URI:
   DIR Return Create A Forum - Home
       ---------------------------------------------------------
       WebWar
  HTML https://webwar.createaforum.com
       ---------------------------------------------------------
       *****************************************************
   DIR Return to: Βόθρος
       *****************************************************
       #Post#: 1276--------------------------------------------------
       Τάσος Θεοφί&#9
       55;ου
       By: mistermax Date: September 22, 2012, 1:50 pm
       ---------------------------------------------------------
       [font=impact]Επιστολή
       του Τάσου
       Θεοφίλου:
       Ημερολόγιο
       της
       επιχείρηση&#96
       2;
       «Angela Davis»
       [/font]
       18/08/2012
       Βγαίνω από
       τον σταθμό
       του
       Κεραμικού.Ψ&#9
       40;χνω
       για κάποιο
       internetcafe το οποίο
       τελικά
       είναι
       κλειστό. Η
       αποτοξίνωσ&#94
       2;
       μου από το avatar
       μου θα
       κρατήσει
       λίγο ακόμα.
       Κατευθύνομ&#94
       5;ι
       προς το
       Θησείο. Δυο
       μηχανές
       σταματάνε
       απότομα
       μπροστά μου.
       Μια αγέλη
       ανθρώπων
       πέφτει πάνω
       μου και με
       ακινητοποι&#94
       9;ί.
       Δεν έχω
       καταλάβει
       τι γίνεται.
       Φωνάζω. Μου
       φοράνε
       χειροπέδες
       και μια
       μαύρη
       κουκούλα
       στο κεφάλι.
       Δε μου
       δηλώνουν
       την
       ιδιότητά
       τους. Με
       βάζουν σε
       ένα
       συμβατικό
       όχημα toyotayaris  ή
       κάτι τέτοιο.
       Δεν έχει
       σημασία. Μου
       λένε: “Μας
       χάλασες το
       καλοκαίρι
       παλιομαλάκ&#94
       5;!
       Με σένα θα
       ασχολούμασ&#96
       4;ε;”
       Μάλιστα
       σκέφτομαι.
       Αυτή είναι η
       ατάκα της
       αντιτρομοκ&#96
       1;ατικής.
       “Έλα τον
       πήραμε”
       ενημερώνει
       ο συνοδηγός
       από το
       κινητό του.
       “Ρε, είναι
       σίγουρα
       αυτός;”
       αναρωτιέτα&#95
       3;
       αυτός που με
       κρατάει στο
       πίσω
       κάθισμα. “Πως
       σε λένε;” με
       ρωτάνε. Τους
       λέω,
       ξεφυσάνε
       ανακουφισμ&#94
       1;νοι.
       Ιστορίες με
       παρόμοια
       αρχή έχω
       ακούσει
       καμιά
       δεκαριά
       φορές. Δεν
       μπορούσα να
       φανταστώ
       τέτοια
       συνέχεια.
       Ούτε καν για
       τα
       διηγήματά
       μου.
       Βρίσκομαι
       σε ένα
       υπόγειο
       γκαράζ. Στην
       είσοδό του.
       Ακόμα φοράω
       την
       κουκούλα
       και έχω τα
       χέρια
       δεμένα πίσω.
       Περιμένουμ&#94
       9;
       το ανσασέρ.
       «Στο 13»,
       διατάζει
       κάποιος
       μόλις
       μπαίνουμε.
       Την τύχη μου
       μέσα και τη
       σημειολογί&#94
       5;
       σας
       σκέφτομαι.
       Ό, τι μπορώ
       να δω πίσω απ’
       την
       κουκούλα
       είναι τα
       παπούτσια
       μιας
       ατελείωτης
       σειράς
       αστυνομικώ&#95
       7;
       με πολιτικά
       και το
       πάτωμα. Με
       οδηγούν σε
       ένα γραφείο.
       Το
       αναγνωρίζω.
       Είναι το
       γνώριμο
       δωματιάκι
       που κατά
       καιρούς
       ποζάρουν
       διάφοροι
       αναρχικοί
       σύντροφοι
       για τις
       ανάγκες των
       γυρισμάτων
       της πλέον
       διάσημης
       υπηρεσίας,
       της
       αντιτρομοκ&#96
       1;ατικής.
       Κάθομαι
       στην
       καρέκλα με
       τα χέρια
       δεμένα πίσω.
       “Έχεις κάνει
       καμιά
       παρανομία;”
       με ρωτάει
       ένας. Εσύ με
       έχεις
       συλλάβει,
       εμένα
       περιμένεις
       να σου πω;
       Σκέφτομαι
       από μέσα μου.
       Δεν απαντάω.
       “Έχεις κάνει
       κάτι που να
       σε κάνει να
       νιώθεις
       ενοχές;”
       συνεχίζει.
       Πάλι δεν
       απαντάω. Δεν
       έχω
       καταλάβει
       τι
       μαγειρεύου&#95
       7;.
       Έρχεται
       κάποιος από
       πίσω μου και
       με μια λαβή
       ακινητοποι&#94
       9;ί
       το κεφάλι
       μου. Μου
       ανοίγει το
       στόμα και
       βάζει μέσα
       μια
       μπατονέτα.
       Διαμαρτύρο&#95
       6;αι.
       Όχι πως έχει
       νόημα. Ξέρω
       πολύ καλά
       πως η
       αντιτρομοκ&#96
       1;ατική
       είναι
       υπεράνω
       νόμων. Ξέρω
       ότι αντλεί
       το όποιο
       κύρος της
       και την
       ανεξέλεγκτ&#95
       1;
       εξουσία της,
       όχι από τις
       αρχές της
       ποινικής
       δικαιοσύνη&#96
       2;
       αλλά από
       τους
       κανόνες της
       δημοσιογρα&#96
       6;ικής
       βαρβαρότητ&#94
       5;ς.
       Μετά από
       λίγο και
       αφού μου
       έχουν πάρει
       δαχτυλικά
       αποτυπώματ&#94
       5;,
       χωρίς να
       έχουν
       απαντήσει
       στην
       επίμονη
       ερώτησή μου
       για το αν έχω
       συλληφθεί,
       μπαίνει στο
       γραφείο μια
       καινούρια
       δυάδα. “Εσύ
       τον
       σκότωσες;” με
       ρωτάνε.
       Σκέφτομαι:
       αυτό το τρικ
       θα το έχουν
       ξετρυπώσει
       από το CSI. Σε
       απειλούν
       ότι θα σου
       φορτώσουν
       ανθρωποκτο&#95
       7;ία
       για να
       αναγκαστεί&#96
       2;,
       πάνω στον
       πανικό σου,
       να
       παραδεχτεί&#96
       2;
       οτιδήποτε
       άλλο. Δεν
       απαντάω.
       Ούτε ναι,
       ούτε όχι. Όχι
       απλά δεν
       ξέρω τι
       μαγειρεύου&#95
       7;
       αλλά το
       κυριότερο,
       δεν ξέρω καν
       πως το
       μαγειρεύου&#95
       7;.
       Μου βγάζουν
       την
       κουκούλα
       και με
       τραβάνε
       φωτογραφίε&#96
       2;.
       Μου την
       ξαναφοράνε
       και με
       βάζουν να
       σταθώ
       όρθιος με τα
       χέρια
       δεμένα πίσω
       κοιτώντας
       τον τοίχο.
       Από πίσω
       κάποιοι
       αργόσχολοι
       κάνουν
       ανόητους
       θορύβους.
       Παριστάνου&#95
       7;
       τον άνεμο ή
       το
       αεροπλάνο.
       Μου
       ψιθυρίζουν :
       “Θα σε
       γαμήσουμε
       καράφλα!”.
       Οι ώρες
       περνάνε.
       Μετράω από
       μέσα μoυ
       δευτερόλεπ&#96
       4;α
       για να μη
       χάσω την
       αίσθηση του
       χρόνου. Ένα,
       δυο, τρία
       μέχρι το
       εξήντα και
       πάλι από την
       αρχή. Μόλις
       φτάνω στα
       δέκα λεπτά
       μπερδεύομα&#95
       3;
       αλλά
       τουλάχιστο&#95
       7;
       έτσι μπορώ
       να
       υπολογίσω
       χονδρικά
       πόσα
       θέλουμε για
       να περάσει
       μια ώρα. Όταν
       κρίνω ότι
       έχει
       περάσει
       ξαναρχίζω.
       Ένα, δύο,
       τρία… Έχω
       αγωνία. Όχι
       για το τι θα
       μου κάνουν,
       αλλά για το
       τι
       μαγειρεύου&#95
       7;
       πάλι. Ξέρω,
       εγώ είμαι
       αυτήν τη
       φορά το
       κυρίως
       πιάτο αλλά
       δεν ξέρω σε
       ποια
       συνταγή.
       Κάποιος με
       πλησιάζει
       από πίσω. Μου
       λέει“ό, τι
       είναι να
       πεις, πες το
       τώρα γιατί
       σε δυο ώρες θ’
       αλλάξουμε
       τροπάριο. Σε
       δυο ώρες θα
       ταυτοποιήσ&#95
       9;υμε
       το DNA σου και
       θα σε
       γαμήσουμε”.
       Ποιο DNA και
       γιατί τόση
       σιγουριά
       αναρωτιέμα&#95
       3;
       από μέσα μου.
       Δεν απαντάω.
       “Τι έγινε στο
       νησί;
       Στράβωσε η
       δουλειά; Κι
       εμείς σε
       λίγο καιρό
       τράπεζες θα
       ληστεύουμε
       έτσι όπως
       πάει το
       πράγμα, αλλά
       το να
       σκοτώνεις
       είναι
       διαφορετικ&#97
       2;!”.
       Καταρχήν,
       σκέφτομαι,
       δε σκότωσα
       κανέναν και
       δε λήστεψα
       καμία
       τράπεζα,
       παρότι το
       δεύτερο το
       φαντασιώνο&#95
       6;αι
       όποτε
       κάποια από
       δαύτες
       πέσει στο
       οπτικό μου
       πεδίο.
       Επίσης,
       ληστέψτε
       κατά το
       συνήθειο
       σας κανέναν
       μεροκαματι&#94
       0;ρη
       προποτζή
       και αφήστε
       τις
       τράπεζες
       κατά μέρος.
       Μην
       δαγκώνετε
       το χέρι που
       σας ταΐζει..
       Οι ώρες
       περνάνε..
       Εξακολουθώ
       να στέκομαι
       δεμένος
       πισθάγκωνα
       με θέα τον
       τοίχο που
       αχνοφαίνετ&#94
       5;ι
       πίσω απ’ την
       κουκούλα.
       “Βγήκε το DNA!”,
       ακούω
       κάποιον να
       πανηγυρίζε&#95
       3;.
       Αυτή η
       έκρηξη
       χαράς
       συνοδεύετα&#95
       3;
       από
       μπουνιές,
       σφαλιάρες,
       κλοτσιές.
       Πέφτω κάτω.
       Χοροπηδάνε
       πάνω στην
       πλάτη μου.
       Σκέφτομαι
       τα λόγια του
       Χρόνη
       Μίσσιου: “Ότι
       και να μου
       κάνουν θα
       πρέπει μετά
       να με
       συναρμολογ&#94
       2;σουν”.
       Σκέφτομαι
       πως οι
       εποχές
       έχουν
       αλλάξει. Ό, τι
       και να μου
       κάνουν
       πρέπει στις
       κάμερες να
       με
       παραδώσουν
       σαν θύτη και
       όχι σαν θύμα.
       Πράγματι
       μετά από
       λίγα λεπτά
       σταματάνε.
       Με σηκώνουν
       όρθιο και
       μου λένε:
       “Τρείς μέρες
       θα καθίσεις
       εδώ! Θα σου
       βγάλουμε
       την ψυχή!” Μου
       λένε: “Από το 2009
       σε
       παρακολουθ&#95
       9;ύσαμε,
       τί έκανες με
       τον
       Καραγιαννί&#94
       8;η
       στο Αγρίνιο;
       Νόμιζες δε
       σας βλέπαμε;”.
       Σκέφτομαι:
       Εγώ στο
       Αγρίνιο δεν
       έχω πάει
       ποτέ μου και
       τον
       Καραγιαννί&#94
       8;η
       τον έχω δει
       μόνο στις
       φωτογραφίε&#96
       2;
       σας. Το
       παραλήρημά
       τους
       συνεχίζει.
       Ανάμεσα σε
       βρισιές και
       απειλές
       ξεχωρίζω τη
       λέξη «Σέχτα»
       και το όνομα
       «Νεκτάριος
       Σάββας».
       Επίσης τη
       φράση
       «Είμαστε
       αντίπαλα
       στρατόπεδα».
       Καλά όλα
       αυτά
       σκέφτομαι
       αλλά εγώ που
       κολλάω σ’ όλη
       αυτήν την
       ιστορία; Μου
       λένε: “Οι
       άλλοι δυο τα
       ρίχνουν όλα
       σε σένα, πες
       κάτι για να
       ελαφρύνεις
       τη θέση σου!”.
       Αναρωτιέμα&#95
       3;,
       ποιοι
       μπορεί να
       είναι άραγε
       “οι άλλοι
       δυο”;
       Στο
       επίκεντρο
       της
       ανάκρισης
       έχουν μπει
       τώρα τα
       διηγήματά
       μου.
       Προσπαθούν
       να βγάλουν
       οποιοδήποτ&#94
       9;
       συμπέρασμα.
       Η ανάκριση
       συνεχίζετα&#95
       3;
       για κάποιες
       ώρες και τα
       ανακριτικά
       ζεύγη
       αλλάζουν
       συνεχώς. Με
       ρωτάνε ό, τι
       τους
       κατέβει. Αν
       έχω νιώσει
       ποτέ στη ζωή
       μου φόβο και
       τέτοια.
       Κάποια
       στιγμή με
       παρατάνε. Με
       αφήνουν στο
       γραφείο
       δεμένο
       πισθάγκωνα
       με την
       καρέκλα. Δεν
       ξέρω για
       πόσες ώρες.
       Σίγουρα
       πολλές.
       Σίγουρα
       ατέλειωτες.
       Κοιτάζω τον
       τοίχο. Τα
       χέρια μου
       έχουν
       νεκρώσει
       από τις
       χειροπέδες.
       Το δέρμα
       γύρω από τον
       καρπό μου
       έχει
       ματώσει,
       έχει
       πρηστεί
       τόσο πολύ
       που
       καλύπτει
       τις
       χειροπέδες.
       19/8/2012
       Έχει πάει,
       σύμφωνα με
       τους
       υπολογισμο&#97
       3;ς
       μου, περίπου
       10 το πρωί. Το
       πρώτο
       εικοσιτετρ&#94
       0;ωρο
       έχει
       περάσει. Με
       λύνουν και
       κοιτάζουν
       τους
       καρπούς μου.
       Συζητάνε
       για το αν
       χρειάζεται
       γιατρός.
       Αποφασίζου&#95
       7;
       πως όχι. Μου
       φοράνε το
       άσπρο
       αλεξίσφαιρ&#95
       9;
       γιλέκο. Το
       άσπρο
       γιλέκο της
       διαπόμπευσ&#95
       1;ς.
       Το τεκμήριο
       της
       αθωότητας
       υπήρχε την
       εποχή που οι
       κοινωνίες
       ήταν
       επηρεασμέν&#94
       9;ς
       από το
       Διαφωτισμό.
       Το ίδιο και ο
       σεβασμός
       στην
       προσωπικότ&#95
       1;τα
       του
       κατηγορούμ&#94
       9;νου.
       Στο
       σύγχρονο
       μεταβιομηχ&#94
       5;νικό
       σκοταδισμό,
       ο
       κατηγορούμ&#94
       9;νος
       δεν
       τιμωρείται,
       όπως
       γινόταν στο
       μεσαίωνα, με
       την
       διαπόμπευσ&#95
       1;
       αλλά κάτι
       παραπάνω. Ο
       κατηγορούμ&#94
       9;νος
       διαπομπεύε&#96
       4;αι
       ως απόδειξη
       ενοχής. Ο
       κατηγορούμ&#94
       9;νος
       είναι το
       “κάθαρμα”, με
       την
       αρχαιοελλη&#95
       7;ική
       έννοια του
       όρου. Με
       περιφέρουν
       σαν τρόπαιο
       ανάμεσα σε
       δεκάδες
       κάμερες.
       Σκέφτομαι:
       αυτοί
       βάλθηκαν να
       διαψεύσουν
       τον
       Ουμπέρτο
       Έκο. Τελικά
       τον
       Αύγουστο
       έχει
       ειδήσεις.
       Τελικά
       αρκεί να
       ελέγχεις τα
       media για να
       εγκαθιδρύσ&#94
       9;ις
       σύγχρονες
       δικτατορίε&#96
       2;.
       Τα τανκς
       μπορεί να
       είναι passι αλλά
       τα
       εκαμίτικα
       τσερόκι
       είναι πλέον
       must. Επιστροφή
       στη ΓΑΔΑ. Με
       πετάνε σε
       ένα κλουβί
       κυριολεκτι&#95
       4;ά
       ένα επί τρία,
       χωρίς
       φυσικά
       κανένα
       παράθυρο,
       χωρίς καμιά
       επαφή με το
       εξωτερικό
       περιβάλλον
       και με το φως
       διαρκώς
       αναμμένο.
       Εκεί θα
       φιλοξενηθώ
       για τις
       επόμενες
       πέντε μέρες.
       Μια
       λαμαρινένι&#94
       5;
       πόρτα το
       σφραγίζει.
       Με αφήνουν
       να
       ξεκουραστώ
       λίγες ώρες
       και με
       ξαναοδηγού&#95
       7;
       σιδηροδέσμ&#95
       3;ο
       στο
       ανακριτικό
       γραφείο. Μου
       δηλώνουν:
       “δεν είναι
       προσωπικό
       αν θέλαμε θα
       σε είχαμε
       λιώσει.
       Είμαστε
       απλά σε
       αντίπαλα
       στρατόπεδα”.
       Με ρωτάνε αν
       έχω να πω
       κάτι. Λέω όχι.
       Λένε:“Πάρτε
       τον από δω
       και μέχρι να
       πάει φυλακή
       μην του
       δώσετε ούτε
       νερό”. Πίσω
       στο κλουβί
       μου. Μου λένε:
       “Οι
       υπόλοιποι
       πυρήνες
       είχαν πιο
       πολύ νεύρο!
       Ποιοί
       “υπόλοιποι”;
       αναρωτιέμα&#95
       3;.
       Θα μου
       φορτώσουν
       και
       συμμετοχή
       στη ΣΠΦ;
       Τελικά
       πρόκειται
       για
       επαναστατι&#95
       4;ή
       οργάνωση ή
       για νομικό
       πασπαρτού;
       Στους
       πυρήνες εγώ;!
       Εμένα η
       κριτική μου
       απέναντι σε
       αυτήν την
       οργάνωση
       είναι ίση σε
       ένταση με τα
       εκρηκτικά
       που σας
       χώνανε και
       σε έκταση
       ανταγωνίζε&#96
       4;αι
       τα κείμενά
       τους.  Όμως
       καθάρματα
       αφού έτσι το
       θέλετε, έτσι
       θα γίνει. Σε
       αυτόν τον
       αγώνα θα
       είμαστε και
       μαζί. Εγώ
       αναζητάω
       αυτό που με
       ενώνει με ό,
       τι
       εχθρεύεται
       τον παλιό
       κόσμο και ό
       ,τι με
       χωρίζει από
       αυτό που
       εμποδίζει
       το νέο να
       ανατείλει.
       Τις
       επόμενες
       δεκαπέντε
       με είκοσι
       ώρες τις
       περνάω στο
       κλουβί μου.
       Κάθε τρία
       λεπτά
       βαράνε με
       δύναμη και
       παρατεταμέ&#95
       7;α
       την
       λαμαρινένι&#94
       5;
       πόρτα. Ο
       κρότος που
       δημιουργεί&#96
       4;αι
       είναι
       απόκοσμος.
       Κάθε τρία
       λεπτά για
       ατέλειωτες
       ώρες. Είμαι
       τόσο
       κουρασμένο&#96
       2;
       που κάποιες
       φορές
       καταφέρνω
       ενδιάμεσα
       και
       κοιμάμαι.
       Έχουν πάρει
       τα
       διηγήματα
       μου ως
       πραγματικά
       γεγονότα.
       Από τα
       σχόλια και
       τις
       αντιδράσει&#96
       2;
       τους
       υποψιάζομα&#95
       3;
       πως δεν τα
       βρίσκουν
       καθόλου του
       γούστου
       τους. Είναι
       εξοργισμέν&#95
       9;ι
       μαζί μου.
       Σκέφτομαι,
       τι τυχερός ο
       Κοκκινόπου&#95
       5;ος,
       τι τυχεροί ο
       Φρανκ
       Μίλλερ, ο
       Μανσέτ, ο
       Ταραντίνο
       και ο
       Ροντρίγκεζ!
       Δεν μπήκαν
       ποτέ στο
       στόχαστρο
       της
       αντιτρομοκ&#96
       1;ατικής.
       Σκέφτομαι,
       δυστυχώς
       για εμένα, ως
       συγγραφέας
       εμπνέομαι
       από το
       έγκλημα και
       όχι από τη
       ματαιότητα
       των
       μικροαστικ&#97
       4;ν
       σχέσεων.
       Κάποια
       στιγμή μου
       βάζουν
       μουσική. Το
       κελί 33.
       Γελάνε.
       Έρχεται
       κάποιος
       ανώτερος.
       “Βάλτε
       Αγγελάκα
       και Θανάση
       στον
       Τασούλη!
       Αφού αυτά
       του αρέσουν!”.
       Συνεχίζει,
       “Και με τον
       Μάκη
       (προφανώς
       εννοεί τον
       Μάκη
       Τσάκαλο)
       στις
       Καβουρότρυ&#96
       0;ες
       και με τον
       Παπαδημούλ&#95
       1;
       φίλο στο facebook
       και ψήφισες
       και Σύριζα!”.
       Φεύγει.
       Κάποια
       στιγμή
       ακούω
       κάποιους να
       μιλάνε με
       θαυμασμό
       για τον
       Παλαιοκώστ&#94
       5;.
       Τον
       αποκαλούν
       “Ράμπο”!
       Κάποιος
       σχολιάζει
       ότι βρέθηκε
       αποτύπωμά
       του που τον
       συνδέει με
       την
       εκτέλεση
       του
       Βασιλάκη.
       “Και το
       πίστεψες;”,
       ειρωνεύετα&#95
       3;
       κάποιος
       άλλος.
       21/08/2012
       Ο εφέτης
       ανακριτής
       με
       περιμένει
       στο γραφείο
       του. Με
       υποδέχεται
       με ύφος
       χιλίων
       πρετεντέρη&#94
       8;ων
       και μου
       δείχνει
       καμαρώνοντ&#94
       5;ς
       μια
       δικογραφία
       που σε όγκο
       σελίδων
       ξεπερνά το
       μισό μέτρο!
       Αφορά την
       υποτιθέμεν&#95
       1;
       συμμετοχή
       μου στη  Ε.Ο.
       Σ.Π.Φ.. Με
       ρωτάει για
       υπαρκτές
       και
       ανύπαρκτες
       συναντήσει&#96
       2;
       με
       κατηγορούμ&#94
       9;νος
       για
       συμμετοχή
       στην ίδια
       οργάνωση. Το
       αστείο
       είναι ότι
       και οι αυτοί
       αρνούνται
       τη
       συμμετοχή
       τους στη
       συγκεκριμέ&#95
       7;η
       οργάνωση.
       Θέλω να του
       πω. Τελικά
       μιλάμε για
       τερορισμό ή
       μήπως για
       κάποια ίωση
       που κολλάει
       με τη
       χειραψία;
       Δεν του το
       λέω. Θέλω να
       του πω: Δεν
       είδα
       κάποιον να
       κατηγορείτ&#94
       5;ι
       για
       συμμετοχή
       στο
       παραδικαστ&#95
       3;κό
       κύκλωμα
       επειδή
       έφαγε
       σουβλάκια
       με κάποιον
       παιδικό
       φίλο της
       Μπουρμπούλ&#95
       3;α.
       Δεν του το
       λέω. Θέλω να
       του πω πως ο
       Μακαρθισμό&#96
       2;
       μπορεί να
       έμεινε στην
       ιστορία ως
       τραγωδία,
       στην Ελλάδα
       όμως
       επαναλαμβά&#95
       7;εται
       σαν φάρσα.
       Δεν του το
       λέω. Νιώθω
       όμως
       παγιδευμέν&#95
       9;ς.
       Του το λέω.
       Νιώθω
       τελικά πως ο
       Μακαρθισμό&#96
       2;
       σε σχέση μ’
       αυτό που
       γίνεται
       τώρα,
       μοιάζει με
       παιδικό
       τραγουδάκι.
       Του το λέω.
       Ανακουφίζε&#96
       4;αι.
       Η
       προφυλάκισ&#95
       1;
       έχει
       “κλειδώσει”.
       Επιστροφή
       στο κλουβί
       μου.
       Σκέφτομαι:
       Δε με
       πειράζει η
       φυλακή.
       Εξάλλου η
       θέση μου
       είναι δίπλα
       στους
       κολασμένου&#96
       2;
       αυτής της
       γης. Το μόνο
       που με
       πειράζει
       είναι οι
       άδικες και
       ανυπόστατε&#96
       2;
       κατηγορίες.
       Όμως δε
       νιώθω καν
       εξοργισμέν&#95
       9;ς.
       Εξοργισμέν&#95
       9;ς
       νιώθει
       κανείς αν
       του πάρουν
       τη σειρά στο
       supermarket, όχι αν μια
       υπηρεσία
       της
       αστυνομίας
       αποφασίσει
       να τον
       παγιδεύσει
       το 2009 και
       τελικά το
       καταφέρει
       το 2012. Κοιτάω
       δεξιά μου
       στον τοίχο,
       κάποιος
       άλλος που
       είχε
       φιλοξενηθε&#94
       3;
       σ’ αυτό το
       κλουβί πριν
       από μένα
       έχει γράψει
       με στυλό: “Ο
       Αγώνας
       συνεχίζετα&#95
       3;”.
       Χαμογελάω.
       Σκέφτομαι, η
       Επανάσταση
       παίζεται, ο
       Αγώνας
       εξελίσσετα&#95
       3;,
       της γης οι
       κολασμένοι
       πρέπει
       επιτέλους
       να παίξουν
       μπάλα.
       Υ.Γ. : Στο
       σπίτι μου
       στην Λαμία
       βρέθηκαν
       “αδιάσειστα
       στοιχεία”
       που
       δικαιολογο&#97
       3;ν
       κατά την
       γνώμη των
       δημοσιογρα&#96
       6;ικών
       και
       αστυνομικώ&#95
       7;
       αρχών τη
       δίωξή μου.
       Σύμφωνα με
       τους
       δημοσιογρά&#96
       6;ους,
       βρέθηκε ένα
       ψηφιακό
       πατρόν
       απομιμήσεω&#95
       7;
       αστυνομικώ&#95
       7;
       ταυτοτήτων,
       κάποια
       βιντεάκια
       με έναν
       βλαχοτεξαν&#97
       2;
       που
       παριστάνει
       το κομάντο
       και ένα
       αλεξίσφαιρ&#95
       9;
       γιλέκο, η
       αγορά του
       οποίου
       είναι
       νόμιμη.
       Επίσης
       βρέθηκαν
       δεκάδες
       βιβλία και
       ταινίες.
       Ρούχα
       πλυμένα και
       άπλυτα.
       Σεντόνια,
       κουβέρτες,
       καθαριστικ&#94
       0;
       τουαλέτας,
       σημειώσεις
       για τα
       διηγήματά
       μου καθώς
       και
       ολοκληρωμέ&#95
       7;α
       διηγήματα.
       Μαζί με τα
       υπόλοιπα
       ευρήματα
       δηλ. το
       κρεβάτι, τον
       καναπέ μου,
       τα υπόλοιπα
       έπιπλα, την
       τηλεόραση,
       το τζάκι και
       τις
       προμήθειες
       σε φαγητά θα
       μπορέσει
       άραγε, η
       αντιτρομοκ&#96
       1;ατική
       να το
       χαρακτηρίσ&#94
       9;ι
       γιάφκα;
       Α.Κ.
       Θεοφίλου
       
       Β2 Πτέρυγα
       Φυλακών
       Δομοκού
       
       27/08/2012
       -----------------------------
       Κειμενο
       αλληλεγγύη&#96
       2;
       στον
       Αναστάσιο
       Θεοφίλου
       NΑ ΣΥΛΛΗΦΘΕΙ
       Ο
       ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦ&#93
       1;ΚΙ,
       ΠΑΡΑΥΤΑ!
       "Διογένους:
       λύκος ιδών
       ποιμένας
       εσθιόντας
       εν σκηνή
       πρόβατον,
       εγγύς
       προσελθών,
       ηλίκος αν ην
       ο θόρυβος,
       είπεν, ει εγώ
       τούτο
       εποίουν (Του
       Διογένη:
       Όταν ο λύκος
       είδε τους
       ποιμένες
       στη σκηνή να
       τρώνε ένα
       πρόβατο,
       πλησίασε
       και είπε: τι
       θόρυβος θα
       γινόταν εάν
       το έκανα εγώ
       αυτό!)"
       Αντώνιος
       Μοναχός
       Για άλλη μια
       φορά
       θαυμάζουμε
       την άμεμπτη
       ηθική των
       διωκτών της
       “τρομοκρατί&#9
       45;ς”:
       μετά τη
       σύλληψη του
       ιλλεγκαλισ&#96
       4;ή
       αστυφύλακα
       της “αντι”
       τρομοκρατι&#95
       4;ής
       για ληστεία
       σε
       πρακτορείο
       Προ-πό, ένα
       επίλεκτο
       μέλος της
       “Ειδικής
       Κατασταλτι&#95
       4;ής
       Αντιτρομοκ&#96
       1;ατικής
       Μονάδας”
       (ΕΚΑΜ)
       πιάστηκε
       για τη
       συμμετοχή
       του σε
       κύκλωμα
       διακίνησης
       παιδικής
       πορνογραφί&#94
       5;ς!
       Έτσι,
       έρχεται
       ακόμη ένας
       μπάτσος να
       προστεθεί
       στη χορεία
       των
       εκατοντάδω&#95
       7;
       οργάνων της
       τάξης που
       έχουν
       συλληφθεί
       για διάφορα
       αδικήματα
       που
       απολαμβάνο&#96
       5;ν
       την
       κοινωνική
       απαξίωση:
       πρεζε&#95
       #Post#: 1284--------------------------------------------------
       Re: Τάσος Θεοφ&#943
       ;λου
       By: mia putsa gia thn anula Date: September 22, 2012, 5:53 pm
       ---------------------------------------------------------
       [move] :) ;) :D ;D >:( :( :o 8) ??? ::) :P :-[ :-X :-\ :-*
       :'([/move]
       lol!!
       [move] :) ;) :D ;D >:( :( :o 8) ??? ::) :P :-[ :-X :-\ :-*
       :'([/move]
       για αυτό μαξ
       να μην
       συλλαμβάνε&#95
       3;ς
       άσχετους
       στον δρόμο!
       [move] :) ;) :D ;D >:( :( :o 8) ??? ::) :P :-[ :-X :-\ :-*
       :'([/move]
       κυπατζού
       #Post#: 1290--------------------------------------------------
       Re: Τάσος Θεοφ&#943
       ;λου
       By: Codename Nemesis Ghost Date: September 22, 2012, 7:57 pm
       ---------------------------------------------------------
       Δε σας το
       λεγα ότι δεν
       ηταν αυτός
       στη φωτό,
       αλλά
       κάποιος που
       μεταμφιέστ&#95
       1;κε
       για να του
       μοιάζει;
       Ορίστε, το
       λέει ο
       άνθρωπος,
       παρεξήγησι&#96
       2;
       είναι. Το
       αλεξίσφαιρ&#95
       9;
       γιλέκο Μαξ
       τι ακριβώς
       το ήθελε; Για
       να μην τον
       πιάσει το
       χαλάζι το
       χειμώνα;
       Που είναι οι
       Εκαμίτες
       πάντως που
       πέφταν "σαν
       τις μύγες"
       στα
       διηγήματα;
       Ούτε μια
       κλωτσιά δεν
       έριξε πριν
       τον
       αρπάξουν οι
       τσιμπά. Που
       είναι τα
       πεταμένα
       έντερα
       στους
       τοίχους και
       οι φάροι
       αστυνομικώ&#95
       7;
       μοτοσυκλετ&#97
       4;ν
       στις
       κωλοτρυπίδ&#94
       9;ς
       των μπάτσων;
       Αντί για
       αυτά μάλλον
       τις άρπαξε
       για τα καλά
       στη μπουζού
       ο θεολόγος.
       Εμ,
       προσέχουμε
       για να
       έχουμε.
       #Post#: 1291--------------------------------------------------
       Re: Τάσος Θεοφ&#943
       ;λου
       By: ΔΟΜΟΚΟ
       Σ LOVERBOY Date: September 22, 2012, 9:29 pm
       ---------------------------------------------------------
       ΜΗΝ ΛΕΤΕ
       ΜΑΛΑΚΙΕΣ
       ΓΙΑ ΤΗΝ
       ΓΚΟΜΕΝΙΤΣΑ
       ΤΟΥ ΤΟΝ
       ΤΑΣΟΥΛΗ
       ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΥ
       ΣΤΟ ΚΕΛΙ ΤΟΥ
       ΚΑΝΩ ΤΗΝ
       ΣΟΥΦΡΑ
       ΠΗΓΑΔΙ
       *****************************************************