DIR Return Create A Forum - Home
---------------------------------------------------------
Ndjenja
HTML https://ndjenja.createaforum.com
---------------------------------------------------------
*****************************************************
DIR Return to: PSIKOLOGJIA
*****************************************************
#Post#: 406--------------------------------------------------
DASHURIA - KJO NDJENJĖ HYJNORE
DIR By: Daja
Date: February 14, 2012, 3:04 am
---------------------------------------------------------
[center]DASHURIA - KJO NDJENJĖ HYJNORE
(pjesa e parė)[/center]
Ėshtė, pothuajse e pamundur qė njeriu tė jetojė pa praninė e
dashurisė. Ajo ėshtė pjesė e pandarė e procesit jetėsor dhe
tepėr e domosdoshme pėr balancėn shpirt - trup. Nuk ėshtė e
rėndėsishme se ēfarė dashurie ushqejmė e kultivojmė, ēoftė ajo
nė raport me polin e kundėr, qoftė ne raport me fėmijėt ose
prindėrit, qoftė nė raport me gjėra tjera, e rėndėsishme ėshtė
prania e elementit tė saj me tė gjithė fuqinė dominuese qė nuk
ėshtė kurrė e tepėrt pėr shpirtin njerėzore.
Ēelėsi universal pėr tė gjitha dyert e jetės njerėzore ėshtė njė
dhe i vetmi dhe quhet: dashuri.
D. Demaku
Emocioni mė dinamik qė njeriu mund tė pėrjetoj,
elementi mė thelbėsore i qenies njeri, ndjenjė e fuqishme dhe e
thellė, e zjarrtė dhe e pastėr, energji e fuqishme dhe e pafund
qė depėrton deri nė poret mė tė imta tė qenies sonė, duke na
rrėmbyer trupin e shpirtin... ėshtė ndjenja e quajtur DASHURI.
Dashuria... ėshtė ėndėrr, ėndėrroje
Dashuria... ėshtė e bukur, adhuroje
Dashuria... ėshtė dhimbje, shėroje
Dashuria... ėshtė tradhti, mėsohu me ta
Dashuria... ėshtė detyre, plotėsoje
Dashuria... ėshtė pasuri, ruaje
Dashuria... ėshtė loje, luaje
Dashuria... ėshtė mister, zbuloje
Dashuria... ėshtė fat, pėrfitoje
Dashuria... ėshtė aventure, kujdes
Dashuria... ėshtė luftė, mėsohu edhe me te
Por dashuria... ėshtė dashuri, lufto pėr te!
Sa bukur, sa fuqishėm dhe sa tė plotė e pėrshkruaj
kėto vargje tė gjeniut tonė popullor, qė qarkullojnė nė sa e sa
faqe interneti, kėtė prirje tė brendshme qė na tėrheq aq shumė,
qė na pėlqen aq shumė, qė lindė dhe buron nga thellėsitė mė tė
ēiltra tė zemrėn sonė pėr vetė jetėn, pėr mė tė dashurėn -
dashurin, pėr fėmijėt, pėr prindėrit, pėr shokun, pėr mikun pėr
atdheun, pėr artin, pėr shkencėn, pėr... e qė tė gjitha sė
bashku, si njė rrezatim i fuqishėm, si njė energji e
pashtershme, na shpiejnė drejt rrugės madhėshtore, drejt ēelėsit
universale, drejt dritės hyjnore.
Ėshtė, pothuajse e pamundur qė njeriu tė jetojė pa
praninė e dashurisė. Ajo ėshtė pjesė e pandarė e procesit
jetėsor dhe tepėr e domosdoshme pėr balancėn shpirt - trup. Nuk
ėshtė e rėndėsishme se ēfarė dashurie ushqejmė e kultivojmė,
ēoftė ajo nė raport me polin e kundėr, qoftė ne raport me
fėmijėt ose prindėrit, qoftė nė raport me gjėra tjera, e
rėndėsishme ėshtė prania e elementit tė saj me tė gjithė fuqinė
dominuese qė nuk ėshtė kurrė e tepėrt pėr shpirtin njerėzore.
Shumė bukur e ilustron kėtė D. Demaku pėrmes njė aforizmi ku
thotė: Nė botė mund tė ketė tepėr urrejtje, tepėr vuajtje, tepėr
mjerim, por kurrė nuk do tė ketė tepėr dashuri. Dhe vėrtet, kjo
botė e stėrmbushur me urrejtje, vuajte e mjerim, ka nevojė pėr
shumė mė shumė dashuri.
Rruga e dashurisė ėshtė edhe rruga qė hap dritaret e mendjes,
rruga qė ēon drejtė ngritjes shpirtėrore tė njeriut, drejt
pėrsosjes sė tij, por, njėkohėsisht edhe pėrsosjes sė njerėzimit
nė pėrgjithėsi. Ajo ėshtė energji, ndoshta ndėr mė tė fuqishmet
e mendjes njerėzor, qė ėshtė nė gjendje tė transformoj tė ligėn
nė tė mirė, e tė mirėn ta fuqizoj e lartėsoj deri tek hyjnorja,
sepse vet fryma e dashurisė ėshtė ndijim i veēantė hyjnor. Vetėm
fjala tė dua (thonė tre autorėt, qė u shpallėn mė tė menēurit
e shekullit njėzet) krijon me mijėra ndryshime pozitive nė
metabolizmin e trupit tė njeriut. Pa dashuri jeta nuk do tė
kishte kuptimin e duhur. Ajo do tė kthehej nė vuajte dhe
mjerim. Botėn do tė dukej e errėt. Vetė ligji dialektik i
natyrės ėshtė i tillė: dashuria gjeneron dashuri, urrejtja vetėm
dhunė, konflikte dhe mjerim. Pra, dashuria ėshtė arma mė e
fuqishme ndaj sė keqes.
Dashuri ėshtė shpresė, dashuri ėshtė motiv, dashuria
ėshtė respekt, dashuria ėshtė solidaritet, dashuria ėshtė
sakrificė... e mbi tė gjitha, ajo ėshtė perlė e lumturisė. Ajo
zė rrėnjė thellė nė secilėn qenie njerėzore duke ndezur nė botėn
e tij tė brendshme zjarrin e pashuar tė impulsit jetėsor.
Dashuria dhe filozofia
Dashuria ėshtė si ajri i pastėr, sa herė merr frymė
njeriu, e freskon trupin e vet.
Dashuria, edhe ne kohėt mė tė lashta, ishte njė ndėr
preokupimet mė me prioritet i njerėzve tė urtė e tė menēur tė
atyre kohėve. Shumė filozofė, por edhe ithtar tė mendimit
filozofik, kanė shkruar, diskutuar, sugjeruar, debatuar etj,
rreth kėsaj ndjenje tė madhėrishme dhe tė pėrjetshme.
Nocioni dashuri ka burimin nga mitologjitė e lashta.
Tek grekėt e vjetėr, me kėtė emėr identifikohet, perėndia e
dashurisė, Erosi, ndėrsa tek romakėt, Amori. Erosin e njohim nga
miti, qė e shėnoi historiani romak Apulei, nė tė cilinė bėhet
fjalė pėr dashurinė e Erosit me njė vajzė tė bukur, e quajtur
Psika (mė vonė kjo fjalė -psycho do tė pėrdoret si sinonim pėr
shpirtin), por qė nga nėna e Erosit, zonja e dashurisė Afėrdita
(Venera), kundėrshtohej me ēdo kusht. Mirėpo, edhe pas
spekulimeve e peripecive tė shumta, dashuria triumfon mbi tė
gjitha dhe ky mitė pėrcillet ndėr shekuj si inspirim pėr
artistėt e shumtė, por edhe si tregues shumė domethėnės nė
kuptimin e dashurisė pėr shpirtin njerėzor. Erosi, mė vonė, nga
psikoanalisti i njohur Sigmund Frojdi (Sigmund Freudi), do tė
hyjė nė psikologji si njė ndėr nocionet mė karakteristik pėr
jetėn, shpirtin dhe dashurinė.
Amori, tek mitologjia romake njihet, gjithashtu si
perėndia e dashurisė, ose mė saktėsisht nxitėsi i dashurisė, njė
ēunak gjysmė i rritur, jo edhe pa djallėzi, i cili me shigjetėn
e vetė godet zemrat nė tė cilat edhe zgjon dashurinė. Harkut dhe
shigjetės sė tij nuk mund ti rezistoj askush: Amor vinci omnia,
qė do tė thotė, Amori triumfon gjithnjė, ku fjala latine
Amor, lidhet drejtpėrdrejt me dashurinė.
Grekėt e konsideronin ndjenjėn e dashurisė si njė
armė tė vėrtetė, njė hanxhar qė mund tė tė ngulet nė trup,
njėjtė sikurse shigjeta e Amorit, dhe dalėngadalė tė marr
pushtetin edhe tė vetė shpirtit. Dashuria, gjithnjė sipas
grekėve tė vjetėr, jo vetėm qė arrin ti mposht e sundojė
shpirtrat e njerėzve, por shpeshherė ajo arrin tė luhat edhe
qėndrimet e vetė zotave, siē ėshtė rasti i mėsipėrm me Psiken
dhe Erosin.
Njėri ndėr filozofėt dhe mendimtarėt e parė perėndimor dhe mė me
ndikim nė antik, Platoni, i cili filozofisė greke i dha njė
drejtim tė ri, dha njė kontribut mjaft specifik edhe rreth
dashurisė. Mendimi i tij ka mbetur nė shekuj si bazament pėr
shumė filozof tė tjerė qė e kanė vrojtuar dashurinė nga
kėndvėshtrimi filozofik.
Pėr Platonin dashuria ėshtė njė forcė e madhe dhe e
fuqishme qė karakterizohet pėr kapacitetin e saj si
ndėrmjetėsuese, afruese dhe bashkuese tė dy qenieve, qė tejkalon
ēdo gjė materiale duke u lartėsuar kah idealja, ku sipas tij,
gjendet e bukura, e vėrtet dhe e mira. Pra, pėr dashurin
paltonike, nuk ėshtė i domosdoshėm kontakti, lidhja, por
ndjenjat, sipas tė cilave edhe gjithēka rrjedh. Kjo formė, pėr
Platoni, paraqet shkallėn mė tė lartė tė dashurisė, kurse
dėshirat, epshet dhe seksin, si antagonizėm tė kėsaj, tė parės,
pra ideales, ai i sheh si shkallė tė parė tė dashurisė. Duke u
nisur nga kjo, njeriu mund tė arrijė pastaj shkallėn tjetėr tė
dashurisė: dashurinė pėr gjėra tė bukura, dashurinė ndaj
shkencės, ndaj mendimeve inspirative etj. Dashuria platonike
paraqet formėn mė tė lartė dhe mė tė plotė tė dashurisė ndaj tė
cilės njeriu jepet me ambicie dhe dėshirė sipas idealeve si: e
bukura, e vėrteta dhe, pėrfundimisht hyjnorja. Kėtė gjendje ose
shkallė, e arrijnė shumė pakė individ, dhe kėta njerėz qė e
praktikojnė kėtė dashuri, Platoni i quan Filozof, pasi dashuria,
pėr tė, i pėrngjanė filozofisė, sepse dhe filozofia mėton tė
vėrtetėn, tė bukurėn dhe tė mirėn.
Plotino, njė filozof dhe mendimtar gjenial i Greqisė
sė vjetėr, si dhe themelues i Neoplatonizmit, gjithashtu
shprehet rreth ndjenjave tė dashurisė. Ai mendon se shpirti i
njeriut gjendet nė njė udhėkryq nė tė cilin ai mundohet dhe vuan
pėr shkak se e ka barrė trupin e tij, pra njeriun. Mirėpo,
dashuria qė gjendet nė brendi tė kėtij shpirti, vepron si
shtytės, duke e rritur fuqinė vepruese dhe me kėtė tė shpėrthej
pėrpara duke i njohur gjėrat mė mirė dhe, po ashtu, duke i
zgjedhur format dhe problemet e jetės nė mėnyrė mė tė
pėrshtatshme.
Filozofi holandez, Baruch Spiniza, dashurinė e
ndėrlidh me Perėndinė. Sipas tij, dashuria ndėrlidhet me idenė,
pasi qė edhe vet Perėndinė nė ne manifestohet si ide. Pra ne,
nuk kemi figurė reale pėr tė, pėr Zotin, megjithatė, shprehim
dashuri madhėshtorė ndaj tij. Ne kemi idenė se njė Zotė
ekziston, tė cilin e respektojmė, e nderojmė me plot dashuri,
edhe pse nė fakt ne nuk e njohim.
Nga buron kjo ndjenjė e fuqishme dashurie?
Kjo formė e dashurisė na lė tė kuptojmė se dashuria
ėshtė mė shumė se perceptim qė mund tė kapet drejtpėrdrejt
pėrmes shqisave tona, pra ajo ėshtė diē shumė e madhėshtore dhe
mė e ndjeshme nė thellėsitė tona shpirtėrore.
Kur pėrmendet dashura, menjėherė na bien ndėr mend
edhe Shekspiri, mė saktėsisht vepra mė e njohur nė literaturėn
botėrore pėr dashurinė, tragjedia e famshme Shekspiriane Rome
dhe Zhulieta. Pėrmes kėsaj vepre, qė u vu nė skenė pothuajse nė
ēdo teatėr, qoftė profesionist apo amator, pėr tė cilėn u
realizuan aq shumė opera, teledrama, regji filmike etj.,
Shekspiri arriti tė depėrtoj thellė nė secilėn qenie njerėzore,
nė brendi tė zemrės sė tij, duke shkaktuar emocione nga mė tė
ndryshmet dhe atė vetėm falė energjisė sė fuqishme dhe tė pafund
tė ndjenjės sė dashurisė. Ai e lartėsoi dashurinė, e sidomos atė
romantike, nė pikėn mė tė lartė tė piedestalit, pėr tė cilėn,
personazhet nė veprat e tij, sakrifikojnė edhe atė mė sublimen,
pra vetė jetėn e tyre, siē ndodh nė veprėn Rome dhe Zhulieta.
Pėr dashurinė u shprehen dhe shkruan edhe Sokrati,
edhe Seneka, edhe Dante, dhe Hygo, edhe Kamy edhe...ėshtė e
pamundur tė cekėn tė gjithė, pasi nuk besohet se ka filozof,
mendimtar, shkrimtar, artist... qė nuk ėshtė shprehur pėr kėtė
ndjenjė hyjnore, pėr ndjenjėn e mrekullueshme tė dashurisė.
Osho pėr dashurinė
Dashuria dhe era nuk maten nė peshore.
Njė asket shėtitės u strehua nė njė fshat. Vjen njė
njeri dhe i thotė se dėshiron ta realizoj Hyjnoren. Asketi e
pyet: A ke dashuruar ndonjėherė? Njeriu i pėrgjigjet: Jo, unė
asnjėherė skam gabuar nė gjėra tė tilla tė shenjta. Asnjėherė
nuk kam rėnė aq poshtė, sepse unė dua tė arrij tek Zoti.
Me gjithė mend e ke, asnjėherė nuk ke ndier dhembje
tė dashurisė? - e pyet murgu i habitur. Ua them tė vėrtetėn -
vazhdon besimtari me bindje, por, mė falni, pse vazhdimisht mė
bėni tė njėjtėn pyetje? As qė i jam afruar ndonjėherė dashurisė.
Dua ta arrij Vetėrealizimin, Hyjnoren. Atėherė asketi i
pėrgjigjet: Ti duhet tė mė falėsh, tė lutėm, shko tek dikush
tjetėr. Pėrvoja ime mė ka mėsuar se nėse ke dashur tė paktėn
dikė, kėdoqoftė, nėse e ke pasur madje vetėm njė shkėlqim
dashurie, unė mund tė tė ndihmoj qė ta zgjerosh atė, qė tė
rritet e rritet e ndoshta tė arrijė edhe te Zoti. Por, nėse ti
nuk ke dashuruar asnjėherė, ti asgjė nuk ke nė vete; nė ty nuk
ndodhet fara qė tė mugullojė nė dru. Miku im, pa prezencėn e
dashurisė, unė nuk shoh kurrfarė mundėsie tė hapjes ndaj Zotit.
Shko e kėrko dikė tjetėr!
Ky ėshtė njė tregim i nxjerr nga libri i Oshos Prej
seksit nė mbidije, pėrmes tė cilit ai shpreh madhėshtinė e
dashurisė. Shpreh shkėlqimin e pafund tė kėsaj ndjenje tė plotė,
tė pastėr e tė thellė, tė cilėn Osho e konsideron edhe si rrugėn
kryesore qė tė shpien drejt hyjnores.
Emri zyrtar i Oshos, i kėtij filozofi indian, ishte
Chandra Mohan Jain, ndėrsa Rajneesh, ishte nofka e tij qė nga
fėmijėria. Bhagwan Shree Rajneesh e emėrtoi veten kah fundi i
vitit 1988. Bhagwan, qė rrjedh nga sanskrishtja, ka kuptimin e
njeriut qė e ka uratėn e Perėndisė, siē ėshtė Buda, Mahavira
etj., pra njerėz qė kanė arritur pėrndritje tė vėrtet. Ndėrsa me
emėrtimin Osho, ai identifikohet kah fillimi i vitit 1989 e deri
nė fundin e jetės sė tij. Me kėtė emėr ose titull e pagėzuan
nxėnėsit e tij. Kuptimi i fjalės Osho, buron nga Zen Budizmi qė
ka kuptimin e murgut ose mėsuesit. O do tė thotė DASHURI,
mirėnjohje, respekt i thellė, harmoni etj., ndėrsa SHO
vetėdije e shtrirė nė tė gjitha drejtimet. Pra, vetė titullo
OSHO, simbolizon dashurinė e pėrgjithshme multidimensionale.
Osho mendon se dashuria fillon duke e dashur sė pari
vetveten, por pa ra nėn ndikim egoist, pa kaluar nė stade
obsesioni ose narcizmi. Dashuria pėr veten ėshtė njė fenomen
thelbėsor - thotė Osho. Sipas tij, vetėm atėherė kur arrihet tė
kuptohet ky fenomen, njeriu arrin ta kuptoj thelbėsoren dhe
vetvetiu shfaq dashuri ndaj tjetrit dhe fillon ta dojė edhe atė.
Pranoje veten dhe dashuroje atė: je njė krijesė e Zotit. Mban
firmėn e tij, je unik, special. Askush tjetėr nuk ka qenė si ti
dhe nuk ka pėr tė qenė ndonjėherė: je thjesht i pakrahasueshėm.
Prano, dashuro dhe stimulo ato ēka ke. Dashuria bėhet e mundur
vetėm kur ti fillon dhe e pranon thellėsisht veten tėnde, e mė
pas tjetrin. Dashuria nuk ėshtė "njė lidhje", dashuria ėshtė "tė
lidhesh".
Osho preferon me ēdo kusht largimin e barrierave brenda vetes,
tė ēfarėdo lloji qofshin ato. Shembjen e mureve psikike dhe nė
vend tė tyre krijimin e shtigjeve tė hapura: ...lejoni tė
tjerėt tė hyjnė nė ju, ftojini. Bėhuni si vendkalim, pa rezervė,
pa dyer tė mbyllura... Dhe vetėm atėherė ėshtė e mundshme
dashuria.
Pėr Oshon, secili njeri ėshtė njė mister i pafund, i
paparashikueshėm dhe i paeksplorueshėm. Sa mė tepėr qė e njeh
tjetrin aq mė tepėr ai bėhet enigmatik. Dhe mu atėherė dashuria
transformohet dhe hap shtigje tė reja. Sa e sa herė, i dashuri
ose e dashura, qėndrojnė kohė tė pacaktuar duke e shikuar njėri
- tjetrin nė sy, duke e soditur atė, pa e folur asnjė fjalė,
dhe, gjithnjė zbulojnė diēka tė re nė atė shkėlqim. Gjuha ėshtė
pėr ata qė nuk janė nė dashuri - thotė Osho. Pėr dashnorėt
heshtja ėshtė gjuhė e mjaftueshme; pa asnjė fjalė ata flasin,
ata merren vesh. Me kėtė, tė dashurit bėhen pasqyrė e njėri
tjetrit dhe dashuria e tyre sėrish transformohet dhe merr formėn
e meditimit e me kėtė edhe jeta e gjithmbarshme bėhet hyjnore,
pasi vet ata janė burime hyjnore.
Osho, gjithashtu sugjeron qė mos tė lejohet qė dashuria tė
konsiderohet diēka e thjeshtė, qė ajo mos tė bėhet vetėm
preokupim i mendjes ose, edhe mė keq, vetėm kėnaqėsi trupore,
plotėsim i epsheve shtazore, pra vetėm seks. Seksi, mendon ai,
vėrtet buron nga meditimi, por meditimi nuk e asgjėson
energjinė, pasi energjia kurrė nuk asgjėsohet, vetėm ndėrron
formon. Dhe kur kjo energji transformohet, pra nuk ėshtė mė
vetėm seksuale, lajmėrohet energjia e pastėr e dashurisė.
Personi seksual nuk mund tė dojė - thotė Osho. Dashuria e
atij personi ka pėr tė qenė vetėm shou (show), shfaqje e
rėndomtė, vetėm transparencė. Dashuria e tij ka pėr tė qenė
vetėm shkurtore gjer te seksi. Personi seksual nuk mund tė dojė
vėrtet, ai vetėm mund ta eksploatojė atė tjetrin, kurse dashuria
ėshtė vetėm mėnyrė qė tjetrit ti ofroheni, qė tjetrin ta
pėrvetėsoni.
Natyrisht, qė ky transformim nuk ėshtė i lehtė, pasi shkon nė
kundėrshtim me egon e njeriut, pra qėllimi i tij ėshtė edhe
shkatėrrimi i egos, megjithatė, nėse i qasemi botės sė brendshme
pėrmes dashurisė sė sinqertė, dashurisė hyjnore, gjithsesi qė
edhe barriera e egos do tė mėnjanohet dhe zhduket pėrgjithmonė.
Pėrmes dashurisė, hedhja e egos ėshtė e thjeshtė. Kjo ėshtė aq
e natyrshme pasi vet dashuria ėshtė frymėzueshmėri natyrore. Ēdo
gjė tjetėr ėshtė jonatyrore kur tė krahasohet me rrugėn e
dashurisė. - thotė Osho.
Sipas Oshos, dashuri ėshtė momenti i bashkimit pėrfundimtar tė
dy qendrave, dhe pėr kėtė ai merr kėtė shembull: Dashuria ėshtė
fenomen i vėrtetė alkimik mu sikur bashkohen hidrogjeni dhe
oksigjeni, dhe krijohet diēka krejt e re prej atij takimi - uji.
Mund tė keni hidrogjen sa tė doni, edhe oksigjen nė sasi tė
mėdha, por kur tė jeni tė etshėm, kjo nuk ka pėr tju ndihmuar
shumė. Kur dashuria ekziston dhe kur dy qendra takohen e
shkrihen njėra nė tjetrėn krijohet kualiteti i ri alkimik, dhe
mbushullimi ėshtė aty. Sikur pėrnjėherėsh e tėrė jeta tė jetė
ndalur nuk ka lėvizje. Tani ky moment i tanishėm - ėshtė i
vetmi moment, dhe tani lirisht mund tė themi: Ah, kjo ėmbėlsirė
qenka kaq e shijshme! Madje as vdekja nuk ka kurrfarė rėndėsie
pėr njeriun qė ėshtė duke dashuruar.
Qendra, shpjegon Osho, mbetet gjithnjė e re. Ajo
gjithnjė anon ka pėrsosshmėria dhe ėshtė gjithnjė e freskėt,
pėrderisa periferia shkon duke e vjetėrsuar. Periferia bėhet
gjithnjė e vjetėr pasi ajo i takon kohės. Ēfarėdo qė hynė nė
kohė, fillon tė plakėt. Edhe njeriu - thotė Osho: Njeriu ka
lindur kurse trupi veēse i plaket! Kur themi se fėmija ėshtė i
vjetėr njė javė ditė, kjo do tė thotė se shtatė ditė pleqėri
kanė depėrtuar nė fėmijėn. Fėmija i ėshtė ofruar vdekjes shtatė
ditė mė afėr. Ai ka kaluar shtatė ditė vdekjeje, ai lėviz kah
vdekja - dhe herėt a vonė ka pėr tė qenė i vdekur. Pėrderisa
dashuria jo! Ajo mbetet pėrherė e re pasi i takon qendrės e
qendra, sipas Oshos, nuk i pėrket kohės. Njėjtė, sikurse shpirti
- thotė Osho, qė mbetet pėrfundimisht i freskėt, i pėrjetshėm,
pavarėsisht moshės sė njeriut, sepse edhe ai i takon qendrės.
Vetėm atėherė kur njeriu arrin tė krijoj kontaktin me qendrėn,
ai e zbulon dashurinė, e pėrjeton atė ndjenjė hyjnore, e cila
rrezaton fuqishėm nė ēdo moment dhe pafundėsisht. Atėherė hapen
qendrat dhe rrėnohen kufijtė. Asgjė - thotė Osho, pėrveē
dashurisė nuk e gjen aq lehtė rrugėn deri tek hyjnorja.
Nė vazhdimin tjetėr, ndėr tė tjera do tė lexoni:
Ēthonė psikologėt pėr dashurinė;
Frojdi rreth dashurisė;
Dashuria nė sytė e shkencės;
Oksitocina - hormoni i dashurisė, etj.
#Post#: 407--------------------------------------------------
Re: DASHURIA - KJO NDJENJĖ HYJNORE
DIR By: Daja
Date: February 14, 2012, 3:06 am
---------------------------------------------------------
[center]DASHURIA - KJO NDJENJĖ HYJNORE
(pjesa e dytė)[/center]
Vetėm para disa dekadave ka qenė e pa imagjinuar qė shkenca
empirike tė merret ose tė pėrvetėsoj diē qė i takonte sferės
mentale, shpirtėrore ose artistike, e lėre mė qė pėr kėto dukuri
tė jap gjykimin pėrfundimtar. Dashuria dhe seksualiteti ishin
dukuri, tė cilat me shekuj konsideroheshin si tema tabu, dhe pėr
to bisedohej, diskutohej, debatohej vetėm me gjuhė tė matur, me
fjalė tė zgjedhura ose thėnė mė konkretisht - nė mėnyrė tė
sofistikuar, duke pasur parasysh mentalitetin patriarkal por dhe
ligjet e rrepta qė mbisundonin atėkohė.
Ēthotė psikologjia pėr dashurinė?
Dashuria dhe urrejtja nuk mund tė jetojnė nė tė
njėjtėn zemėr..., zemra ėshtė e vogėl, nuk i nxė tė dyja.
Sipas psikologjisė, njohja, shoqėrimi, pėlqimi dhe
dėshirimi intim i dikujt ose ndaj dikujt, mund tė zhvillohet
gradualisht dhe tė kaloj nė lidhje mė intensive dhe mė
apasionante. Dhe ky afrim pėrkufizohet si Emocion i dashurisė.
Megjithėse psikologjia nuk e zbėrthen teorinė e
dashurisė, megjithatė, studimet e shumta qė janė bėrė rreth
dashurisė, e ndihmojnė individin qė ti kuptojė ndjenjat dhe
sjelljet, kur mendon se ėshtė pushtuar nga emocionet e
dashurisė.
Erich Frommi, nė Teorinė sociale tė dashurisė,
besonte se njerėzit janė produkte tė mjediseve tė tyre sociale.
Njeriu ndihet i vetmuar deri nė momentin kur ai arrin tė lidhet
me dikė ose tė krijoj shoqėri me njerėz tė tjerė. Por, mbi tė
gjitha lidhjet dhe shoqėritė qė njeriu arrin ti realizoj,
lidhja mė e fuqishme dhe mė domethėnėse ėshtė ajo e bashkimit
reciprok, qė ne e quajmė dashuri.
Pėr Frommin, dashuria paraqet shqetėsim aktiv pėr
sjelljet e personit tjetėr, tė cilat ai i pėrkufizon si katėr
karakteristika tė dashurisė: njohuritė, kujdesinė, pėrgjegjėsinė
dhe respektin. Pra, dashuria lind atėherė kur ne arrijmė ta
kuptojmė tjetrin, ta respektojmė atė, ti pranojmė pėrgjegjėsit,
pavarėsisht se ēfarė janė ato, ti vlerėsojmė cilėsitė e tij
etj. Sipas tij, njeriu pėrjeton dashuri tė sinqertė, vetėm
atėherė kur arrin ta mposht egon e tij.
A. Pam, R. Plutchik dhe H. Conte, krijues tė
teorisė psikometrike, pėrpunuan shkallėt e dashurisė, pėr tė
matur qėndrimin qė mbajnė njerėzit ndaj dashurisė. Nga ky
testim, ata arritėn tė pėrkufizojnė pesė faktorė qė i
konsideronin shumė tė rėndėsishėm nė pėlqimin reciprok:
respekti, pėrshtatshmėria, altruizmi, pėlqimi fizik dhe tė qenėt
bashkė.
Pėrveē kėtyre faktorėve, qė ata i konsiderojnė si
shumė tė rėndėsishėm, zbuluan edhe disa prirje tė tjera tė
caktuara p.sh.: pėlqimi fizik dhe tė qenėt bashkė janė shumė tė
rėndėsishme nė dashuri, derisa pėrshtatshmėria e partnerėve dhe
pėlqimi fizik i tyre janė tė rėndėsishme pėr marrėdhėniet
seksuale. Po ashtu miqėsia kėrkon pėrshtatshmėri dhe respekt
ndaj njėri - tjetrit.
Njė trajtim tjetėr studimor ndaj dashurisė ėshtė ai
i J. Knoxit. Knoxi bėnė dallime midis dashurisė romantike dhe
asaj realiste. Sipas tij, dashuria romantike ėshtė e fshehtė, e
pėrjetshme dhe ndodh vetėm njė herė nė jetė e njeriut, ndėrsa
dashuria realiste ėshtė praktike, e qetė dhe e qėndrueshme.
Njeriu me qėndrim praktik ndaj dashurisė i logjikon mirė rastet
qė ka, para se tė vendos. Kėto dy dashuri, ajo romantike dhe
realiste, mund tė konsiderohen si skajet e kundėrta tė njė
kontinuumi, pėrderisa dashuria e pėrgjithshme njerėzore, bie
diku midis kėtyre dy ekstremiteteve.
Knoxi, gjithashtu hodhi idenė se qėndrimet e njeriut
ndaj dashurisė ndryshojnė, ndėrkohė qė ne kalojmė nga njė stad i
jetės nė tjetrin.
Dy psikologė tė tjetėr, Walster E. dhe Walster G.,
bėjnė dallime midis dashurisė pasionante dhe asaj
bashkėshortore. Sipas tyre, dashuria pasionante ose siē e quan
ndryshe Knox, dashuria romantike, ėshtė njė pėrjetim i thellė
emocional qė pėrfshin: dėshirėn seksuale, lumturinė,
shqetėsimin, harenė dhe delikatesėn. Dashuria pasionante rrallė
zgjatė mė shumė se 6-30 muaj, por ajo mund tė ēoj drejt njė
dashurie tė qėndrueshme dhe tė pėrmbajtur, mendojnė ata.
Kurse dashuria bashkėshortore, siē quhet ndryshe,
dashuria e pėrmbajtur, karakterizohet nga: lidhja e thellė,
besnikėria, respekti, pėrzemėrsia, barazia dhe aftėsia. Kjo
dashuri edhe pse nuk ėshtė aq e thellė sa ajo pasionante,
megjithatė zgjatė mė shumė se e ajo.
Njė psikolog tjetėr nga Universiteti i Yales, Robert
Sternberg, kohėt e fundit parashtroi njė teori tė re tė pėrbėrė
prej tri komponentėve: intimitetit, pasionit dhe
vendimit/angazhimit. Intimitetin, si komponent emocional,
Sternberg e ndėrlidh me raportet e dashurisė tė cilat janė edhe
si parakusht pėr nxitjen dhe krijimin e ndjenjės sė afėrsisė, e
tė cilat sipas tij janė: respekti, lumturia, mirėkuptimi,
mbėshtetja, komunikimi etj. Ky komponent ėshtė edhe bėrthama e
njė dashurie sociale qė shfaqet tek raportet ose marrėdhėniet
dashurore me prindėrit, vėllezėrit e motrat, shokėt,
bashkėshorten etj.
#Post#: 408--------------------------------------------------
Re: DASHURIA - KJO NDJENJĖ HYJNORE
DIR By: Daja
Date: February 14, 2012, 3:10 am
---------------------------------------------------------
[center]DASHURIA - KJO NDJENJĖ HYJNORE
(pjesa e tretė)[/center]
Megjithėse, tingėllon pak si utopi, dashuria romantike ėshtė
elementi mė i fuqishėm i dashurisė rinore. Ajo konsiderohet si
dashuri e pėrjetshme qė nuk e humbė fuqinė, po tė zgjas edhe
me shekuj tė tėrė, dhe atė me intensitet tė pa zvogėluar. Fuqia
e saj ėshtė aq dominuese sa qė logjika, nė raste tė tilla, e
humb kuptimin dhe sakrificat kalojnė ēdo kufij. Edhe mė sublimja
pėrball saj, pra vet kuptimi i jetės, nuk paraqet asnjė lloj
sfide. Andaj nuk thuhet kot se dashuria romantike ėshtė opiumi
mė efektiv qė mund tė ekzistoj.
Dashuria romantike
Dashuria e ēiltėr shihet edhe nė fund tė detit.
Kur tė djersitėn duart... zemra tė rrahė shpjet... e zėri tė
mbetėt nė fyt...
-Jo, kjo nuk ėshtė dashuri... kjo ėshtė pėlqyeshmėri.
Kur nuk mundesh ta largosh shikimin ose duart nga ai/ajo...
-Jo, kjo nuk ėshtė dashuri... kjo ėshtė pasion.
Kur pėrmallohesh... sepse e di se ai/ajo ėshtė atje...
-Jo, kjo nuk ėshtė dashuri... kjo ėshtė vetmi.
Kur tė tėrheq tjetri/ra... megjithatė mbetesh me tė dashurin/ėn
e parė...
-Jo, kjo nuk ėshtė dashuri... kjo ėshtė lojalitet.
Kur mbetesh pranė tij/saj... pasi e dinė se tė do dhe nuk
dėshiron ta lėndosh...
-Jo, kjo nuk ėshtė dashuri... kjo ėshtė keqardhje.
Kur je mė tė... tė puthė... tė mban pėr dore...
-Jo, kjo nuk ėshtė dashuri... kjo ėshtė pasiguri.
Kur ja falė gabimet... pasi pėrkujdesesh dhe shqetėsohesh pėr
tė...
-Jo, kjo nuk ėshtė dashuri... kjo ėshtė shoqėri.
Kur i thuash ēdo ditė... se ėshtė i vetmi/ja nė tė cili(e)nė
pandarė mendon...
-Jo, kjo nuk ėshtė dashuri... kjo ėshtė gėnjeshtėr.
Kur ai/ajo e ndjenė zemrėn tėnde dhe tė prek thellė nė shpirt...
dhe kjo tė godet fuqishėm...
-PO... kjo ėshtė dashuri!!!
Kur je nė gjendje tia dhurosh zemrėn tėnde... jetėn tėnde...
vdekjen tėnde...
-PO... kjo ėshtė dashuri!!!
I love you", njė himn qė ka bėrė folenė nė secilėn
zemėr. Njė fjali e shkurtėr por aq e fuqishme sa qė mbėrthen
zemrėn e secilės qenie njerėzore. Dhe me plot tė drejtė njeriu i
gėzohet kėsaj shprehjeje, sepse mesazhi qė pėrmban brendia e
saj, ngrohė zemrėn, gjallėron shpirtin, sjell kėnaqėsi tė thellė
nė qenien e tij. E kėnaqėsia e thellė ėshtė shprehje e dukshme e
dashurisė, nė veēanti e dashurisė rinore, e dashurisė romantike.
Secili person i dashuruar e ndjenė thellė nė brendi tė zemrės e
shpirtit, nė tėrė qenien e tij, kėtė ndjenjė kėnaqėsie, kėtė
burim tė pashtershėm tė lumturisė. Pyesni tė posadashuruarit,
dhe pėrgjigja nuk do tė mungoj.
Njė vėshtrim magjeps, njė buzėqeshje e ėmbėl, pak
pėshpėritje intime, njė puthje e lehtė, shtrėngim duarsh,
rrėmbim zemrash, ndezje emocionesh, ėndrra pa fund... kėshtu
mund tė pėrshkruhet pakashumė dashuria romantike.
Megjithėse, tingėllon pak si utopi, dashuria
romantike ėshtė elementi mė i fuqishėm i dashurisė rinore, ose
thėnė mė shkoqur, i dashurisė sė parė tek dashnorėt e rinj. Ajo
konsiderohet si dashuri e pėrjetshme qė nuk e humbė fuqinė, po
tė zgjas edhe me shekuj tė tėrė, dhe atė me intensitet tė pa
zvogėluar. Fuqia e saj ėshtė aq dominuese sa qė logjika, nė
raste tė tilla, e humb kuptimin dhe sakrificat kalojnė ēdo
kufij. Edhe mė sublimja pėrball saj, pra vet kuptimi i jetės,
nuk paraqet asnjė lloj sfide. Andaj nuk thuhet kot se dashuria
romantike ėshtė opiumi mė efektiv qė mund tė ekzistoj. Secili qė
e ka shijuar nektarin e dashurisė sė parė, natyrisht qė e ka
pėrjetuar edhe magnetizmin e parezistueshėm hipnotik tė kėsaj
ndjenje magjike. Prandaj kjo dashuri nganjėherė konsiderohet
edhe dashuri e marrė ose dashuri e sėmurė! Dhe shikuar realisht,
dashuria romantike ėshtė njė lloj ēmenduria qė atakon trurin e
tė dashuruarve duke provokuar njė gjendje tejet tė ndjeshme
shpirtėrore e cila zakonisht ushqehet me idealizėm, dhe pėr tė
cilėn, tė dashuruarit, nė tė shumtėn e rasteve janė nė gjendje
tė luftojnė deri nė flijim.
Edhe pse dashuria, pėrgjithėsisht, konsiderohet si
nevojė biologjike pėr afri, ngrohtėsi, shoqėri, miqėsi etj. me
qenie tė tjera, e sidomos te gjinitė e kundėrta nevojė pėr
kontakt intim, hulumtimet e fundit shkencore kanė konstatuar se
ajo fiziologjikisht, ndryshon nga dashuria romantike.
Studimet e tre shkencėtarėve amerikanė H. Fischer,
L. Brown dhe A. Aron, nė kėtė drejtim, dėshmojnė se dashuria
romantike, edhe pse, njėjtė sikurse dashuria e pėrgjithshme,
ėshtė nevojė biologjike, megjithatė dallon plotėsisht nga epshi
pėr seksualitet, qė Frojdi e quan libido.
Dėshmitė e tyre, kėta shkencėtarė, i bazojnė nė analizimin e mė
se 2500 fotografive tė trurit tė regjistruara tek 17 tė rinj tė
posadashuruar. Atyre gjatė eksperimentit u janė treguar
fotografit e tė dashurve, dhe gjatė asaj kohe, atyre u ėshtė
bėrė regjistrimi i trurit pėrmes rezonancės magnetike. Kėto
regjistrime, pra fotografi tė trurit, pastaj janė krahasuar me
aktivitetin e trurit, e tė cilat kanė rezultuar se ndjenja e
dashurisė romantike ėshtė e lidhur ngushtė me dy pjesė tė
trurit: me pjesėn nucleus caudatus dhe pjesėn ventral tegmental,
nė tė cilat gjenden qelizat tė cilat prodhojnė ose pranojnė
dopaminėn e cila ėshtė e lidhur me ndjenjat e kėnaqėsisė por
edhe me sjelljet e kushtėzuara.
Kėto qendra tė dashurisė gjenden nė anėn e kundėrt
tė pjesės sė trurit nga ajo pjesė e cila ėshtė e lidhur me
epshet fiziologjike. Kjo, sipas shkencėtarėve tė lartpėrmendur,
paraqet qartė dallimin e nevojės fiziologjike pėr plotėsimin e
epsheve seksuale me nevojėn psikologjike tė dashurisė romantike.
Ata gjithashtu, pėrmes eksperimenteve tė tyre, sqarojnė edhe
kontradiktat e kėtyre dy nevojave biologjike: p.sh. pse dashuria
provokon emocione tė kundėrta nė krahasim me euforinė.
Deri sa njerėzit nuk e njohur mirė fiziologjinė e
trurit njerėzorė, kanė menduar se tė gjitha ndjenjat romantike
burojnė nga zemra. Dhe kjo, natyrisht, nuk duhet tė na ēudisė,
sepse kur tė godet shigjeta amoriane e dashurisė, zemra fillon
tė rrah me ritėm tjetėr: mė tė shpejtė dhe mė tė fuqishėm. Por,
edhe e kundėrta, kur dikush na braktis, zemra na ngushtohet sa
qė na zihet edhe fryma. Pėrveē kėsaj, zemra ka edhe ngjyrėn e
kuqe, qė simbolizon dashurinė e zjarrtė. Ashtu siē thonė sa e sa
aforizma se pa dashuri nuk jetė, ėshtė e natyrshme qė zemra ta
simbolizoj dashurinė. Nuk thuhet kot: po ta falė zemrėn...
sepse ēdo gjė qė buron nga zemra, padyshim qė ėshtė e sinqertė.
Zemra - thotė njė fjalė e urtė, nuk gėnjen kurrė.
Por dashuria e zjarrtė e zemrės bėhet edhe mė
tėrheqėse, mė e plotė, mė e fuqishme, mė romantike kur pjesė
pėrcjellėse e saj bėhet edhe ndonjė trėndafil i kuq. Nė fakt,
lulet, e sidomos trėndafilat e kuq, janė gjuha mė simbolike e
njė dashurie romantike. Njė dhuratė shumė e kėndshme dhe shumė
domethėnėse por edhe e veēantė pėr ditė tė shėnuara. Gjuha e
luleve i ka rrėnjėt nė mitologjitė e popujve tė lashtė, nė
librat e shenjtė, nė gojėdhėna e pėrralla. Thuhet se
trėndafilat e kuq ishin lulet mė tė preferuara tė zonjės sė
dashurisė Afėrditės (Venerės). Ndėrsa nė kohėn e perandorit
Ceaser Augustus, trėndafili ishte lulja mė e popullarizuar dhe
nuk kishte kopsht nė tė cilėn nuk kultivohej ajo.
Pa dyshim qė trėndafili, si simbolikė e romantizmit,
ėshtė i pranishme edhe nė poezinė tonė popullore. Sa bukur flet
pėr trėndafilin poet ynė i mirėnjohur Naim Frashėri: ep erėn e
perėndisė trėndafili palė palė.
Naimi, trėndafilit i jep atributet e hyjnores.
Trėndafili, nė poezitė e tij, simbolizon, bukurinė, mirėsinė,
moralin, pėrsosmėrinė, parajsėn, pra trėndafili shkėlqen si
shėmbėlltyre e shkrirjes sė trupit me shpirtin, vdekjes dhe
ringjalljes, hyjnores me tokėsoren.
Jo pak herė Naimi analogjizon bukurin e trėndafilit
me hijeshinė e vajzės: Trėndafil i kuq me erė/E di vallė sa tė
dua ose Trėndafil mi more mendtė/ More trėndafil. Pėr tė,
trėndafili, ėshtė polisemi e sė bukurės dhe bashkė me
karajfilin, manushaqen etj., krijojė pemėn e dashurisė nė
kopshtin e parajsės.
E pse bash trėndafili i kuq?
Sepse e kuqja simbolizon gjakimin, epshin, vrullin,
pasionin, dėshirėn e zjarrtė pėr dashuri. Fundja, vet emri
trėndafil buron nga italishtja rosa, qė do tė thotė - e kuqe
(e ēelur). Nėse do qė tė dukesh, ose mė mirė tė themi - qė tė
bėhesh romantik, mjafton njė trėndafil i kuq pėr ti shprehur
tė gjitha ndjenjat pėrmes gjuhės sė zemrės. Kjo vlen sidomos pėr
dashnorėt e turpshėm, qė u ngrihet goja kur janė nė pyetje
kėto dy fjalė, po i quajmė, magjik - Tė dua.
Kur jemi tek ngjyrat, natyrisht nė kontekstin e
dashurisė romantike, secila ngjyrė trėndafili e ka domethėnien e
vet. Vetėm e kuqja simbolizon dashurinė e thellė dhe pasionin e
zjarrtė, tė tjerat kanė kuptim tjetėr:
-e verdha, simbolizon shoqėrinė (miqėsinė) e vėrtet,
nė kuptimin e plotė tė fjalės (jo dashuri zemrash apo xhelozi);
-e bardha, ėshtė simbol i sinqeritetit dhe paqes;
-e kaltra, simbolizon fatin, butėsinė, delikatesėn
etj.
Element tjetėr, gjithashtu shumė i rėndėsishėm pėr
dashurinė romantike janė edhe pėllumbat. Poetėt i ka tėrhequr,
por edhe mahnitur, gjithnjė bukuria dhe sjellja e pėllumbave.
Ata, nė kuptim tė plotė tė fjalės, paraqesin simbolikėn e
pamohueshme tė dashurisė romantike dhe mu pėr kėtė edhe
ilustrohen gjithnjė nė qift. Ata e kanė edhe njė karakteristik
shumė tė veēantė: pėrveē qė i gugatin njėri-tjetrit aq kėndshėm
nė vesh, kur e zgjedhin partnerin i mbesin besnik deri nė fund
tė jetės! Dhe kjo ėshtė edhe esenca e romantizmit tė vėrtet, tė
cilėn e ėndėrron secili qift, e posaēėrisht secila vajzė,
sidomos gjatė kohės sė adoleshencės, kur edhe noton mbi valėt e
ėndrrave idealiste.
Por edhe zemra edhe lulet edhe pėllumbat duket se
burimin e kanė shumė shekuj me parė, nė legjendat e pajtorit tė
tė dashuruarve, Shėn Valentinin.
Shėn Valentini dhe dita e tė dashuruarve
Dashuria merr trajtėn e secilės zemėr...
Nuk mund tė shkruhet pėr dashurinė e tė mos
pėrmendet edhe i shenjti, Shėn Valentini, i cili njihet nė tėrė
rruzullin tokėsor si pajtor i tė dashuruarve ose mbrojtės i
dashurisė. Edhe pse u ndoq, persekutua, burgos e nė fund ju pre
edhe koka, ai pėr asnjė ēast nuk u pėrul, duke predikuar
dashurinė e cila duhej tė bėnte folenė nė zemrėn e gjithsecilit.
14 shkurti i vitit 270, dita kur u ekzekutua Shėn Valentini, u
rikthye nė ditė pėrkujtimi pėr tė, duke mos u zbehur shekuj me
radhė dhe duke u festuar deri nė ditėt tona si Dita e Shėn
Valentinit apo Dita e tė dashuruarve.
Pse bash Dita e Shėn Valentinit apo Dita e tė
dashuruarve?
Legjenda tė shumta qarkullojnė pėr kėtė ditė. Disa
nga elemente e kėtyre legjendave qė kanė udhėtuar ndėr shekuj, e
natyrisht qė janė shtuar me kohė, po i pėrshkruajmė mė poshtė:
Shėn Valentini kishte njė kopsht shumė tė bukur pėr
tė cilin pėrkujdesej me plot pasion. Ai nuk i pengonte kurrė
fėmijėt e rrethit qė tė loznin brenda tij, bile, herė pas here,
dilte nė dritare pėr ti soditur ata dhe pėr ta ndjerė sadopak
gėzimin dhe harenė e tyre fėmijėrore. Para se tė binte muzgu, ai
zbriste nė kopsht dhe tė gjithė fėmijėve qė loznin aty, ua
dhuronte nga njė lule me kėshillėn qė tia dėrgonin prindėrve si
shenjė respekti e dashurie qė kishin pėr ta. Mendohet se kėtu e
ka burimin edhe shkėmbimi i dhuratave tė vogla, tė cilat edhe
sot u jepen personave tė dashur, sidomos nėnave.
Derisa Shėn Valentini po pėrkujdesej pėr kopshtin e
tij, i dėgjon dy tė rinj, tė fejuar, teksa po ziheshin mes veti.
Ai u del pėrpara me njė trėndafil tė kuq nė dorė dhe me njė
pamje tė qetė e rrezatuese, ia dhuron tė rinjve atė, duke
kėrkuar nga ata qė ta shtrėngojnė qė tė dy bishtin e tij, dhe me
kėtė i shpalli ata si persona tė martuar. Ky veprim i Shėn
Valentinit, si me shkop magjik, ktheu paqen mes kėtyre dy tė
fejuarve dhe forcoi dashurinė mes tyre. Fjala u pėrhap shpejtė
dhe njerėzit filluan tė vinin tek Shėn Valentini pėr ta bekuar
martesėn tyre. Meqė nė atė kohė, perandori Claudius II, kishte
ndaluar me urdhėresė fejesat dhe martesat, shkaku i luftėrave,
Shėn Vlentini burgoset dhe dėnohet me vdekje.
Supozohet se kjo ėshtė edhe arsyeja qė nė festėn e
Shėn Valentinit ndihet ēdokun aroma e kėndshme e trėndafilave si
simbol i dashurisė ndėrmjet burrit e gruas, dashurisė ndaj
njerėzimit, dashurisė ndaj Zotit. Nė dashuri gjinden paqja,
bashkimi i familjes dhe i mbarė njerėzimit.
Derisa Shėn Valentini qėndronte nė burg mendjen e
kishte tek fėmijėt dhe dashnorėt e rinj. Ai iu lut Zotit, i cili
ia dėrgoi dy pėllumba. Dy pėllumbat u bėnė bartėsit e mesazheve
tė dashurisė. Nė qafėn e njėrit pėllumbat ishte lidhur edhe njė
ēelės. Ishte ēelėsi i kopshtit tė dashurisė.
Me kalimin e shekujve, zemra, trėndafilat e kuq dhe
pėllumbat u kthyen nė simbol mė tė preferuara pėr ta shprehur
ndjenjėn e dashurisė. Edhe sot e kėsaj dite, zemra, trėndafili i
kuq dhe pėllumbi paraqesin simbolikėn mė sublime pėr, jo vetėm
pėr dashurin romantike, por edhe pėr mbarė dashurinė njerėzore.
Nė vazhdimin tjetėr, ndėr tė tjera do tė lexoni:
Pėr kėngėn e Hasan Agės dhe ēikės Poturesh;
A e patėn fatin e njėjtė,si tė Romes e Zhulietės,Tristamit dhe
Isoldės etj., edhe personazhet e kėngės sonė?;
Pėr fuqinė e dashurisė;
Pse konsiderohet dashuria ndjenjė hyjnore, etj.
#Post#: 409--------------------------------------------------
Re: DASHURIA - KJO NDJENJĖ HYJNORE
DIR By: Daja
Date: February 14, 2012, 3:14 am
---------------------------------------------------------
[center]DASHURIA - KJO NDJENJĖ HYJNORE
(pjesa e katėrt)[/center]
Nuk besoj se ka njeri qė kjo ndjenjė tė mos ja ketė
pėrshkuar, spaku njė herė, trupin, shpirtin dhe zemrėn e tij.
Secili nga ne e ka pėrjetuar ndjenjėn e dashurisė, kėtė energji
madhėshtore por edhe hyjnore. E them hyjnore, pasi cili burim i
energjisė ėshtė mė i fuqishėm se ndjenja e dashurisė? A ka
gjenerues mė tė fuqishėm se sa dashuria? Ajo vė nė lėvizje ēdo
qelizė tė organizmit tonė. Fryma e dashurisė ėshtė fryma e
jetės. Ajo nuk njeh kufij, nuk njeh barriera, nuk njeh sfida,
nuk dallon gjini, moshė, kombe, raca...
Kėnga e Hasan Agės dhe ēikės Poturesh
Shtėpia e dashurisė ėshtė zemra e ēiltėr.
Natyrisht, qė tregimet e ndryshme pėr dashurinė
romantike deri nė flijim, nuk i kanė munguar as mitologjisė sė
lashtė shqiptare. Pėr fat tė keq, pėr to, sot, ne dijmė fare
pak, pėr tė mos thėnė aspak, ndoshta edhe jo aq shumė pėr fajin
tonė!... Rrethanat e ndryshme historike, duket se kanė qenė
gjithmonė nė disfavor tė paraardhėsve tanė. Nuk ėshtė fare e
ēuditshme qė shumė mite, tė cilat sot konsiderohen si greke, apo
romake, tė kenė qenė thesar i Ilirėve. Historitė e shumta nga
antikitet i vjetėr na dėshmojnė manipulime tė ndryshme pėr
interes pėrvetėsimesh, siē ėshtė edhe rasti i Erosit - Amorit
ose Aresit -Marsit etj. Bile flitet se edhe origjinali i veprave
tė para tė letėrsisė Evropiane - Iliadės dhe Odiseut tė Homerit,
janė tė shkruara nė gjuhėn ilire (shqipe)! Kėtė tezė e mbėshtet
edhe studiuesi Aristidh Kola nė librin e tij Arvanitasit dhe
prejardhja e grekėve.
Mjerisht, vetėm disa prej tyre kanė arritur ti
rezistojnė deformimeve, manipulimeve, pėrvetėsimeve etj. tė
dhunshėm qė u aplikuan shekuj me radhė mbi menēuritė dhe vlerat
e traditės sonė. Por falė gjeniut tė mrekullueshėm popullor,
ato, edhe pse tė pakta, arritėn tė barten, nė njėrėn apo tjetrėn
formė, edhe deri nė ditėt tona. Unė do tė pėrqendrohem nė njėrin
prej atyre tregimeve, gojėdhėnave, legjendave apo miteve
(quajeni si tė doni), qė ėshtė i njohur pothuajse pėr tė gjithė
ne - Kėnga e Hasan Agės dhe ēikės Poturesh. Njė kėngė qė
hyjnizon dashurinė e sinqertė, perlėn e lumturisė, vlerėn e sė
cilės nuk ka pasuri qė mund ta shpaguaj dhe pėr tė cilėn ia vlen
edhe tė flijohet, siē ndodh rasti edhe me personazhet e kėsaj
ngjarjeje.
Nė njė vendbanim tė Kosovės, jetonte njė nėnė me
djalin e vetė. I takonin njė familjeje agallarėsh. Kur djali
ishte i vogėl, nėna e vet e dėrgonte pėr ti ruajtur vjetat
(viēat). Duke kaluar nėpėr lagjen e poturve, ai takohej me
vajzėn Poturesh, me tė cilėn edhe i ruanin vjetat sbashku. Edhe
pse tė ri nė moshė, ata bien nė dashuri dhe i japin njėri -
tjetrit besėn, se vetėm vdekja mund ti ndaj. Dhe kėnga thotė:
Se npotur vjetat kur po i qonė,
Me ni ēik po i ruan vjetet bashkė,
Ne mes veti fort kankan dasht,
Shoqi-shojt besėn ja kanė dhanė,
Shoqit-shojt ja kanė dhanun besėn,
Kur ti bajna ka gjashtėmbėdhjetė vjet,
Na te dy kena me hy ngjerdeke...
Kjo ndjenjė e pastėr engjėllore, kjo shkėndijė e
parė qė shkrepi nga thellėsitė e zemrave tek kėta dy tė rinj, do
ta mbaj pėrjetėsisht tė ndezur pishtarin e dashurisė nė shpirtin
e tyre tė ēiltėr dhe tė njomė.
Vitet kalonin e Hasan Aga vinte gjithnjė duke
lėshuar shtat. Nėna e tij dėshironte ta martoj, dhe filloi ti
kėrkoj nuse ndėr bejlerė. Kur merr vesh djali, i tregon
historinė e dashurisė me vajzėn Poturesh dhe besėn e dhėnė asaj.
Meqė ajo vajzė i takonte njė shtrese tė ulėt, nėna e tij e
refuzon kategorikisht kėtė martesė, duke ia pėrkujtuar Hasan
Agės edhe fjalėt e babait tė tij:
Hajt Hasan mos u banė budall,
Poturshen nuse sbanė me marr,
Baba yt a dinė kosh asht kanė,
Baba yt asht kanė bajraktar,
Nsahat tdekės e ka fol ni fjalė,
Ti gjithkanė nuse mos me nxanė,
E korit biro gjakun tonė....
Edhe kėtu dalin nė pah antagonizmat e dualitetit si
pasoj e traditės, mentaliteti, xhelozisė, egos etj., tė cilat i
hasim edhe tek miti pėr Erosin dhe Psikėn.
Mirėpo djali ishte i vendosur dhe nuk pranonte
tjetėr vajzė pėr nuse. Gjeniu popullor edhe kėtu dashurinė e
vendos mbi zakonet patriarkale, mbi amanetin (e babait) qė
konsiderohej, jo vetėm si akt i lartė morale, por edhe kanunor.
Kjo e irriton nėnė e tij, dhe pa dijen e djalit, ajo e fejon me
njė vajzė bejlerėsh. Dhe pėr tė mos i lėnė hapėsirė djalit, ajo
cakton ditėn e dasmės pas dy javėsh. Thėrret mbi 300 dasmorė,
disa tupangjinjė, kėngėtarė dhe nė fund e njofton tė birin, pėr
tė cilin tanimė gjithēka ishte vonė:
Dy javė vaden, po ma shumė se ndanė,
Merr tupan besa kangatarė,
300 krushq rrafsh po i bashkon,
Muhabet sa ēmundet po u banė...
Bėhet dasmė e madhe dhe pasdite e bien nusen nė
shtėpi. Kur erdhi kohe pėr gjerdek (dhėndri), Hasan Aga nuk
pranonte tė futej brenda. Pas intervenime tė shumta tė
familjarėve dhe nėn ndikimin tė dokeve e zakoneve tė traditės, e
detyrojnė qė tė ndėrmarr kėtė hap, natyrisht, jashtė dėshirės
dhe vullnetit tė tij. Ai futet brenda, ulet nė njė shkom (ulėse
trekėmbėsh prej druri) dhe fillon tė pijė duhan. Rrinte heshtur
dhe thithte cigaret pandėrprerė njėrėn pas tjetrės, por as nuk
merrte guximit qė ti fliste nuses sė re e cila gjatė gjithė
kohės qėndronte nė kėmbė.
Nusja kishte qėlluar fisnike. Ajo e vėren
shqetėsimin e Hasnit dhe pas njė kohe bukur tė gjatė, i
drejtohet atij me kėto fjalė:
A po ngon Hasan, po ja banė,
Qe tre sahat mrenda ke ardhė,
Ti me mua spe fol asnjė fjale,
A fort e keqe jam tu tardhė,
A pak ēejz e takėm me veta kam marr...
Kėto fjalė e prekin zemrėn e helmuar tė Hasanit, i
cili fillon dhe i rrėfehet nuses sė re, duke i treguar pėr
lidhjen e tij tė dashurisė dhe besėn e dhėnė njė vajze tjetėr:
A po ngon, bre fisnike i kish thanė,
Nuk po mdukesh e keqe, ja banė,
Me ēejz boll e me takėm,
Shyhret Zoti ty tpaska falė,
Unė drejt tash po tkallxoj,
Pa ize teme nona tka nxanė,
Kam dhanė besėn tjetėr kund...
Dhe kėtu pastaj dalin nė pah vlera e larta tė
fisnikėrisė, besnikėrisė, madhėshtisė e moralit tė pashoq qė e
karakterizojnė shpirtin e gruas shqiptare; respektin ndaj
dashurisė, fjalės sė dhėnė, besės etj. Kėtė e dėshmojnė fjalėt e
saj drejtuar Hasanit:
A po ngon Hasna i ka thanė.
Edhe nantė nuse tjera ti me i marr,
Une e dhjeta hyzmeqare kam me kanė...
Por djali kishte marr vendim tė prerė. Duke mos
pasur mundėsi tu kundėrvihet zakoneve treditore e patriarkale,
pasi njė veprimi i tillė do ta poshtėronte familjen dhe fisin,
ai vendos qė tė martirizohet pėr hir tė dashurisė, vendim tė
cilin nusja e re e respektoi. Ai shkruan njė letėr dhe ia lė
nuses amanet qė nesėr nė mėngjes tia jep nėnės sė tij, e ajo,
pasi ishte analfabet, atė letėr tia dėrgoj hoxhės sė fshatit qė
ai ta lexoj para dasmorėve. Atėherė nxjerr thikėn nga brezi dhe
vetėvritet:
Hasan Aga me pa ēka po banė,
Thikė txehrume vetes po i mshonė,
Pa pik tshpirtit ranėn koka konė...
Pėr tia dhėnė aktit tragjik tė vetėvrasjes kuptimin
bindės, pra, pėr tė mėnjanuar ēdo dyshim nė vendimin, nė
vendosmėrinė e personazhit, edhe kėtu gjeniu popullor e gjene
shprehjen shumė tė pėrshtatshme duke pėrmendur, pėrveē armės,
edhe helmin (xeher).
Nė shenjė nderimi dhe respekti tė thellė pėr
Hasanin, nusja, e mbulon atė me ēarēafėt e ēejznisė, dhe i
qėndron tek koka gjatė gjithė natės pa vėnė gjumė nė sy.
Nė mėngjes, kur djali e as nusja nuk po dukeshin
gjėkundi, afrohet nėna e Hasanit dhe troket tek dera. Nusja nuk
ja hapė derėn, por i thotė qė tė afrohet tek dritarja. Duke ia
dhėnė letrėn, i drejtohet Hallės:
Tu ja zgjat letrėn, hallė i ka thanė,
Ta ka nxanė djalin gjumi i randė,
Ni amanet ai ta ka lanė,
Se pėr jetė ky gjumė ska me dalė...
Dhe me sa sentencė, sėrish gjeniu popullor, arrin tė
shprehet pėrmes vargjeve tė mėsipėrme, edhe kur bėhet fjalė pėr
lajme tė hidhura, pėr kumte pikėllues, si ēėshtė rasti i Hasan
Agės.
Nėna e Hasanit, pa frymė, vrapon drejt e te Hoxha,
qė ishte nė mesin e dasmorėve tė cilėt festonin akoma. Sapo i
lexon rreshtat e parė, hoxhės fillojnė ti rrjedhin lotėt pėr
faqe, dhe gjithė dasmorėt shpėrthejnė nė vajė.
Pėrmes kėtij amaneti, Hasani mundohet tia dėrgoj mė
tė dashurės sė tij, mesazhin e fuqishėm, pėr besėn e dhėnė, pėr
dashurinė e ēiltėr e cila nuk u zbehė asnjėherė nė shpirtin e
tij, e tė cilės ai i mbeti besnik:
A nė vorre ju kur tmė qoni,
Hiē tupanat ju mos ti ndalni,
Me mshetit kah jam kanė me vjeta,
Kah mahalla, besa Paturesha...
Derisa po kalonin pėrmes lagjes sė poturve, vajza e
vėrėn kėtė dukuri tė pazakontė (sepse nuk kishte ndodhur kurrė
qė tė varroset dikush me dajre), dhe thėrret nėnėn e vet duke ju
drejtuar:
Paja, paja, o e jemja nanė,
Ni xhenaze nvorre po e ēojnė,
A me dajre nanė me tupan...
Kur nėna i tregon se ishte Hasan Aga, qė ishte
martuar mbrėmė, vajza stepet! I kėrkon leje nėnės qė ta shoh mė
afėr, dhe rrufeshėm i del pėrpara kortezhit mortor. E lutė
hoxhėn qė tė ndalojnė dhe tia lėshojnė kufomėn pėrpara:
E pėrpara hoxhės i ka dalė,
Kėtė xhenaze tlutna me ma nal,
Se me ta, herėt jena dashuru,
Se me ta, moti jena besatu,
Kur ti bajna ka gjashtėmbėdhjetė vjet,
Na te dy kena me hy ngjerdeke,
Hajt medet skanka kanė kysmet...
Atėherė vajza hidhet mbi kufomė dhe fillon ta
vajton. Kur hoxha merr vesh lidhjen e kėtyre te dyve, ia tregon
vajzės amanetin e fundit tė Hasan Agės. Ajo menjėherė e kupton
mesazhin e letrės... Dhe kėtu sėrish shfaqet fuqia e ndjenjės sė
dashurisė, energjia e saj e pafund tė cilėn nuk arrin ta sfidojė
as vdekja. Kthehet me vrap nė shtėpi, merr njė thikė, del para
turmės dhe ja lė hoxhės amanet qė ta varrosin pranė tij. Afrohet
pranė trupit tė pajetė tė Hasanit, nxjerr thikėn ia ngul vetes
dhe bie mbi tė:
Amanet hoxhė i ka thanė,
Se ngatė tij vorrin me ma lanė,
Thikė txehrume vetes i ka mshue,
Mbi trup tHasnait, trupi saj asht palue...
Me kėtė akt gjeniu popullor simbolizon, jo vetėm
formėn mė tė lartė tė besnikėrisė e sakrificės, por edhe
bashkimin e pėrjetshėm tė dy zemrave qė nuk arritėn tė bashkohen
nė kėtė jetė e qė tani pėrqafoheshin nė pėrjetėsi.
Por gjeniu ynė popullor, as kėtu nuk ka harruar, qė
pėrkraha dashurisė romantike, ta fusė edhe elementin e dashurisė
amnore, qė ėshtė po aq i fuqishėm sa edhe format tjera tė
dashurisė universale, dashurisė hyjnore. Por, njėkohėsisht, edhe
elementin e pendesės.
Kur merr vesh nėna e Hasanit pėr flijimin edhe tė
ēikės Poturesh, ajo e ndjenė nė shpirt barrėn e fajit dhe me
vrap i del turmės para, qė vinte duke u shtuar gjithnjė e mė
shumė nė shenjė nderimi e respektit pėr martirėt e dashurisė. E
ndalon turmėn, ia lė hoxhės amanet qė ta varrosin nė mesė tė
birit dhe ēikės Poturesh, nxjerr thikėn dhe vetėvritet edhe ajo.
Vargjet e mė poshtme, gjithashtu, pėrmbajnė njė
mesazh, sa prekės aq edhe tė domethėnės. Pėrmes tyre hyjnizohet
dashurinė e sinqertė, e cila edhe nė kėtė kėngė, nuk shuhet pėr
asnjė moment, nuk tretet asnjėherė, nuk vdes me trupin, por lind
sėrish, e re dhe mė e fuqishme, ringjallet si feniksi, merr
formėn e energjisė universale, rrezet e sė cilės shndrisin
pafundėsisht:
Kohė e pranverės ishte kanė,
E do lule mbi vorre po lulojnė,
Mbi vorr tdjalit lule trandafil,
Mbi vorr tēikes lule karafil...
Aq i madh konsiderohej mėkati i hallės, sa qė gjeniu
popullor, nuk mund ta shfajėsonte, pavarėsisht flijimit tė saj.
Derisa pėr djalin dhe vajzėn, ai zgjesh trėndafilin dhe
karafilin, si simbolikėn e bukurisė, parajsės, pėr hallėn ai
zgjedh therėn, si simbolikė e sė shėmtuarės, ferrit, pasi ajo,
me veprime djallėzore, kishte penguar bashkimin e dy zemrave,
kishte shkatėrruar lumturinė, kishte ndėrprerė ėndrrėn
engjėllore... duke i detyruar ata tė kryejnė aktin tragjik:
Mbi vorr thalles therr paska bi,
A ni therr qė shkojke pėrpjet,
Si le lulat medet me u pėrpjek,
I pėrpjektė Zoti ani nahiret.
Fuqia e dashurisė
Fuqia e dashurisė ėshtė mė e madhe se fuqia e
mbretėrve..., pa dashuri sdo tė kishte as njerėz, as mbretėr.
Nuk e di se a ka shembull mė tė mirė, se tregimi i
mėsipėrm, pėr ta pėrshkruar fuqinė e dashurisė. Mjerisht, ne si
popull mė i lashtė nė truallin Ballkanit, nuk patėm fatin, qė
botės tia prezantojmė vlerta tona madhėshtore. Ne nuk e patėm
njė Apulej (ose na pėrvetėsuan tė tjerėt), qė ti ngrit edhe
mitet tona nė piedestalin e merituar, edhe pse tregimi ynė
ngjason shumė me mitin e famshėm mbi Erosin dhe Psiken, por me
njė ndryshim, sepse personazhet tanė pėrfundojnė tragjikisht,
sikurse tek vepra e Shekspirit. Por neve edhe Shekspiri na
mungonte qė tragjedinė e Hasanit dhe ēikės Poturesh, ta bėjė tė
famshme mu sikurse dashurinė e fuqishme tė Romeos dhe
Zhulietės, qė u bėnė, po ashtu, viktimė e urrejtjes sė
familjarėve tė tyre, dhe pėrfunduan, sikurse personazhet tanė,
tragjikisht. Ne, po ashtu, nuk arritėm qė mitin e personazheve
te kėngė sonė ta lartėsojmė nė nivelin e miti tė Tristanit dhe
Isoldės, tė cilėt, fuqia e dashurisė i shtyri ti thyejnė tė
gjitha rregullat dhe ligjet religjioze e shoqėrore tė kohės, dhe
pėr hir tė saj edhe tė viktimizohen. Ne nuk e patėm as edhe njė
Tolstoj, qė me kėtė tregim, ta magjeps opinionin botėror sikurse
me romanin e tij Ana Karenian, kur personazhet, nė ndikimin e
fuqishėm tė dashurisė, sfidojnė edhe normat morale duke u
ballafaquar me konflikte, vuajtje... dhe njė pėrfundim
tragjik... Por ne patėm gjeniun tonė popullorė, i cili, ndonėse
nuk ishte gjeni i penės e letrės, por gjithėsi, ishte gjeni i
fjalės sė shpirtit; i cili, diti ti ruajė kėto vlera, me
krenari po edhe me xhelozi, dhe pėrmes kėngės dhe formave tjera,
arriti ti trashėgoj, shekuj me radhė, deri nė ditėt tona. Dhe
pa mė tė voglin dyshim, pa asfare hezitimi, vlerėsoj se ky
tregim apo mit shqiptar, ose kjo tragjedi e dhembshme shqiptare,
ia kalon edhe tragjedisė shekspiriane Rome e Zhulieta, edhe
mitit pėr Tristanin dhe Isoldėn, edhe romanit tė Tolstojit
Ana Karenina por edhe shumė miteve e veprave tė tjera qė edhe
sot e kėsaj dite konsiderohen si kulmi i letėrsisė dhe arti
romantik. E them me bindje tė plotė kėtė, pasi nė kėtė histori
gėrshetohet njė univers i tėrė elementesh si: filozofik,
psikologjik, estetik, etik etj. Element tė dashurisė romantike,
element tė dashurisė amnore, element tė dashurisė njerėzore, me
njė fjalė, element tė dashurisė hyjnore. Por gjithashtu,
tregimin tonė e karakterizojnė edhe element tė tjerė si: morali,
besnikėria, fisnikėria, e bukura dhe e madhėrishmja, por edhe
xhelozia, tradhtia, e shėmtuara dhe tragjikja, qė nuk i pėrmban
si tėrėsi, asnjėra nga veprat e lartpėrmendura.
Nuk besoj se ka njeri qė kjo ndjenjė tė mos ja ketė
pėrshkuar, spaku njė herė, trupin, shpirtin dhe zemrėn e tij.
Secili nga ne e ka pėrjetuar ndjenjėn e dashurisė, kėtė energji
madhėshtore por edhe hyjnore. E them hyjnore, pasi cili burim i
energjisė ėshtė mė i fuqishėm se ndjenja e dashurisė? A ka
gjenerues mė tė fuqishėm se sa dashuria? Ajo vė nė lėvizje ēdo
qelizė tė organizmit tonė. Fryma e dashurisė ėshtė fryma e
jetės. Ajo nuk njeh kufij, nuk njeh barriera, nuk njeh sfida,
nuk dallon gjini, moshė, kombe, raca...
Sa dridhje zemrash, sa lot gėzimi apo hidhėrimi, sa
net pa gjumė, sa ėndrra pa fund, sa shpresa njerėzore, sa lutje
shpirtėrore sa...e cili njeriu nuk ka gjetur fuqi frymėzuese tek
kjo ndjenjė e madhėrishme e dashurisė?
Sa bukur, sa ėmbėl, sa kėndshėm, sa tėrheqėse e
magjepse tingėllojnė fjalėt: ti je shpirti im; ti je zemra ime,
ti je jeta ime, andaj tė dua pėrjetėsisht. A nuk kanė vėrtet
kuptim e fuqi hyjnore kėto thėnie tė mrekullueshme - simbolikė e
materiales, simbolikė e shpirtėrores. Kėtu nuk aludoj vetėm nė
dashurinė romantike (kur i thonė tė dashuruarit njėri-tjetrit),
por nė konceptin e pėrgjithshėm tė tė kuptuarit tė dukurisė sė
quajtur dashuri, pra edhe nė dashurinė prindėrore (kur i thotė
nėna fėmijės).
Edhe pse dashuria prindėror, shpeshherė
analogjizohet me instinktin, nė tė vėrtet, ajo nuk ka ndonjė
lidhshmėri tė fuqishme me tė. Nė realitet, burimi fillestar i
saj fillon qė nga lindja (ardhja nė jetė), por kultivohet dhe
merr pėrmasa tė caktuar nė raport me faktorėt e tjerė kohorė. Nė
shoqėritė, ku relacioni prind-fėmijė ėshtė nė lidhje tė ngushtė
emocionale, aty edhe afėrsia mes tyre, lidhshmėria mes tyre, pra
energjia e dashurisė, ėshtė mė fuqishme. Njė koherencė e tillė
ėshtė padyshim primare edhe akoma shumė e fuqishme edhe nė
shoqėrinė tonė shqiptare. Pėr ne fėmija ėshtė gjėja mė e ēmuar,
prandaj edhe dashuria pėr tė, pothuajse, ėshtė mbi tė gjitha.
Dhe natyrisht, kjo nuk do shumė koment: tė gjithė ata qė janė
prindėr, u ėshtė e njohur kjo ndjesi. Padyshim, se secili prej
tyre, edhe pa mė tė voglėn mėdyshje, do tė sakrifikonte,
gjithēka, pra, edhe jetėn, pėr hir tė dashurisė qė ushqen ndajė
fėmijės tė tij, i cili, nė realitet, edhe ėshtė frutė i ndjenjės
sė dashurisė. E rastet e shumta tė sakrificės deri nė flijim,
pėr hir tė dashurisė prindėrore, na janė tė njohura tė gjithėve.
Shikojeni fuqinė e dashurisė edhe tek besimtarėt,
pavarėsisht se cilės fe i takojnė. Njė besimtarė i devotshėm, me
sa pėrkushtim, respekt e dashuri i drejtohet Perėndisė. Nė
shpirtin e besimtarit, dashuria ndaj Zotit, qė konsiderohet si
forma mė e lartė e dashurisė njerėzore, njėkohėsisht, ngjallė
dashurinė edhe ndaj vetės por edhe ndaj tė tjerėve, pasi ne jemi
krijesa tė tij, tė krijuara sipas shėmbėlltyrės sė tij. Dhe
nganjėherė kjo dashuri ėshtė aq dominuese, sa qė vė nė pah
gatishmėrinė pėr ēdo lloj sakrifice. Shembull mė i mirė pėr kėtė
ėshtė sakrifica e Jezuit apo Isait, i cili nuk kishte bėrė kur
ndonjė mėkat personal, por vetėm pėr hir tė dashurisė njerėzore,
u gozhdua pėr sė gjalli.
Kjo ėshtė dashuria Hyjnore, manifestimi i vet Zotit
brenda shpirtit tė njeriut, dashuria e tij e derdhur nė zemrat
tona. Dhe kėtė dashuri e hasim nė pėrmbajtjen esenciale tė
secilės doktrinė fetare, nga krishterimi e deri tek budizmi. Tė
gjitha religjionet predikojnė dashuri, tė cilėn edhe e
konsiderojnė si virtytin mė tė lartė njerėzor. Sa bukur e thotė
kėtė Shėn J. Klimakos: Kur e tėrė qenia e njeriut ėshtė e
pėrzier me dashurinė e Zotit, atėherė trupi, si njė pasqyrė,
tregon shkėlqimin e shpirtit ė tij.
Kur ėshtė fjala te fuqia e dashurisė, nuk mund tė
mos i pėrmend edhe vitet e lavdishme tė pajtimit tė gjaqeve. Sa
e sa njerėz, tė gjymtuar fizikisht e shpirtėrisht nga kjo
murtajė e mallkuar, falėn gjakun e mė tė dashurve tė tyre, vetėm
e vetėm pėr hir tė dashurisė ndaj atdheut, pėr hir tė dashurisė
njerėzore. A nuk ėshtė kjo vėrtet Hyjnore?
Prandaj, le ta hedhim farėn e dashurisė nė zemrat
tona, le ta kultivojmė kėtė ndjenjė Hyjnore. Kur dashuria
kultivohet, ajo bėhet pjesė e pėrhershme e qenies sonė, bėhet
njė ēelės qė hap ēdo portė, bėhet njė pishtar qė ndriēon secilėn
rrugė, njė shkėndijė qė ndez secilėn zemrėn, njė ndjenjė qė
zbukuron dhe shenjtėron shpirtin.
Fund
Aforizmat janė marr nga libri i D. Demakut Mendimi pozitiv nė
jetė -AFORIZMA
Autor : Sabir KRASNIQI
*****************************************************
Page 1 of 1