URI:
   DIR Return Create A Forum - Home
       ---------------------------------------------------------
       WebWar
  HTML https://webwar.createaforum.com
       ---------------------------------------------------------
       *****************************************************
   DIR Return to: Αναρχισμ&#9...
       *****************************************************
       #Post#: 15920--------------------------------------------------
       “ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤ&#9
       21;ΚΟΠΟΙΗΣΗ: Η &#94
       7;εροντική άν&
       #959;ια της αναρ&#
       By: mistermax Date: June 1, 2015, 3:43 pm
       ---------------------------------------------------------
       Καταπληκτι&#95
       4;ό
       κείμενο των
       ΣΠΦ.
       Παραθέτω σε 3
       μερη
       ------------------------------------------
       ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤ&#92
       1;ΚΟΠΟΙΗΣΗ:
       Η γεροντική
       άνοια της
       αναρχίας (ή
       ανακαλύπτο&#95
       7;τας
       ξανά την
       αναρχία) –
       Προδημοσίε&#96
       5;ση
       της
       ανέκδοτης
       μπροσούρας
       “FAI Reloaded”, από τη
       Συνωμοσία
       Πυρήνων της
       Φωτιάς
       i)
       Κατεψυγμέν&#95
       9;ς
       μαρξισμός
       Η σημερινή
       εποχή
       μυρίζει
       λάδι
       μηχανής,
       φτηνό
       πληρωμένο
       ιδρώτα
       εργασίας
       και
       ναφθαλίνη
       εθελόδουλη&#96
       2;
       ηθικής… Δε
       θέλουμε να
       μας
       καθορίζει ο
       πολιτισμός
       του
       τεχνοβιομη&#96
       7;ανικού
       φασισμού,
       των άσπρων
       στολών των
       επιστημόνω&#95
       7;,
       των
       γραβατών
       των
       τεχνοκρατώ&#95
       7;,
       των
       πρόθυμων
       σιωπών των
       συνηθισμέν&#96
       9;ν
       ανθρώπων,
       των ηλίθιων
       χαμόγελων
       των
       καταναλωτώ&#95
       7;…
       Δεν
       ταιριάζουμ&#94
       9;
       στην
       αισθητική
       του
       γυάλινου
       κόσμου των
       επίπεδων
       οθονών των
       τηλεοράσεω&#95
       7;,
       της
       ψηφιακής
       απομίμησης
       της ζωής των
       social media, των
       βιτρίνων
       του life style, των
       φακών των
       καμερών
       ασφαλείας.
       Δε χωράμε
       στην
       κοινωνία
       της
       αιχμαλωσία&#96
       2;,
       στις
       εξακριβώσε&#95
       3;ς
       στοιχείων
       των μπάτσων,
       στην
       επιτήρηση
       των
       σεκιουριτά&#94
       8;ων,
       στους
       νόμους των
       δικαστών,
       στις
       κλειδωμένε&#96
       2;
       πόρτες των
       φυλακών. Δε
       συμβιβαζόμ&#94
       5;στε
       με το μέσο
       όρο
       κανονικότη&#96
       4;ας
       που
       προστάζει η
       ηθική, δε
       διασκεδάζο&#96
       5;με
       με
       ψυχοτρόπα
       την πλήξη, δε
       μας
       καλύπτει το
       κρύο των
       άδειων
       σχέσεων, δε
       διαβάζουμε…
       Μαρξ.
       Σήμερα
       ζούμε στους
       ρυθμούς
       μιας
       γενικευμέν&#95
       1;ς
       κρίσης. Η
       καθημερινό&#96
       4;ητά
       μας
       στραγγαλίζ&#94
       9;ται
       απ’ την
       τυραννία
       των αριθμών.
       Η ζωή μας
       μοιάζει με
       ένα
       λογιστικό
       βιβλίο, που
       οι
       υπολογισμο&#94
       3;
       του, τη
       βγάζουν
       συνεχώς
       λειψή και
       χρεωμένη.
       Μας
       κατακλύζου&#95
       7;
       με
       οικονομικο&#97
       3;ς
       όρους και
       ορισμούς,
       που οι μισοί
       μας είναι
       άγνωστοι
       και οι άλλοι
       μισοί
       αδιάφοροι.
       Οι
       περιπλανώμ&#94
       9;νοι
       τσαρλατάνο&#95
       3;
       όλων των
       ιδεολογιών,
       περιφέροντ&#94
       5;ι
       από το ένα
       οικονομικό
       συνέδριο
       στο άλλο και
       μας
       βομβαρδίζο&#96
       5;ν
       με φλύαρες
       και, συχνά,
       ακαταλαβίσ&#96
       4;ικες
       συνεντεύξε&#95
       3;ς-λογύδρια,
       πλασάροντα&#96
       2;
       ο καθένας το
       δικό του
       κοινωνικό
       αντίδοτο
       ενάντια
       στην
       οικονομική
       κρίση. Στα
       ράφια του
       ιδεολογικο&#97
       3;
       σουπερ
       μάρκετ, θα
       βρει ο κάθε
       πιστός
       καταναλωτή&#96
       2;
       το αντίδοτο
       που του
       ταιριάζει,
       σε όλες τις
       αποχρώσεις.
       Υπάρχουν
       «επαναστατι&#9
       54;ά»
       αντίδοτα,
       ακόμα και
       «αναρχικά».
       Στην Ελλάδα,
       οι
       νεοκομμουν&#95
       3;στές,
       πρώην
       αναρχικοί,
       ανακατεύου&#95
       7;
       στο καζάνι
       των
       ιδεολογιών
       αναρχικές
       ετικέτες, με
       μπόλικο
       κατεψυγμέν&#95
       9;
       μαρξισμό,
       αντι-ιμπερι&#9
       45;λισμό
       και λίγο
       συγκαλυμμέ&#95
       7;ο
       εθνικοαπελ&#94
       9;υθερωτικό
       στοιχείο. Η
       νέα τάση της
       «σοβαρής»
       αναρχίας
       φοράει τα
       επίσημά της
       και
       λανσάρει τη
       μόδα του
       αντικαπιτα&#95
       5;ιστικού
       αγώνα σε
       κόκκινο
       φόντο. Η
       ρητορική
       των
       νεοκομμουν&#95
       3;στών-«αναρχι
       κών»
       μιλάει για
       όλα.
       Προσπαθώντ&#94
       5;ς
       να
       κατασκευάσ&#94
       9;ι
       ένα
       κοινωνικό
       μάρκετινγκ
       μαζικής
       απεύθυνσης,
       προωθεί τις
       γενικεύσει&#96
       2;,
       αγιοποιώντ&#94
       5;ς
       τον
       «καταπιεσμέ&#9
       57;ο
       λαό» και τους
       «εργαζόμενο&#9
       65;ς»
       που,
       προφανώς,
       για αυτούς
       είναι «αθώοι»
       των ευθυνών
       και των
       σιωπών τους,
       χρησιμοποι&#94
       9;ί
       συγκαλυμμέ&#95
       7;α
       κοινωνικά
       εύπεπτες
       εθνικές
       αναφορές,
       όπως «ο
       ελληνικός
       λαός», «η χώρα
       μας» και
       υπόσχεται
       την
       «κοινωνική
       σωτηρία» με
       την έλευση
       της
       μετεπαναστ&#94
       5;τικής
       κοινωνίας,
       μιλώντας
       στις
       συνελεύσει&#96
       2;
       για
       συγκεντρωτ&#95
       3;κές-κεντρικ&
       #941;ς
       δομές…
       Φαίνεται
       πως κάποιοι
       νεοκομμουν&#95
       3;στές
       προβάρουν
       ήδη τα
       μελλοντικά
       τους
       αξιώματα.
       Ίσως, γι’ αυτό
       προπονούντ&#94
       5;ι
       από τώρα,
       πουλώντας
       ηγεμονισμό,
       εμπειρία
       παλαιότητα&#96
       2;
       και σοφία
       καθοδηγητή
       εντός του
       αναρχικού
       χώρου.
       Εκεί, λοιπόν,
       που κάποιοι
       βλέπουν μία
       ευκαιρία,
       λόγω
       οικονομική&#96
       2;
       κρίσης,
       εμείς
       βλέπουμε
       μία παγίδα.
       Μία παγίδα
       να
       βουλιάξουμ&#94
       9;
       στο βάλτο
       της
       σύγχυσης,
       των
       φαντασιώσε&#96
       9;ν
       του
       κοινωνικού
       «καλού», των
       μαρξιστικώ&#95
       7;
       αναλύσεων,
       των
       βεβαιοτήτω&#95
       7;
       των
       επαναστατι&#95
       4;ών
       υποκειμένω&#95
       7;,
       των
       οικονομισμ&#97
       4;ν.
       Πρώτα απ’ όλα,
       η παγκόσμια
       κρίση που
       βιώνουμε
       σήμερα δεν
       είναι απλά
       μία κρίση
       αριθμών
       οικονομικώ&#95
       7;
       μεγεθών και
       μαθηματικώ&#95
       7;
       υπολογισμώ&#95
       7;,
       αλλά
       κομμάτι της
       συνολικής
       κρίσης
       αξιών και
       συνειδήσεω&#95
       7;
       στον κόσμο
       της
       εξουσίας.
       Είναι η
       κανιβαλιστ&#95
       3;κή
       κρίση του
       δυτικού
       τρόπου ζωής
       που, αφού
       θέριεψε με
       το αίμα και
       το
       πετρέλαιο
       των
       «υποανάπτυκ&#9
       64;ων»,
       τώρα
       τρέφεται απ’
       τις σάρκες
       του. Σήμερα, ο
       «ανεπτυγμέν&#9
       59;ς
       κόσμος» δε
       ζει μόνο
       μέσα στη
       μέγγενη της
       οικονομική&#96
       2;
       τυραννίας,
       αλλά και
       στην έρημο
       της
       πνευματική&#96
       2;
       και
       συναισθημα&#96
       4;ικής
       πτώχευσης.
       Σε αντίθεση
       με τους
       μαρξιστές
       και τα
       «αναρχικά»
       δισέγγονά
       τους, που
       θέλουν να
       ερμηνεύουν
       τη ζωή με τον
       ορθολογισμ&#97
       2;
       των
       μαθηματικώ&#95
       7;,
       εμείς
       αναζητάμε
       την
       απελευθέρω&#96
       3;ή
       μας μέσα απ’
       τις
       εκρήξεις
       μίας
       υπαρξιακής
       διαρκούς
       εξέγερσης
       σχέσεων,
       καταστάσεω&#95
       7;,
       αξιών,
       ηθικής,
       καθημερινό&#96
       4;ητας.
       Ακόμα και η
       οικονομία,
       που είναι το
       κέντρο των
       πληκτικών
       αναλύσεων
       των
       κομμουνιστ&#97
       4;ν,
       για εμάς δεν
       είναι μία
       σειρά
       τακτοποιημ&#94
       1;νων
       αριθμών που
       οδηγούν
       στην
       εξίσωση της
       ταξικής
       πάλης.
       Αντίθετα, η
       οικονομία
       είναι, πρώτα
       απ’ όλα, μία
       ιεραρχική
       κοινωνική
       σχέση που
       μιλάει τη
       γλώσσα του
       χρήματος. Το
       χρήμα είναι
       ένα σύμβολο
       συσσωρευμέ&#95
       7;ης
       εξουσίας.
       Είναι ένας
       τίτλος
       ιδιοκτησία&#96
       2;
       που του
       ανήκουν
       αντικείμεν&#94
       5;,
       εδάφη,
       χρόνος,
       θαυμασμός,
       σχέσεις,
       άνθρωποι. Το
       αναρχικό
       στοίχημα,
       λοιπόν, δεν
       μπορεί να
       εγκλωβίζετ&#94
       5;ι
       στη
       διεκδίκηση
       «καλύτερων
       μισθών»,
       «χαμηλότερη&#9
       62;
       φορολογίας»,
       «οικονομική&#9
       62;
       ισότητας»…
       Δεν
       καταστρέφε&#95
       3;ς
       την ηθική
       της
       ιδιοκτησία&#96
       2;,
       κάνοντάς
       την ίση και
       ομοιόμορφη
       σε όλους.
       Το πείραμα
       των
       κομμουνιστ&#95
       3;κών
       καθεστώτων
       γέννησε
       απολυταρχι&#95
       4;ά
       τέρατα,
       δικτατορίε&#96
       2;
       του
       προλεταριά&#96
       4;ου
       και
       υποταγμένο&#96
       5;ς
       υπηκόους.
       Δεν
       ξορκίζεις
       την ασχήμια
       με μία νέα
       ασχήμια, που
       απλά
       αλλάζει το
       όνομά της σε
       κάτι πιο
       «κοινωνικό»
       και
       φαντασιώνε&#96
       4;αι
       ότι μέσω του
       «αντιιμπερι&#9
       45;λιστικού
       αγώνα, δε θα
       αφήσουμε να
       γίνει η χώρα
       μια
       «σύγχρονη
       αποικία».
       Ακόμα κι αν
       καταργήσου&#95
       6;ε
       το χρήμα, η
       εξουσία θα
       βρει
       καινούργιε&#96
       2;
       χάντρες και
       καθρεφτάκι&#94
       5;
       για να
       ανταλλάξει
       με την
       υπακοή των
       ιθαγενών
       της. Η
       εξουσία,
       άλλωστε,
       είναι πιο
       παλιά απ΄
       τον
       καπιταλισμ&#97
       2;
       και το χρήμα.
       Γι’ αυτό
       γελάμε, αλλά
       και
       πλήττουμε
       απ’ τις
       αναλύσεις
       και τα
       κείμενα των
       αναρχομαρξ&#95
       3;στών
       τυφλοπόντι&#95
       4;ων
       της θεωρίας.
       Γράφουν και
       ξαναγράφου&#95
       7;
       υπεραναλύσ&#94
       9;ις,
       αλλά οι
       υπολογισμο&#94
       3;
       τους δεν
       τους
       βγαίνουν,
       γιατί
       αδυνατούν
       να
       καταλάβουν
       ότι η ζωή δε
       χωράει στις
       ετικέτες
       που της
       κολλάνε…
       «προλεταριά&#9
       64;ο»,
       «πάλη των
       τάξεων»,
       «αντιιμπερι&#9
       45;λιστικός
       αγώνας»…
       Καταρχήν, ο
       αντι-ιμπερι&#9
       45;λιστικός
       αγώνας δεν
       προϋποθέτε&#95
       3;
       τη συνολική
       οπτική του
       αναρχικού
       αντικρατικ&#95
       9;ύ
       αγώνα.
       Αντι-ιμπερι&#9
       45;λιστικό
       αγώνα
       διεξάγει
       και το
       γραφειοκρα&#96
       4;ικό
       απολίθωμα
       του ΚΚΕ.
       Παράλληλα,
       διαβάζοντα&#96
       2;
       πίσω απ’ τις
       γραμμές
       τόσο τα
       κείμενα, όσο
       και τα
       προτάγματα
       των πρώην
       αναρχικών
       νυν
       κομμουνιστ&#97
       4;ν,
       διακρίνουμ&#94
       9;
       έναν
       ηθελημένο
       κρυπτο-πατρ&#9
       53;ωτισμό.
       Οι εθνικές
       αναφορές (η
       χώρα μας, ο
       ελληνικός
       λαός, κ.λ.π.), η
       επικέντρωσ&#95
       1;
       στο «ξένο
       κεφάλαιο»
       (λες και το
       κεφάλαιο
       έχει
       εθνικότητα),
       σε
       συνδυασμό
       με την
       παντελή
       απουσία
       αντικρατικ&#97
       4;ν
       προταγμάτω&#95
       7;,
       είναι
       τουλάχιστο&#95
       7;
       ύποπτα. Οι
       νεοκομμουν&#95
       3;στές
       – πρώην
       αναρχικοί
       δε μιλάνε
       ούτε για μία
       στιγμή για
       την
       καταστροφή
       του κράτους.
       Αντίθετα,
       χρησιμοποι&#95
       9;ύν
       έναν
       καταγγελτι&#95
       4;ό
       πολιτικάντ&#95
       3;κο
       λόγο
       ευρείας
       κατανάλωση&#96
       2;
       και
       αυτοπαρουσ&#95
       3;άζονται
       ως αριστερά
       εξτρέμ της
       αριστερής
       κυβέρνησης,
       την οποία
       καταγγέλου&#95
       7;,
       δίχως όμως
       να
       κυρήττουν
       ανοιχτά τον
       πόλεμο
       εναντίον
       της. Η
       εξωκοινοβο&#96
       5;λευτική
       αντιπολίτε&#96
       5;ση
       στην
       αριστερή
       κυβέρνηση
       του ΣΥ.ΡΙ.Ζ.Α.
       δεν έχει
       καμία σχέση
       ούτε με την
       αναρχία,
       ούτε με την
       ελευθερία.
       Δεν
       αναζητάμε
       ούτε την
       μεταρρύθμι&#96
       3;η
       του
       συστήματος,
       ούτε τον
       αριστερό
       καλλωπισμό
       του∙ το μόνο
       που θέλουμε
       είναι η
       ολοκληρωτι&#95
       4;ή
       καταστροφή
       του. Όμως,
       ζούμε σε
       παράξενες
       μέρες, που
       ακόμα και τα
       αυτονόητα
       της
       αναρχίας
       πρέπει να τα
       ξαναοπλίσο&#96
       5;με…
       Η εξουσία,
       λοιπόν, δεν
       είναι απλά
       άσχημα
       σκυθρωπά
       πρόσωπα σε
       άθλια
       σώματα
       διακοσμημέ&#95
       7;α
       με
       κοστούμια
       και
       γραβάτες,
       όπως και η
       αναρχία δεν
       είναι
       «τίμιος
       εργατικός
       ιδρώτας» και
       «διαβασμένα
       τα άπαντα
       του Μαρξ και
       του
       Μπακούνιν»…
       Σίγουρα οι
       πρώτοι
       πρέπει να
       γίνουν
       ιδανικοί
       στόχοι
       σκοποβολής
       και ριπών
       από
       καλάσνικωφ,
       όμως δεν
       αρκεί μόνο
       αυτό…
       Η εξουσία
       είναι μία
       κοινωνική
       σχέση.
       Η εξουσία
       γεννιέται
       ακόμα και
       μέσα στις
       φιλίες μας,
       στις παρέες
       μας, στους
       έρωτές μας,
       στην
       καθημερινό&#96
       4;ητά
       μας.
       Πάλι μέσα
       απ’τις
       σχέσεις μας
       πρέπει να
       την
       εξορίσουμε
       πραγματικά.
       Φυσικά, αυτό
       γίνεται
       μόνο μέσα
       από μία
       εμπόλεμη-έν&#9
       59;πλη
       αναμέτρηση
       με το
       υπάρχον,
       καθώς οι
       αναζητήσει&#96
       2;
       μας δεν
       είναι ένας
       χίπικος
       εσωτερικός
       διαλογισμό&#96
       2;,
       αλλά
       πρακτικές
       επιθυμίες
       που
       εκφράζοντα&#95
       3;
       καλύτερα
       όταν τα
       δάχτυλά μας
       γεμίζουν
       σφαίρες
       τους
       γεμιστήρες
       και τα χέρια
       μας
       οπλίζουν τα
       όπλα μας για
       να «μιλήσουν»…
       #Post#: 15921--------------------------------------------------
       Re: “ΚΟΜΜΟΥΝΙΣ&#932
       ;ΙΚΟΠΟΙΗΣΗ: Η 
       γεροντική ά&#9
       57;οια της ανα&#96
       By: mistermax Date: June 1, 2015, 3:44 pm
       ---------------------------------------------------------
       ii)
       Ξεπερνώντα&#96
       2;
       τους
       επαναστατι&#95
       4;ούς
       μύθους
       Η τάξη των
       φτωχών, των
       καταπιεσμέ&#95
       7;ων,
       των «από τα
       κάτω», των
       εργατών,
       είναι μία
       ξεθωριασμέ&#95
       7;η
       ετικέτα, που
       από μόνη της
       για εμάς δεν
       αντιπροσωπ&#94
       9;ύει
       τίποτα.
       Είναι
       λέξεις που
       χάνονται
       στο κενό και
       η ηχώ τους
       βυθίζεται
       σε ένα
       παρελθόν
       που έχει
       ξεπεραστεί.
       Η εργατική
       τάξη είναι
       μία μαζική
       εξαναγκαστ&#95
       3;κή
       κοινωνική
       ταυτότητα,
       που
       συνθλίβει
       με το βάρος
       της τη
       μοναδικότη&#96
       4;α
       και την
       ιδιαιτερότ&#95
       1;τα
       του ατόμου,
       του κάθε
       ξεχωριστού
       ανθρώπου. Ο
       λαός είναι
       το παραμύθι
       που συνδέει
       ένα πλήθος
       ανθρώπων με
       τελείως
       διαφορετικ&#94
       1;ς
       αντιλήψεις,
       συνήθειες,
       αγωνίες,
       σκέψεις,
       προσωπικότ&#95
       1;τες,
       χαρακτηρισ&#96
       4;ικά,
       που οι
       περισσότερ&#95
       9;ι
       παλινδρομο&#97
       3;ν
       μέσα στη
       σύγχυση,
       ομογενοποι&#95
       9;ύνται
       απ’ τα
       στόματα των
       ειδικών της
       πολιτικής
       με το όνομα
       «λαός». Ο λαός,
       η κοινωνία
       είναι το
       βασίλειο
       των
       αντιφάσεων.
       Είναι ο
       κοινός
       τόπος
       προέλευσης,
       καθώς και
       εμείς οι
       ίδιοι που
       αρνούμαστε
       την ηθική
       και τις
       αξίες της
       κοινωνίας,
       προερχόμασ&#96
       4;ε
       μέσα από
       αυτήν, που
       οδηγεί όμως
       σε άπειρους
       διαφορετικ&#95
       9;ύς
       προορισμού&#96
       2;
       επιλογών.
       Μέσα στην
       κοινωνία
       κατοικούν
       οι δούλοι
       που θέλουν
       να μοιάσουν
       στα
       αφεντικά
       τους, οι
       υπήκοοι που
       λατρεύουν
       την τάξη, οι
       συντηρητικ&#95
       9;ί
       που
       υπερασπίζο&#95
       7;ται
       την
       κανονικότη&#96
       4;α,
       οι
       μικροαστοί
       που
       προσκυνάνε
       την
       ιδιοκτησία,
       οι φασίστες
       που
       φοβούνται
       το
       διαφορετικ&#97
       2;,
       οι
       νοικοκυραί&#95
       9;ι
       που
       ερωτεύοντα&#95
       3;
       την ησυχία
       του σπιτιού
       τους και την
       καθαριότητ&#94
       5;
       των επίπλων
       τους, οι
       λούμπεν που
       ζηλεύουν
       τους
       βολεμένους,
       οι
       βολεμένοι
       που
       αδιαφορούν,
       οι φτωχοί
       που
       γκρινιάζου&#95
       7;
       αλλά
       φοβούνται
       να πράξουν,
       οι
       μετανάστες,
       οι
       παραβατικο&#94
       3;
       που
       θαυμάζουν
       τους
       προνομιούχ&#95
       9;υς…
       Παράλληλα,
       μέσα στην
       ίδια
       κοινωνία,
       υπάρχουν οι
       προοδευτικ&#95
       9;ί,
       οι
       ευαίσθητοι
       φιλάνθρωπο&#95
       3;,
       οι
       αριστεροί,
       οι
       ειρηνιστές,
       οι
       κομμουνιστ&#94
       1;ς,
       οι
       ελευθεριακ&#95
       9;ί,
       οι
       αναρχικοί,
       οι
       επαναστάτε&#96
       2;
       ακόμα και οι
       μηδενιστές-&#9
       45;ρνητές
       της
       κοινωνίας.
       Αυτό που
       ονομάζεται
       «λαός»,
       «κοινωνία»
       είναι όλο το
       παραπάνω
       ψηφιδωτό
       σχέσεων
       ανάμεσα σε
       μία ομίχλη
       προσώπων,
       που μερικά
       τα συνδέει η
       συγγένεια
       αντιλήψεων
       και
       βιωμάτων
       και άλλα
       ένας
       λυσσαλέος
       πόλεμος.
       Ο λαός έχει
       πάντα
       θετικό
       πρόσημο. Το
       λαό τον
       διεκδικούν
       όλοι, απ’ τους
       φασίστες
       και τους
       συντηρητικ&#95
       9;ύς,
       μέχρι τους
       αριστερούς
       και τους
       αναρχικούς.
       Ο λαός είναι
       «φτωχός»,
       «τίμιος»,
       «καταπιεσμέ&#9
       57;ος»,
       «αδικημένος»
       και φυσικά
       «σοφός» όταν
       ψηφίζει… Ο
       λαός και η
       εργατική
       τάξη,
       σύμφωνα με
       τους
       ειδικούς
       της
       πολιτικής,
       είναι οι
       αιώνιοι
       παραπλανημ&#94
       1;νοι,
       γι’ αυτό
       πάντα
       χρειάζοντα&#95
       3;
       καθοδήγηση.
       Οι
       μαρξιστές
       και τα
       αναρχικά
       δισέγγονά
       τους είναι
       πάντα
       πρόθυμοι να
       καθοδηγήσο&#96
       5;ν
       (στο όνομα
       του «λαού»
       φυσικά) και
       να
       προσφέρουν
       τη γη της
       επαγγελίας,
       τη
       μετεπαναστ&#94
       5;τική
       κοινωνία.
       Στα κείμενα,
       στις αφίσες,
       στις
       εκδηλώσεις
       τους μιλάνε
       πάντα σε α’
       πληθυντικό,
       χρησιμοποι&#97
       4;ντας
       το
       συλλογικό
       «εμείς» του
       λαού, των
       εργατών, του
       προλεταριά&#96
       4;ου,
       θεωρώντας
       πως,
       παρουσιάζο&#95
       7;τας
       τους
       εαυτούς
       τους ως
       κομμάτι του
       προλεταριά&#96
       4;ου,
       θα γίνουν
       πιο αρεστοί
       και θα το
       πάρουν με το
       μέρος του. Το
       αστείο
       είναι ότι,
       συνήθως, οι
       πολιτικοί
       εκπρόσωποι
       του
       προλεταριά&#96
       4;ου
       δεν έχουν
       καμία
       ταξική
       σύνδεση
       μαζί του
       καθώς, για να
       μιλήσουμε
       «ταξικά»,
       προέρχοντα&#95
       3;
       από
       μικροαστικ&#94
       0;
       ή
       μεσοαστικά
       στρώματα
       (αιώνιοι
       φοιτητές,
       θαμώνες και
       ιδιοκτήτες
       καφετεριών,
       οικονομικά
       εξαρτώμενο&#95
       3;
       από γονείς
       κ.α.).
       Ως άλλοι
       μεσσίες-απε&#9
       55;ευθερωτές
       απευθύνοντ&#94
       5;ι
       στην
       ετερόκλητη
       μάζα της
       εργατικής
       τάξης,
       θεωρώντας
       την ως το
       απόλυτο
       επαναστατι&#95
       4;ό
       υποκείμενο.
       Όμως, μέσα απ’
       την
       εργατική
       τάξη
       προέρχεται
       η αδιαφορία
       των πολλών, η
       μιζέρια των
       μικροαστών,
       ο
       πατριωτικό&#96
       2;
       κανιβαλισμ&#97
       2;ς,
       οι 500.000
       ψηφοφόροι
       της
       φασιστικής
       Χρυσής
       Αυγής, οι
       νομοταγείς
       πολίτες, οι
       ρουφιάνοι,
       οι
       συντηρητικ&#95
       9;ί,
       οι
       θρησκόληπτ&#95
       9;ι
       των
       εκκλησιών,
       οι πιστοί
       τηλεθεατές,
       τα ζόμπι του
       ψηφιακού
       κόσμου και
       των social media, οι
       χαρούμενοι
       καταναλωτέ&#96
       2;…
       Τι μας
       συνδέει
       εμάς ως
       αναρχικούς
       με όλους
       αυτούς;… Από
       το απόλυτο
       τίποτα,
       μέχρι την
       αγεφύρωτη
       εχθρότητα. Η
       αναρχία και
       το εργατικό
       κίνημα
       ακολουθούν
       δύο
       παράλληλες
       γραμμές και
       είναι
       γεωμετρικά
       αποδεδειγμ&#94
       1;νο
       ότι οι
       παράλληλες
       γραμμές δεν
       τέμνονται.
       Γιατί,
       λοιπόν, να
       αναγνωρίσο&#96
       5;με
       τους
       καταπιεσμέ&#95
       7;ους
       γενικά και
       αόριστα ως
       «αδέρφια» μας
       και να
       μιλήσουμε
       για ταξικό
       πόλεμο, μαζί
       με
       ανθρώπους
       που δε
       μοιραζόμασ&#96
       4;ε
       τίποτα
       κοινό;
       Καλύτερα να
       βάλουμε
       μπροστά τη
       συνολική
       αναρχική
       επίθεση που
       καταργεί
       όλες αυτές
       τις
       ψευδαισθήσ&#94
       9;ις
       του κοινού
       μετώπου των
       καταπιεσμέ&#95
       7;ων.
       Γιατί αυτή
       τη στιγμή, το
       μόνο που μας
       συνδέει με
       τους
       καταπιεσμέ&#95
       7;ους
       είναι η
       οικονομική
       συνθήκη που
       μας
       επιβάλλουν
       να ζούμε.
       Όμως, η κοινή
       εκβιαστική
       οικονομική
       συνθήκη που
       βιώνουμε ως
       κοινωνικό
       περιθώριο,
       μαζί με τους
       φτωχούς,
       τους
       άνεργους,
       τους
       εργαζόμενο&#96
       5;ς,
       τους
       μετανάστες
       είναι μία
       εξαναγκαστ&#95
       3;κή
       συνθήκη κι
       όχι μία
       συνειδητή
       επιλογή.
       Εκτός από
       όλους εμάς
       που
       διαλέξαμε
       συνειδητά
       το
       κοινωνικό
       περιθώριο
       κι
       αρνηθήκαμε
       τα υλικά
       προνόμια, οι
       περισσότερ&#95
       9;ι
       καταπιεσμέ&#95
       7;οι
       αυτό που
       επιθυμούν
       δεν είναι να
       καταστρέψο&#96
       5;ν
       τον κόσμο
       της
       εκμετάλλευ&#96
       3;ης,
       αλλά να
       μετακομίσο&#96
       5;ν
       οι ίδιοι
       στις
       επαύλεις
       των
       αφεντικών
       τους, να
       φορέσουν τα
       ρούχα τους,
       να μιμηθούν
       τους
       τρόπους
       τους και, με
       τη σειρά
       τους, να
       καταδυναστ&#94
       9;ύσουν
       όσους
       βρίσκονται
       υπό την
       εξουσία
       τους. Ο
       σκλάβος που
       ζητάει
       δικαιώματα
       χωρίς να
       αποκτήσει
       απελευθερω&#96
       4;ική
       συνείδηση,
       σύντομα θα
       ζητήσει να
       φορέσει το
       στέμμα του
       αφεντικού
       του. Αρκεί να
       παρατηρήσε&#95
       3;
       κάποιος τη
       συσσωρευμέ&#95
       7;η
       μικροεξουσ&#94
       3;α
       που
       κουβαλούν
       μέσα τους οι
       καταπιεσμέ&#95
       7;οι
       όταν την
       εξωτερικεύ&#95
       9;υν
       σε όσους
       θεωρούν πιο
       «αδύναμους»
       από αυτούς∙
       ο ντόπιος
       στο
       μετανάστη, ο
       μετανάστης
       στην
       οικογένειά
       του, η
       «παλιοσειρά»
       των
       εργαζομένω&#95
       7;
       στους νέους
       συναδέλφου&#96
       2;
       τους… Αυτή
       είναι η τάξη
       του
       σύγχρονου
       προλεταριά&#96
       4;ου.
       Ένα
       συνονθύλευ&#95
       6;α
       μισθοφόρων
       της
       μιζέριας
       και του
       κανιβαλισμ&#95
       9;ύ,
       έτοιμων να
       προσφέρουν
       τις
       υπηρεσίες
       τους σε
       όποιον
       πληρώνει
       καλύτερα.
       Καταπιεσμέ&#95
       7;οι
       με
       καταπιεσμέ&#95
       7;α
       κόμπλεξ, που
       θέλουν να
       μοιάσουν
       στα
       αφεντικά
       τους.
       Δε θέλουμε,
       λοιπόν, να
       αναζητήσου&#95
       6;ε
       συντρόφους
       και
       συμμάχους
       μέσα από
       εξαναγκαστ&#95
       3;κές
       κοινές
       συνθήκες
       που δε
       διαλέξαμε,
       αλλά μέσα
       από κοινές
       επιλογές.
       Δε μας
       ξεγελάνε,
       ούτε μας
       ικανοποιού&#95
       7;
       οι εφήμερες
       συμμαχίες
       με αυτούς
       που
       διεκδικούν
       ένα
       καλύτερο
       μισθό ή
       δικαιώματα
       και
       μεταρρυθμί&#96
       3;εις
       της
       μιζέριας
       του
       υπάρχοντος.
       Με αυτούς
       μπορεί να
       βρεθούμε
       κάποια
       στιγμή σε
       ένα
       οδόφραγμα ή
       σε μπάχαλα,
       αλλά ποτέ δε
       θα
       συναντηθού&#95
       6;ε
       ουσιαστικά,
       αν δεν
       καταργήσου&#95
       7;
       από μέσα
       τους την
       ηθική
       ταυτότητα
       του εργάτη,
       του φοιτητή,
       του ανέργου,
       του
       διαδηλωτή
       και δεν
       αρνηθούν
       συνολικά
       τον κόσμο
       της τάξης
       και των
       νόμων.
       Δε μας
       ενδιαφέρου&#95
       7;
       αυτοί που,
       επειδή δεν
       έχουν να
       χάσουν
       τίποτα,
       βγαίνουν
       στο δρόμο,
       αλλά
       εκείνοι που
       είναι
       διατεθειμέ&#95
       7;οι
       να χάσουν τα
       πάντα για να
       ξανακερδίσ&#95
       9;υν
       τη ζώη τους
       απ’ την αρχή…
       Άλλωστε,
       ανάμεσα
       στους
       πρώτους, θα
       βρεις τους
       μεγαλύτερο&#96
       5;ς
       προδότες,
       που στην
       πρώτη
       αναποδιά ή
       μπροστά στο
       δέλεαρ μίας
       οικονομική&#96
       2;
       υπόσχεσης,
       θα σε
       εγκαταλείψ&#95
       9;υν,
       θα σε
       πουλήσουν ή,
       ακόμα, θα
       στραφούν
       εναντίον
       σου…
       Αντίθετα,
       στη δεύτερη
       περίπτωση,
       θα
       ανακαλύψει&#96
       2;
       μερικούς
       απ΄ τους πιο
       κοντινούς
       και
       αυθεντικού&#96
       2;
       συντρόφους
       και
       συνενόχους
       σου… Πόσες
       φορές δε
       βρεθήκαμε
       στη μέση
       μίας
       φουρτουνια&#96
       3;μένης
       θάλασσα
       σύγχυσης
       και
       αντιφάσεων;
       Οι ίδιοι
       άνθρωποι με
       τους
       οποίους
       ήμασταν
       δίπλα-δίπλα
       πετώντας
       πέτρες και
       μολότωφ
       στους
       μπάτσους
       και
       μοιραστήκα&#95
       6;ε
       χρόνους και
       στιγμές
       πίσω από
       φλεγόμενα
       οδοφράγματ&#94
       5;,
       στα πλαίσια
       μίας
       συντεχνιακ&#94
       2;ς
       διεκδίκηση&#96
       2;
       μίας «άγριας
       απεργίας»
       για
       καλύτερους
       μισθούς,
       όταν
       ικανοποιήθ&#95
       1;κε
       ή
       απορρίφθηκ&#94
       9;
       το αίτημά
       τους,
       επέστρεψαν
       γρήγορα
       στην
       κανονικότη&#96
       4;α
       και
       θωρακίστηκ&#94
       5;ν
       ξανά με την
       στολή του
       νομοταγή
       πολίτη, του
       ψηφοφόρου,
       του
       οικογενειά&#96
       1;χη,
       του
       τηλεθεατή.
       Απ’ την «άγρια
       απεργία» της
       Χαλυβουργί&#94
       5;ς,
       καταλήξαμε
       στον
       απόλυτο
       έλεγχο της
       κινητοποίη&#96
       3;ης
       απ’ το
       σωματείο
       του ΚΚΕ και
       στη θερμή
       υποδοχή των
       βουλευτών
       της Χρυσής
       Αυγής, που
       έσπευσαν
       για
       αλληλεγγύη
       στον αγώνα
       των «ελλήνων
       εργατών». Απ’
       τα
       οδοφράγματ&#94
       5;
       και τις
       φλεγόμενες
       νύχτες στην
       Κερατέα για
       το
       σαμποτάρισ&#95
       6;α
       της
       εγκατάστασ&#95
       1;ς
       χωματερής
       στην
       περιοχή,
       φτάσαμε στα
       υψηλά
       εκλογικά
       ποσοστά της
       Χρυσής
       Αυγής στην
       ίδια
       περιοχή.
       Αλλά, ακόμα
       και η «άγρια
       νεολαία»
       παλινδρομε&#94
       3;
       στις
       αντιφάσεις
       της. Απ’ τις
       μαθητικές
       καταλήψεις
       και τις
       επιθέσεις
       στους
       μπάτσους
       μεταπηδά,
       χωρίς
       δεύτερη
       σκέψη, στα
       πογκρόμ
       εναντίον
       μεταναστών
       και σε
       πανηγυρικέ&#96
       2;
       φιέστες
       εθνικής
       υπερηφάνει&#94
       5;ς
       (« αθλητικές»
       επιτυχίες
       της εθνικής
       ομάδας).
       Δεν αρκεί,
       λοιπόν,
       μονάχα το
       ευκαιριακό
       ξεπέρασμα
       του νόμου,
       μέσω μίας
       πέτρας ή
       μίας
       μολότωφ.
       Σίγουρα
       αυτό είναι
       ένα
       απαραίτητο
       πέρασμα.
       Όμως, μαζί με
       την τράπεζα
       ή το
       περιπολικό
       που θα
       πυρπολήσου&#95
       6;ε,
       οφείλουμε
       να
       πυρπολύσου&#95
       6;ε
       μέσα μας όλα
       τα
       εξουσιαστι&#95
       4;ά
       κατάλοιπα,
       τις ηθικές
       αγκυλώσεις
       και τα
       συντηρητικ&#94
       0;
       στερεότυπα
       που
       κληρονομήσ&#94
       5;με
       από αυτόν
       τον κόσμο.
       Φυσικά,
       επειδή
       απεχθανόμα&#96
       3;τε
       την κριτική
       για την
       κριτική και
       τον ξεπεσμό
       του
       ψηφιακού
       ψευτομηδεν&#95
       3;στικού
       μοιρολογίο&#96
       5;,
       που όλα τα
       κράζει
       εκτός απ’ το
       παραμορφωμ&#94
       1;νο
       «υπέρ-εγώ»
       του, η θέση
       μας είναι
       ξεκάθαρη.
       Όσο θέλουμε
       να
       χτυπήσουμε
       τον
       πολιτικαντ&#95
       3;σμό
       των
       νεόκοπων
       αναρχομαρξ&#95
       3;στών,
       άλλο τόσο
       θέλουμε να
       γκρεμίσουμ&#94
       9;
       το γυάλινο
       πύργο της
       θεωρίας των
       «ιδεολόγων»
       της καθαρής
       αναρχίας.
       Αναλύουμε
       και
       αποκωδικοπ&#95
       9;ιούμε
       το
       σύμπλεγμα
       των
       εκρηκτικών
       αντιφάσεων
       της
       κοινωνίας,
       όχι για να
       μείνουμε
       θεατές και
       να
       θαυμάζουμε
       την
       «αυθεντία»
       μας, αλλά για
       να
       οργανώσουμ&#94
       9;
       στρατηγικά
       την
       αναρχική
       επίθεσή μας.
       Υπάρχουν οι
       λεγόμενοι
       ενδιάμεσοι
       κοινωνικοί
       αγώνες, που
       κάποιοι
       λόγω
       σύνθεσης (π.χ.
       μαθητικές
       καταλήψεις)
       έχουν
       ενδιαφέρον
       και η
       εκτροπή
       τους μπορεί
       να
       προκαλέσει
       χαοτικές
       καταστάσει&#96
       2;,
       οι οποίες
       είναι το
       ιδανικό
       πεδίο
       έκφρασης
       του μίσους
       μας για το
       σύστημα.
       Προφανώς
       και δε θα
       λείψουμε
       από εκεί,
       χωρίς
       βέβαια να
       ξεχνάμε ότι
       το «ιδανικό»
       λεκιάζεται
       απ’ την
       πραγματικό&#96
       4;ητα
       και απ’ το
       ρόδο μένει
       το αγκάθι.
       Όμως, απ’ τη
       στιγμή που
       δεν
       εγκλωβιζόμ&#94
       5;στε
       σε αιτήματα
       και
       μεταρρυθμι&#96
       3;τικές
       λογικές,
       διατηρούμε
       τα
       χαρακτηρισ&#96
       4;ικά
       μας και δε
       χανόμαστε
       σε
       πολιτικάντ&#95
       3;κες
       εκπτώσεις
       για να
       γίνουμε
       κοινωνικά
       «αρεστοί».
       Έτσι,
       εισβάλλουμ&#94
       9;
       ως
       αναρχικοί
       και δεν
       κρυβόμαστε
       πίσω από
       άλλες
       κοινωνικές
       μάσκες
       (άνεργος,
       εργαζόμενο&#96
       2;,
       διαδηλωτής)&#8
       729;
       αντίθετα,
       φοράμε την
       κουκούλα
       και
       επιτιθόμασ&#96
       4;ε,
       χωρίς να
       φοβόμαστε
       τον λάκκο με
       τις
       αντιφάσεις
       των
       ενδιάμεσων
       κοινωνικών
       αγώνων.
       Αν θέλουμε,
       λοιπόν, να
       καταστρέψο&#96
       5;με
       αυτό τον
       κόσμο της
       οργανωμένη&#96
       2;
       εκμετάλλευ&#96
       3;ης
       και πλήξης,
       πρέπει να
       μιλήσουμε
       για το
       ξεπέρασμα
       των τάξεων
       και όχι να
       κάνουμε
       λάβαρο το
       σάβανο της
       «ταξικής
       πάλης». Οι
       κόκκινοι
       αναρχικοί
       που μιλούν
       για ταξική
       πάλη, έχουν
       ένα πτώμα
       μέσα στο
       στόμα τους,
       το οποίο
       έχει
       αρχίσει να
       σαπίζει.
       Στην
       αναρχική
       διαρκή
       εξέγερση,
       όλες οι
       τάξεις
       καταργούντ&#94
       5;ι.
       Το άτομο,
       ανακαλύπτο&#95
       7;τας
       απελευθερω&#96
       4;ικά
       το
       συνειδητό
       εαυτό του,
       έρχεται σε
       ολική ρήξη
       με την τάξη
       απ’ την οποία
       προέρχεται,
       είτε
       προλεταρια&#95
       4;ή,
       είτε
       μικροαστικ&#94
       2;.
       Αρνούμαστε
       κάθε τάξη
       γιατί είναι
       αποτέλεσμα
       διαχωρισμώ&#95
       7;
       του
       συστήματος.
       Κάθε τάξη
       κουβαλάει
       μέσα της τα
       χαρακτηρισ&#96
       4;ικά
       και την
       ηθική του
       υπάρχοντος.
       Το
       αγαπημένο
       παιδί των
       κόκκινων
       «αναρχικών»,
       το
       προλεταριά&#96
       4;ο,
       κουβαλάει
       μέσα του την
       ηθική της
       εργασίας,
       την
       ψευτοπερηφ&#94
       0;νεια
       του
       πατριωτισμ&#95
       9;ύ,
       τη λατρεία
       της
       μικροϊδιοκ&#96
       4;ησίας,
       τα
       κατάλοιπα
       του
       θρησκευτικ&#95
       9;ύ
       συντηρητισ&#95
       6;ού…
       Αυτή είναι η
       θλιβερή
       αναπαράστα&#96
       3;η
       της
       σύγχυσης
       που
       θριαμβεύει
       μέσα στους
       ενδιάμεσου&#96
       2;
       μεταρρυθμι&#96
       3;τικούς
       εργατικούς
       αγώνες, που
       ποτέ δεν
       ξεπερνάνε
       τον μυωπικό
       εαυτό τους
       για να
       αποκτήσουν
       μια
       συνολική
       απελευθερω&#96
       4;ική
       οπτική.
       #Post#: 15922--------------------------------------------------
       Re: “ΚΟΜΜΟΥΝΙΣ&#932
       ;ΙΚΟΠΟΙΗΣΗ: Η 
       γεροντική ά&#9
       57;οια της ανα&#96
       By: mistermax Date: June 1, 2015, 3:46 pm
       ---------------------------------------------------------
       iii) Για τη
       Μαύρη
       Αναρχία
       Αποκηρύσσο&#96
       5;με,
       λοιπόν, κάθε
       έννοια
       «ταξικής
       πάλης» που,
       στην πιο
       ριζοσπαστι&#95
       4;ή
       της
       μαρξιστική
       εκδοχή,
       σκοπεύει
       στην
       κατάκτηση
       της
       εξουσίας
       μέσω της
       δικτατορία&#96
       2;
       του
       προλεταριά&#96
       4;ου.
       Φτύνουμε
       τους
       «ειδικούς»
       της
       επανάσταση&#96
       2;,
       την
       κομμουνιστ&#95
       3;κή
       πρωτοπορία,
       τους
       βετεράνους
       και τις
       «αναρχικές»
       προσωπικότ&#95
       1;τες
       των
       δημοσίων
       σχέσεων που
       ανταγωνίζο&#95
       7;ται
       μεταξύ τους
       για τη θέση
       του μεγάλου
       τιμονιέρη
       της
       επανάσταση&#96
       2;.
       Άλλωστε, η
       απελευθέρω&#96
       3;η
       θα έρθει
       όταν
       τσακίσουμε
       τα κεφάλια
       των
       αυτόκλητων
       «απελευθερω&#9
       64;ών»
       μας.
       Αρνούμαστε
       να
       περιμένουμ&#94
       9;
       τις
       αντικειμεν&#95
       3;κές
       συνθήκες
       του μαζικού
       ξεσηκωμού. Η
       προετοιμασ&#94
       3;α
       των μεγάλων
       μαζών ως
       προϋπόθεση
       για την
       «επανάσταση»
       ενάντια
       στην
       εξουσία,
       επιφέρει
       μονάχα την
       αναβολή.
       Γνωρίζουμε
       πως ζούμε σε
       καιρούς
       «κρίσης».
       Κάποιοι
       πρώην
       αναρχικοί
       επέλεξαν να
       ακολουθήσο&#96
       5;ν
       την
       μαρξιστική
       ρητορεία
       του
       πραγματισμ&#95
       9;ύ,
       του
       οικονομισμ&#95
       9;ύ,
       θεωρώντας
       ότι μιλούν
       τη γλώσσα
       του
       πολιτικού
       ρεαλισμού.
       Δεν
       μπόρεσαν να
       σταθούν ως
       αναρχικοί,
       θα
       αποδειχθού&#95
       7;
       ανίκανοι ως
       μαρξιστές…
       Ήδη τα
       εγχειρήματ&#94
       0;
       τους
       μεταλλάσσο&#95
       7;ται
       και
       οδηγούνται
       σε γραφικές
       συμμαχίες
       με άτομα και
       πολιτικούς
       χώρους που
       ορίζουν
       τους
       εαυτούς
       τους με
       αντιπολιτε&#96
       5;τικούς
       όρους. Η
       αναρχία δεν
       έχει πλέον
       καμία σχέση
       μαζί τους…
       Εμείς
       επιμένουμε
       στο μαύρο
       της
       αναρχίας.
       Στο χάος,
       στην αταξία,
       στο ζην
       επικινδύνω&#96
       2;,
       στο
       μηδενισμό
       της πράξης,
       στην ένοπλη
       αναμέτρηση
       με το
       υπάρχον, στη
       φωτιά της
       διαρκούς
       αναρχικής
       εξέγερσης.
       Απορρίπτου&#95
       6;ε
       όλες τις
       εξιδανικευ&#95
       6;ένες
       συνταγές
       που
       υπόσχονται
       οι
       επαναστατι&#95
       4;ές
       θεωρίες που
       φλυαρούν
       για τη
       μελλοντική
       απελευθέρω&#96
       3;η
       και την
       κοινωνική
       αρμονία. Η
       ζωή δεν
       προσφέρει
       εγγυήσεις. Ο
       χρόνος
       είναι τώρα
       και ο τόπος
       είναι εδώ…
       Ας είμαστε
       ειλικρινεί&#96
       2;∙
       δεν ξέρουμε
       πώς θα
       «δουλέψει»
       ένα
       απελευθερω&#95
       6;ένο
       αύριο. Γι’
       αυτό
       ακριβώς
       είναι
       απελευθερω&#95
       6;ένο.
       Γιατί θα
       είναι
       γεμάτο
       πιθανότητε&#96
       2;,
       ερωτήσεις
       και
       αμφισβητήσ&#94
       9;ις.
       Όποιος
       ψάχνει για
       σίγουρες
       απαντήσεις
       και
       μαρξιστικέ&#96
       2;
       βεβαιότητε&#96
       2;,
       σύντομα θα
       αναζητήσει
       την εγγύηση
       της
       αυθεντίας
       και των
       ιερατείων
       της
       κόκκινης
       εξουσίας.
       Κρατάμε τις
       ερωτήσεις
       και η σημαία
       μας
       παραμένει
       μαύρη…
       Αυτή είναι η
       μαύρη
       αναρχία.
       Όμως, η
       αναρχία
       απαιτεί την
       οργάνωση
       του νέου
       αναρχικού
       αντάρτικου
       πόλης, αν δε
       θέλουμε να
       ξεπέσει σε
       μία
       ποιητική
       φλυαρία
       άνευ ουσίας,
       που είναι
       καταδικασμ&#94
       1;νη
       να την
       ακολουθήσε&#95
       3;
       η
       εναλλακτικ&#94
       2;
       ένταξή της
       μέσα στο
       σύστημα.
       Έννοιες που
       δεν
       οπλίζονται,
       όπως
       αναρχοατομ&#95
       3;κισμός,
       μηδενισμός,
       καταλήγουν
       ακίνδυνες
       λέξεις στα
       στόματα
       ακόμα πιο
       ακίνδυνων
       ατόμων, που
       μπερδεύουν
       τον
       αναρχομηδε&#95
       7;ισμό
       με την
       υποκουλτού&#96
       1;α
       του δήθεν
       «αντικοινων&#9
       53;κού
       lifestyle».
       Ο
       αναρχομηδε&#95
       7;ισμός
       συνδυάζει
       την
       προπαγάνδα
       των λέξεων
       με την
       προπαγάνδα
       των
       πυροβολισμ&#97
       4;ν,
       της φωτιάς,
       του
       δυναμίτη. Η
       δυναμική
       του
       σφυρηλατεί&#96
       4;αι
       στο αμόνι
       των πράξεων,
       που
       συνείδηση
       και βίωμα
       συναντιούν&#96
       4;αι
       σε έναν
       ατελείωτο
       χορό κι όχι
       στα
       πληκτρολόγ&#95
       3;α
       του
       ψηφιακού
       κόσμου του
       τίποτα.
       Έτσι, λοιπόν,
       το αναρχικό
       αντάρτικο
       πόλης έχει
       τη
       δυνατότητα
       να
       μεταφέρει
       την αναρχία
       απ’ τη θεωρία
       του
       αφηρημένου
       σε πράξη,
       όπου
       οπλίζονται
       οι
       επιθυμίες
       μας και
       προκαλούν
       τη δικιά μας
       πραγματικό&#96
       4;ητα.
       Η Συνωμοσία
       Πυρήνων της
       Φωτιάς και η
       FAI είναι η
       πρακτική
       αντανάκλασ&#95
       1;
       των
       επιθυμιών
       μας.
       Προωθούμε
       τη
       δημιουργία
       ενός άτυπου
       δικτύου
       πυρήνων και
       ομάδων
       αναρχικής
       συγγένειας,
       με σκοπό τη
       διάχυση της
       πρακτικής
       θεωρίας και
       των
       επιθέσεων.
       Υφαίνουμε
       το δικό μας
       ιστό
       αράχνης…
       Οργανώνουμ&#94
       9;
       τις
       επιθέσεις
       μας ενάντια
       στα φυλάκια
       του κόσμου
       της
       οργανωμένη&#96
       2;
       εκμετάλλευ&#96
       3;ης
       και πλήξης.
       Χτυπάμε τις
       τράπεζες, τα
       αστυνομικά
       τμήματα, τα
       δικαστήρια,
       τις φυλακές,
       τα
       υπουργεία,
       τα
       κομματικά
       γραφεία, τις
       αυτοκρατορ&#94
       3;ες
       των
       εταιρειών
       και
       οτιδήποτε
       περιφρουρε&#94
       3;
       και
       αναπαράγει
       τις αξίες
       αυτού του
       κόσμου.
       Φυσικά, δεν
       ξεχνάμε πως
       ο στόχος του
       νέου
       αναρχικού
       αντάρτικου
       πόλης δεν
       είναι απλά η
       ανατίναξη
       πραγμάτων
       και η
       εκτέλεση
       αξιωματούχ&#96
       9;ν
       της
       εξουσίας,
       αλλά,
       παράλληλα,
       και η
       καταστροφή
       των
       κοινωνικών
       σχέσεων που
       κουβαλούν
       μέσα τους το
       δηλητήριο
       της
       εξουσίας. Γι’
       αυτό,
       παράλληλα
       με την
       οργάνωση
       και τη
       διάχυση της
       FAI και της
       Συνωμοσίας
       Πυρήνων της
       Φωτιάς, μέσα
       από σφαίρες
       και βόμβες,
       επιθυμούμε
       με τα
       κείμενά μας
       να
       τσακίσουμε
       όλες
       εκείνες τις
       καθημερινέ&#96
       2;
       κοινωνικές
       συμβάσεις
       και να
       χαστουκίσο&#96
       5;με
       τη
       νοοτροπία
       των
       εθελόδουλω&#95
       7;,
       που είναι η
       μισή ισχύς
       της
       εξουσίας…
       Μισούμε
       τόσο το χέρι
       που κρατάει
       το μαστίγιο,
       όσο και την
       πλάτη που
       δέχεται
       αδιαμαρτύρ&#95
       1;τα
       τα
       χτυπήματά
       του…
       Μη με
       ακολουθείς…
       Δε θα σε
       οδηγήσω…
       Μην
       προχωράς
       μπροστά μου…
       Δε θα σε
       ακολουθήσω…
       Χάραξε το
       δικό σου
       δρόμο… Γίνε
       εσύ…
       ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜ&#91
       7;
       10, 100, 1000 πυρήνες
       της Άτυπης
       Αναρχικής
       Ομοσπονδία&#96
       2;
       και της
       Συνωμοσίας
       Πυρήνων της
       Φωτιάς.
       
       ΕΠΙΘΕΣΗ
       ΠΡΩΤΑ ΚΑΙ
       ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ
       ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ
       
       Συνωμοσία
       Πυρήνων της
       Φωτιάς – FAI/IRF,
       Πυρήνας
       φυλακής
       #Post#: 15923--------------------------------------------------
       Re: “ΚΟΜΜΟΥΝΙΣ&#932
       ;ΙΚΟΠΟΙΗΣΗ: Η 
       γεροντική ά&#9
       57;οια της ανα`
       By: Pulverem Date: June 2, 2015, 3:46 am
       ---------------------------------------------------------
       [font=arial]ΑΪ ΣΤΟ
       ΔΙΑΟΛΟ ΠΙΑ,
       ΓΑΜΩ ΤΙΣ
       ΔΙΓΡΑΜΜΕΣ
       ΣΥΝΤΑΓΕΣ
       ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ
       ΠΟΥΤΑΝΑ ΤΗΝ
       ΑΡΙΣΤΕΡΑ
       ΚΑΙ ΤΗΝ
       ΔΕΞΙΑ ΤΟΥΣ
       ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ
       ΠΟΥΣΤΙΚΕΣ
       ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕ&#93
       1;
       ΤΟΥΣ ΜΑΖΙ.
       ΠΑΝΑΣΧΗΜΟΙ
       ΔΥΣΛΕΚΤΙΚΟ&#92
       1;
       ΒΡΩΜΙΑΡΗΔΕ&#93
       1;,
       ΘΑ ΒΡΕΙ Η
       ΙΕΖΑΒΕΛ ΤΑ
       ΧΑΠΙΑ ΠΙΟ
       ΓΡΗΓΟΡΑ ΑΠΟ
       'ΜΕΝΑ ΝΑ ΤΟ
       ΠΑΙΖΕΙ
       ΜΕΓΑΛΗ DRUG DEALER
       ΕΠΕΙΔΗ Η
       ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ
       ΤΩΝ
       ΨΥΧΙΑΤΡΩΝ
       ΤΗΣ
       ΓΑΜΩΧΩΡΑΣ
       ΣΑΣ ΜΠΟΡΕΙ
       ΝΑ ΓΡΑΦΕΙ
       ΜΟΝΟ
       ΛΕΞΟΤΑΝΙΛ
       ΚΑΙ
       ΜΠΟΥΧΕΣΟΜΑ&#92
       3;ΑΚΙΕΣ.
       ΓΑΜΩ ΤΗΝ
       ΘΑΛΑΣΣΑ ΣΑΣ,
       ΓΑΜΩ ΤΟΝ
       ΗΛΙΟ ΣΑΣ,
       ΓΑΜΩ ΤΗΝ
       ΑΚΡΟΠΟΛΗ
       ΣΑΣ, ΓΑΜΩ ΚΑΙ
       ΤΙΣ ΧΕΣΤΡΕΣ
       ΤΩΝ
       ΓΕΡΜΑΝΩΝ
       ΠΟΥ ΘΑ
       ΧΟΡΟΠΗΔΑΝΕ
       ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΝΑ
       ΤΡΑΒΗΞΕΙ ΤΟ
       ΚΑΖΑΝΑΚΙ ΤΑ
       ΘΡΥΨΑΛΙΑΣΜ&#91
       7;ΝΑ
       ΣΦΗΝΩΜΕΝΑ
       ΚΟΚΚΑΛΑ ΣΑΣ.
       ΝΑ ΣΑΣ
       ΖΗΤΑΝΕ ΤΑ
       ΔΑΝΕΙΚΑ
       ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ
       ΣΤΗΝ ΛΙΜΝΗ
       ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ
       ΠΟΥ ΤΟ
       ΠΟΥΣΤΙΚΟ
       ΓΑΜΗΜΕΝΟ
       ΚΟΥΦΑΡΙ ΣΑΣ
       ΘΑ ΓΙΝΕΤΑΙ
       ΖΩΝΤΑΝΟ
       ΑΚΚΟΡΝΤΕΟΝ
       ΑΠ' ΤΟ
       ΛΙΩΣΙΜΟ, ΕΝΩ
       ΠΑΣΑΙ ΟΙ
       ΧΘΟΝΙΕΣ
       ΟΝΤΟΤΗΤΕΣ
       ΘΑ ΣΑΣ
       ΣΟΔΟΜΙΖΟΥΝ
       ΣΤΙΣ
       ΝΕΚΡΟΦΟΡΕΣ,
       ΑΦΡΑΓΓΟΙ
       ΤΣΙΦΟΥΤΗΔΕ&#93
       1;.
       ΕΔΩ
       ΓΑΜΗΜΕΝΟΙ
       ΚΑΙ ΕΚΕΙ
       ΓΑΜΗΜΕΝΟΙ,
       ΠΑΝΤΟΥ
       ΓΑΜΗΜΕΝΟΙ
       ΚΑΙ ΝΕΚΡΟΙ
       ΚΑΙ
       ΥΠΟΦΕΡΟΝΤΕ&#93
       1;
       ΟΙ
       ΚΑΡΙΟΛΗΔΕΣ
       ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ
       ΚΑΙ ΟΙ
       ΠΟΥΤΑΝΑΡΕΣ
       ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ
       ΤΟΥΣ, ΝΑ ΣΑΣ
       ΣΚΑΕΙ
       ΠΟΥΤΣΟΣΦΑΛ&#92
       1;ΑΡΙΔΙΑ
       Ο ΑΠΟΛΛΥΩΝ
       ΓΙΑ ΝΑ
       ΠΕΦΤΕΤΕ
       ΞΑΝΑ ΜΕΣΑ
       ΣΤΟΥΣ
       ΠΥΡΩΜΕΝΟΥΣ
       ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΕ&#93
       1;
       ΤΩΝ
       ΦΡΙΚΑΛΕΩΝ
       ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡ&#92
       1;ΩΝ
       ΣΑΣ ΚΑΙ ΝΑ
       ΠΑΡΑΚΑΛΑΤΕ
       ΝΑ ΒΓΕΙΤΕ ΣΕ
       ΠΟΥΣΤΙΚΕΣ
       ΣΤΑΣΕΙΣ
       ΙΚΕΣΙΑΣ ΜΕ
       ΤΑ ΓΥΦΤΙΚΑ
       ΣΚΟΥΡΙΑΣΜΕ&#92
       5;Α
       ΓΑΜΙΟΛΙΚΑ
       ΛΙΩΜΕΝΑ
       ΜΟΥΝΟΠΑΜΠΕ&#92
       9;ΑΚΙΑ
       ΠΟΥ
       ΞΕΦΥΤΡΩΝΟΥ&#92
       5;
       ΑΠ' ΤΑ
       ΓΑΜΩΜΑΤΑ
       ΣΑΣ ΓΙΑ
       ΔΑΚΡΥΑ ΝΑ
       ΠΙΤΣΙΛΑΝΕ
       ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ
       ΝΑ ΣΑΣ
       ΖΗΤΑΝΕ
       ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ
       ΕΚΕΙ ΤΑ
       ΔΑΝΕΙΚΑ
       ΓΑΜΩΠΟΥΣΤΕ&#93
       1;
       ΚΑΙ ΟΠΟΤΕ
       ΔΕΝ ΤΑ
       ΔΙΝΕΤΕ ΝΑ
       ΣΑΣ ΣΚΑΝΕ
       ΕΝΑ ΚΛΩΤΣΟ
       ΚΑΙ ΝΑ
       ΚΑΝΕΤΕ
       ΤΣΟΥΛΗΘΡΑ
       ΞΑΝΑ ΜΕΣΑ
       ΣΤΗΝ ΛΑΒΑ
       ΚΑΙ ΝΑ
       ΠΑΡΑΚΑΛΑΤΕ
       ΓΙΑ
       ΕΜΦΡΑΓΜΑ
       ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ
       ΠΑΘΑΙΝΕΤΕ
       ΣΤΟΝ ΑΙΩΝΑ
       ΤΟΝ ΑΠΑΝΤΑ
       ΠΑΡΑ ΤΩΝ
       ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜ&#93
       3;ΡΙΑ
       ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜ&#93
       3;ΡΙΩΝ
       ΦΟΡΩΝ ΠΙΟ
       ΔΥΝΑΤΩΝ
       ΠΟΝΩΝ ΑΥΤΩΝ
       ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ
       ΝΑ ΑΝΤΕΞΕΙ
       ΕΝΑΣ
       ΠΟΥΣΤΙΚΟΣ
       ΜΑΥΡΙΔΕΡΟΣ
       ΓΥΦΤΙΚΟΣ
       ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚ&#92
       7;Σ
       ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ.
       ΕΙΣΑΙ
       ΑΓΡΟΤΗΣ; ΘΑ
       ΣΟΥ
       ΟΡΓΩΝΟΝΤΑΙ
       ΤΑ ΕΝΤΕΡΑ
       ΑΠΟ
       ΠΥΡΩΜΕΝΕΣ
       ΤΣΟΥΓΚΡΑΝΕ&#93
       1;.
       ΕΙΣΑΙ
       ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ;
       ΘΑ ΓΙΝΕΙ
       ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΟ
       ΠΟΥΣΤΙΚΟ
       ΤΣΥΚΩΤΙ ΣΟΥ
       ΜΠΑΡΟΥΤΑΠΟ&#92
       0;ΗΚΗ
       ΕΝΩ ΘΑ 'ΣΑΙ
       ΖΩΝΤΑΝΟΣ.
       ΕΙΣΑΙ
       ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟ&#91
       5;ΟΣ;
       ΘΑ ΞΕΡΝΑΣ
       ΛΕΦΤΑ ΜΕΧΡΙ
       ΝΑ
       ΓΛΙΣΤΡΗΣΟΥ&#92
       5;
       ΑΠ' ΤΟ
       ΓΑΜΩΣΤΟΜΑ
       ΣΟΥ ΟΙ
       ΠΟΥΣΤΟΜΑΖΕ&#93
       1;
       ΛΙΩΜΕΝΩΝ
       ΝΟΜΙΣΜΑΤΩΝ
       ΜΕΙΓΜΕΝΕΣ
       ΜΕ ΤΑ
       ΠΟΥΣΤΟΣΤΟΜ&#91
       3;ΧΑ
       ΣΟΥ. ΣΑΝ ΤΗΝ
       ΑΛΛΗΝ ΤΗΝ
       ΠΟΥΤΑΝΑ ΠΟΥ
       ΗΘΕΛΕ ΝΑ
       ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣ&#91
       7;Ι
       ΚΑΙ ΤΗΝ
       ΕΠΕΙΣΑ ΝΑ
       ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣ&#92
       7;ΥΜΕ
       ΜΑΖΙ ΚΑΙ
       ΟΤΑΝ ΠΗΓΕ ΝΑ
       ΠΕΣΕΙ ΤΗΣ
       ΕΙΠΑ, "ΚΑΛΑ
       ΓΑΜΗΣΙΑ
       ΣΤΗΝ ΣΕΟΛ
       ΚΑΡΙΟΛΑ," ΚΑΙ
       ΤΗΣ ΑΦΗΣΑ ΤΟ
       ΧΕΡΙ ΚΑΙ
       ΟΥΡΛΙΑΖΕ
       ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ
       'ΣΚΑΣΕ ΚΑΤΩ
       ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ ΤΟ
       ΓΑΜΩΚΟΥΦΑΡ&#92
       7;
       ΤΗΣ
       ΟΣΤΕΟΘΗΚΗ
       ΣΤΡΑΠΑΤΣΑΡ&#92
       1;ΣΜΕΝΩΝ
       ΓΑΜΙΟΛΙΚΩΝ
       ΚΟΚΚΑΛΩΝ
       ΠΟΥ
       ΑΠΛΩΘΗΚΑΝ
       ΜΕΣΑ ΤΗΣ ΣΑΝ
       ΣΕ ΣΚΑΣΜΕΝΟ
       ΚΑΡΠΟΥΖΙ ΜΕ
       ΕΝΑ "ΚΡΑΚ" ΚΑΙ
       ΜΙΑ ΓΑΜΙΟΛΑ
       ΣΤΙΓΜΙΑΙΑ
       ΚΡΑΥΓΗ ΣΑΝ
       ΤΑ
       ΠΟΥΣΤΟΠΟΥΣ&#93
       2;ΙΚΑ
       ΠΑΝΙΝΑ
       ΚΟΥΚΛΑΚΙΑ
       ΠΟΥ ΤΑ
       ΚΛΩΤΣΑΣ ΚΑΙ
       ΤΣΙΡΙΖΟΥΝ.[/font]
       #Post#: 15924--------------------------------------------------
       Re: “ΚΟΜΜΟΥΝΙΣ&#932
       ;ΙΚΟΠΟΙΗΣΗ: Η 
       γεροντική ά&#9
       57;οια της ανα&#96
       By: mistermax Date: June 2, 2015, 3:54 am
       ---------------------------------------------------------
       [quote author=Pulverem link=topic=1851.msg15923#msg15923
       date=1433234774]
       [font=arial]ΑΪ ΣΤΟ
       ΔΙΑΟΛΟ
       ΠΙΑ.........[/font]
       [/quote]
       δεν
       καταλαβα,
       αυτό ειναι
       ευχή ή
       κατάρα; δλδ
       ασπάζεσαι
       την σοφια
       των ΣΠΦ ή
       προτιμάς το
       [s]σκοτος[/s] φως
       του
       τζεχόμπα;
       #Post#: 15925--------------------------------------------------
       Re: “ΚΟΜΜΟΥΝΙΣ&#932
       ;ΙΚΟΠΟΙΗΣΗ: Η 
       γεροντική ά&#9
       57;οια της ανα&#96
       By: Pulverem Date: June 2, 2015, 4:01 am
       ---------------------------------------------------------
       [quote author=mistermax link=topic=1851.msg15924#msg15924
       date=1433235287]
       δεν
       καταλαβα,
       αυτό ειναι
       ευχή ή
       κατάρα; δλδ
       ασπάζεσαι
       την σοφια
       των ΣΠΦ ή
       προτιμάς το
       [s]σκοτος[/s] φως
       του
       τζεχόμπα;
       [/quote]
       [font=arial]ΓΙΑ ΕΜΑΣ
       ΠΟΥ ΘΑ
       ΑΝΤΑΜΟΙΦΘΟ&#93
       3;ΜΕ
       ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ
       ΑΠ' ΤΟΝ
       ΠΑΤΕΡΑ ΘΕΟ
       ΕΙΝΑΙ ΕΥΧΗ,
       ΓΙΑ ΤΗΝ
       ΠΟΥΤΑΝΑΡΑ
       ΧΟΛΕΡΑ ΤΗΝ
       ΜΑΝΝΑ ΣΟΥ
       ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ
       ΑΠΛΩΤΕΣ ΣΕ
       ΣΙΧΑΜΕΝΕΣ
       ΑΣΒΕΣΤΕΣ
       ΥΓΡΕΣ
       ΦΛΟΓΕΣ ΜΕ
       ΚΟΧΛΑΖΟΝΤΑ
       ΧΥΣΙΑ ΣΕ
       ΜΟΡΦΗ
       ΖΩΝΤΑΝΟΥ
       ΑΙΜΑΤΟΣ ΜΕ
       ΠΟΥΣΤΙΚΑ
       ΘΛΙΜΜΕΝΑ
       ΜΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ
       ΚΑΤΑΡΑ.[/font]
       #Post#: 15926--------------------------------------------------
       Re: “ΚΟΜΜΟΥΝΙΣ&#932
       ;ΙΚΟΠΟΙΗΣΗ: Η 
       γεροντική ά&#9
       57;οια της ανα`
       By: mistermax Date: June 2, 2015, 4:11 am
       ---------------------------------------------------------
       [quote author=Pulverem link=topic=1851.msg15925#msg15925
       date=1433235703]
       [font=arial][size=12pt]ΓΙΑ
       ΕΜΑΣ ΠΟΥ ΘΑ
       ΑΝΤΑΜΟΙΦΘΟ&#93
       3;ΜΕ
       ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ
       ΑΠ' ΤΟΝ
       ΠΑΤΕΡΑ ΘΕΟ
       ΕΙΝΑΙ ΕΥΧΗ,
       ΓΙΑ ΤΗΝ
       ΠΟΥΤΑΝΑΡΑ
       ΧΟΛΕΡΑ ΤΗΝ
       ΜΑΝΝΑ ΣΟΥ
       ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ
       ΑΠΛΩΤΕΣ ΣΕ
       ΣΙΧΑΜΕΝΕΣ
       ΑΣΒΕΣΤΕΣ
       ΥΓΡΕΣ
       ΦΛΟΓΕΣ ΜΕ
       ΚΟΧΛΑΖΟΝΤΑ
       ΧΥΣΙΑ ΣΕ
       ΜΟΡΦΗ
       ΖΩΝΤΑΝΟΥ
       ΑΙΜΑΤΟΣ ΜΕ
       ΠΟΥΣΤΙΚΑ
       ΘΛΙΜΜΕΝΑ
       ΜΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ
       ΚΑΤΑΡΑ.[/sizαe][/font]
       [/quote]
       καλα σκληρε,
       σε βλέπω
       μετα την β
       παρουσια να
       χαιδευεις
       την αρπα σαν
       καλο
       γιουσουφάκ&#95
       3;
       του κυρίου.
       #Post#: 15927--------------------------------------------------
       Re: “ΚΟΜΜΟΥΝΙΣ&#932
       ;ΙΚΟΠΟΙΗΣΗ: Η 
       γεροντική ά&#9
       57;οια της ανα`
       By: Pulverem Date: June 2, 2015, 4:30 am
       ---------------------------------------------------------
       [quote author=mistermax link=topic=1851.msg15926#msg15926
       date=1433236266]
       καλα σκληρε,
       σε βλέπω
       μετα την β
       παρουσια να
       χαιδευεις
       την αρπα σαν
       καλο
       γιουσουφάκ&#95
       3;
       του κυρίου.
       [/quote]
       [font=arial]Η
       ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΙ&#91
       3;
       ΖΩΗ,
       ΓΑΜΗΜΕΝΕ
       ΣΙΧΑΜΕΝΕ
       ΤΕΛΕΥΤΑΙΕ
       ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡ&#91
       3;
       ΤΗΣ ΠΟΥΤΣΑΣ
       ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΗ,
       ΕΙΝΑΙ
       ΣΚΛΗΡΗ ΣΑΝ
       ΤΗΝ ΤΩΡΙΝΗ
       ΚΑΙ ΣΑΝ ΤΙΣ
       ΑΡΑΠΙΚΕΣ
       ΨΩΛΕΣ ΠΟΥ
       ΣΟΥ
       ΣΟΥΒΛΙΖΟΥΝ
       ΤΟ
       ΨΩΡΙΑΡΙΚΟ
       ΚΥΠΡΙΑΚΟ
       ΤΟΜΑΡΙ. Ο
       ΑΡΞΑΣ
       ΧΕΙΡΩΝ
       ΑΔΙΚΩΝ
       ΚΥΡΙΟΣ ΗΜΩΝ
       ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ
       ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΚΑΙ
       ΟΙ
       ΠΟΥΣΤΗΔΕΣ
       ΑΔΙΚΗΜΕΝΟΙ
       ΤΟΥΡΚΟΓΑΜΗ&#92
       4;ΕΝΟΙ
       ΓΕΝΟΚΤΟΝΗΜ&#91
       7;ΝΟΙ
       ΚΥΠΡΙΟΙ
       ΚΑΤΣΙΒΕΛΟΙ
       ΤΗΣ ΣΕΙΡΑΣ
       ΣΟΥ ΚΛΑΙΝΕ
       ΚΑΙ
       ΑΓΩΝΙΟΥΝ
       ΗΜΕΡΑ ΚΑΙ
       ΝΥΧΤΑ ΜΑΖΙ
       ΜΕ ΤΙΣ
       ΚΩΛΑΡΕΣ ΤΙΣ
       ΜΑΝΝΑΔΕΣ
       ΤΟΥΣ ΠΟΥ
       ΕΒΓΑΙΝΑΝ
       ΚΑΙ
       ΕΚΛΑΙΓΑΝ,
       "ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ
       ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ; ΤΟ
       ΣΚΟΤΩΣΑΝ ΟΙ
       ΤΟΥΡΚΟΙ!" ΓΙ'
       ΑΥΤΟ
       ΑΣΧΕΤΩΣ
       ΚΑΛΟΣΥΝΗΣ
       ΣΤΗΝ
       ΝΕΚΡΟΜΑΝΤΕ&#92
       1;Α
       ΠΑΝΤΕΣ ΟΙ
       ΓΑΜΗΜΕΝΟΙ
       ΚΑΙ
       ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΕ&#92
       1;ΜΜΕΝΟΙ
       ΚΑΙ
       ΑΔΙΚΟΧΑΜΕΝ&#92
       7;Ι
       ΨΟΦΙΟΙ
       ΠΟΥΣΤΗΔΕΣ
       ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤ&#91
       3;Ι
       ΘΛΙΜΜΕΝΟΙ,
       ΧΩΡΙΣ
       ΚΑΝΕΝΑΝ
       ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ
       ΝΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ
       ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΧΕΙ
       ΔΙΩΞΕΙ ΤΙΣ
       ΛΥΠΕΣ ΚΑΙ
       ΧΩΡΙΣ
       ΚΑΜΜΙΑ
       ΑΝΤΑΜΟΙΒΗ
       ΓΙΑ ΤΑ
       ΠΕΡΙΠΟΥΤΣΕ&#93
       3;ΜΕΝΑ
       ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ
       ΤΟΥΣ
       ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
       ΚΑΙ ΤΟΥΣ
       ΚΑΡΚΙΝΟΥΣ
       ΠΟΥ ΤΟΥΣ
       ΓΑΜΗΣΑΝ ΤΟ
       ΚΟΥΦΑΡΙ ΟΣΟ
       ΠΕΡΠΑΤΟΥΣΑ&#92
       5;
       ΣΤΗΝ ΓΗ.[/font]
       #Post#: 15928--------------------------------------------------
       Re: “ΚΟΜΜΟΥΝΙΣ&#932
       ;ΙΚΟΠΟΙΗΣΗ: Η 
       γεροντική ά&#9
       57;οια της ανα`
       By: mistermax Date: June 2, 2015, 6:49 am
       ---------------------------------------------------------
       [quote author=Pulverem link=topic=1851.msg15927#msg15927
       date=1433237420]
       [font=arial]Η
       ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΙ&#91
       3;
       ΖΩΗ,
       ΓΑΜΗΜΕΝΕ
       ΣΙΧΑΜΕΝΕ
       ΤΕΛΕΥΤΑΙΕ
       ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡ&#91
       3;
       ΤΗΣ ΠΟΥΤΣΑΣ
       ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΗ,
       ΕΙΝΑΙ
       ΣΚΛΗΡΗ ΣΑΝ
       ΤΗΝ ΤΩΡΙΝΗ
       ΚΑΙ ΣΑΝ ΤΙΣ
       ΑΡΑΠΙΚΕΣ
       ΨΩΛΕΣ ΠΟΥ
       ΣΟΥ
       ΣΟΥΒΛΙΖΟΥΝ
       ΤΟ
       ΨΩΡΙΑΡΙΚΟ
       ΚΥΠΡΙΑΚΟ
       ΤΟΜΑΡΙ..[/font]
       [/quote]
       aponti mi maxou.
       *****************************************************