναστάτες
μη
ενταγμένους
κομματικά,
έγιναν
διάφορες
ένοπλες
ενέργειες
που
οδήγησαν σε
μια
αποτυχημένη
εξέγερση το
1907 στο Omsk, και
μία το 1911 στην
Tchita, με την
λιποταξία
του 30% των
στρατιωτών
του τοπικού
συντάγματος.
Οι
απαλλοτριώσεις
και οι
πράξεις
τρομοκρατίας
ήταν εξίσου
αρκετές.
Το 1914 συνήλθε
μια
διάσκεψη
των
αναρχικών
κομμουνιστών
σε ένα χωριό
στην
επαρχία
Ιρκούτσκ.
Συμμετείχαν
30 άτομα και
δημιούργησε
μια διπλή
γραμμή,
αναρχική
προπαγάνδα
και
τρομοκρατία
εναντίον
των
εκπροσώπων
της
εξουσίας.
Ταυτόχρονα,
αναπτύχθηκε
εκεί και ο
διαχωρισμός
του
αναρχικού
κινήματος
σε τρία
ρεύματα, τον
αναρχικό
κομμουνισμό,
τον
αναρχοσυνδικαλισμό
και τον
αναρχικό
ατομικισμό.
Ο Shtirbul
υπολογίζει
σε 100 τους
ντόπιους
αναρχικούς
σε σύγκριση
με 3.000
σοσιαλδημοκράτες
και 1.000
σοσιαλεπαναστάτες
για την
περίοδο 1906-1907. Ο
ίδιος
εκτιμά ότι
το 1917 δρούσαν 46
αναρχικές
ομάδες και
λέσχες με 800
αγωνιστές.
Η Ρωσική
Επανάσταση
του 1917 απέβη
γρήγορα
προς όφελος
των
μπολσεβίκων,
που
απέκτησαν
γρήγορα τον
έλεγχο του
συνολικού
κυβερνητικού
μηχανισμού.
Απασχολημένες
με την
αντίσταση
στην
αντεπανάσταση
των Λευκών,
οι άλλες
επαναστατικές
ομάδες
προσπάθησαν,
ωστόσο, να
δημιουργήσουν
λαϊκούς
οργανισμούς,
σε αντίθεση
με τους
μπολσεβίκους.
Κατά τη
διάρκεια
αυτής της
διαδικασίας,
οι
αναρχικοί
χωρίστηκαν
σε
φιλοσοβιετικούς
και
αντισοβιετικούς.
Στη Σιβηρία,
οι
αναρχικοί
άρχισαν μια
εποικοδομητική
δραστηριότητα,
κυρίως
οργανώνοντας
μεταξύ των
μεταλλωρύχων
της
περιοχής Keremovo.
Αυτό συνέβη
παρά τα
εσωτερικά
προβλήματα
που
συνδέονταν
με την
παρουσία
των
"εγκληματικών
στοιχείων"
στις τάξεις
των
αναρχικών.
Τον
Σεπτέμβριο
και τον
Οκτώβριο, οι
εργαζόμενοι
κατέλαβαν
τα
εργοστάσια
και τα
εργαστήρια.
Ο Shtirbul
αναφέρεται
σε έναν
“αυθόρμητο
αναρχισμό"
χωρίς
προφανή
σχέση με τις
αναρχικές
οργανώσεις.
Αυτό εξηγεί
το άγχος του
Λένιν για το
ότι η
κατάσταση
δεν ήταν
στον έλεγχο
των
μπολσεβίκων.
Στο
Ιρκούτσκ,
που ήταν υπό
τον έλεγχο
του
αντιδραστικού
στρατηγού
Κορνίλοφ,
έγινε μια
αποτυχημένη
εξέγερση
της φρουράς
τον
Σεπτέμβριο
του 1917, αλλά
υπήρχε
εξίσου
αναρχική
προπαγάνδα
μέσα στις
φρουρές στο
Τομσκ, το
Κρασνογιάρσκ,
το
Τσερέμκοβο,
το
Σεμιπαλατίνσκ
και την Tchita και
μεταξύ του
Στόλου στη
λίμνη
Βαϊκάλη. Αν
και η
δραστηριότητα
των
σοσιαλεπαναστατών
και των
μενσεβίκων
μειώθηκε
γρήγορα,
αυτή των
μπολσεβίκων
και των
αναρχικών
εντάθηκε. Οι
αναρχικοί
είχαν
έντονη
δράση και
πρόσβαση
στις
περιοχές
Τομσκ,
Κρασνογιάρσκ,
Ιρκούτσκ
και γύρω από
τη λίμνη
Βαϊκάλη.
Αυτές οι
τέσσερις
περιοχές
κάλυπταν
σχεδόν
τρεισήμισι
εκατομμύρια
τετραγωνικά
χιλιόμετρα,
το 12,7% της
έκτασης της
Σιβηρίας.
Σοβιετικοί
Αναρχικά
βιβλία -των
Κροπότκιν,
Ρεκλύ, και
Μαλατέστα-
άρχισαν να
κυκλοφορούν
από τις
Εκδόσεις Novomirski,
ενώ
εμφανίστηκαν
και
εφημερίδες
όπως οι “Sibirskiy Anarkhist”
(“Η Αναρχική
Σιβηρία”) στο
Κρασνογιάρσκ
και “Buntovnik”
(“Επαναστάτης”)
στο Τομσκ.
Ταυτόχρονα,
άρχισαν να
σημειωνονται
εντάσεις
μεταξύ των
αναρχικών
και των
Μπολσεβίκων.
Κατά τη
διάρκεια
του χειμώνα
του 1917-1918 οι
αναρχοσυνδικαλιστές
του
Κρασνογιάρσκ
δήλωσαν
αντίθετοι
με την
"κατάληψη
της
εξουσίας
στα Σοβιέτ”
και
επιβεβαίωσαν
ότι είναι
έτοιμοι να
αγωνιστούν
ενάντια στα
κόμματα που
δεν αφήνουν
χώρο στους
“προλετάριους
επαναστάτες".
Την άνοιξη
του 1918, οι
αναρχικοί
του Τομσκ
υπεράσπισαν
μια
οργάνωση
Σοβιέτ που
εξέφραζε
πραγματικά
το
ενδιαφέρον
των
εργαζομένων.
Κατά τη
διάρκεια
του 1918
μπορούσε να
εντοπιστεί
μια
σημαντική
αναρχική
παρουσία σε
διάφορα
συνέδρια
των Σοβιέτ: 7
σύνεδροι
από σύνολο 104
από τη
Δυτική
Σιβηρία, στο
Ιρκούτσκ
τον
Ιανουάριο.
Πέρα από τα
στοιχεία
αυτά,
ορισμένα
στοιχεία
δείχνουν
μια
αναρχική
επιρροή σε
αυτές τις
δομές. Στο
Παν-Σιβηρικό
Συνέδριο
των Σοβιέτ,
που
πραγματοποιήθηκε
το
Φεβρουάριο
στο
Ιρκούτσκ,
υπήρξαν 8
αναρχικοί
εκπρόσωποι
σε σύνολο 202.
Το Συνέδριο
εξέλεξε
στην
επιτροπή
του 25
μπολσεβίκους,
11
σοσιαλεπαναστάτες,
4
μαξιμαλιστές,
4 αναρχικούς
και 2
Διεθνιστές
Σοσιαλδημοκράτες
(δηλαδή,
μόλις πάνω
από το 45% των
μελών ήταν
μπολσεβίκοι).
Ο Shtirbul
αναγνωρίζει
την
αυξανόμενη
επιρροή των
αναρχικών
μεταξύ των
εργαζομένων
των
σιδηροδρόμων
και των
αγροτών,
ενισχυμένων
από
στρατιώτες
αναρχικής
ιδεολογίας
που είχαν
σταλεί στη
Σιβηρία.
Είναι
ενδιαφέρον,
ότι έρχεται
στα ίδια
συμπεράσματα
όπως οι
Μαχνό και
Αρσίνοφ - ότι
δηλαδή ήταν
η έλλειψη
συντονισμού
και η
απουσία
τακτικής
ενότητας
που
εμπόδισε
την
ανάπτυξη
του
αναρχισμού
σε σύγκριση
με εκείνη
των
μπολσεβίκων
στο επίπεδο
της
Σιβηρίας
και της
Ρωσίας.
Οι
μπολσεβίκοι
κινήθηκαν
εναντίον
των
αναρχικών
την άνοιξη
του 1918,
χρησιμοποιώντας
την Τσεκά,
εκδηλώνοντας
επίθεση
εναντίον
τους και
φυλακίζοντάς
τους. Αλλά ο
αφοπλισμός
των
αναρχικών
μονάδων στη
Σιβηρία από
τους
μπολσεβίκους
εμποδίστηκε
από την
επίθεση από
τους
Λευκούς με
επικεφαλής
τον Κολτσάκ,
τον Μάρτιο
του 1918. Οι εν
λόγω
μονάδες,
καθώς και
άλλες
μονάδες που
ήταν
οργανωμένες
από τους
αριστερούς
σοσιαλεπαναστάτες,
αγωνίστηκαν
πολύ
αποτελεσματικά
και δεν
επέτρεψαν
στους
Μπολσεβίκους
να τους
καταστρέψουν.
Ήταν στην
πρώτη θέση
της
υπόγειας
αντίστασης,
όταν οι
Λευκοί
κατέλαβαν
τη Σιβηρία.
Το
φθινόπωρο
του 1918
αναρχικές
ομάδες
ανταρτών
αγροτών
εμφανίστηκαν
στις
περιοχές
που ήδη
αναφέρθηκαν.
Ο Novoselov ήταν
διοικητής
μιας ομάδας
δεκάδων
μαχητών που
τραγουδούσαν
την “Πορεία
των
Αναρχικών”
και έχοντας
κόκκινες
και μαύρες
σημαίες που
έφεραν το
σύνθημα «Η
Αναρχία
είναι η
Μητέρα της
Τάξης» (μια
φράση του
Ρεκλύ που
χρησιμοποιήθηκε
επίσης και
στις
Μαχνοβίτικες
σημαίες).
Άλλα
αναρχικά
αποσπάσματα
εξέλεξαν
τους
διοικητές
τους.
Ο Shtirbul θεωρεί
ότι ένας
σημαντικός
αριθμός
περίπου 140.000
επαναστατών
μαχητών στη
Σιβηρία
ήταν υπό
αναρχική
επιρροή.
Όπως και τα
Μαχνοβίτικα
αποσπάσματα
που
συνέβαλαν
αποφασιστικά
στην ήττα
του Λευκού
στρατηγού
Ντενίκιν,
στην
Ουκρανία, οι
αναρχικοί
αντάρτες
της
Σιβηρίας (Novoselov
και Rogov)
συνέβαλαν
στην
απόκρουση
του Κολτσάκ.
Από αυστηρά
στρατιωτική
άποψη, η
υποστήριξη
των
αναρχικών
στον αγώνα
εναντίον
των Λευκών
ήταν
απαραίτητη.
Αυτό εξηγεί
γιατί, παρά
τις εντολές
από τη Μόσχα,
υπήρξαν
σοβαρά
προβλήματα
με τη
συντριβή
του
αναρχισμού
της
Σιβηρίας,
καθώς οι
ντόπιοι
Μπολσεβίκοι
θεωρούσαν
ότι οι
αναρχικοί
ήταν
ειλικρινείς
επαναστάτες.
Υποψίες
Το
Κομμουνιστικό
Κόμμα είχε
προβλήματα
στη Σιβηρία
με την
επιβολή από
τη Μόσχα
ηγετών που
δεν
προέρχονταν
από την
περιοχή
καθώς και
τον
διορισμό
πρώην
Τσαρικών
αξιωματικών
ως ηγετών
του
Κόκκινου
Στρατού.
Αυτές οι
συνθήκες
επιβεβαίωσαν
τις
αναρχικές
υποψίες για
τους
μπολσεβίκους
και τις
προτάσεις
τους ότι η
επανάσταση
πρέπει να
ελέγχεται
από τις
ίδιες τις
μάζες. Στην
Τέταρτη
Στρατιά
Παρτιζάνων
Αγροτών
επικεφαλής
της οποίας
ήταν Marmontov, ένας
από τους
διοικητές, ο
MV Kozyr, πρότεινε
τα Σοβιέτ να
οργανωθούν
χωρίς τους
μπολσεβίκους.
Τότε η
ηγεσία του
Κομμουνιστικού
Κόμματος
τον
αντικατέστησε
με έναν
μπολσεβίκο.
Αμέσως
συγκαλέστηκε
μια μαζική
συνέλευση
της φρουράς
που ψήφισε
το ακόλουθο
ψήφισμα: «Οι
επαναστατικές
επιτροπές
του στρατού
εκλέγονται
από εμάς και
δεν έχουν
καμία
εξουσία ...
κανείς δεν
μπορεί να
απορρίψει
τους
αντιπροσώπους
μας και την
αντικατάστασή
τους με
ανθρώπους
που δεν
ξέρουμε …”. Ο
ίδιος ο Kozyr
είπε ότι «Ας
ονομάσουμε
τον
καλύτερο
μεταξύ μας
και ας
επιλέξουμε
εκείνους
που αξίζουν
την
εμπιστοσύνη
μας και που
κατανοούν
τις ανάγκες
μας”. Μια
κυβερνητική
έκθεση τον
Ιανουάριο
του 1920, για την
περιοχή
Αλτάι
σημείωνε
ότι οι
αγρότες
περίμεναν
την
ανάπτυξη
του
περιφερειακού
ελέγχου.
Όταν αυτή η
άποψη
συγκρούστηκε
με τις
συγκεντρωτικές
τάσεις των
μπολσεβίκων,
προέκυψε
μια
αυξανόμενη
αντιπάθεια.
Η αντίσταση
στην
ενσωμάτωση
των
κομματικών
μονάδων
οργανώθηκε
γύρω από τις
μονάδες που
διοικούνταν
από τους
αναρχικούς
Novoselov, Rogov, Lubkov και Plotnikov,
στις
περιοχές
Αλτάι, Τομσκ
και
Σεμιπαλατίνσκ.
Οι
αναρχικοί
καθοδήγησαν
μια
εκστρατεία
για τη
δημιουργία
αυτο-οργανωμένων
αγροτικών
κολλεκτίβων
και την
απελευθέρωση
των Rogov, κάτι
που πέτυχαν
τον Απρίλιο
του 1920. Την 1η
Μαΐου του
ίδιου
χρόνου,
έγινε μια
τεράστια
αναρχική
συνάντηση
στο χωριό Julanikh, 120
χιλιόμετρα
βορειοανατολικά
της Barnoul, όπου
ομιλητές
απέτισαν
φόρο τιμής
στα θύματα
της
τρομοκρατίας
των Λευκών.
Χίλιοι
αντάρτες
και αρκετές
χιλιάδες
αγρότες
συμμετείχαν,
που έφεραν
κόκκινες
και μαύρες
σημαίες. Δύο
ημέρες
αργότερα,
ξέσπασε μια
εξέγερση
στην οποία
συμμετείχαν
χίλιοι
άνθρωποι.
Ο Novoselov, ο οποίος
διοικούσε
μια μονάδα
εκατό
αναρχικών
αγωνιστών
που
επιχειρούσε
σε μια
έκταση
χιλίων
περίπου
χιλιομέτρων
στις
περιοχές
Αλτάι και
Κουζμπάς,
από τον
Δεκέμβριο 1918
έως τον
Δεκέμβριο 1919,
πρότεινε τη
δημιουργία
μιας
Αναρχικής
Ομοσπονδίας
του Αλτάι (AFA), η
οποία
υποστηρίχθηκε
από τον Rogov και
άλλους επτά
διοικητές.
Το
στρατιωτικό
απόσπασμα
μεγάλωσε σε
χίλια άτομα
καθώς έτυχε
της
υποστήριξης
χιλιάδων
αγροτών από
την περιοχή
Pritchensk. Αυτή η
εξέγερση
εντάθηκε
χάρη στις
δραστηριότητες
της AFA στον
Κόκκινο
Στρατό, την
πολιτοφυλακή
και την
Τσεκά
(δείχνοντας
και το
επίπεδο της
δυσαρέσκειας
κατά των
μπολσεβίκων).
Αναρχικοί
αντάρτες
κατέλαβαν
την περιοχή
βορειοανατολικά
του Barnaul και των
περιφερειών
Biiski, Kuznetskov και Novonikolaev.
Παρά τις
διαταγές
από το
κέντρο της
Μόσχας, οι
τοπικές
Αρχές των
μπολσεβίκων
δεν άνοιξαν
πυρ κατά των
αναρχικών
και των
εξεγερμένων,
ίσως επειδή
φοβούνταν
ότι η
δυσαρέσκεια
θα
εξαπλωθεί
και σε άλλες
μονάδες του
στρατού.
Μόλις ο
Κόκκινος
Στρατός
άρχισε να
επιτίθεται,
οι μονάδες
του Rogov
χωρίστηκαν
σε μικρές
μονάδες που
διασκορπίστηκαν
σε όλη την
τάιγκα.
Τον Ιούνιο
του 1920 ο Rogov
συνελήφθη
και
αυτοκτόνησε
(;) Ο Novoselov
συνέχισε
τον αγώνα
μέχρι τον
Σεπτέμβριο
του 1920 πριν
κρυφτεί με
τους
αντάρτες
του.
Ταυτόχρονα,
ο Lubkov
πυροδότησε
μια νέα
εξέγερση
στην
περιοχή
Τομσκ,
συγκεντρώνοντας
από 2.500 έως 3.000
μαχητές.
Νικημένος, ο
Lubkov
προσπάθησε
να
διαπραγματευτεί
μια ανα&
#Post#: 19101--------------------------------------------------
Re: 1900-1923:
Αναρχισμός
στη Σιβηρία -
Μια
Σιβηριανή
Μαχνοβτ
DIR By: Long Knives 88
Date: December 7, 2015, 6:17 am
---------------------------------------------------------
Με το μικρό
και μη
συγκεντρωτικό
κράτος του
Τσάρου, οι
ανάρχες
κράτησαν
για 18 χρόνια.
Με το μεγάλο
και
συγκεντρωτικό
μπολσεβίκικο
κράτος, σε
δυο χρόνια
είχαν γίνει
σκόνη.
Γι' αυτό και
στο
Ελλαδιστάν
που υπάρχει
μικρό
κράτος, τα
αναρχίδια
θα καίνε και
θα σπάνε
ανενόχλητοι
για χρόνια.
Αν
εφαρμοστεί
ποτέ στην
Ελλάδα
εθνικοσοσιαλισμός
ή
μπολσεβικισμός,
την άλλη
μέρα θα
έχουν
εκμηδενιστεί
όλοι οι
παρακρατικοί
ανάρχες.
#Post#: 19103--------------------------------------------------
Re: 1900-1923:
Αναρχισμός
στη Σιβηρία -
Μια
Σιβηριανή
Μαχνοβτ
DIR By: Pinochet88
Date: December 7, 2015, 7:08 am
---------------------------------------------------------
Κάτι
στρατούς
βλέπω, κάτι
ψηφοφορίες,
κάτι
μπαρούφες.
Πήγε ο
γεωργός στο
χωράφι να το
καλλιεργήσει,
έβγαλε μια
πατάτα και
την κράτησε;
Όχι. Πάντα
υπήρχε
κάποιο άλλο
άτομο, στο
οποίο ο
γεωργός
λογοδοτούσε,
το οποίο ο
γεωργός
ήταν
υποχρεωμένος
να πληρώνει
από αυτά που
παρήγαγε.
Άρα στη
Σιβηρία
υπήρχαν
μόνο
κάτεργα, όχι
αναρχία.
#Post#: 19107--------------------------------------------------
Re: 1900-1923:
Αναρχισμός
στη Σιβηρία -
Μια
Σιβηριανή
Μαχνοβτ
DIR By: Αρχιφ&#94...
Date: December 7, 2015, 8:27 am
---------------------------------------------------------
--- Quote from: Long Knives 88 link ---
>
> Γι' αυτό και
στο
Ελλαδιστάν
που υπάρχει
μικρό
κράτος,
>
--- End Quote ---
Στο
Ελλαδιστάν
υπάρχει
τεράστιο
αλλά
ανίκανο
κράτος που
απλά
πουλάει
νταβατζιλίκι.
#Post#: 19111--------------------------------------------------
Re: 1900-1923:
Αναρχισμός
στη Σιβηρία -
Μια
Σιβηριανή
Μαχνοβτ
DIR By: Long Knives 88
Date: December 7, 2015, 9:02 am
---------------------------------------------------------
--- Quote from: Pepe the Frog link ---
>
> Στο
Ελλαδιστάν
υπάρχει
τεράστιο
αλλά
ανίκανο
κράτος που
απλά
πουλάει
νταβατζιλίκι.
>
--- End Quote ---
παπάρια
έχουμε.
Μπάτσους
που
κάθονται σε
"παθητική
στάση" σε 50
μπάχαλους,
το λες
τεράστιο
κράτος αυτό;
Και μικρό
είναι εδώ το
κράτος και
κυρίως
πελατειακό.
#Post#: 19113--------------------------------------------------
Re: 1900-1923:
Αναρχισμός
στη Σιβηρία -
Μια
Σιβηριανή
Μαχνοβτ
DIR By: Αρχιφ&#94...
Date: December 7, 2015, 9:13 am
---------------------------------------------------------
--- Quote from: Long Knives 88 link ---
>
> παπάρια
έχουμε.
Μπάτσους
που
κάθονται σε
"παθητική
στάση" σε 50
μπάχαλους,
το λες
τεράστιο
κράτος αυτό;
Και μικρό
είναι εδώ το
κράτος και
κυρίως
πελατειακό.
>
--- End Quote ---
Το αν είναι
μεγάλο ή
μικρό το
κράτος δεν
έχει να
κάνει με την
αποτελεσματικότητα
του.
#Post#: 19115--------------------------------------------------
Re: 1900-1923:
Αναρχισμός
στη Σιβηρία -
Μια
Σιβηριανή
Μαχνοβτ
DIR By: Long Knives 88
Date: December 7, 2015, 10:17 am
---------------------------------------------------------
--- Quote from: Pepe the Frog link ---
>
> Το αν είναι
μεγάλο ή
μικρό το
κράτος δεν
έχει να
κάνει με την
αποτελεσματικότητα
του.
>
--- End Quote ---
έχουμε
αντιπαραγωγικό
δημόσιο.
Αντιπαραγωγικό,
όχι μεγάλο.
Μεγάλο
δημόσιο
νομίζουν
ότι έχουμε
μόνο οι
νεοφιλελέρες.
#Post#: 19133--------------------------------------------------
Re: 1900-1923:
Αναρχισμός
στη Σιβηρία -
Μια
Σιβηριανή
Μαχνοβτ
DIR By: Αρχιφ&#94...
Date: December 7, 2015, 5:54 pm
---------------------------------------------------------
--- Quote from: Long Knives 88 link ---
>
> έχουμε
αντιπαραγωγικό
δημόσιο.
Αντιπαραγωγικό,
όχι μεγάλο.
Μεγάλο
δημόσιο
νομίζουν
ότι έχουμε
μόνο οι
νεοφιλελέρες.
>
--- End Quote ---
Το δημόσιο
είναι φύση
αντιπαραγωγικό
γιατί το
δημόσιο δεν
έχει (και δεν
πρέπει να
έχει) στόχο
να παράγει
αλλά να
ρυθμίζει. Το
ότι έχουμε
μεγάλο
δημόσιο
είναι
πασιφανές
καθώς
υπάρχουν
πολλοί
αργόμισθοι
μέσα σε αυτό
και
υπάρχουν
και
υπερβολικά
πολλοί
δημόσιοι
υπάλληλοι.
Το δημόσιο
πρέπει να
μικρύνει
και να γίνει
πιο
αποτελεσματικό.
#Post#: 19136--------------------------------------------------
Re: 1900-1923:
Αναρχισμός
στη Σιβηρία -
Μια
Σιβηριανή
Μαχνοβτ
DIR By: Long Knives 88
Date: December 7, 2015, 6:12 pm
---------------------------------------------------------
--- Quote from: Pepe the Frog link ---
>
> Το δημόσιο
είναι φύση
αντιπαραγωγικό
γιατί το
δημόσιο δεν
έχει (και δεν
πρέπει να
έχει) στόχο
να παράγει
αλλά να
ρυθμίζει. Το
ότι έχουμε
μεγάλο
δημόσιο
είναι
πασιφανές
καθώς
υπάρχουν
πολλοί
αργόμισθοι
μέσα σε αυτό
και
υπάρχουν
και
υπερβολικά
πολλοί
δημόσιοι
υπάλληλοι.
Το δημόσιο
πρέπει να
μικρύνει
και να γίνει
πιο
αποτελεσματικό.
>
--- End Quote ---
το
αντιπαραγωγικό
δημόσιο
είναι ίδιον
του
καπιταλισμού.
Μόνο στον
καπιταλισμό
το δημόσιο
περιορίζεται
σε
ρυθμιστικό
χαρακτήρα.
Παραγωγικό
δημόσιο
σημαίνει ή
εθνικοσοσιαλισμός
ή
σοσιαλισμός
σκέτο. Και
τέτοιο
πράμα δεν
έχουμε.
Έχουμε έναν
κακοδομημένο
μη-βιομηχανικό
καπιταλισμό
κι ένα
κακοδομημένο
κράτος.
Ο
καπιταλιστής
λέει να
μειωθεί το
δημόσιο. Εγώ
λέω να
αποκτήσει
παραγωγικό
ρόλο. Αλλά
σήμερα όπως
είναι κατά
των
ιδιωτικοποιήσεων
στον τομέα
της
παραγωγής,
βαφτίζεται
μαρξιστής.
#Post#: 19139--------------------------------------------------
Re: 1900-1923:
Αναρχισμός
στη Σιβηρία -
Μια
Σιβηριανή
Μαχνοβτ
DIR By: Somalian Pirate
Date: December 7, 2015, 8:00 pm
---------------------------------------------------------
ΧΙΤΗΣ - PINOCHET88 -
ΣΟΜΑΛΟΣ
Η
ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ
ΤΡΙΑΝΔΡΙΑ
ΠΟΥ ΘΑ
ΓΑΜΗΣΕΙ
[move][size=36pt]ΠΑΤΟΚΟΡΦΑ[/move]
ΤΟΥΣ
ΠΟΡΝΟΥΣ ΤΟΥ
ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ.
*****************************************************
Page 1 of 3
DIR Next Page