URI:
   DIR Return Create A Forum - Home
       ---------------------------------------------------------
       WebWar
  HTML https://webwar.createaforum.com
       ---------------------------------------------------------
       *****************************************************
   DIR Return to: Βλασφημί&#9...
       *****************************************************
       #Post#: 6928--------------------------------------------------
       Τα Χάλια του &
       #918;αχαριάδη μ&#94
       1;σα από ένα κ&#949
       ;ίμενο
       By: Inglorius Bastards Date: July 25, 2013, 10:52 am
       ---------------------------------------------------------
       ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
       ΕΝΟΣ ΠΑΛΙΟΥ
       ΑΡΧΕΙΟΜΑΡΞ&#92
       1;ΣΤΗ
       
       Ο ΤΖΟΥΛΑΤΙ, Ο
       ΔΕΔΟΥΣΗΣ
       δεν
       υπάρχουν
       πλέον στον
       Αρχειομαρξ&#95
       3;σμό
       και ο
       ΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟ&#93
       1;,
       ο
       Χαϊτόπουλο&#96
       2;
       και ο Σφυρής
       {φράση
       διαγραμμέν&#95
       1;:
       "διψασμένοι
       για
       εμποροράμα&#96
       4;α",
       ο Σφυρής
       είναι ο
       Παναγιώτης
       ο Κουτσός
       όπως τον
       ξέραμε
       εκείνη την
       εποχή}
       αποτελούν
       την καρδιά
       της
       Αρχειομαρξ&#95
       3;στικής
       άμαξας, ενώ
       μια άλλη
       τριάδα,
       αποτελούμε&#95
       7;η
       από τον Ν.
       Σούτσο, Π.
       Παυλάτον
       και κάποιον
       Σαραντίδη
       οπού εγώ
       ποτέ δεν
       εγνώρισα μα
       μόνον
       άκουγα γι΄
       αυτόν,
       σχημάτιζαν
       τον πέμπτον
       τροχόν της
       οργανώσεως
       των
       Αρχειομαρξ&#95
       3;στών.
       Eδώ οφείλω να
       πω ότι ο
       Τάσος με τα
       κλοπιμαία
       βιβλία,
       εξασφάλισε
       και πάλι τη
       θέση του
       επαγγελματ&#94
       3;α
       επαναστάτη
       στην
       Αρχειομαρξ&#95
       3;στική
       Οργάνωση.
       Τέλος το
       κόμμα ενώ
       επί
       εβδομάδες
       αποσιωπούσ&#94
       9;
       την κλοπήν
       των βιβλίων
       του και
       άλλων
       πραγμάτων,
       αποφάσισε
       να
       καταγγείλε&#95
       3;
       την κλοπή
       και την
       πράξιν του
       Τάσου
       Γιαννόπουλ&#95
       9;υ
       εμπρός στην
       εργατική
       τάξη και
       τότε η
       θύελλα
       επικρατεί
       μέσα στο
       κόμμα.
       Αγανάκτησα&#95
       7;
       οι άνθρωποι
       και με το
       δίκοιο τους,
       γιατί ενώ τα
       βιβλία αυτά
       διεσώθησαν
       κατά το
       δεκαεξάμην&#95
       9;ν
       της
       Παγκαλικής
       Δικτατορία&#96
       2;,
       εχάθησαν
       έπειτα απ΄
       αυτήν. Ο
       Νίκος
       Ζαχαριάδης
       οπού μέχρι
       αυτή την
       ημέρα ήτον
       ένας
       θαμώνας και
       μόνιμος
       καυγατζής
       στα γραφεία
       της
       Ομοσπονδία&#96
       2;
       Κομμουνιστ&#95
       3;κών
       Νεολαιών
       Ελλάδας δεν
       εσυμφωνούσ&#94
       9;
       με κανέναν
       και με όλους
       εξυλίζοντα&#95
       7;,
       τον
       απόφευγαν
       όλοι μα σε
       όλους αυτός
       επιτίθοντα&#95
       7;,
       τον
       απόφευγαν
       όλοι μα
       αυτός δεν
       άφηνε
       κανέναν
       ήσυχο.
       Θυμάμαι μια
       μέρα όπου
       εζητούσε
       από τον
       Κολοζώφ να
       κάνουμε
       Αντιφασιστ&#95
       3;κούς
       Φρουρούς. Ο
       Κολοζώφ
       ήτον
       Γραμματέας
       της ΟΚΝΕ και
       του είπε ότι
       εδώ δεν
       έχουμε τώρα
       Φασισμό και
       τον άρχισε
       στο ξύλο. Ο
       Χαϊτάς
       επενέβη να
       τους
       χωρίσει, μα ο
       Ζαχαριάδης
       με χυδαίες
       βρισιές που
       δεν
       δημοσιεύον&#96
       4;αι
       έλουσε τον
       Κολοζώφ
       εμπρός σε
       εμέ και
       άλλους
       συντρόφους
       μας. Οποιος
       άνθρωπος
       έχει χυδαίο
       στόμα και
       χειροδικεί
       μέσα στας
       πολιτικάς
       οργανώσεις,
       τον
       αναμένει η
       περιφρόνησ&#95
       1;
       και
       καθολική
       απομόνωση. Ο
       Νίκος
       Ζαχαριάδης
       εζούσε αυτή
       τη ζωή του
       ασήμαντου
       για χρόνια
       μέσα στη
       νεολαία,
       ήθελε όμως
       να βγει από
       την
       περιφρόνησ&#95
       1;
       και να γίνει
       σημαντικός.
       Και για να
       βγει από την
       περιφρόνησ&#95
       1;
       και να γίνει
       σημαντικός,
       δεν τον
       ενδιέφερε
       τα μέσα οπού
       θα
       εχρησιμοπο&#95
       3;ούσε,
       και ένα
       απόγευμα. , με
       δύο κάρα
       οπού τα
       ετραβούσαν
       άλογα, με μια
       ομάδα
       νεολαίων
       οπού κανείς
       από αυτούς
       δεν έμεινε
       για πολύ
       καιρό μέσα
       στο
       εργατικό
       κίνημα
       έφτασε στα
       Βάθη, σε μια
       αποθήκη
       βιβλίων των
       Αρχειομαρξ&#95
       3;στών.
       Πηδά από το
       κάρο,
       πλησιάζει
       ένα
       κοντούλη
       Αρχειομαρξ&#95
       3;στή
       οπού ήτον
       και ο μόνος
       αυτή τη
       στιγμή μέσα
       στην
       ημιυπόγειο
       αποθήκη,
       ήτον ο
       Θεοδόσης,
       ελαιοχρωμα&#96
       4;ιστής.
       -
       Κομμουνιστ&#95
       3;κά
       βιβλία!
       Φωνάζει ο
       Ζαχαριάδης.
       - Εδώ
       αστυνομία!
       Κατάσχοντα&#95
       3;.
       Και
       διατάσει
       τους
       υποτιθέμεν&#95
       9;υς
       υπαλλήλους
       του, να τα
       μεταφέρουν
       στα κάρα
       οπού
       επερίμεναν
       απέξω. Η
       φόρτωσης
       συντελείτα&#95
       3;
       πολύ εύκολα
       μα και πολύ
       γρήγορα
       γιατί και ο
       πρώτος
       τόμος του
       περιοδικού
       και ο
       δεύτερος
       ήτον σε
       σακκιά
       δεμένα και
       ραμένα από
       πάνω με
       χοντρό
       σπάγγο και
       είχαν
       περάσει
       σταυρωτά
       σακοράφα,
       δηλαδή
       ναυτικό
       ράψιμο, οπού
       νομίζω τα
       είχε
       τσουβαλιάσ&#94
       9;ι
       ο Βαβής ο
       Τσέλιος,
       ένας
       λοστρόμος
       και καλός
       ναυτικός. Τα
       κάρα
       φεύγουν και
       ο
       Ζαχαριάδης
       κρατά ακόμη
       τον
       εξαιρετικά
       μικρόσωμο
       Θεοδόση
       όπου μένει
       ακίνητος
       και
       τρομαγμένο&#96
       2;.
       Επειτα
       φεύγει και ο
       Ζαχαριάδης
       και λέει του
       Θεοδόση να
       έρθει αύριο
       στην
       αστυνομία.
       Χάθηκε τότε
       ο
       Ζαχαριάδης
       μέσα στους
       μικρούς
       δρομίσκους
       της
       πλατείας
       Βάθης.
       Επειτα από
       μέρες
       έμαθαν οι
       Αρχειομαρξ&#95
       3;στές
       ότι τα
       βιβλία τους
       βρίσκονται
       οδός Αγίου
       Μάρκου και
       Αιόλου στα
       γραφεία του
       ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ,
       της ΟΚΝΕ, της
       Κοινοβουλε&#96
       5;τικής
       Επιτροπής,
       αργότερα
       του Ενιαίου
       Μετώπου
       Εργατών
       Αγροτών και
       Προσφύγων.
       Οπως η
       Αρχειομαρξ&#95
       3;στική
       διοίκηση
       αποτελούμε&#95
       7;η
       από τον
       αφανή και
       πάντοτε
       τιτλοφορού&#95
       6;ενον
       αστενή
       Γιωτόπουλο&#95
       7;
       τον
       μεσανατολί&#96
       4;η
       στην
       νοοτροπία
       και
       Αλεξαντριν&#94
       2;ς
       προελεύσεω&#96
       2;
       Χαϊτόπουλο
       και τον
       Παναγιώτη
       τον Κουτσό,
       όπως τον
       λέγαμε τότε,
       όχι μόνο
       αποδέχτη
       την κλοπή
       του Τάσου
       Γιαννόπουλ&#95
       9;υ
       μα και τον
       εσυμπεριέλ&#94
       5;βε
       στους εξ
       επαγγέλματ&#95
       9;ς.
       Ετσι και η
       διοίκησης
       του ΚΚΕ
       αποτελούμε&#95
       7;η
       εκείνη την
       εποχή από
       τον ΧΑΪΤΑ,
       τον ΜΑΞΙΜΟ,
       τον Σκλάβο,
       τον
       Χαϊνόγλου,
       εδέκτησαν
       τα
       κλοπιμαία
       του Νίκου
       Ζαχαριάδη
       και τον
       έθεσαν σε
       ανώτερη
       μοίρα από
       τους άλλους
       συντρόφους
       του.
       Βρισκόμαστ&#94
       9;
       τώρα εμπρός
       σε μια
       ΑΛΛΗΛΟΚΛΟΠ&#91
       9;!
       Σε αυτές τις
       στιγμές
       χρειάζοντα&#95
       3;
       οι άνθρωποι
       του
       επαναστατι&#95
       4;ού
       δυναμισμού,
       οπού
       εκδηλώνοντ&#94
       5;ι
       με
       ευστροφία
       πνεύματος
       και για τους
       κομμουνιστ&#94
       0;ς
       να βάλουν
       πιο πάνω από
       το άτομό
       τους, πιο
       πάνω από την
       προσωπική
       αξιοπρέπει&#94
       0;
       τους, πιο
       πάνω από τα
       συμφέροντά
       τους το
       καθολικό
       συμφέρον
       της
       Εργατικής
       τάξης. Μα για
       μεγάλη μας
       ντροπή, παρά
       τους
       τίτλους και
       τα σύμβολα,
       στη χώρα μας,
       εκείνη τη
       στιγμή,
       ακόμα αυτό
       δεν είχε
       δημιουργηθ&#94
       9;ί,
       αυτές οι
       οικονομικέ&#96
       2;
       προστριβές
       ήταν
       δυνατόν να
       αντιμετωπι&#96
       3;τούν
       με έναν ίσιο
       επαναστατι&#95
       4;ό
       τρόπο: η
       διοίκηση
       του ΚΚΕ να
       καλέσει
       τους
       Αρχείους να
       επιστρέψου&#95
       7;
       τα βιβλία
       οπύ ο Τάσος
       Γιαννόπουλ&#95
       9;ς
       έκλεψε από
       το κόμμα και
       να πάρουν τα
       δικά τους
       βιβλία οπού
       ευρίσκοντο
       στα γραφεία
       του
       κόμματος. Να
       καταδικαστ&#95
       9;ύν
       τόσο ο Τάσος
       Γιαννόπουλ&#95
       9;ς
       οπού άρχισε
       την κλοπή
       περιουσιών
       πολιτικής
       οργανώσεως,
       όσο και ο
       Ζαχαριάδης
       που τον
       εμιμήθη.
       Τότε η
       επαναστατι&#95
       4;ή
       τάξη θα
       ανεγνώριζε
       ότι την
       κατευθύνου&#95
       7;
       άνθρωποι
       οπού έχουν
       ευθύνες, μα
       αντί του
       καλού
       τέλους μιας
       κακιάς
       αρχής, η
       διοίκηση
       του
       κόμματος
       εδιέταξε
       την
       φρούρηση
       των
       κλοπιμαίων
       βιβλίων.
       Νεολαία και
       μέλη του
       Κόμματος
       ταμπουρώνο&#96
       5;νται
       στις σκάλες,
       στα γραφεία,
       στους
       διαδρόμους,
       στα
       παράθυρα,
       για ν΄
       αντιμετωπί&#96
       3;ουν
       πιθανή
       επίθεση των
       Αρχειομαρξ&#95
       3;στών,
       όπου κατά
       ομάδες
       βρίσκονται
       κάθε μέρα
       έξω από τα
       γραφεία του
       "Ριζοσπάστη"
       και στην
       πόρτα
       κάνουν
       σωματική
       έρευνα
       στους
       εισερχόμεν&#95
       9;υς.
       Από τους
       αγίους
       Θεοδώρους,
       τον κήπο του
       Κλαθμώνος,
       έως την οδό
       Αθηνάς και
       από την οδός
       Αιόλου
       κυκλώνουν
       την
       Καπνικαρέα
       και μέχρι
       την οδό
       Αγίου
       Μάρκου οπού
       ή τον η
       είσοδος των
       γραφείων
       του
       "Ριζοσπάστη"
       ο αριθμός
       των
       ανθρώπων
       οπού
       απειλούσαν
       με εισβολή
       για να
       ξαναπάρουν
       τους τόμους
       πρώτον και
       δεύτερον
       και μερικά
       μικρά
       βιβλιαράκι&#94
       5;
       οπού είχαν
       τον τίτλο
       ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ
       ΕΞΕΛΙΞΙΣ,
       μου είναι
       αδύνατον να
       καθορίσω
       ακριβώς. Mα
       ήταν όλο το
       τμήμα του
       Πειραιώς,
       των Αθηνών,
       ολίγοι από
       την
       Ελευσίνα
       και ολίγοι
       από το
       Λαύριο. Μα
       όλοι μαζί θα
       έφθαναν
       τους 200 ή έστω
       και ολίγοι
       περισσότερ&#95
       9;ι
       από
       διακόσιους,
       αλλά όχι
       περισσότερ&#95
       9;
       από 35 και όχι
       λιγότερο
       από 17 σε
       ηλικία,
       τόλμη και
       ζωντάνια,
       όλοι
       προετοιμασ&#95
       6;ένοι
       κι
       αποφασισμέ&#95
       7;οι
       και έτοιμοι,
       γεμάτοι
       ήτον
       προκατειλη&#95
       6;μένοι
       ενάντια
       στην
       διοίκηση
       του
       Κόμματος
       και των
       ανθρώπων
       του
       "Ριζοσπάστη",
       οπού τους
       εθεωρούσαν
       εμπόδιο για
       την
       ανάπτυξη
       και δράση
       του
       Εργατικού
       Επαναστατι&#95
       4;ού
       Κινήματος
       της χώρας
       μας. Αυτήν
       την εποχή
       οπού σας
       ομιλώ, δεν
       είμουν
       ακόμα
       δεκαπέντε
       ετών. Ημουν
       όμως
       προσεκτικό&#96
       2;
       και είχα την
       αγάπη από
       όλους. Οι
       Αρχείοι με
       αγαπούσαν
       όλοι και
       ειλικρινά
       και χωρίς να
       ανήκω στην
       οργάνωσή
       τους, αλλά
       και στην
       νεολαία με
       αγαπούσαν
       και αυτοί. Με
       την
       αμοιβαία
       αυτή αγάπη
       των
       συντρόφων
       του
       κόμματος
       καθώς και
       των
       συντρόφων
       Αρχειομαρξ&#95
       3;στών,
       κατάφερνα
       να περνώ τας
       ημέρας και
       στα δύο
       αντιμαχόμε&#95
       7;α
       στρατόπεδα.
       Από την
       Καπνικαρέα
       οπού
       εμίλαγα με
       τον Λιάπη,
       τον Πέτρο
       Ανδρόνη
       επέρναγα
       στην πόρτα
       οπού οι
       Αρχειομαρξ&#95
       3;στές
       έψαχναν
       όλους εκτός
       από μένα.
       Γιατί ήξερα
       τον
       Βαλαδιάδη,
       τον Φλωργιά
       ή κάποιον
       άλλο, πολλοί
       θα με
       ρωτήσουν,
       πώς εσύ ένα
       μικρό παιδί
       ήξερες όλον
       αυτόν τον
       κόσμο πολύ
       μεγαλύτερο
       από τη δική
       σου ηλικία;
       Μα εγώ δεν
       είχα αφήσει
       συνέλευση
       εργατικού
       σωματείου
       που να μην
       την
       επαρακολού&#95
       2;ησα
       εκείνη την
       εποχή, από
       την αρχή ως
       το τέλος. Δεν
       είχα αφήσει
       Συνέδρια,
       Εκτελεστικ&#94
       1;ς
       Επιτροπές,
       Συγκεντρώσ&#94
       9;ις,
       διαλογικές
       συζητήσεις
       στους
       δρόμους, στα
       καφενεία,
       στους
       διαδρόμους
       του
       Εργατικού
       Κέντρου
       Αθηνών,
       Πειραιώς,
       γραφεία
       εφημερίδων,
       και όπου
       εσυζητούσα&#95
       7;
       για τα
       προβλήματα
       της
       εργατικής
       τάξης,
       έμπαινα με
       ευκολία και
       στα δύο
       στρατόπεδα,
       θαύμαζα και
       τους μεν,
       θαύμαζα και
       τους άλλους.
       Πέρναγα
       χωρίς
       δυσκολία
       τον έλεγχο
       των Αρχείων
       στην πόρτα,
       ανέβαινα
       την στενή
       και απότομη
       σκάλα οπού
       κάθε
       σκαλοπάτι
       ήταν κι από
       ένας
       νεολαίος,
       έφτανα στον
       Γιώργη
       Γρηγοράτο
       οπού
       στέκονταν
       πάντα πάνω
       στα
       σκαλοπάτια,
       εύρισκα τον
       Γλαύκο, τον
       Παπαδάτο
       και όλοι
       εμιλούσαν
       για την
       άμυνα. Πιο
       μέσα στα
       γραφεία,
       ήτον ο
       Μάξιμος, ο
       Χαϊνόγλου, ο
       Χαϊτάς, ο
       Αποστόλου,
       οπού
       εσυνεδρίαζ&#94
       5;ν,
       πότε με
       ανοικτές
       και άλλοτε
       με κλειστές
       πόρτες. Τα
       σακιά ήταν
       στοιβαγμέν&#94
       5;
       στους
       διαδρόμους,
       το ένα πάνω
       στο άλλο
       αλλά τα
       πολλά ήτον
       στο δωμάτιο
       οπού είχε
       προς την οδό
       Αιόλου.
       Για μέρες
       παρατηρούσ&#94
       5;
       ότι και οι
       μεν και οι δε,
       οπού γι΄
       αυτούς
       ομιλούμε,
       αντάλλασαν
       φράσεις όχι
       προσβλητικ&#94
       1;ς
       και ακόμη
       έκαναν
       μεταξύ τους
       συζητήσεις
       οφέλιμες
       και πολύ
       εποικοδομη&#96
       4;ικές,
       μ΄ όλη τη
       φανατικότη&#96
       4;α
       στας
       πεποιθήσει&#96
       2;
       τους και
       στας αρχάς
       των οπού ο
       κάθε ένας
       διατηρούσε
       για τον
       εαυτό του,
       κανείς δεν
       ήτον
       αποφασισμέ&#95
       7;ος
       να
       προχωρήσει
       πιο πέρα.
       Θυμάμαι ο
       Γιώργης
       Γρηγοράτος
       οπού μου
       είπε στην
       σκάλα: "εδώ
       εμείς
       ερχόμαστε
       να κάνουμε
       δουλειά και
       οι Αρχείοι
       μαζεύονται
       από κάτω και
       μας
       εμποδίζουν.
       Γιατί δεν
       πάνε κι
       αυτοί να
       κάνουν τη
       δική τους
       δουλειά τι
       ενοχλούν
       εμάς;".
       Πάνω στα
       γραφεία του
       "Ριζοσπάστη"
       έμενα για
       πολλές ώρες
       και όπως εγώ
       καταλάβαιν&#94
       5;,
       δεν ήτον
       ευχαριστημ&#94
       1;νοι
       από την
       κατάσταση
       οπού είχε
       δημιουργηθ&#94
       9;ί.
       Δεν είχε
       πάρει
       συγκεκριμέ&#95
       7;η
       μορφή, η
       αντίθεση
       των μελών
       του
       Κόμματος
       και της
       Κομμουνιστ&#95
       3;κής
       Νεολαίας μα
       εύκολα
       έβλεπε
       κανείς τη
       δυσαρέσκει&#94
       5;
       των εργατών
       των
       διανοούμεν&#96
       9;ν
       για μια τόσο
       θλιβερά
       εργασία να
       φυλάνε μέρα
       και νύχτα
       κλεψιμέϊκα
       του Ν.
       Ζαχαριάδη.
       Κατέβαινα
       κάτω και σε
       ολίγα λεπτά
       της ώρας
       είχα
       ανακατευτε&#94
       3;
       με τους
       ΑΡΧΕΙΟΜΑΡΞ&#92
       1;ΣΤΑΣ
       όπου
       επερπατούσ&#94
       5;ν
       κατά μικρές
       ομάδες, ή
       στέκονταν
       και
       εσυζητούσα&#95
       7;
       με μέλη του
       Κόμματος
       και της
       νεολαίας.
       Ακουσα με τα
       αυτιά μου
       τους Γιάννη
       Μακρή, τον
       Γιώργη
       Καράγιωργα,
       τον Κώστα
       Ζάκα να λένε:
       "αυτή η
       δουλειά
       οπού
       άρχισαν εδώ
       πρέπει να
       τελειώνει.
       Τι πρέπει να
       γίνει, να
       ξεκοιλιαστ&#95
       9;ύμε
       εδώ για
       μερικά
       σακκιά
       βιβλία;". Οι
       εργάτες
       τόσο στα
       γραφεία του
       "Ριζοσπάστη"
       όσο και
       στους
       δρόμους
       οπού
       αναφέραμε,
       ομιλούν και
       κινούνται
       εξ
       ενστίκτου
       για την ΤΑΞΗ
       ΤΟΥΣ.
       Περισσότερ&#95
       9;υς
       από
       πεντακόσιο&#96
       5;ς
       εργάτες
       Αθηνών και
       Πειραιώς
       είχαν
       μπερδευτεί
       από
       τυχοδιώκτε&#96
       2;
       πρώτου
       μεγέθους σε
       έναν
       αλληλομισο&#97
       3;μενον
       και
       εξοντωτικό&#95
       7;
       αγώνα. Οι δυο
       τυχοδιώκτε&#96
       2;
       οπού
       ενέργησαν
       για
       ΙΔΙΟΤΕΛΕΙΣ
       σκοπούς, Ο
       ΤΑΣΟΣ
       ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛ&#92
       7;Σ
       ΚΑΙ Ο ΝΙΚΟΣ
       ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ,
       και ευρήκαν
       και οι δυο
       τους
       ανόητους
       υποστηρικτ&#94
       0;ς.
       Ο Τάσος
       Γιαννόπουλ&#95
       9;ς
       ευρήκε την
       διοίκηση
       των
       ΑΡΧΕΙΟΜΑΡΞ&#92
       1;ΣΤΩΝ
       οπού εκείνη
       την εποχή
       ήταν ο
       Μήτσος
       Γιωτόπουλο&#96
       2;,
       ο Σάββας
       Χαϊτόπουλο&#96
       2;,
       ο
       Παναγιώτης
       Σφυρής και ο
       Ζαχαριάδης
       την
       διοίκηση
       του
       Κόμματος
       οπού εκείνη
       την εποχή
       ήταν ο
       ΣΕΡΑΦΕΙΜ
       ΜΑΞΙΜΟΣ, ο
       Κώστας
       Σκλάβος, ο
       ΧΑΪΤΑΣ ή
       Τριαστέρης,
       ο ΧΑΪΝΟΓΛΟΥ
       και άλλοι
       υπεύθυνοι,
       μα εγώ
       νομίζω ότι
       δεν ωφελεί η
       καταγραφή
       των
       ονομάτων
       αυτών
       εφόσον
       κανένα ρόλο
       θετικό δεν
       διαδραμάτι&#96
       3;αν
       στην
       συγκεκριμέ&#95
       7;η
       περίπτωση
       οπού
       ομιλούμε.
       Αλλοι
       έμεναν
       υποστηρικτ&#94
       1;ς
       ή
       παρατηρητέ&#96
       2;
       ή και
       αδιάφοροι
       στα
       γεγονότα
       για τα οποία
       σας ομιλώ.
       Για εμένα μα
       και για
       κάθεν
       τίμιον και
       συνειδητό
       εργάτη οπού
       έχει
       καταλάβει
       τα
       συμφέροντα
       της τάξης
       του και που
       για σκοπό
       του έχει
       βάλει την
       βίαια
       κατάλυση
       του
       καπιταλιστ&#95
       3;κού
       κοινωνικού
       συστήματος,
       την εκ
       θεμελίων
       αλλαγή των
       οικονομικώ&#95
       7;
       σχέσεων των
       ανθρώπων, το
       καθολικό
       καθήκον της
       τάξης πιο
       πάνου από τα
       συμφέροντα
       ατόμων,
       ατόμου,
       φατριών,
       οργανώσεων
       και
       κομμάτων,
       βλέπω τον
       ανθό της
       εργατικής
       τάξης της
       Αθήνας, του
       Πειραιώς
       και άλλων
       τμημάτων
       της χώρας,
       τους έχουν
       ρίξει σε
       αλληλοεξόν&#96
       4;ωση
       δυο κλέφτες
       και δύο
       κλεπταποδο&#96
       7;ικές
       διοικήσεις.
       Τις οποίες
       και τα
       ονόματά
       τους καθώς
       και τις
       οργανώσεις
       πιο πάνου
       σας ανέφερα.
       Πέντε έως
       εφτά
       εκατοντάδε&#96
       2;
       εργάτες και
       διανοούμεν&#95
       9;ι
       έτοιμοι να
       κινηθούν σε
       κάθε στιγμή
       του
       εικοσιτετρ&#94
       0;ωρου
       για τον
       ίδιον
       σκοπόν και
       το ταξικό
       συμφέρον
       ευρίσκοντα&#95
       3;
       έτοιμοι
       προς
       αλληλοεξόν&#96
       4;ωση
       για μερικά
       σακκιά
       βιβλία, οπού
       στην
       τελευταία
       ανάλυση
       ανήκουν
       μόνο στην
       εργατική
       τάξη, όπως
       ανήκουν όλα
       τα επί γης
       και επί του
       ουρανού
       κατά την
       δική μου
       γνώμη. Είχε
       αρχίσει
       μέσα και στα
       δύο
       αντιμαχόμε&#95
       7;α
       στρατόπεδα
       να
       μεργιάζει
       το αίστημα,
       ν΄
       απομακρύνε&#96
       4;αι
       το πάθος και
       να αναδύει η
       λογική οπού
       απορρέει
       από το μυαλό
       και όχι την
       καρδιά.
       Α! μα τότε
       ακούστηκε
       κάτι το
       φρικτό, κάτι
       το πολύ
       απάνθρωπον,
       κάτι οπού
       δεν
       περίμεναν
       ακόμη και οι
       πλέον
       αδιάλακτοι
       και οι πλέον
       εκδικητικο&#94
       3;.
       Είχε
       νυκτώσει. Τα
       μαγαζιά
       ήταν όλα
       κλειστά, οι
       ομάδες των
       Αρχειομαρξ&#95
       3;στών
       εξακολουθο&#97
       3;σαν
       ν΄
       αργοπερπατ&#95
       9;ύν
       και άλλες να
       στέκονται
       και να
       συζητούν.
       Είμαστε
       εμπρός στην
       αίθουσα των
       Φίλων του
       Λαού όταν ο
       Μανώλης
       Μπελεχρίνη&#96
       2;,
       ζαχαροπλάσ&#96
       4;ης,
       μας
       επλησίασε
       και είπε ότι
       ο Ηλίας
       ΓΕΩΡΓΟΠΑΠΑ&#91
       6;ΑΚΟΣ
       μαχαιρώθηκ&#94
       9;
       από τους
       Ζαχαριάδη,
       Σακαρίλο
       και έναν
       άλλο με το
       όνομα
       Φαμαξός. Τον
       κύκλωσαν
       και οι τρεις
       και τον
       κτύπησαν με
       μαχαίρι
       στην κοιλιά.
       Οταν έφτασα
       στους
       Αγιους
       Θεοδώρους,
       οπού μόνο
       λίγα βήματα
       ήταν από
       εκεί οπού
       μάθαμε την
       απάνθρωπη
       αυτή πράξη,
       είχε κι όλας
       μεταφερθεί
       ο Ηλίας στο
       Δημοτικό
       νοσοκομείο
       Αθηνών. Ο
       Ηλίας
       Γεωργοπαπα&#94
       8;άκος,
       πρόεδρος
       του
       Σωματείου
       Αρτεργατών
       Πειραιώς
       χαροπάλεψε
       για εννέα
       ημέρες και
       την εννάτη
       υπέκυψε. Σε
       αυτές τις
       εννέα
       ημέρες
       έτρεξα προς
       όλους μα
       όλοι είχαν
       χαθεί. Κάτω
       από τα
       γραφεία του
       "Ριζοσπάστη"
       δεν υπάρχει
       παρά μόνον η
       εμπορική
       κίνηση. Στα
       γραφεία του
       "Ριζοσπάστη"
       δεν υπάρχει
       παρά μόνο ο
       καφεντζής
       και κάπου
       κάπου
       κάποιος
       οπού
       έρχεται εν
       αγνοία των
       γεγονότων
       οπού είχαν
       τις
       προηγούμεν&#94
       9;ς
       μέρες
       συμβεί. Εστω
       και στην
       πένθιμη
       αυτή στιγμή
       υπήρχε μια
       τίμια
       διέξοδος
       για την
       αποκατάστα&#96
       3;η
       της ΗΘΙΚΗΣ
       ΤΑΞΗΣ και
       των δύο
       διοικήσεων,
       μα η
       παντελής
       έλλειψης
       ευθύνης και
       μαρξιστικο&#97
       3;
       δυναμισμού
       και από τας
       δύο
       διοικήσεις,
       γιατί
       αμφότερες,
       και η
       διοίκηση
       του ΚΚΕ και η
       διοίκηση
       των
       ΑΡΧΕΙΟΜΑΡΞ&#92
       1;ΣΤΩΝ
       ήτον απλώς
       κλεπταποδό&#96
       7;οι,
       προσπάθησα&#95
       7;
       οι πρώτοι να
       κρύψουν τον
       κλέφτη και
       τους
       φονιάδες
       και οι
       Αρχειομαρξ&#95
       3;σταί
       να θάψουν
       κρυφά ΕΝΑΝ
       ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣ&#93
       2;Η
       ΚΑΙ
       ΠΟΛΙΤΙΚΟ
       Αρχηγό, τον
       ΗΛΙΑ
       ΓΕΩΡΓΟΠΑΠΑ&#91
       6;ΑΚΟΝ.
       Εάν έστω και
       ένας και από
       τας δύο
       αυτάς
       σαθράς
       διοικήσεις
       είχε έστω
       και δέκα
       δράμια
       ταξικής
       συνείδησης
       έπρεπε να
       μεταφερθεί
       το φέρετρο
       του νεκρού
       στα γραφεία
       του
       Σωματείου
       Αρτεργατών
       Πειραιώς
       και κατόπι
       στα γραφεία
       του
       "Ριζοσπάστη"
       και να
       απαιτηθεί η
       επιβολή της
       ηθικής
       τάξεως: η
       καταδίκη
       των
       αλητανθρώπ&#96
       9;ν
       οπού
       μαζεύονται
       και
       ενεργούν
       κατά την
       ιδική τους
       εκλογή μεσ΄
       στας
       πολιτικάς
       οργανώσεις.
       Η απονομή
       φόρου τιμής
       στον ΝΕΚΡΟ
       και με την
       ΙΕΡΑ ΜΑ ΚΑΙ
       ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ
       ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ
       ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ
       ΤΗΣ Κ.Ε. ΤΟΥ
       ΚΚΕ ότι ο
       πρόεδρος
       του
       Σωματείου
       Αρτεργατών
       Πειραιώς
       έπεσε θύμα
       ΚΑΚΟΠΟΙΩΝ
       οπού κατά
       λάθος είχαν
       διεθσδύσει
       μέσα στις
       γραμμές της
       Κομμουνιστ&#95
       3;κής
       Νεολαίας
       Αθηνών. ΜΑ
       ΑΝΤΙ ΑΥΤΟΥ
       ΤΟΥ ΝΤΡΕΤΟΥ
       ΚΑΙ ΤΙΜΙΟΥ
       ΔΡΟΜΟΥ, Η
       ΑΡΧΕΙΟΜΑΡΞ&#92
       1;ΣΤΙΚΗ
       ΔΙΟΙΚΗΣΗ
       ΚΑΛΕΣΕ ΤΗ
       ΧΗΡΑ
       ΓΙΩΡΓΟΠΑΠΑ&#91
       6;ΑΚΟΥ
       οπού εκείνη
       την εποχή
       εργαζόταν
       στο
       ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ
       ΒΙΟ, οδός
       Λένορμαν
       και
       Κωνσταντιν&#95
       9;υπόλεως,
       στο
       διαμέρισμα
       παραγωγής
       μαγιάς για
       τα
       αρτοποιεία,
       και την
       έπεισαν να
       υποβάλει
       μήνυση στον
       Ζαχαριάδη,
       στον
       Σακαρέλο
       και Θαμαξό
       ως
       αυτουργούς
       του φόνου
       του αντρός
       της και
       πατέρα των
       δύο ή τριών
       παιδιών της.
       Και την
       γνώρισα τη
       χήρα και
       είχα δυο
       φορές
       συνομιλήσε&#95
       3;
       μαζί της. Δεν
       θυμάμαι εάν
       είχε δύο ή
       τρία παιδιά,
       ανήλικα. Ενώ
       ουσιαστικά
       η διοίκησις
       των
       Αρχειομαρξ&#95
       3;στών
       κατέφυγε
       στην αστική
       δικαιοσύνη
       η διοίκηση
       του ΚΚΕ την
       αποφεύγει. Ο
       Σακαρέλος
       και ο
       Θαμαξός
       συνελήφθησ&#94
       5;ν
       από την
       πρώτη
       στιγμή. Ο
       Ζαχαριάδης,
       ο κύριος
       υπεύθυνος
       της όλης
       ασχημίας
       ετυλίχθη το
       μανδύα της
       παρανομίας,
       περιθάλπετ&#94
       5;ι
       από το
       ταμείο της
       Κ.Ε. του ΚΚΕ
       ακολούθως
       γίνεται
       μέλος του
       κόμματος,
       οπού χωρίς
       τον φόνο του
       Γιωργοπαπα&#94
       8;άκου
       όπως εγώ τον
       εγνώρισα
       δεν θα
       εγινόταν
       ποτέ.
       Εάν ο
       Ζαχαριάδης
       ο Νίκος δεν
       εκατηγορού&#95
       7;ταν
       για το φόνο
       του
       Γιωργοπαπα&#94
       8;άκου
       παρά την
       κλοπή των
       βιβλίων των
       Αρχειομαρξ&#95
       3;στών
       από αυτόν
       δεν θα
       εισέρχοντα&#95
       7;
       στο κόμμα
       για μέλος
       του, γιατί
       ήταν
       μισητός και
       περιφρονημ&#94
       1;νος
       από όλους
       μέσα στη
       νεολαία και
       τους τότε
       ηγέτες του
       κόμματος,
       άνθρωπος
       χωρίς
       επάγγελμα,
       χωρίς
       συνδικαλισ&#96
       4;ική
       δράση, χωρίς
       τέχνη, χωρίς
       κανένα
       δίπλωμα. Μα ο
       άλλοτε
       αλητάκος
       και μόνιμος
       καυγαντζής
       των
       γραφείων
       της
       νεολαίας
       και του
       κόμματος,
       όπως ο
       Κολοζώφ, ο
       Αποστόλου, ο
       Ηλιάδης, ο
       Γρηγοράτος,
       ο Παπαδάτος,
       τώρα μετά
       τον φόνο του
       Γιωργοπαπα&#94
       8;άτου
       περιοδεύει
       στο Βόλο,
       στην Καβάλα
       και
       πετυψαίνει,
       ο άνευ
       επαγγέλματ&#95
       9;ς,
       όπως τον
       λέγαμε τότε,
       να γίνει εξ
       επαγγέλματ&#95
       9;ς
       επαγγελματ&#94
       3;ας.
       Ακολούθως
       εισέρχεται
       στην σχολή
       του Κούτβι
       για να
       αποσταλεί
       έπειτα από
       μερικά
       χρόνια για
       αρχηγός του
       κόμματος,
       για αρχηγός
       του Λαού, για
       συνεχιστής
       της
       Επαναστάσε&#96
       9;ς
       του 1821, δηλαδή
       φορτωμένος
       από τίτλους
       και από
       βραβεία
       οπού μόνον
       το βραβείον
       της αφανιάς
       του άξιζε.
       Αλλά εδώ δεν
       βάλαμε για
       σκοπό μας να
       διηγηθούμε
       την
       αδιήγητη
       ζωή κάθε
       τυχοδιώκτη
       οπού
       καλυμμένος
       με το τίμιο
       κομμουνιστ&#95
       3;κό
       όνομα
       λυμαίνεται
       τους
       κομμουνιστ&#94
       0;ς
       και την
       εργατική
       τάξη
       γενικότερα.
       Επειτα από
       το φόνο του
       Ηλία
       Γεωργοπαπα&#94
       8;άκου
       οι σχέσεις
       των
       Αρχειομαρξ&#95
       3;στών
       και των
       ανθρώπων
       του
       "Ριζοσπάστη"
       όπως εκείνη
       την εποχή
       τους λέγαμε
       οξύνεται
       πιο πολύ. Ο
       "Ριζοσπάστη&#9
       62;"
       ανοίγει
       στις στήλες
       του μια
       διαφωτιστι&#95
       4;ή
       καμπάνια
       για να
       πείσει τους
       εργάτες
       οπού
       παρασύρουν
       οι
       Αρχειομαρξ&#95
       3;στές,
       να τους
       εγκαταλείψ&#95
       9;υν
       και να
       εισέρθουν
       στο κόμμα.
       Προσπαθεί
       να
       αποδείξει
       ότι οι
       Αρχειομαρξ&#95
       3;στές
       έχουν μια
       μασονική
       οργάνωση,
       ότι
       πληρώνουντ&#94
       5;ι
       από τους
       Μασόνους
       για να
       διαλύσουν
       το ΚΚΕ, ότι
       στας
       μεταφράσει&#96
       2;
       οπού κάνουν
       ευνουχούν
       τον
       επαναστατι&#95
       4;ό
       μαρξισμό
       και για
       πρώτη φορά ο
       "Ριζοσπάστη&#9
       62;"
       συνιστά να
       μην
       διαβάζει
       κανείς
       εργάτης τις
       Αρχειομαρξ&#95
       3;στικές
       μεταφράσει&#96
       2;...
       Τον ίδιο
       καιρό
       θυμάμαι, και
       το γράφω
       αυτό με όρκο
       τιμής, τον
       Σεραφείμ
       Μάξιμο στο
       θέατρο
       Απόλλων στη
       συγκέντρωσ&#95
       1;
       που έκανε το
       τμήμα
       Αθηνών για
       την επέτειο
       της
       Κομμούνας
       του
       Παρισιού να
       διαβάζει
       μέσα από τον
       δεύτερον
       τόμον του
       Αρχείου
       αποσπάσματ&#94
       5;
       του Μαρξ από
       τον Εμφύλιο
       Πόλεμο της
       Γαλλίας. Ε!
       Τότε καίτι
       μικρός
       ήμουν ακόμη
       το 1927-1928 και
       είπα: μα
       είσαι
       μεγάλος
       τεμπέλης
       Σεραφείμ.
       Τουλάχιστο,
       δεν τα
       αντέγραψες
       σε ένα χαρτί
       και να
       έρθεις να
       μας τα
       διαβάσεις
       εδώ, παρά
       επήρες τον
       δεύτερο
       τόμο του
       Αρχείου, που
       πιθανόν να
       είναι από
       τους
       κλεμένους
       και ήρθες
       εδώ; Μα το
       αληθές
       είναι ότι οι
       Αρχειομαρξ&#95
       3;στές,
       ούτε
       Μασόνοι,
       ούτε και
       ευνουχιστέ&#96
       2;
       ήτον του
       επαναστατι&#95
       4;ού
       μαρξισμού,
       και για τον
       λόγον αυτόν
       η καμπάνια
       του
       "Ριζοσπάστη"
       όχι μόνον
       απέτυχε και
       δεν
       κατόρθωσε
       ούτε και
       αυτούς του
       συντάκτες
       του να
       πείσει μα
       άνοιξε και
       ένα νέο κενό
       αβεβαιότητ&#94
       5;ς
       και κάποιας
       δυσπιστίας
       μέσα σε αυτή
       τη βάση του
       κόμματος. Η
       καμπάνια
       αυτή
       ωφέλησε
       κατά την
       προσωπική
       μου γνώμη
       τους
       Αρχειομαρξ&#95
       3;στάς.
       Νέες ομάδες
       εργατών και
       διανοούμεν&#96
       9;ν
       συσπειρώνο&#95
       7;ται
       γύρω στους
       Αρχειομαρξ&#95
       3;στικούς
       πυρήνες και
       στο σύνολο,
       πιο
       τολμηροί,
       πιο
       αποφασιστι&#95
       4;οί,
       πιο
       επιθετικοί
       απ΄ όσο ήτον
       προ του
       φόνου του
       Ηλία
       Γεωργοπαπα&#94
       8;άκου
       και προ της
       καμπάνιας
       ενάντια
       στον
       Αρχειομαρξ&#95
       3;σμό
       οπού άνοιξε
       ο
       "Ριζοσπάστη&#9
       62;"
       με την
       εποπτεία
       του Χαϊτά
       και του
       Σεραφείμ
       Μάξιμου!
       Μα τον ίδιο
       καιρό όμως
       παρουσιάστ&#95
       1;κε
       ένα σχίσμα
       μέσα στους
       Αρχειομαρξ&#95
       3;στές
       οπού ήτο
       κάπως και
       σημαντικό
       μα και
       πρωτότυπο
       για τους
       Αρχείους,
       καθώς και
       για τους
       κομματικού&#96
       2;,
       γιατί
       τέτοιο
       πράγμα στο
       παρελθόν
       δεν είχαν
       αντιμετωπί&#96
       3;ει
       και οι δύο
       αυτές
       οργανώσεις.
       Μια ομάδα
       αγνώστου
       δια εμέ
       αριθμού του
       τμήματος
       Αθηνών
       αποσπάστηκ&#94
       9;
       από τους
       Αρχείους με
       επικεφαλής
       τον Κούτλη
       τον Λεωνίδα,
       τυπογράφος
       στο
       επάγγελμα
       και
       μερικούς
       άλλους οπού
       τα ονόματά
       τους δεν
       θυμάμαι, με
       κέντρον το
       καφενείο
       Γορτυνία
       στο σταθμό
       Λαυρίου
       ΞΕΣΠΑΘΩΣΑΝ
       ΜΕ
       ΠΡΟΣΩΠΙΚΑΣ
       ΥΒΡΕΙΣ
       ΕΝΑΝΤΙΑ
       στον
       Γιωτόπουλο,
       τον
       Χαϊτόπουλο
       και άλλους
       των Αρχείων
       αρχηγούς
       του καιρού
       εκείνου.
       Εγνώρισα
       προσωπικώς
       και τους δύο
       αυτούς, τόσο
       τον Λεωνίδα,
       σερβιτόρο
       το
       επάγγελμα
       αλλά
       μορφωμένο
       κάπως και
       κυρίως
       γεμάτο ζωή
       και
       παράπονο
       οπού
       αδικήθη από
       τον
       Γιωτόπουλο,
       τον
       Χαϊτόπουλο,
       τον Νίκο
       Κούλτσο και
       άλλοι
       εκαρπώθηκα&#95
       7;
       την εργασία
       του
       Τζουλάτι,
       του
       Σαραντίδη,
       ενώ ο
       Κουτλής ο
       Λεωνίδας
       και άλλοι
       σύντροφοί
       τους
       πετάχτηκαν
       έξω από το
       παράθυρο
       της
       κουζίνας
       ενώ την
       κουτάλα
       επήρε ο
       Γιωτόπουλο&#96
       2;
       με τους
       δικούς του.
       Οι
       Αρχειομαρξ&#95
       3;στές
       οπού είχαν
       μόνο
       συνηθίσει
       στην
       πολεμική
       του
       κόμματος
       και δεν τους
       ήτον δυνατό
       να
       συνηθίσουν
       μονομερώς
       και στην
       πολεμική
       των
       χθεσινών
       τους
       συνεργατών
       εμάνιασαν
       κυριολεκτι&#95
       4;ά
       περισσότερ&#95
       9;
       απ΄ ότι
       εμάνιαναν
       οι ΕΠΑ όταν
       επιτέθηκαν
       στην Κούβα.
       Οι
       σύντροφοί
       μας
       Αρχειομαρξ&#95
       3;στές
       εξαγριώθηκ&#94
       5;ν
       και
       εισβάλλουν
       στο
       καφενείο
       Γορτυνίας
       με
       επικεφαλής
       τον Πέτρο
       Αντρόνη, τον
       Μήτσο Σούλα,
       τον
       Δαβαρόνι
       και άλλους
       και
       μεταβάλλου&#95
       7;
       το καφενείο
       της
       Γορτυνίας, Η
       ΚΟΚΚΙΝΗ
       ΓΩΝΙΑ όπως
       το λέγαμε
       εκείνη την
       εποχή, σε
       ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ&#93
       2;Α:
       τραπέζια,
       καθρέπτες,
       μάρμαρα
       τραπεζιών,
       ποτήρια και
       λάμπες,
       ανακατέφτη&#95
       4;αν
       καρέκλες
       και
       πεζοδρόμιο,
       μα και
       λυπηρόν, μα
       και κωμικό
       μα και
       παράδοξον:
       για πολλές
       μέρες
       έβλεπα
       πολλούς από
       τους
       θαμώνες με
       δεμένα
       κεφάλια, με
       ματωμένα
       σακκάκια
       και με
       στραγγουλι&#96
       3;μένα
       χέρια. Και
       αυτή η τρίτη
       κατάστασις,
       δεν
       επρόλαβε να
       χρονίσει, μα
       κατάφερε με
       την
       επίκαιρη
       στιγμή της
       εμφάνισής
       της να
       τραβήξει
       όλη την
       προσοχή των
       Αρχειομαρξ&#95
       3;στών
       και των
       κομματικών
       και να
       ξεχαστεί
       σύντομα -
       σύντομα και
       κατά τρόπον
       σπανιότατο&#95
       7;
       ο φόνος του
       Ηλία
       Γεωργοπαπα&#94
       8;άκου:
       πάνω από
       κανένα
       εργατικό
       βήμα, σε
       κανένα
       εργατικό
       πόστο, σε
       καμιά
       εργατική
       συγκέντρωσ&#95
       1;,
       σεκανένα
       εργατικό
       βιβλίο,
       εφημερίδα,
       προκήρυξη
       δεν
       καταδικάστ&#95
       1;καν,
       ούτε οι
       υπεύθυνοι
       μα ούτε και
       οι φονιάδες
       του Ηλία
       Γεωργοπαπα&#94
       8;άκου.
       Και
       διερωτώμαι
       για πολλά
       χρόνια, εάν
       μπορεί
       κανείς να
       φονεύει
       πολιτικούς
       και
       συνδικαλισ&#96
       4;ικούς
       ηγέτες
       χωρίς έστω
       και την
       ελάχιστη
       ηθική
       κύρωσις.
       Πάντως η
       τρίτη
       κατάστασις
       λόγω της
       έλλειψης
       περιεχομέν&#95
       9;υ
       διελύθει
       πολύ εύκολα
       και
       καθησύχασα&#95
       7;
       οι
       θορυβημένο&#95
       3;
       Γιωτοπουλι&#95
       4;οί
       οπού είχαν
       μεγάλες
       ανησυχίες
       για τους 5-6
       πρώτους
       μήνες της
       εμφανίσεώς
       της. Αλλοι
       εισεχώρησα&#95
       7;
       στο κόμμα,
       άλλοι
       αποσύρθηκα&#95
       7;
       στην
       ιδιωτική
       ζωή και
       ολίγοι, πολύ
       ολίγοι
       εισεχώρησα&#95
       7;
       στο ΝΕΟ
       ΞΕΚΙΝΗΜΑ
       του Παντελή
       Πουλιόπουλ&#95
       9;υ
       οπού αυτή
       την εποχή
       ενεφανίστη
       και
       αποτέλεσε
       από την αρχή
       τη βάση της
       Διεθνούς
       Αριστερής
       Αντιπολιτε&#97
       3;σεως.
       #Post#: 7333--------------------------------------------------
       Re: Τα Χάλια το&#96
       5; Ζαχαριάδη μ
       έσα από ένα κ&
       #949;ίμενο
       By: Ελανιο
       σπανακ&amp
       ;#959;&# Date: September 6, 2013, 7:09 am
       ---------------------------------------------------------
       ατ'οφιος
       παραπληγισ&#95
       6;ός
       *****************************************************