DIR Return Create A Forum - Home
---------------------------------------------------------
WebWar
HTML https://webwar.createaforum.com
---------------------------------------------------------
*****************************************************
DIR Return to: Πολιτική &#...
*****************************************************
#Post#: 16131--------------------------------------------------
Re: Τα φρούτα
και ο
μισανθρωπισμός
DIR By: Lovecraft88
Date: July 15, 2015, 11:39 am
---------------------------------------------------------
Η ανεύθυνη
ασωτία και
το μίσος
πάνε πακέτο.
Θα νόμιζε
κανείς ότι
όλοι αυτοί
οι
υπάνθρωποι
που διάγουν
έναν
αντιπαραγωγικό
βίο είναι
ευχαριστημένοι
που
καρπώνονται
τον πλούτο
και τις
ανέσεις που
υπάρχουν
εξαιτίας
αποκλειστικά
των
ανώτερων
ανθρώπων,
των
παραγωγών
και των
επιχειρηματιών,
των
εφευρετών
και των
αποταμιευτών.
Κι όμως,
είναι
αδύνατο για
το κτήνος να
ησυχάσει, θα
δαγκώσει το
χέρι που το
ταΐζει,
γιατί βαθιά
μέσα του το
κτήνος
βιώνει την
πίκρα της
κατωτερότητάς
του και
γνωρίζει
ότι ανά πάσα
στιγμή ο
ξενιστής
μπορεί να το
σκοτώσει,
απλά και
μόνο
προστατεύοντας
τον εαυτό
του. Αυτή η
χρυσή
ισορροπία
μεταξύ της
αναγκαιότητας
του
παραγωγού
και του
μίσους
εναντίον
του, που
είναι
απαραίτητο
για τον
έλεγχο του
ξενιστή από
το παράσιτο,
αποτελεί
και τον
διαχρονικό
πυρήνα της
κρατικιστικής
σκέψης, από
τον Φαραώ ως
τον Στάλιν.
Δεν είναι να
απορεί
κανείς τι
κακό έκανε
κάποιος
στον οποίο
τα ίδια τα
παράσιτα
προσέτρεξαν
με τρέχοντα
σάλια για να
παρακαλέσουν
για δανεικά.
Οι ίδιοι οι
αχρείοι οι
κρατικιστές
δανειζόμενοι,
με τη χυδαία
συμπεριφορά
τους,
προεξοφλούν
την αθέτηση
των
υποχρεώσεών
τους σε πάνω
από το 30% των
περιπτώσεων,
έτσι ούτως
ώστε
στατιστικά
ο δανειστής
να δανείζει
με κόστος.
Στην άλλη δε
περίπτωση,
καίτοι
έχουμε την
ίδια
ανευθυνότητα
εκ μέρους
του
δανειζόμενου
Κράτους,
δηλαδή της
δανειζόμενης
εγκληματικής
οργάνωσης,
πάντα
καταληστεύεται
ο παραγωγός
για να
αποπληρωθεί
αυτό. Αυτοί
δε που το
δανείζουν
είναι οι
ίδιοι
άρρωστοι
αντικαπιταλιστές
κρατικιστές
τύπου Σόρος
που
γνωρίζουν -
δεν είναι
βλάκες - ότι
το Κράτος
δεν παράγει
τίποτα και ο
μόνος
τρόπος να
αποπληρωθούν
τα δάνεια
είναι η
νομιμοποίηση
του
κρατικισμού,
δηλαδή της
καταλήστευσης
του πλούτου
των πολιτών
στο όνομα
του 'ευαγούς'
Κράτους. Ένα
παγκόσμιο
Κράτος
όντως
λοιπόν
είναι το
όραμά τους,
γιατί τους
βολεύει
όλους τους.
Ποιος όμως
βρίσκεται
απέναντι σε
όλα αυτά;
Εκείνος που
ονειρεύεται
ένα
ολοκληρωτικά
τεράστιο
Κράτος,
εκείνος που
νομιμοποιεί
τα έσοδα των
εκμεταλλευτών
των λαών
στον βωμό
των
'κοινωνικών
αναγκών' ή
εκείνος που
ζητά
επιτακτικά
την
απόσυρση
του Κράτους
από κάθε
τομέα και
την
οριστική
κατάργησή
του;
Βαθιά μέσα
μου πιστεύω
ότι εκείνοι
που μισούν
τους
δανειστές
δεν είναι οι
εργάτες, όσο
καρμίρηδες
και να είναι,
όσο
μπάσταρδοι
και να είναι.
Εκείνοι
πιστεύουν
σε έναν
Ιησού,
βρίσκουν
ένα
αποκούμπι
στη(ν
εμετικά
φλύαρη)
συντροφικότητα
της
γειτνίασής
τους,
βολεύονται
με το ολοένα
και πιο
άνετο
ξεροκόμματο
ζωής που
τους
προσφέρουν
οι φυσικοί
τους
προϊστάμενοι.
Σίγουρα, ο
απλός
καθημερινός
εργαζόμενος
δεν θα έχει
αντιρρήσεις
στο να
αγοράζω
φρούτα την
Κυριακή.
Εκείνα τα
λυσσασμένα
σκυλιά που
τους
ξεσηκώνουν
δεν είναι
εργάτες,
εκείνοι που
διαταράσσουν
τις
αυθόρμητες
ισορροπίες
ανάμεσα
στους
ανθρώπους,
δεν έχουν
καρδιά,
είναι
παράσιτα
χωρίς ψυχή.
Και σε
τελική
ανάλυση
αυτοί είναι
τα απολύτως
περιττά
κομμάτια
της
περίφημης
ανθρωπότητας,
τα κατώτατα
στοιχεία
της. Χωρίς το
Κράτος δεν
έχουν λόγο
και
δυνατότητα
ύπαρξης και
υπό αυτήν
την έννοια η
ευόδωση των
στόχων της
ελευθερίας
της αγοράς
και της
ατομικής
ιδιοκτησίας
θα φέρει σε
πέρας έναν
ευγονικό
καθαρμό του
είδους. Αυτό
είναι και το
διακύβευμα
της εποχής
μας που θα
έπρεπε να
εμπνέει
κάθε
εκπρόσωπο
της
ελευθερίας
κόντρα στον
σκοταδισμό
και την
οπισθοδρόμηση.
#Post#: 16135--------------------------------------------------
Re: Τα φρούτα
και ο
μισανθρωπισμός
DIR By: Κο&a...
Date: July 16, 2015, 7:23 am
---------------------------------------------------------
Μιλάει για
παράσιτα το
ΑΡΧΙπαράσιτο.
Αναφέρεται
στους
εργάτες
-χάρη στον
κόπο των
οποίων
διάγει έναν
πλούσιο βίο-
με τον
χαρακτηρισμό
«παράσιτα», το
αντιπροσωπευτικό
παράδειγμα
των
απανταχού
ΑΡΧΙπαράσιτων
που ζουν από
τον ιδρώτα
των εργατών.
Αυτός που
λίγες
σειρές πριν
πρότεινε ως
οικονομικό
μοντέλο την
αγορά
μετοχών από
μια
πολυεθνική
σε
συνδυασμό
με καθισιό.
--- Quote from: ThanosTzimeros88 link ---
>
> Αν παράγεις
πλούτο δεν
χρειάζεται
να
ανταγωνίζεσαι
την
πολυεθνική.
Αρκεί να
αγοράσεις
μετοχές της
και να
κάθεσαι.
>
--- End Quote ---
Ο ορισμός
του
ΑΡΧΙπαράσιτου.
Δεν είναι
τυχαίο ότι
αυτός που
αναγνωρίζει
την
εμπορική
αξία ως
μοναδική
και
κυρίαρχη
αξία της
ζωής
αναφέρεται
στους
εργάτες
χρησιμοποιώντας
το επίθετο
«κατώτεροι».
Αυτός, όπως
και οι
όμοιοί του,
αυτοί που θα
έβγαζαν την
ίδια τους τη
μάνα στη
Συγγρού για
πιάτσα για
να βγάλουν
λίγο κέρδος,
να τη γαμάνε
ακάποτα
όλοι οι
φορείς ΣΜΝ
της Αθήνας
για πέντε
ευρώ, δεν
αναγνωρίζουν
την αξία της
γνώσης ως τη
μοναδική
και ανώτερη
αξία του
ανθρώπινου
είδους. Το
χρήμα γι'
αυτούς
είναι
ανώτερο από
το πνεύμα,
και βάσει
αυτού
διαχωρίζουν
τους
ανθρώπους
σε
«ανώτερους»
και
«κατώτερους».
Θλιβεροί.
Δεν είναι
τυχαίο ότι
αυτός που
αποτελεί το
πραγματικό
ΑΡΧΙπαράσιτο
της
κοινωνίας
αναφέρεται
στους
δανειστές
με
εγκωμιαστικό
λόγο. Λες και
οι
απανταχού
δανειστές
δεν
δανείζουν 1
για να
πάρουν πίσω 2,
το κάνουν
για την ψυχή
της
(πουτάνας)
μάνας τους.
Καμία
εντύπωση
δεν
προξενεί
διότι αυτοί
είναι οι
τρόποι με
τους
οποίους το
ΑΡΧΙπαράσιτο
έχει μάθει
να διαβιεί
παρασιτικά
(
HTML http://www.leksiko-ellinikon.gr/index.php?instance=categories&id=65&word_id=3208)<br
/>και να
καμώνεται
ότι ζει χάρη
στις δικές
του
προσωπικές
δυνάμεις,
ενώ όλη του η
ύπαρξη
είναι
αποτέλεσμα
της
συστηματικής
κλοπής του
ιδρώτα των
εργατών και
μάλιστα με
τρόπους που
πολλές
φορές του
επιτρέπει ο
νόμος, πχ,
μετοχές,
ΕΣΠΑ,
κρατικοδίαιτος
παρασιτισμός,
τριγωνικές
συναλλαγές,
κ.ο.κ.
Α κάνε μας τη
χάρη κούκλα
μου που θα
μας κάνεις
και
μαθήματα
ηθικής.
ΨΟΦΟΣ λέμε,
τι δεν
καταλαβαίνεις;
#Post#: 16136--------------------------------------------------
Re: Τα φρούτα
και ο
μισανθρωπισμός
DIR By: Oppenheimer88
Date: July 16, 2015, 11:49 am
---------------------------------------------------------
Παρασιτικά
διαβιεί
αυτός που
κερδίζει τα
προς το ζην
με τα
πολιτικά
μέσα.
Παραθέτω
και
μεταφράζω
τα
πασίγνωστα
λόγια του Franz
Oppenheimer και αν
θέλετε
παραθέσετε
και εσείς
κανέναν
Φωτόπουλο
προς
υποστήριξή
σας.
--- Quote ---
> Υπάρχουν
δυο
θεμελιωδώς
αντίθετοι
τρόποι με
τους
οποίους ο
άνθρωπος,
χρήζων
συντηρήσεως,
είναι
αναγκασμένος
να
αποκτήσει
τα
απαραίτητα
μέσα για να
ικανοποιήσει
τις
επιθυμίες
του. Αυτοί
είναι η
εργασία και
η κλοπή, η
ίδια η
εργασία
ενός και η
βίαιη
ιδιοποίηση
της
εργασίας
των άλλων.
Κλοπή! Βίαιη
ιδιοποίηση!
Αυτές οι
λέξεις
φέρνουν στο
νου μας
έννοιες
εγκλήματος
και φυλακής,
μιας και
είμαστε οι
σύγχρονοι
ενός
ανεπτυγμένοι
πολιτισμού,
ειδικώς
βασισμένου
στην
προστασία
της
ιδιοκτησίας.
Και αυτή η
εντύπωση
δεν μας
διαφεύγει
από τη
στιγμή που
είμαστε
πεπεισμένοι
ότι η κλοπή
στη θάλασσα
και στην
ξηρά είναι
ένας
πρωτόγονος
τρόπος ζωής,
όπως και το
εμπόριο των
πολεμιστών/ιπποτών
- το οποίο για
μεγάλο
χρονικό
διάστημα
ήταν απλώς
οργανωμένη
μαζική
κλοπή -
αποτελεί
την πιο
σεβαστή
απασχόληση.
Εξαιτίας
τούτου, και
επίσης λόγω
της ανάγκης
ύπαρξης, στη
συνέχεια
της μελέτης,
σαφών,
καθαρών,
ρητά
αντίθετων
όρων για
αυτές τις
πολύ
σημαντικές
αντιθέσεις,
προτείνω
στη
συνέχεια
της
συζήτησης
να
αποκαλείται
η εργασία
ενός
εκάστου και
το
ισοδύναμο
της
ανταλλαγής
αυτής με τον
εργασία των
άλλων, τα
"οικονομικά
μέσα" για την
ικανοποίηση
των αναγκών,
ενώ η
μονομερής
ιδιοποίηση
της
εργασίας
των άλλων να
αποκαλείται
τα "πολιτικά
μέσα".
>
> There are two fundamentally opposed means whereby man,
requiring sustenance, is impelled to obtain the necessary means
for satisfying his desires. These are work and robbery, one's
own labor and the forcible appropriation of the labor of others.
Robbery! Forcible appropriation! These words convey to us ideas
of crime and the penitentiary, since we are the contemporaries
of a developed civilization, specifically based on the
inviolability of property. And this tang is not lost when we are
convinced that land and sea robbery is the primitive relation of
life, just as the warrior's trade – which also for a long time
is only organized mass robbery – constitutes the most respected
of occupations. Both because of this, and also on account of the
need of having, in the further development of this study, terse,
clear, sharply opposing terms for these very important
contrasts, I propose in the following discussion to call one's
own labor and the equivalent exchange of one's own labor for the
labor of others, the “economic means" for the satisfaction of
needs, while the unrequited appropriation of the labor of others
will be called the "political means." (pp. 24–25)
--- End Quote ---
Ανατρέχοντας
σε όλα τα
παραπάνω
λεγόμενά
μου, σε κάθε
φορά που
χρησιμοποίησα
τον όρο
"παράσιτο"
βλέπουμε
τις
εκφράσεις:
"τα ίδια τα
παράσιτα
προσέτρεξαν
με τρέχοντα
σάλια για να
παρακαλέσουν
για δανεικά"
"Βαθιά μέσα
μου πιστεύω
ότι εκείνοι
που μισούν
τους
δανειστές
δεν είναι οι
εργάτες [...]
Εκείνα τα
λυσσασμένα
σκυλιά που
τους
ξεσηκώνουν
δεν είναι
εργάτες,
εκείνοι που
διαταράσσουν
τις
αυθόρμητες
ισορροπίες
ανάμεσα
στους
ανθρώπους,
δεν έχουν
καρδιά,
είναι
παράσιτα
χωρίς ψυχή."
"Όλοι αυτοί
όμως,
παράσιτα
από κάθε
άποψη, ήταν
αναγκασμένοι
να
παραμείνουν
λίγοι..."
"Γιατί είναι
κακοί οι
ίδιοι, γιατί
μισούν τους
γύρω τους,
γιατί είναι
παράσιτα
και
επιδιώκουν
το κακό των
άλλων,
αφενός
κοροϊδεύοντάς
τους
προσποιούμενοι
ότι θέλουν
το καλό της
κοινωνίας,
του έθνους,
της φυλής,
του εργάτη
κτλ"
Πουθενά σε
όλα τα
παραπάνω
δεν κάνω την
οιαδήποτε
νύξη
σύνδεσης
του εργάτη
με το
παράσιτο.
Τουναντίον,
διασαφηνίζω
το ποιόν και
τη θέση του
παρασίτου,
το οποίο
είναι
θιασώτης
του Κράτους
και μέλος
του. Είναι ο
πολιτικός, ο
συνδικαλιστής,
ο υπάλληλος
και ο
εργολάβος
του Κράτους,
εκείνοι οι
οποίοι
μονομερώς
ιδιοποιούνται
τον πλούτο
των άλλων.
Δεν υπάρχει
φορολογούμενος
ο οποίος να
έδωσε τον
πλούτο του
οικειοθελώς
στο Κράτος. Η
φορολογία
είναι
μονομερής
ιδιοποίηση,
δηλαδή
ΚΛΟΠΗ και
εκείνος ο
οποίος
είναι ο
αποδέκτης
κλεμμένου
πλούτου
είναι το
παράσιτο
που
επιβιώνει
με τα
πολιτικά
μέσα.
Αντιθέτως,
εκείνος ο
οποίος
συγκεντρώνει
πλούτο μέσω
της
οικειοθελούς
ανταλλαγής,
δηλαδή μέσω
του
εμπορίου,
χρησιμοποιώντας
τα
οικονομικά
μέσα, δεν
είναι το
παράσιτο,
αλλά ο
ξενιστής.
Ένας
ξενιστής,
όπως και ένα
παράσιτο
μπορεί να
είναι φτωχό
ή πλούσιο.
Εγώ δεν
χωρίζω τον
κόσμο σε
φτωχούς και
πλούσιους.
Θα μπορούσα
να πω ότι δεν
θέτω το
συμφέρον
μου πάνω από
όλα, αλλά θα
ήταν
ανακριβές.
Το σωστό
είναι ότι
πάνω από όλα
δεν θέτω το
συμφέρον
μου αλλά τη
δικαιοσύνη
και την
πάταξη της
βίας, την
ειρήνη,
γιατί η
δικαιοσύνη
και η ειρήνη
με
συμφέρουν,
ακόμα και
φτωχό και
ταλαιπωρημένο,
αλλά τίμιο
και
υπερήφανο.
Εσείς
πρέπει να
αναρωτηθείτε
γιατί
καταντήσατε
να
ποντάρετε
στην αδικία
και τον
πόλεμο, αν
όχι επειδή
είστε
ηθικώς
κατώτεροι
και
τρισάθλιοι...
*****************************************************
Page 3 of 3
DIR Previous Page