URI:
   DIR Return Create A Forum - Home
       ---------------------------------------------------------
       Ndjenja
  HTML https://ndjenja.createaforum.com
       ---------------------------------------------------------
       *****************************************************
   DIR Return to: PSIKOLOGJIA
       *****************************************************
       #Post#: 406--------------------------------------------------
       DASHURIA - KJO NDJENJĖ HYJNORE
   DIR By: Daja
       Date: February 14, 2012, 3:04 am
       ---------------------------------------------------------
       [center]DASHURIA - KJO NDJENJĖ HYJNORE
       (pjesa e parė)[/center]
       Ėshtė, pothuajse e pamundur qė njeriu tė jetojė pa praninė e
       dashurisė. Ajo ėshtė pjesė e pandarė e procesit jetėsor dhe
       tepėr e domosdoshme pėr balancėn shpirt - trup. Nuk ėshtė e
       rėndėsishme se ēfarė dashurie ushqejmė e kultivojmė, ēoftė ajo
       nė raport me polin e kundėr, qoftė ne raport me fėmijėt ose
       prindėrit, qoftė nė raport me gjėra tjera, e rėndėsishme ėshtė
       prania e elementit tė saj me tė gjithė fuqinė dominuese qė nuk
       ėshtė kurrė e tepėrt pėr shpirtin njerėzore.
       Ēelėsi universal pėr tė gjitha dyert e jetės njerėzore ėshtė njė
       dhe i vetmi dhe quhet: dashuri.
       D. Demaku
       
       Emocioni mė dinamik qė njeriu mund tė pėrjetoj,
       elementi mė thelbėsore i qenies njeri, ndjenjė e fuqishme dhe e
       thellė, e zjarrtė dhe e pastėr, energji e fuqishme dhe e pafund
       qė depėrton deri nė poret mė tė imta tė qenies sonė, duke na
       rrėmbyer trupin e shpirtin... ėshtė ndjenja e quajtur DASHURI.
       
       Dashuria... ėshtė ėndėrr, ėndėrroje
       Dashuria... ėshtė e bukur, adhuroje
       Dashuria... ėshtė dhimbje, shėroje
       Dashuria... ėshtė tradhti, mėsohu me ta
       Dashuria... ėshtė detyre, plotėsoje
       Dashuria... ėshtė pasuri, ruaje
       Dashuria... ėshtė loje, luaje
       Dashuria... ėshtė mister, zbuloje
       Dashuria... ėshtė fat, pėrfitoje
       Dashuria... ėshtė aventure, kujdes
       Dashuria... ėshtė luftė, mėsohu edhe me te
       Por dashuria... ėshtė dashuri, lufto pėr te!
       
       Sa bukur, sa fuqishėm dhe sa tė plotė e pėrshkruaj
       kėto vargje tė gjeniut tonė popullor, qė qarkullojnė nė sa e sa
       faqe interneti, kėtė prirje tė brendshme qė na tėrheq aq shumė,
       qė na pėlqen aq shumė, qė lindė dhe buron nga thellėsitė mė tė
       ēiltra tė zemrėn sonė pėr vetė jetėn, pėr mė tė dashurėn -
       dashurin, pėr fėmijėt, pėr prindėrit, pėr shokun, pėr mikun pėr
       atdheun, pėr artin, pėr shkencėn, pėr... e qė tė gjitha sė
       bashku, si njė rrezatim i fuqishėm, si njė energji e
       pashtershme, na shpiejnė drejt rrugės madhėshtore, drejt ēelėsit
       universale, drejt dritės hyjnore.
       Ėshtė, pothuajse e pamundur qė njeriu tė jetojė pa
       praninė e dashurisė. Ajo ėshtė pjesė e pandarė e procesit
       jetėsor dhe tepėr e domosdoshme pėr balancėn shpirt - trup. Nuk
       ėshtė e rėndėsishme se ēfarė dashurie ushqejmė e kultivojmė,
       ēoftė ajo nė raport me polin e kundėr, qoftė ne raport me
       fėmijėt ose prindėrit, qoftė nė raport me gjėra tjera, e
       rėndėsishme ėshtė prania e elementit tė saj me tė gjithė fuqinė
       dominuese qė nuk ėshtė kurrė e tepėrt pėr shpirtin njerėzore.
       Shumė bukur e ilustron kėtė D. Demaku pėrmes njė aforizmi ku
       thotė: Nė botė mund tė ketė tepėr urrejtje, tepėr vuajtje, tepėr
       mjerim, por kurrė nuk do tė ketė tepėr dashuri. Dhe vėrtet, kjo
       botė e stėrmbushur me urrejtje, vuajte e mjerim, ka nevojė pėr
       shumė mė shumė dashuri.
       Rruga e dashurisė ėshtė edhe rruga qė hap dritaret e mendjes,
       rruga qė ēon drejtė ngritjes shpirtėrore tė njeriut, drejt
       pėrsosjes sė tij, por, njėkohėsisht edhe pėrsosjes sė njerėzimit
       nė pėrgjithėsi. Ajo ėshtė energji, ndoshta ndėr mė tė fuqishmet
       e mendjes njerėzor, qė ėshtė nė gjendje tė transformoj tė ligėn
       nė tė mirė, e tė mirėn ta fuqizoj e lartėsoj deri tek hyjnorja,
       sepse vet fryma e dashurisė ėshtė ndijim i veēantė hyjnor. Vetėm
       fjala “tė dua” (thonė tre autorėt, qė u shpallėn mė tė menēurit
       e shekullit njėzet) krijon me mijėra ndryshime pozitive nė
       metabolizmin e trupit tė njeriut. Pa dashuri jeta nuk do tė
       kishte kuptimin e duhur. Ajo do tė  kthehej nė vuajte dhe
       mjerim. Botėn do tė dukej e errėt. Vetė ligji dialektik i
       natyrės ėshtė i tillė: dashuria gjeneron dashuri, urrejtja vetėm
       dhunė, konflikte dhe mjerim. Pra, dashuria ėshtė arma mė e
       fuqishme ndaj sė keqes.
       Dashuri ėshtė shpresė, dashuri ėshtė motiv, dashuria
       ėshtė respekt, dashuria ėshtė solidaritet, dashuria ėshtė
       sakrificė... e mbi tė gjitha, ajo ėshtė perlė e lumturisė. Ajo
       zė rrėnjė thellė nė secilėn qenie njerėzore duke ndezur nė botėn
       e tij tė brendshme zjarrin e pashuar  tė impulsit  jetėsor.
       
       
       Dashuria dhe filozofia
       
       Dashuria ėshtė si ajri i pastėr, sa herė merr frymė
       njeriu, e freskon trupin e vet.
       
       Dashuria, edhe ne kohėt mė tė lashta, ishte njė ndėr
       preokupimet mė me prioritet i njerėzve tė urtė e tė menēur tė
       atyre kohėve. Shumė filozofė, por edhe ithtar tė mendimit
       filozofik, kanė shkruar, diskutuar, sugjeruar, debatuar etj,
       rreth kėsaj ndjenje tė madhėrishme dhe tė pėrjetshme.
       Nocioni dashuri ka burimin nga mitologjitė e lashta.
       Tek grekėt e vjetėr, me kėtė emėr identifikohet, perėndia e
       dashurisė, Erosi, ndėrsa tek romakėt, Amori. Erosin e njohim nga
       miti, qė e shėnoi historiani romak Apulei, nė tė cilinė bėhet
       fjalė pėr dashurinė e Erosit me njė vajzė tė bukur, e quajtur
       Psika (mė vonė kjo fjalė -psycho do tė pėrdoret si sinonim pėr
       shpirtin), por qė nga nėna e Erosit, zonja e dashurisė Afėrdita
       (Venera), kundėrshtohej me ēdo kusht. Mirėpo, edhe pas
       spekulimeve e peripecive tė shumta, dashuria triumfon mbi tė
       gjitha dhe ky mitė pėrcillet ndėr shekuj si inspirim pėr
       artistėt e shumtė, por edhe si tregues shumė domethėnės nė
       kuptimin e dashurisė pėr shpirtin njerėzor. Erosi, mė vonė, nga
       psikoanalisti i njohur Sigmund Frojdi (Sigmund Freudi), do tė
       hyjė nė psikologji si njė ndėr nocionet mė karakteristik pėr
       jetėn, shpirtin dhe dashurinė.
       Amori, tek mitologjia romake njihet, gjithashtu si
       perėndia e dashurisė, ose mė saktėsisht nxitėsi i dashurisė, njė
       ēunak gjysmė i rritur, jo edhe pa djallėzi, i cili me shigjetėn
       e vetė godet zemrat nė tė cilat edhe zgjon dashurinė. Harkut dhe
       shigjetės sė tij nuk mund t’i rezistoj askush: Amor vinci omnia,
       qė do tė thotė, “Amori triumfon gjithnjė”, ku fjala latine
       “Amor”, lidhet drejtpėrdrejt me dashurinė.
       Grekėt e konsideronin ndjenjėn e dashurisė si njė
       armė tė vėrtetė, njė hanxhar qė mund tė tė ngulet nė trup,
       njėjtė sikurse shigjeta e Amorit, dhe dalėngadalė tė marr
       pushtetin edhe tė vetė shpirtit. Dashuria, gjithnjė sipas
       grekėve tė vjetėr, jo vetėm qė arrin t’i mposht e sundojė
       shpirtrat e  njerėzve, por shpeshherė ajo arrin tė luhat edhe
       qėndrimet e vetė zotave, siē ėshtė rasti i mėsipėrm me Psiken
       dhe Erosin.
       Njėri ndėr filozofėt dhe mendimtarėt e parė perėndimor dhe mė me
       ndikim nė antik, Platoni, i cili filozofisė greke i dha njė
       drejtim tė ri, dha njė kontribut mjaft specifik edhe rreth
       dashurisė. Mendimi i tij ka mbetur nė shekuj si bazament pėr
       shumė filozof tė tjerė qė e kanė vrojtuar dashurinė nga
       kėndvėshtrimi filozofik.
       Pėr Platonin dashuria ėshtė njė forcė e madhe dhe e
       fuqishme qė karakterizohet pėr kapacitetin e saj si
       ndėrmjetėsuese, afruese dhe bashkuese tė dy qenieve, qė tejkalon
       ēdo gjė materiale duke u lartėsuar kah idealja, ku sipas tij,
       gjendet e bukura, e vėrtet dhe e mira. Pra, pėr “dashurin
       paltonike”, nuk ėshtė i domosdoshėm kontakti, lidhja, por
       ndjenjat, sipas tė cilave edhe gjithēka rrjedh. Kjo formė, pėr
       Platoni, paraqet shkallėn mė tė lartė tė dashurisė, kurse
       dėshirat, epshet dhe seksin, si antagonizėm tė kėsaj, tė parės,
       pra ideales, ai i sheh si shkallė tė parė tė dashurisė. Duke u
       nisur nga kjo, njeriu mund tė arrijė pastaj shkallėn tjetėr tė
       dashurisė: dashurinė pėr gjėra tė bukura, dashurinė ndaj
       shkencės, ndaj mendimeve inspirative etj. Dashuria platonike
       paraqet formėn mė tė lartė dhe mė tė plotė tė dashurisė ndaj tė
       cilės njeriu  jepet me ambicie dhe dėshirė sipas idealeve si: e
       bukura, e vėrteta dhe, pėrfundimisht hyjnorja. Kėtė gjendje ose
       shkallė, e arrijnė shumė pakė individ, dhe kėta njerėz qė e
       praktikojnė kėtė dashuri, Platoni i quan Filozof, pasi dashuria,
       pėr tė, i pėrngjanė filozofisė, sepse dhe filozofia mėton tė
       vėrtetėn, tė bukurėn dhe tė mirėn.
       Plotino, njė filozof dhe mendimtar gjenial i Greqisė
       sė vjetėr, si dhe themelues i Neoplatonizmit, gjithashtu
       shprehet rreth ndjenjave tė dashurisė. Ai mendon se shpirti i
       njeriut gjendet nė njė udhėkryq nė tė cilin ai mundohet dhe vuan
       pėr shkak se e ka barrė trupin e tij, pra njeriun. Mirėpo,
       dashuria qė gjendet nė brendi tė kėtij shpirti, vepron si
       shtytės, duke e  rritur fuqinė vepruese dhe me kėtė tė shpėrthej
       pėrpara duke i njohur gjėrat mė mirė dhe, po ashtu, duke i
       zgjedhur format dhe problemet e jetės nė mėnyrė mė tė
       pėrshtatshme.
       Filozofi holandez, Baruch Spiniza, dashurinė e
       ndėrlidh me Perėndinė. Sipas tij, dashuria ndėrlidhet me idenė,
       pasi qė edhe vet Perėndinė nė ne manifestohet si ide. Pra ne,
       nuk kemi figurė reale pėr tė, pėr Zotin, megjithatė, shprehim
       dashuri madhėshtorė ndaj tij. Ne kemi idenė se njė Zotė
       ekziston, tė cilin e respektojmė, e nderojmė me plot dashuri,
       edhe pse nė fakt ne nuk e njohim.
       Nga buron kjo ndjenjė e fuqishme dashurie?
       Kjo formė e dashurisė na lė tė kuptojmė se dashuria
       ėshtė mė shumė se perceptim qė mund tė kapet drejtpėrdrejt
       pėrmes shqisave tona, pra ajo ėshtė diē shumė e madhėshtore  dhe
       mė e ndjeshme nė thellėsitė tona shpirtėrore.
       Kur pėrmendet dashura, menjėherė na bien ndėr mend
       edhe Shekspiri, mė saktėsisht vepra mė e njohur nė literaturėn
       botėrore pėr dashurinė, tragjedia e famshme Shekspiriane “Rome
       dhe Zhulieta”. Pėrmes kėsaj vepre, qė u vu nė skenė pothuajse nė
       ēdo teatėr, qoftė profesionist apo amator, pėr tė cilėn u
       realizuan aq shumė opera, teledrama, regji filmike etj.,
       Shekspiri arriti tė depėrtoj thellė nė secilėn qenie njerėzore,
       nė brendi tė zemrės sė tij, duke shkaktuar emocione nga mė tė
       ndryshmet dhe atė vetėm falė energjisė sė fuqishme dhe tė pafund
       tė ndjenjės sė dashurisė. Ai e lartėsoi dashurinė, e sidomos atė
       romantike, nė pikėn mė tė lartė tė piedestalit, pėr tė cilėn,
       personazhet nė veprat e tij, sakrifikojnė edhe atė mė sublimen,
       pra vetė jetėn e tyre, siē ndodh nė veprėn “Rome dhe Zhulieta”.
       Pėr dashurinė u shprehen dhe shkruan  edhe Sokrati,
       edhe Seneka, edhe Dante, dhe Hygo, edhe Kamy edhe...ėshtė e
       pamundur tė cekėn tė gjithė, pasi nuk besohet se ka filozof,
       mendimtar, shkrimtar, artist... qė nuk ėshtė shprehur pėr kėtė
       ndjenjė hyjnore, pėr ndjenjėn e mrekullueshme tė dashurisė.
       
       Osho pėr dashurinė
       
       Dashuria dhe era nuk maten nė peshore.
       
       Njė asket shėtitės u strehua nė njė fshat. Vjen njė
       njeri dhe i thotė se dėshiron ta realizoj Hyjnoren. Asketi e
       pyet: “A ke dashuruar ndonjėherė?” Njeriu i pėrgjigjet: “Jo, unė
       asnjėherė s’kam gabuar nė gjėra tė tilla tė shenjta. Asnjėherė
       nuk kam rėnė aq poshtė, sepse unė dua tė arrij tek Zoti”.
       “Me gjithė mend e ke, asnjėherė nuk ke ndier dhembje
       tė dashurisė?” - e pyet murgu i habitur. “Ua them tė vėrtetėn” -
       vazhdon besimtari me bindje, “por, mė falni, pse vazhdimisht mė
       bėni tė njėjtėn pyetje? As qė i jam afruar ndonjėherė dashurisė.
       Dua ta arrij Vetėrealizimin, Hyjnoren”. Atėherė asketi i
       pėrgjigjet: “Ti duhet tė mė falėsh, tė lutėm, shko tek dikush
       tjetėr. Pėrvoja ime mė ka mėsuar se nėse ke dashur tė paktėn
       dikė, kėdoqoftė, nėse e ke pasur madje vetėm njė shkėlqim
       dashurie, unė mund tė tė ndihmoj qė ta zgjerosh atė, qė tė
       rritet e rritet e ndoshta tė arrijė edhe te Zoti. Por, nėse ti
       nuk ke dashuruar asnjėherė, ti asgjė nuk ke nė vete; nė ty nuk
       ndodhet fara qė tė mugullojė nė dru. Miku im, pa prezencėn e
       dashurisė, unė nuk shoh kurrfarė mundėsie tė hapjes ndaj Zotit.
       Shko e kėrko dikė tjetėr!”
       Ky ėshtė njė tregim i nxjerr nga libri i Oshos “Prej
       seksit nė mbidije”, pėrmes tė cilit ai shpreh madhėshtinė e
       dashurisė. Shpreh shkėlqimin e pafund tė kėsaj ndjenje tė plotė,
       tė pastėr e tė thellė, tė cilėn Osho e konsideron edhe si rrugėn
       kryesore qė tė shpien drejt hyjnores.
       Emri zyrtar i Oshos, i kėtij filozofi indian, ishte
       Chandra Mohan Jain, ndėrsa Rajneesh, ishte nofka e tij qė nga
       fėmijėria. Bhagwan Shree Rajneesh  e emėrtoi veten kah fundi i
       vitit 1988. Bhagwan, qė rrjedh nga sanskrishtja, ka kuptimin e
       njeriut qė e ka uratėn e Perėndisė, siē ėshtė Buda, Mahavira
       etj., pra njerėz qė kanė arritur pėrndritje tė vėrtet. Ndėrsa me
       emėrtimin Osho, ai identifikohet kah fillimi i vitit 1989 e deri
       nė fundin e jetės sė tij. Me kėtė emėr ose titull e “pagėzuan”
       nxėnėsit e tij. Kuptimi i fjalės Osho, buron nga Zen Budizmi qė
       ka kuptimin e murgut ose mėsuesit. “O” do tė thotė DASHURI,
       mirėnjohje, respekt i thellė, harmoni etj., ndėrsa “SHO”
       vetėdije e shtrirė nė tė gjitha drejtimet. Pra, vetė titullo
       OSHO, simbolizon dashurinė e pėrgjithshme multidimensionale.
       Osho mendon se dashuria fillon duke e dashur sė pari
       vetveten, por pa ra nėn ndikim egoist, pa kaluar nė stade
       obsesioni ose narcizmi. “Dashuria pėr veten ėshtė njė fenomen
       thelbėsor” - thotė Osho. Sipas tij, vetėm atėherė kur arrihet tė
       kuptohet ky fenomen, njeriu arrin ta kuptoj thelbėsoren dhe
       vetvetiu shfaq dashuri ndaj tjetrit dhe fillon ta dojė edhe atė.
       “Pranoje veten dhe dashuroje atė: je njė krijesė e Zotit. Mban
       firmėn e tij, je unik, special. Askush tjetėr nuk ka qenė si ti
       dhe nuk ka pėr tė qenė ndonjėherė: je thjesht i pakrahasueshėm.
       Prano, dashuro dhe stimulo ato ēka ke. Dashuria bėhet e mundur
       vetėm kur ti fillon dhe e pranon thellėsisht veten tėnde, e mė
       pas tjetrin. Dashuria nuk ėshtė "njė lidhje", dashuria ėshtė "tė
       lidhesh"”.
       Osho preferon  me ēdo kusht largimin e barrierave brenda vetes,
       tė ēfarėdo lloji qofshin ato. Shembjen e mureve psikike dhe nė
       vend tė tyre krijimin e shtigjeve tė hapura: “...lejoni tė
       tjerėt tė hyjnė nė ju, ftojini. Bėhuni si vendkalim, pa rezervė,
       pa dyer tė mbyllura... Dhe vetėm atėherė ėshtė e mundshme
       dashuria”.
       Pėr Oshon, secili njeri ėshtė njė mister i pafund, i
       paparashikueshėm dhe i paeksplorueshėm. Sa mė tepėr qė e njeh
       tjetrin aq mė tepėr ai bėhet enigmatik. Dhe mu atėherė dashuria
       transformohet dhe hap shtigje tė reja. Sa e sa herė, i dashuri
       ose e dashura, qėndrojnė kohė tė pacaktuar duke e shikuar njėri
       - tjetrin nė sy, duke e soditur atė, pa e folur asnjė fjalė,
       dhe, gjithnjė zbulojnė diēka tė re nė atė shkėlqim. “Gjuha ėshtė
       pėr ata qė nuk janė nė dashuri” - thotė Osho. “Pėr dashnorėt
       heshtja ėshtė gjuhė e mjaftueshme; pa asnjė fjalė ata flasin,
       ata merren vesh”. Me kėtė, tė dashurit bėhen pasqyrė e njėri
       tjetrit dhe dashuria e tyre sėrish transformohet dhe merr formėn
       e meditimit e me kėtė edhe jeta e gjithmbarshme bėhet hyjnore,
       pasi vet ata janė burime hyjnore.
       Osho, gjithashtu sugjeron qė mos tė lejohet qė dashuria tė
       konsiderohet diēka e thjeshtė, qė ajo mos tė bėhet vetėm
       preokupim i mendjes ose, edhe mė keq, vetėm kėnaqėsi trupore,
       plotėsim i epsheve shtazore, pra vetėm seks. Seksi, mendon ai,
       vėrtet buron nga meditimi, por meditimi nuk e asgjėson
       energjinė, pasi energjia kurrė nuk asgjėsohet, vetėm ndėrron
       formon. Dhe kur kjo energji transformohet, pra nuk ėshtė mė
       vetėm seksuale, lajmėrohet energjia e pastėr e dashurisė.
       “Personi seksual nuk mund tė dojė” - thotė Osho. “Dashuria e
       atij personi ka pėr tė qenė vetėm shou (show), shfaqje e
       rėndomtė, vetėm transparencė. Dashuria e tij ka pėr tė qenė
       vetėm shkurtore gjer te seksi. Personi seksual nuk mund tė dojė
       vėrtet, ai vetėm mund ta eksploatojė atė tjetrin, kurse dashuria
       ėshtė vetėm mėnyrė qė tjetrit t’i ofroheni, qė tjetrin ta
       pėrvetėsoni”.
       Natyrisht, qė ky transformim nuk ėshtė i lehtė, pasi shkon nė
       kundėrshtim me egon  e njeriut, pra qėllimi i tij ėshtė edhe
       shkatėrrimi i egos, megjithatė, nėse i qasemi botės sė brendshme
       pėrmes dashurisė sė sinqertė, dashurisė hyjnore, gjithsesi qė
       edhe barriera e egos do tė mėnjanohet dhe zhduket pėrgjithmonė.
       “Pėrmes dashurisė, hedhja e egos ėshtė e thjeshtė. Kjo ėshtė aq
       e natyrshme pasi vet dashuria ėshtė frymėzueshmėri natyrore. Ēdo
       gjė tjetėr ėshtė jonatyrore kur tė krahasohet me rrugėn e
       dashurisė.” - thotė Osho.
       Sipas Oshos, dashuri ėshtė momenti i bashkimit pėrfundimtar tė
       dy qendrave, dhe pėr kėtė ai merr kėtė shembull: “Dashuria ėshtė
       fenomen i vėrtetė alkimik – mu sikur bashkohen hidrogjeni dhe
       oksigjeni, dhe krijohet diēka krejt e re prej atij takimi - uji.
       Mund tė keni hidrogjen sa tė doni, edhe oksigjen nė sasi tė
       mėdha, por kur tė jeni tė etshėm, kjo nuk ka pėr t’ju ndihmuar
       shumė. Kur dashuria ekziston dhe kur dy qendra takohen e
       shkrihen njėra nė tjetrėn – krijohet kualiteti i ri alkimik, dhe
       mbushullimi ėshtė aty. Sikur pėrnjėherėsh e tėrė jeta tė jetė
       ndalur – nuk ka lėvizje. Tani ky moment i tanishėm - ėshtė i
       vetmi moment, dhe tani lirisht mund tė themi: “Ah, kjo ėmbėlsirė
       qenka kaq e shijshme!” Madje as vdekja nuk ka kurrfarė rėndėsie
       pėr njeriun qė ėshtė duke dashuruar”.
       Qendra, shpjegon Osho, mbetet gjithnjė e re. Ajo
       gjithnjė anon ka pėrsosshmėria dhe ėshtė gjithnjė e freskėt,
       pėrderisa periferia shkon duke e vjetėrsuar. Periferia bėhet
       gjithnjė e vjetėr pasi ajo i takon kohės. Ēfarėdo qė hynė nė
       kohė, fillon tė plakėt. Edhe njeriu - thotė Osho: “Njeriu ka
       lindur – kurse trupi veēse i plaket! Kur themi se fėmija ėshtė i
       vjetėr njė javė ditė, kjo do tė thotė se shtatė ditė pleqėri
       kanė depėrtuar nė fėmijėn. Fėmija i ėshtė ofruar vdekjes shtatė
       ditė mė afėr. Ai ka kaluar shtatė ditė vdekjeje, ai lėviz kah
       vdekja - dhe herėt a vonė ka pėr tė qenė i vdekur”. Pėrderisa
       dashuria jo! Ajo mbetet pėrherė e re pasi i takon qendrės e
       qendra, sipas Oshos, nuk i pėrket kohės. Njėjtė, sikurse shpirti
       - thotė Osho, qė mbetet pėrfundimisht i freskėt, i pėrjetshėm,
       pavarėsisht moshės sė njeriut, sepse edhe ai i takon qendrės.
       Vetėm atėherė kur njeriu arrin tė krijoj  kontaktin me qendrėn,
       ai e zbulon dashurinė,  e pėrjeton atė ndjenjė hyjnore, e cila
       rrezaton fuqishėm nė ēdo moment dhe pafundėsisht. Atėherė hapen
       qendrat dhe rrėnohen kufijtė. Asgjė - thotė Osho, pėrveē
       dashurisė nuk e gjen aq lehtė rrugėn deri tek hyjnorja.
       
       Nė vazhdimin tjetėr, ndėr tė tjera do tė lexoni:
       Ē’thonė psikologėt pėr dashurinė;
       Frojdi rreth dashurisė;
       Dashuria nė sytė e shkencės;
       Oksitocina - hormoni i dashurisė, etj.
       #Post#: 407--------------------------------------------------
       Re: DASHURIA - KJO NDJENJĖ HYJNORE
   DIR By: Daja
       Date: February 14, 2012, 3:06 am
       ---------------------------------------------------------
       [center]DASHURIA - KJO NDJENJĖ HYJNORE
       (pjesa e dytė)[/center]
       Vetėm para disa dekadave ka qenė e pa imagjinuar qė shkenca
       empirike tė merret ose tė pėrvetėsoj diē qė i takonte sferės
       mentale, shpirtėrore ose artistike, e lėre mė qė pėr kėto dukuri
       tė jap gjykimin pėrfundimtar. Dashuria dhe seksualiteti ishin
       dukuri, tė cilat me shekuj konsideroheshin si tema tabu, dhe pėr
       to bisedohej, diskutohej, debatohej  vetėm me gjuhė tė matur, me
       fjalė tė zgjedhura ose thėnė mė konkretisht - nė mėnyrė tė
       sofistikuar, duke pasur parasysh mentalitetin patriarkal por dhe
       ligjet e rrepta qė mbisundonin atėkohė.
       
       Ē’thotė psikologjia pėr dashurinė?
       
       Dashuria dhe urrejtja nuk mund tė jetojnė nė tė
       njėjtėn zemėr..., zemra ėshtė e vogėl, nuk i nxė tė dyja.
       
       Sipas psikologjisė, njohja, shoqėrimi, pėlqimi dhe
       dėshirimi intim i dikujt ose ndaj dikujt, mund tė zhvillohet
       gradualisht dhe tė kaloj nė lidhje mė intensive dhe mė
       apasionante. Dhe ky afrim pėrkufizohet si “Emocion i dashurisė.”
       Megjithėse psikologjia nuk e zbėrthen “teorinė e
       dashurisė”, megjithatė, studimet e shumta qė janė bėrė rreth
       dashurisė, e ndihmojnė individin qė t’i kuptojė ndjenjat dhe
       sjelljet, kur mendon se ėshtė pushtuar nga emocionet e
       dashurisė.
       Erich Frommi, nė “Teorinė sociale tė dashurisė”,
       besonte se njerėzit janė produkte tė mjediseve tė tyre sociale.
       Njeriu ndihet i vetmuar deri nė momentin kur ai arrin tė lidhet
       me dikė ose tė krijoj shoqėri me njerėz tė tjerė. Por, mbi tė
       gjitha lidhjet dhe shoqėritė qė njeriu arrin t’i realizoj,
       lidhja mė e fuqishme dhe mė domethėnėse ėshtė ajo e bashkimit
       reciprok, qė ne e quajmė dashuri.
       Pėr Frommin, dashuria paraqet shqetėsim aktiv pėr
       sjelljet e personit tjetėr, tė cilat ai i pėrkufizon si katėr
       karakteristika tė dashurisė: njohuritė, kujdesinė, pėrgjegjėsinė
       dhe respektin. Pra, dashuria lind atėherė kur ne arrijmė ta
       kuptojmė tjetrin, ta respektojmė atė, t’i pranojmė pėrgjegjėsit,
       pavarėsisht se ēfarė janė ato, t’i vlerėsojmė cilėsitė e tij
       etj. Sipas tij, njeriu pėrjeton dashuri tė sinqertė, vetėm
       atėherė kur arrin ta mposht egon e tij.
       A. Pam, R. Plutchik dhe H. Conte, krijues tė
       “teorisė psikometrike”, pėrpunuan “shkallėt e dashurisė”, pėr tė
       matur  qėndrimin qė mbajnė njerėzit ndaj dashurisė. Nga ky
       testim, ata arritėn tė pėrkufizojnė pesė faktorė qė i
       konsideronin shumė tė rėndėsishėm nė pėlqimin reciprok:
       respekti, pėrshtatshmėria, altruizmi, pėlqimi fizik dhe tė qenėt
       bashkė.
       Pėrveē kėtyre faktorėve, qė ata i konsiderojnė si
       shumė tė rėndėsishėm, zbuluan edhe disa prirje tė tjera tė
       caktuara p.sh.: pėlqimi fizik dhe tė qenėt bashkė janė shumė tė
       rėndėsishme nė dashuri, derisa pėrshtatshmėria e partnerėve dhe
       pėlqimi fizik i tyre janė tė rėndėsishme pėr marrėdhėniet
       seksuale. Po ashtu miqėsia kėrkon pėrshtatshmėri dhe respekt
       ndaj njėri - tjetrit.
       Njė trajtim tjetėr studimor ndaj dashurisė ėshtė ai
       i J. Knoxit. Knoxi bėnė dallime midis dashurisė romantike dhe
       asaj realiste. Sipas tij, dashuria romantike ėshtė e fshehtė, e
       pėrjetshme dhe ndodh vetėm njė herė nė jetė e njeriut, ndėrsa
       dashuria realiste ėshtė praktike, e qetė dhe e qėndrueshme.
       Njeriu me qėndrim praktik ndaj dashurisė i logjikon mirė rastet
       qė ka, para se tė vendos. Kėto dy dashuri, ajo romantike dhe
       realiste, mund tė konsiderohen si skajet e kundėrta tė njė
       kontinuumi, pėrderisa dashuria e pėrgjithshme njerėzore, bie
       diku midis kėtyre dy ekstremiteteve.
       Knoxi, gjithashtu hodhi idenė se qėndrimet e njeriut
       ndaj dashurisė ndryshojnė, ndėrkohė qė ne kalojmė nga njė stad i
       jetės nė tjetrin.
       Dy psikologė tė tjetėr, Walster E. dhe Walster G.,
       bėjnė dallime midis dashurisė pasionante dhe asaj
       bashkėshortore. Sipas tyre, dashuria pasionante ose siē e quan
       ndryshe Knox, dashuria romantike, ėshtė njė pėrjetim i thellė
       emocional qė pėrfshin: dėshirėn seksuale, lumturinė,
       shqetėsimin, harenė dhe delikatesėn. Dashuria pasionante rrallė
       zgjatė  mė shumė se 6-30 muaj, por ajo mund tė ēoj drejt  njė
       dashurie tė qėndrueshme dhe tė pėrmbajtur, mendojnė ata.
       Kurse dashuria bashkėshortore, siē quhet ndryshe,
       dashuria e pėrmbajtur, karakterizohet nga:  lidhja e thellė,
       besnikėria, respekti, pėrzemėrsia, barazia dhe aftėsia. Kjo
       dashuri edhe pse nuk ėshtė aq e thellė sa ajo pasionante,
       megjithatė zgjatė mė shumė se e ajo.
       Njė psikolog tjetėr nga Universiteti i Yales, Robert
       Sternberg, kohėt e fundit parashtroi njė teori tė re tė pėrbėrė
       prej tri komponentėve: intimitetit, pasionit dhe
       vendimit/angazhimit. Intimitetin, si komponent emocional,
       Sternberg e ndėrlidh me raportet e dashurisė tė cilat janė edhe
       si parakusht pėr nxitjen dhe krijimin e ndjenjės sė afėrsisė, e
       tė cilat sipas tij janė: respekti, lumturia, mirėkuptimi,
       mbėshtetja, komunikimi etj. Ky komponent ėshtė edhe bėrthama e
       njė dashurie sociale qė shfaqet tek raportet ose marrėdhėniet
       dashurore me prindėrit, vėllezėrit e motrat, shokėt,
       bashkėshorten etj.
       #Post#: 408--------------------------------------------------
       Re: DASHURIA - KJO NDJENJĖ HYJNORE
   DIR By: Daja
       Date: February 14, 2012, 3:10 am
       ---------------------------------------------------------
       [center]DASHURIA - KJO NDJENJĖ HYJNORE
       (pjesa e tretė)[/center]
       
       Megjithėse, tingėllon pak si utopi, dashuria romantike ėshtė
       elementi mė i fuqishėm i dashurisė rinore. Ajo konsiderohet si
       “dashuri e pėrjetshme” qė nuk e humbė fuqinė, po tė zgjas edhe
       me shekuj tė tėrė, dhe atė me intensitet tė pa zvogėluar. Fuqia
       e saj ėshtė aq dominuese sa qė logjika, nė raste tė tilla, e
       humb kuptimin dhe sakrificat kalojnė ēdo kufij. Edhe mė sublimja
       pėrball saj, pra vet kuptimi i jetės, nuk paraqet asnjė lloj
       sfide. Andaj nuk thuhet kot se dashuria romantike ėshtė opiumi
       mė efektiv qė mund tė ekzistoj.
       Dashuria romantike
       
       Dashuria e ēiltėr shihet edhe nė fund tė detit.
       
       Kur tė djersitėn duart... zemra tė rrahė shpjet... e zėri tė
       mbetėt nė fyt...
       -Jo, kjo nuk ėshtė dashuri... kjo ėshtė pėlqyeshmėri.
       
       Kur nuk mundesh ta largosh shikimin ose duart nga ai/ajo...
       -Jo, kjo nuk ėshtė dashuri... kjo ėshtė pasion.
       
       Kur pėrmallohesh... sepse e di se ai/ajo ėshtė atje...
       -Jo, kjo nuk ėshtė dashuri... kjo ėshtė vetmi.
       
       Kur tė tėrheq tjetri/ra... megjithatė mbetesh me tė dashurin/ėn
       e parė...
       -Jo, kjo nuk ėshtė dashuri... kjo ėshtė lojalitet.
       
       Kur mbetesh pranė tij/saj... pasi e dinė se tė do dhe nuk
       dėshiron ta lėndosh...
       -Jo, kjo nuk ėshtė dashuri... kjo ėshtė keqardhje.
       
       Kur je mė tė... tė puthė... tė mban pėr dore...
       -Jo, kjo nuk ėshtė dashuri... kjo ėshtė pasiguri.
       
       Kur ja falė gabimet... pasi pėrkujdesesh dhe shqetėsohesh pėr
       tė...
       -Jo, kjo nuk ėshtė dashuri... kjo ėshtė shoqėri.
       
       Kur i thuash ēdo ditė... se ėshtė i vetmi/ja nė tė cili(e)nė
       pandarė mendon...
       -Jo, kjo nuk ėshtė dashuri... kjo ėshtė gėnjeshtėr.
       
       Kur ai/ajo e ndjenė zemrėn tėnde dhe tė prek thellė nė shpirt...
       dhe kjo tė godet fuqishėm...
       -PO... kjo ėshtė dashuri!!!
       
       Kur je nė gjendje t’ia dhurosh zemrėn tėnde... jetėn tėnde...
       vdekjen tėnde...
       -PO... kjo ėshtė dashuri!!!
       
       “I love you", njė himn qė ka bėrė folenė nė secilėn
       zemėr. Njė fjali e shkurtėr por aq e fuqishme sa qė mbėrthen
       zemrėn e secilės qenie njerėzore. Dhe me plot tė drejtė njeriu i
       gėzohet kėsaj shprehjeje, sepse mesazhi qė pėrmban brendia e
       saj, ngrohė zemrėn, gjallėron shpirtin, sjell kėnaqėsi tė thellė
       nė qenien e tij. E kėnaqėsia e thellė ėshtė shprehje e dukshme e
       dashurisė, nė veēanti e dashurisė rinore, e dashurisė romantike.
       Secili person i dashuruar e ndjenė thellė nė brendi tė zemrės e
       shpirtit, nė tėrė qenien e tij, kėtė ndjenjė kėnaqėsie, kėtė
       burim tė pashtershėm tė lumturisė. Pyesni tė posadashuruarit,
       dhe pėrgjigja nuk do tė mungoj.
       Njė vėshtrim magjeps, njė buzėqeshje e ėmbėl, pak
       pėshpėritje intime, njė puthje e lehtė, shtrėngim duarsh,
       rrėmbim zemrash, ndezje emocionesh, ėndrra pa fund... kėshtu
       mund tė pėrshkruhet pakashumė dashuria romantike.
       Megjithėse, tingėllon pak si utopi, dashuria
       romantike ėshtė elementi mė i fuqishėm i dashurisė rinore, ose
       thėnė mė shkoqur, i dashurisė sė parė tek dashnorėt e rinj. Ajo
       konsiderohet si “dashuri e pėrjetshme” qė nuk e humbė fuqinė, po
       tė zgjas edhe me shekuj tė tėrė, dhe atė me intensitet tė pa
       zvogėluar. Fuqia e saj ėshtė aq dominuese sa qė logjika, nė
       raste tė tilla, e humb kuptimin dhe sakrificat kalojnė ēdo
       kufij. Edhe mė sublimja pėrball saj, pra vet kuptimi i jetės,
       nuk paraqet asnjė lloj sfide. Andaj nuk thuhet kot se dashuria
       romantike ėshtė opiumi mė efektiv qė mund tė ekzistoj. Secili qė
       e ka shijuar nektarin e dashurisė sė parė, natyrisht qė e ka
       pėrjetuar edhe “magnetizmin” e parezistueshėm hipnotik tė kėsaj
       ndjenje magjike. Prandaj kjo dashuri nganjėherė konsiderohet
       edhe dashuri e marrė ose dashuri e sėmurė! Dhe shikuar realisht,
       dashuria romantike ėshtė njė lloj “ēmenduria” qė atakon trurin e
       tė dashuruarve duke provokuar njė gjendje tejet tė ndjeshme
       shpirtėrore e cila zakonisht ushqehet me idealizėm, dhe pėr tė
       cilėn, tė dashuruarit, nė tė shumtėn e rasteve janė nė gjendje
       tė luftojnė deri nė flijim.
       Edhe pse dashuria, pėrgjithėsisht, konsiderohet si
       nevojė biologjike pėr afri, ngrohtėsi, shoqėri, miqėsi etj. me
       qenie tė tjera, e sidomos te gjinitė  e kundėrta nevojė pėr
       kontakt intim, hulumtimet e fundit shkencore kanė konstatuar se
       ajo fiziologjikisht, ndryshon nga dashuria romantike.
       Studimet e tre shkencėtarėve amerikanė H. Fischer,
       L. Brown dhe A. Aron, nė kėtė drejtim, dėshmojnė se dashuria
       romantike, edhe pse, njėjtė sikurse dashuria e pėrgjithshme,
       ėshtė nevojė biologjike, megjithatė dallon plotėsisht nga epshi
       pėr seksualitet, qė Frojdi e quan “libido”.
       Dėshmitė e tyre, kėta shkencėtarė, i bazojnė nė analizimin e mė
       se 2500 fotografive tė trurit tė regjistruara tek 17 tė rinj tė
       posadashuruar. Atyre gjatė eksperimentit u janė treguar
       fotografit e tė dashurve, dhe gjatė asaj kohe, atyre u ėshtė
       bėrė regjistrimi i trurit pėrmes rezonancės magnetike. Kėto
       regjistrime, pra fotografi tė trurit, pastaj janė krahasuar me
       aktivitetin e trurit, e tė cilat kanė rezultuar se ndjenja e
       dashurisė romantike ėshtė e lidhur ngushtė me dy pjesė tė
       trurit: me pjesėn nucleus caudatus dhe pjesėn ventral tegmental,
       nė tė cilat gjenden qelizat tė cilat prodhojnė ose pranojnė
       dopaminėn e cila ėshtė e lidhur me ndjenjat  e kėnaqėsisė por
       edhe me sjelljet e kushtėzuara.
       Kėto “qendra tė dashurisė” gjenden nė anėn e kundėrt
       tė pjesės sė trurit nga ajo pjesė e cila ėshtė e lidhur me
       epshet fiziologjike. Kjo, sipas shkencėtarėve tė lartpėrmendur,
       paraqet qartė dallimin e nevojės fiziologjike pėr plotėsimin e
       epsheve seksuale me nevojėn psikologjike tė dashurisė romantike.
       Ata gjithashtu, pėrmes eksperimenteve tė tyre, sqarojnė edhe
       kontradiktat e kėtyre dy nevojave biologjike: p.sh. pse dashuria
       provokon emocione tė kundėrta nė krahasim me euforinė.
       Deri sa njerėzit nuk e njohur mirė fiziologjinė e
       trurit njerėzorė, kanė menduar se tė gjitha ndjenjat romantike
       burojnė nga zemra. Dhe kjo, natyrisht, nuk duhet tė na ēudisė,
       sepse kur tė godet shigjeta amoriane e dashurisė, zemra fillon
       tė rrah me ritėm tjetėr: mė tė shpejtė dhe mė tė fuqishėm. Por,
       edhe e kundėrta, kur dikush na braktis, zemra na “ngushtohet” sa
       qė na zihet edhe fryma. Pėrveē kėsaj, zemra ka edhe ngjyrėn e
       kuqe, qė simbolizon dashurinė e zjarrtė. Ashtu siē thonė sa e sa
       aforizma se pa dashuri nuk jetė, ėshtė e natyrshme qė zemra ta
       simbolizoj dashurinė. Nuk thuhet kot: “po ta falė zemrėn...”
       sepse ēdo gjė qė buron nga zemra, padyshim qė ėshtė e sinqertė.
       “Zemra” - thotė njė fjalė e urtė, “nuk gėnjen kurrė”.
       Por dashuria e zjarrtė e zemrės bėhet edhe mė
       tėrheqėse, mė e plotė, mė e fuqishme, mė romantike kur pjesė
       pėrcjellėse e saj bėhet edhe ndonjė trėndafil i kuq. Nė fakt,
       lulet, e sidomos trėndafilat e kuq, janė gjuha mė simbolike e
       njė dashurie romantike. Njė dhuratė shumė e kėndshme dhe shumė
       domethėnėse por edhe e veēantė pėr ditė tė shėnuara. Gjuha e
       luleve i ka rrėnjėt nė mitologjitė e popujve tė lashtė, nė
       librat e shenjtė, nė gojėdhėna e pėrralla.  Thuhet se
       trėndafilat e kuq ishin lulet mė tė preferuara tė zonjės sė
       dashurisė Afėrditės (Venerės). Ndėrsa nė kohėn e perandorit
       Ceaser Augustus, trėndafili ishte lulja mė e popullarizuar dhe
       nuk kishte kopsht nė tė cilėn nuk kultivohej ajo.
       Pa dyshim qė trėndafili, si simbolikė e romantizmit,
       ėshtė i pranishme edhe nė poezinė tonė popullore. Sa bukur flet
       pėr trėndafilin poet ynė i mirėnjohur Naim Frashėri: “ep erėn e
       perėndisė trėndafili palė – palė”.
       Naimi, trėndafilit i jep atributet e hyjnores.
       Trėndafili, nė poezitė e tij, simbolizon, bukurinė, mirėsinė,
       moralin, pėrsosmėrinė, parajsėn, pra trėndafili shkėlqen si
       shėmbėlltyre e shkrirjes sė trupit me shpirtin, vdekjes dhe
       ringjalljes, hyjnores me tokėsoren.
       Jo pak herė Naimi analogjizon bukurin e trėndafilit
       me hijeshinė e vajzės: “Trėndafil i kuq me erė/E di vallė sa tė
       dua” ose “Trėndafil mi more mendtė/ More trėndafil”. Pėr tė,
       trėndafili, ėshtė polisemi e sė bukurės dhe bashkė me
       karajfilin, manushaqen etj., krijojė pemėn e dashurisė nė
       kopshtin e parajsės.
       E pse bash trėndafili i kuq?
       Sepse e kuqja simbolizon gjakimin, epshin, vrullin,
       pasionin, dėshirėn e zjarrtė pėr dashuri. Fundja, vet emri
       trėndafil buron nga italishtja “rosa”, qė do tė thotė - e kuqe
       (e ēelur). Nėse do qė tė dukesh, ose mė mirė tė themi - qė tė
       bėhesh romantik,  mjafton njė trėndafil i kuq pėr t’i shprehur
       tė gjitha ndjenjat pėrmes gjuhės sė zemrės. Kjo vlen sidomos pėr
       dashnorėt e turpshėm, qė u “ngrihet” goja kur janė nė pyetje
       kėto dy fjalė, po i quajmė, magjik - “Tė dua”.
       Kur jemi tek ngjyrat, natyrisht nė kontekstin e
       dashurisė romantike, secila ngjyrė trėndafili e ka domethėnien e
       vet. Vetėm e kuqja simbolizon dashurinė e thellė dhe pasionin e
       zjarrtė, tė tjerat kanė kuptim tjetėr:
       -e verdha, simbolizon shoqėrinė (miqėsinė) e vėrtet,
       nė kuptimin e plotė tė fjalės (jo dashuri zemrash apo xhelozi);
       -e bardha, ėshtė simbol i sinqeritetit dhe paqes;
       -e kaltra, simbolizon fatin, butėsinė, delikatesėn
       etj.
       Element tjetėr, gjithashtu shumė i rėndėsishėm pėr
       dashurinė romantike janė edhe pėllumbat. Poetėt i ka tėrhequr,
       por edhe mahnitur, gjithnjė bukuria dhe sjellja e pėllumbave.
       Ata, nė kuptim tė plotė tė fjalės, paraqesin simbolikėn e
       pamohueshme tė dashurisė romantike dhe mu pėr kėtė edhe
       ilustrohen gjithnjė nė qift. Ata e kanė edhe njė karakteristik
       shumė tė veēantė: pėrveē qė i gugatin  njėri-tjetrit aq kėndshėm
       nė vesh,  kur e zgjedhin partnerin i mbesin besnik deri nė fund
       tė jetės! Dhe kjo ėshtė edhe esenca e romantizmit tė vėrtet, tė
       cilėn e ėndėrron secili qift, e posaēėrisht secila vajzė,
       sidomos gjatė kohės sė adoleshencės, kur edhe noton mbi valėt e
       ėndrrave idealiste.
       Por edhe zemra edhe lulet edhe pėllumbat duket se
       burimin e kanė shumė shekuj me parė, nė legjendat e “pajtorit tė
       tė dashuruarve”, Shėn Valentinin.
       Shėn Valentini dhe dita e tė dashuruarve
       
       Dashuria merr trajtėn e secilės zemėr...
       
       Nuk mund tė shkruhet pėr dashurinė e tė mos
       pėrmendet edhe i shenjti, Shėn Valentini, i cili njihet nė tėrė
       rruzullin tokėsor si “pajtor i tė dashuruarve” ose “mbrojtės i
       dashurisė”. Edhe pse u ndoq, persekutua, burgos e nė fund ju pre
       edhe koka, ai pėr asnjė ēast nuk u pėrul, duke predikuar
       dashurinė e cila duhej tė bėnte folenė nė zemrėn e gjithsecilit.
       14 shkurti i vitit 270, dita kur u ekzekutua Shėn Valentini, u
       rikthye nė ditė pėrkujtimi pėr tė, duke mos u zbehur shekuj me
       radhė dhe duke u festuar deri nė ditėt tona si “Dita e Shėn
       Valentinit” apo “Dita e tė dashuruarve”.
       Pse bash “Dita e Shėn Valentinit” apo “Dita e tė
       dashuruarve”?
       Legjenda tė shumta qarkullojnė pėr kėtė ditė. Disa
       nga elemente e kėtyre legjendave qė kanė udhėtuar ndėr shekuj, e
       natyrisht qė janė shtuar me kohė, po i pėrshkruajmė mė poshtė:
       Shėn Valentini kishte njė kopsht shumė tė bukur pėr
       tė cilin pėrkujdesej me plot pasion. Ai nuk i pengonte kurrė
       fėmijėt e rrethit qė tė loznin brenda tij, bile, herė pas here,
       dilte nė dritare pėr t’i soditur ata dhe pėr ta ndjerė sadopak
       gėzimin dhe harenė e tyre fėmijėrore. Para se tė binte muzgu, ai
       zbriste nė kopsht dhe tė gjithė fėmijėve qė loznin aty, ua
       dhuronte nga njė lule me kėshillėn qė t’ia dėrgonin prindėrve si
       shenjė respekti e dashurie qė kishin pėr ta. Mendohet se kėtu e
       ka burimin edhe shkėmbimi i dhuratave tė vogla, tė cilat edhe
       sot u jepen personave tė dashur, sidomos nėnave.
       Derisa Shėn Valentini po pėrkujdesej pėr kopshtin e
       tij, i dėgjon dy tė rinj, tė fejuar, teksa po ziheshin mes veti.
       Ai u del pėrpara me njė trėndafil tė kuq nė dorė dhe me njė
       pamje tė qetė e rrezatuese, ia dhuron tė rinjve atė, duke
       kėrkuar nga ata qė ta shtrėngojnė qė tė dy bishtin e tij, dhe me
       kėtė i shpalli ata si persona tė martuar. Ky veprim i Shėn
       Valentinit, si me shkop magjik, ktheu paqen mes kėtyre dy tė
       fejuarve dhe forcoi dashurinė mes tyre. Fjala u pėrhap shpejtė
       dhe njerėzit filluan tė vinin tek Shėn Valentini pėr ta bekuar
       martesėn tyre. Meqė nė atė kohė, perandori Claudius II, kishte
       ndaluar me urdhėresė  fejesat dhe martesat, shkaku i luftėrave,
       Shėn Vlentini burgoset dhe dėnohet me vdekje.
       Supozohet se kjo ėshtė edhe arsyeja qė nė festėn e
       Shėn Valentinit ndihet ēdokun aroma e kėndshme e trėndafilave si
       simbol i dashurisė ndėrmjet burrit e gruas, dashurisė ndaj
       njerėzimit, dashurisė ndaj Zotit. Nė dashuri gjinden paqja,
       bashkimi i familjes dhe i mbarė njerėzimit.
       Derisa Shėn Valentini qėndronte nė burg mendjen e
       kishte tek fėmijėt dhe dashnorėt e rinj. Ai iu lut Zotit, i cili
       ia dėrgoi dy pėllumba. Dy pėllumbat u bėnė bartėsit e mesazheve
       tė dashurisė. Nė qafėn e njėrit pėllumbat ishte lidhur edhe njė
       ēelės. Ishte ēelėsi i “kopshtit tė dashurisė”.
       Me kalimin e shekujve, zemra, trėndafilat e kuq dhe
       pėllumbat u kthyen nė simbol mė tė preferuara pėr ta shprehur
       ndjenjėn e dashurisė. Edhe sot e kėsaj dite, zemra, trėndafili i
       kuq dhe pėllumbi paraqesin simbolikėn mė sublime pėr, jo vetėm
       pėr dashurin romantike, por edhe pėr mbarė dashurinė njerėzore.
       
       Nė vazhdimin tjetėr, ndėr tė tjera do tė lexoni:
       Pėr kėngėn e Hasan Agės dhe ēikės Poturesh;
       A e patėn fatin e njėjtė,si tė Romes e Zhulietės,Tristamit dhe
       Isoldės etj., edhe personazhet e kėngės sonė?;
       Pėr fuqinė e dashurisė;
       Pse konsiderohet dashuria ndjenjė hyjnore, etj.
       #Post#: 409--------------------------------------------------
       Re: DASHURIA - KJO NDJENJĖ HYJNORE
   DIR By: Daja
       Date: February 14, 2012, 3:14 am
       ---------------------------------------------------------
       [center]DASHURIA - KJO NDJENJĖ HYJNORE
       (pjesa e katėrt)[/center]
       Nuk besoj se ka njeri qė kjo ndjenjė tė mos ja ketė
       pėrshkuar, s’paku njė herė, trupin, shpirtin dhe zemrėn e tij.
       Secili nga ne e ka pėrjetuar ndjenjėn e dashurisė, kėtė energji
       madhėshtore por edhe hyjnore. E them hyjnore, pasi cili burim i
       energjisė ėshtė mė i fuqishėm se ndjenja e dashurisė? A ka
       gjenerues mė tė fuqishėm se sa dashuria? Ajo vė nė lėvizje ēdo
       qelizė tė organizmit tonė. Fryma e dashurisė ėshtė fryma e
       jetės. Ajo nuk njeh kufij, nuk njeh barriera, nuk njeh sfida,
       nuk dallon gjini, moshė, kombe, raca...
       Kėnga e Hasan Agės dhe ēikės Poturesh
       
       Shtėpia e dashurisė ėshtė zemra e ēiltėr.
       
       Natyrisht, qė tregimet e ndryshme pėr dashurinė
       romantike deri nė flijim, nuk i kanė munguar as mitologjisė sė
       lashtė shqiptare. Pėr fat tė keq, pėr to, sot, ne dijmė fare
       pak, pėr tė mos thėnė aspak, ndoshta edhe jo aq shumė pėr fajin
       tonė!... Rrethanat e ndryshme historike, duket se kanė qenė
       gjithmonė nė disfavor tė paraardhėsve tanė. Nuk ėshtė fare e
       ēuditshme qė shumė mite, tė cilat sot konsiderohen si greke, apo
       romake, tė kenė qenė thesar i Ilirėve. Historitė e shumta nga
       antikitet i vjetėr na dėshmojnė manipulime tė ndryshme pėr
       interes pėrvetėsimesh, siē ėshtė edhe rasti i Erosit - Amorit
       ose Aresit -Marsit etj. Bile flitet se edhe origjinali i veprave
       tė para tė letėrsisė Evropiane - Iliadės dhe Odiseut tė Homerit,
       janė tė shkruara nė gjuhėn ilire (shqipe)!  Kėtė tezė e mbėshtet
       edhe studiuesi Aristidh Kola nė librin e tij “Arvanitasit dhe
       prejardhja e grekėve”.
       Mjerisht, vetėm disa prej tyre kanė arritur t’i
       rezistojnė deformimeve, manipulimeve, pėrvetėsimeve etj. tė
       dhunshėm qė u aplikuan shekuj me radhė mbi menēuritė dhe vlerat
       e traditės sonė. Por falė gjeniut tė mrekullueshėm popullor,
       ato, edhe pse tė pakta, arritėn tė barten, nė njėrėn apo tjetrėn
       formė, edhe deri nė ditėt tona. Unė do tė pėrqendrohem nė njėrin
       prej atyre tregimeve, gojėdhėnave, legjendave apo miteve
       (quajeni si tė doni), qė ėshtė i njohur pothuajse pėr tė gjithė
       ne - Kėnga e Hasan Agės dhe ēikės Poturesh. Njė kėngė qė
       hyjnizon dashurinė e sinqertė, perlėn e lumturisė, vlerėn e sė
       cilės nuk ka pasuri qė mund ta shpaguaj dhe pėr tė cilėn ia vlen
       edhe tė flijohet, siē ndodh rasti edhe me personazhet e kėsaj
       ngjarjeje.
       Nė njė vendbanim tė Kosovės, jetonte njė nėnė me
       djalin e vetė. I takonin njė familjeje agallarėsh. Kur djali
       ishte i vogėl, nėna e vet e dėrgonte pėr t’i ruajtur vjetat
       (viēat). Duke kaluar nėpėr lagjen e poturve, ai takohej me
       vajzėn Poturesh, me tė cilėn edhe i ruanin vjetat s’bashku. Edhe
       pse tė ri nė moshė, ata bien nė dashuri dhe i japin njėri -
       tjetrit besėn, se vetėm vdekja mund t’i ndaj. Dhe kėnga thotė:
       Se n’potur vjetat kur po i qonė,
       Me n’i ēik po i ruan vjetet bashkė,
       Ne mes veti fort kankan dasht,
       Shoqi-shojt besėn ja kanė dhanė,
       Shoqit-shojt  ja kanė dhanun besėn,
       Kur t’i bajna ka gjashtėmbėdhjetė vjet,
       Na te dy kena me hy n’gjerdeke...
       Kjo ndjenjė e pastėr engjėllore, kjo shkėndijė e
       parė qė shkrepi nga thellėsitė e zemrave tek kėta dy tė rinj, do
       ta mbaj pėrjetėsisht tė ndezur pishtarin e dashurisė nė shpirtin
       e tyre tė ēiltėr dhe tė njomė.
       Vitet kalonin e  Hasan Aga vinte gjithnjė duke
       lėshuar shtat. Nėna e tij dėshironte ta martoj, dhe filloi t’i
       kėrkoj nuse ndėr bejlerė. Kur merr vesh djali, i tregon
       historinė e dashurisė me vajzėn Poturesh dhe besėn e dhėnė asaj.
       Meqė ajo vajzė i takonte njė shtrese tė ulėt, nėna e tij e
       refuzon kategorikisht kėtė martesė, duke ia pėrkujtuar Hasan
       Agės edhe fjalėt e babait tė tij:
       Hajt Hasan mos u banė budall,
       Poturshen nuse s’banė me marr,
       Baba yt a dinė kosh asht kanė,
       Baba yt asht kanė bajraktar,
       N’sahat t’dekės e ka fol ni fjalė,
       T’i gjithkanė nuse mos me nxanė,
       E korit biro gjakun tonė....
       Edhe kėtu dalin nė pah antagonizmat e dualitetit si
       pasoj e traditės, mentaliteti, xhelozisė, egos etj., tė cilat i
       hasim edhe tek miti pėr Erosin dhe Psikėn.
       Mirėpo djali ishte i vendosur dhe nuk pranonte
       tjetėr vajzė pėr nuse. Gjeniu popullor edhe kėtu dashurinė e
       vendos mbi zakonet patriarkale, mbi amanetin (e babait) qė
       konsiderohej, jo vetėm si akt i lartė morale, por edhe kanunor.
       Kjo e irriton nėnė e tij, dhe pa dijen e djalit, ajo e fejon me
       njė vajzė bejlerėsh. Dhe pėr tė mos i lėnė hapėsirė djalit, ajo
       cakton ditėn e dasmės pas dy javėsh. Thėrret mbi 300 dasmorė,
       disa tupangjinjė, kėngėtarė dhe nė fund e njofton tė birin, pėr
       tė cilin tanimė gjithēka ishte vonė:
       Dy javė vaden, po ma shumė se n’danė,
       Merr tupan besa kangatarė,
       300 krushq rrafsh po i bashkon,
       Muhabet sa ē’mundet po u banė...
       Bėhet dasmė e madhe dhe pasdite e bien nusen nė
       shtėpi. Kur erdhi kohe pėr gjerdek (dhėndri), Hasan Aga nuk
       pranonte tė futej brenda. Pas intervenime tė shumta tė
       familjarėve dhe nėn ndikimin tė dokeve e zakoneve tė traditės, e
       detyrojnė qė tė ndėrmarr kėtė hap, natyrisht, jashtė dėshirės
       dhe vullnetit tė tij. Ai futet brenda, ulet nė njė shkom (ulėse
       trekėmbėsh prej druri) dhe fillon tė pijė duhan. Rrinte heshtur
       dhe thithte cigaret pandėrprerė njėrėn pas tjetrės, por as nuk
       merrte guximit qė t’i  fliste nuses sė re e cila gjatė gjithė
       kohės qėndronte nė kėmbė.
       Nusja kishte qėlluar fisnike. Ajo e vėren
       shqetėsimin e Hasnit dhe pas njė kohe bukur tė gjatė, i
       drejtohet atij me kėto fjalė:
       A po ngon Hasan, po ja banė,
       Qe tre sahat mrenda ke ardhė,
       Ti me mua s’pe fol asnjė fjale,
       A fort e keqe jam t’u t’ardhė,
       A pak ēejz  e takėm me veta kam marr...
       Kėto fjalė e prekin zemrėn e helmuar tė Hasanit, i
       cili fillon dhe i rrėfehet nuses sė re, duke i treguar pėr
       lidhjen e tij tė dashurisė dhe besėn e dhėnė njė vajze tjetėr:
       A po ngon, bre fisnike i kish thanė,
       Nuk po m’dukesh e keqe, ja banė,
       Me ēejz boll e me takėm,
       Shyhret Zoti ty t’paska falė,
       Unė drejt tash po t’kallxoj,
       Pa ize teme nona t’ka nxanė,
       Kam dhanė besėn tjetėr kund...
       Dhe kėtu pastaj dalin nė pah vlera e larta tė
       fisnikėrisė, besnikėrisė, madhėshtisė e moralit tė pashoq qė e
       karakterizojnė shpirtin e gruas shqiptare; respektin ndaj
       dashurisė, fjalės sė dhėnė, besės etj. Kėtė e dėshmojnė fjalėt e
       saj drejtuar Hasanit:
       A po ngon Hasna i ka thanė.
       Edhe nantė nuse tjera t’i me i marr,
       Une e dhjeta hyzmeqare kam me kanė...
       Por djali kishte marr vendim tė prerė. Duke mos
       pasur mundėsi t’u kundėrvihet zakoneve treditore e patriarkale,
       pasi njė veprimi i tillė do ta poshtėronte familjen dhe fisin,
       ai vendos qė tė martirizohet pėr hir tė dashurisė, vendim tė
       cilin nusja e re e respektoi. Ai shkruan njė letėr dhe ia lė
       nuses amanet qė nesėr nė mėngjes t’ia jep nėnės sė tij, e ajo,
       pasi ishte analfabet, atė letėr t’ia dėrgoj hoxhės sė fshatit qė
       ai ta lexoj para dasmorėve. Atėherė nxjerr thikėn nga brezi dhe
       vetėvritet:
       Hasan Aga me pa ēka po banė,
       Thikė t’xehrume vetes po i m’shonė,
       Pa pik t’shpirtit ranėn koka konė...
       Pėr t’ia dhėnė aktit tragjik tė vetėvrasjes kuptimin
       bindės, pra, pėr tė mėnjanuar ēdo dyshim nė vendimin, nė
       vendosmėrinė e personazhit, edhe kėtu gjeniu popullor e gjene
       shprehjen shumė tė pėrshtatshme duke pėrmendur, pėrveē armės,
       edhe helmin (xeher).
       Nė shenjė nderimi dhe respekti tė thellė pėr
       Hasanin, nusja, e mbulon atė me ēarēafėt e ēejznisė, dhe i
       qėndron tek koka gjatė gjithė natės pa vėnė gjumė nė sy.
       Nė mėngjes, kur djali e as nusja nuk po dukeshin
       gjėkundi, afrohet nėna e Hasanit dhe troket tek dera. Nusja nuk
       ja hapė derėn, por i thotė qė tė afrohet tek dritarja. Duke ia
       dhėnė letrėn, i drejtohet Hallės:
       Tu ja zgjat letrėn, hallė i ka thanė,
       Ta ka nxanė djalin gjumi i randė,
       Ni amanet ai ta ka lanė,
       Se pėr jetė ky gjumė s’ka me dalė...
       Dhe me sa sentencė, sėrish gjeniu popullor, arrin tė
       shprehet pėrmes vargjeve tė mėsipėrme, edhe kur bėhet fjalė pėr
       lajme tė hidhura, pėr kumte pikėllues, si ē’ėshtė rasti i  Hasan
       Agės.
       Nėna e Hasanit, pa frymė, vrapon drejt e te Hoxha,
       qė ishte nė mesin e dasmorėve tė cilėt festonin akoma. Sapo i
       lexon rreshtat e parė, hoxhės fillojnė t’i rrjedhin lotėt pėr
       faqe, dhe gjithė dasmorėt shpėrthejnė nė vajė.
       Pėrmes kėtij amaneti, Hasani mundohet t’ia dėrgoj mė
       tė dashurės sė tij, mesazhin e fuqishėm, pėr besėn e dhėnė, pėr
       dashurinė e ēiltėr e cila nuk u zbehė asnjėherė nė shpirtin e
       tij, e tė cilės ai i mbeti besnik:
       A nė vorre ju kur t’mė qoni,
       Hiē tupanat ju mos t’i ndalni,
       Me m’shetit kah jam kanė me vjeta,
       Kah mahalla, besa Paturesha...
       Derisa po kalonin pėrmes lagjes sė poturve, vajza e
       vėrėn kėtė dukuri tė pazakontė (sepse nuk kishte ndodhur kurrė
       qė tė varroset dikush me dajre), dhe thėrret nėnėn e vet duke ju
       drejtuar:
       Paja, paja, o e jemja nanė,
       Ni xhenaze n’vorre po e ēojnė,
       A me dajre nanė me tupan...
       Kur nėna i tregon se ishte Hasan Aga, qė ishte
       martuar mbrėmė, vajza stepet! I kėrkon leje nėnės qė ta shoh mė
       afėr, dhe rrufeshėm i del pėrpara kortezhit mortor. E lutė
       hoxhėn qė tė ndalojnė dhe t’ia lėshojnė kufomėn pėrpara:
       E pėrpara hoxhės i ka dalė,
       Kėtė xhenaze t’lutna me ma nal,
       Se me ta, herėt  jena  dashuru,
       Se me ta, moti  jena besatu,
       Kur t’i bajna ka gjashtėmbėdhjetė vjet,
       Na te dy kena me hy n’gjerdeke,
       Hajt medet s’kanka kanė kysmet...
       Atėherė vajza hidhet mbi kufomė dhe fillon ta
       vajton. Kur hoxha merr vesh lidhjen e kėtyre te dyve, ia tregon
       vajzės amanetin e fundit tė Hasan Agės. Ajo menjėherė e kupton
       mesazhin e letrės... Dhe kėtu sėrish shfaqet fuqia e ndjenjės sė
       dashurisė, energjia e saj e pafund tė cilėn nuk arrin ta sfidojė
       as vdekja. Kthehet me vrap nė shtėpi, merr njė thikė, del para
       turmės dhe ja lė hoxhės amanet qė ta varrosin pranė tij. Afrohet
       pranė trupit tė pajetė tė Hasanit, nxjerr thikėn ia ngul vetes
       dhe bie mbi tė:
       Amanet hoxhė i ka thanė,
       Se ngatė tij vorrin me ma lanė,
       Thikė t’xehrume vetes i ka m’shue,
       Mbi trup t’Hasnait, trupi saj asht palue...
       Me kėtė akt gjeniu popullor simbolizon, jo vetėm
       formėn mė tė lartė tė besnikėrisė e sakrificės, por edhe
       bashkimin e pėrjetshėm tė dy zemrave qė nuk arritėn tė bashkohen
       nė kėtė jetė e qė tani pėrqafoheshin nė pėrjetėsi.
       Por gjeniu ynė popullor, as kėtu nuk ka harruar, qė
       pėrkraha dashurisė romantike, ta fusė edhe elementin e dashurisė
       amnore, qė ėshtė po aq i fuqishėm sa edhe format tjera tė
       dashurisė universale, dashurisė hyjnore. Por, njėkohėsisht, edhe
       elementin e pendesės.
       Kur merr vesh nėna e Hasanit pėr flijimin edhe tė
       ēikės Poturesh, ajo e ndjenė nė shpirt barrėn e fajit dhe me
       vrap i del turmės para, qė vinte duke u shtuar gjithnjė e mė
       shumė nė shenjė nderimi e respektit pėr martirėt e dashurisė. E
       ndalon turmėn, ia lė hoxhės amanet qė ta varrosin nė mesė tė
       birit dhe ēikės Poturesh, nxjerr thikėn dhe vetėvritet edhe ajo.
       Vargjet e mė poshtme, gjithashtu, pėrmbajnė njė
       mesazh, sa prekės aq edhe tė domethėnės. Pėrmes tyre hyjnizohet
       dashurinė e sinqertė, e cila edhe nė kėtė kėngė, nuk shuhet pėr
       asnjė moment, nuk tretet asnjėherė, nuk vdes me trupin, por lind
       sėrish, e re dhe mė e fuqishme, ringjallet si feniksi, merr
       formėn e energjisė universale, rrezet e sė cilės shndrisin
       pafundėsisht:
       Kohė e pranverės ishte kanė,
       E do lule mbi vorre po lulojnė,
       Mbi vorr t’djalit lule trandafil,
       Mbi vorr t’ēikes lule karafil...
       Aq i madh konsiderohej mėkati i hallės, sa qė gjeniu
       popullor, nuk mund ta shfajėsonte, pavarėsisht flijimit tė saj.
       Derisa pėr djalin dhe vajzėn, ai zgjesh trėndafilin dhe
       karafilin, si simbolikėn e bukurisė, parajsės, pėr hallėn ai
       zgjedh therėn, si simbolikė e sė shėmtuarės, ferrit, pasi ajo,
       me veprime djallėzore, kishte penguar bashkimin e dy zemrave,
       kishte shkatėrruar lumturinė, kishte ndėrprerė ėndrrėn
       engjėllore... duke i detyruar ata tė kryejnė aktin tragjik:
       Mbi vorr t’halles therr paska bi,
       A ni therr qė shkojke pėrpjet,
       Si le lulat medet me u pėrpjek,
       I pėrpjektė Zoti ani n’ahiret.
       Fuqia e dashurisė
       
       Fuqia e dashurisė ėshtė mė e madhe se fuqia e
       mbretėrve..., pa dashuri s’do tė kishte as njerėz, as mbretėr.
       
       Nuk e di se a ka shembull mė tė mirė, se tregimi i
       mėsipėrm, pėr ta pėrshkruar fuqinė e dashurisė. Mjerisht, ne si
       popull mė i lashtė nė truallin Ballkanit, nuk patėm fatin, qė
       botės t’ia prezantojmė vlerta tona madhėshtore. Ne nuk e patėm
       njė Apulej (ose na pėrvetėsuan tė tjerėt), qė t’i ngrit edhe
       mitet tona nė piedestalin e merituar, edhe pse tregimi ynė
       ngjason shumė me mitin e famshėm mbi Erosin dhe Psiken, por me
       njė ndryshim, sepse personazhet tanė pėrfundojnė tragjikisht,
       sikurse tek vepra e Shekspirit. Por neve edhe Shekspiri na
       mungonte qė tragjedinė e Hasanit dhe ēikės Poturesh, ta bėjė tė
       famshme m’u sikurse dashurinė e fuqishme tė Romeos dhe
       Zhulietės, qė u bėnė, po ashtu, viktimė e urrejtjes sė
       familjarėve tė tyre, dhe pėrfunduan, sikurse personazhet tanė,
       tragjikisht. Ne, po ashtu, nuk arritėm qė mitin e personazheve
       te kėngė sonė ta lartėsojmė nė nivelin e miti tė Tristanit dhe
       Isoldės, tė cilėt, fuqia e dashurisė i shtyri t’i thyejnė tė
       gjitha rregullat dhe ligjet religjioze e shoqėrore tė kohės, dhe
       pėr hir tė saj edhe tė viktimizohen.  Ne nuk e patėm as edhe njė
       Tolstoj, qė me kėtė tregim, ta magjeps opinionin botėror sikurse
       me romanin e tij “Ana Karenian”, kur personazhet, nė ndikimin e
       fuqishėm tė dashurisė, sfidojnė edhe “normat morale” duke u
       ballafaquar me konflikte, vuajtje... dhe njė pėrfundim
       tragjik... Por ne patėm gjeniun tonė popullorė, i cili, ndonėse
       nuk ishte gjeni i penės e letrės, por gjithėsi, ishte gjeni i
       fjalės sė shpirtit; i cili, diti t’i ruajė kėto vlera, me
       krenari po edhe me xhelozi, dhe pėrmes kėngės dhe formave tjera,
       arriti t’i trashėgoj, shekuj me radhė, deri nė ditėt tona. Dhe
       pa mė tė voglin dyshim, pa asfare hezitimi, vlerėsoj se ky
       tregim apo mit shqiptar, ose kjo tragjedi e dhembshme shqiptare,
       ia kalon edhe tragjedisė shekspiriane “Rome e Zhulieta”, edhe
       mitit pėr “Tristanin dhe Isoldėn, edhe  romanit tė Tolstojit
       “Ana Karenina” por edhe shumė miteve e veprave tė tjera qė edhe
       sot e kėsaj dite konsiderohen si kulmi i letėrsisė dhe arti
       romantik. E them me bindje tė plotė kėtė, pasi nė kėtė histori
       gėrshetohet njė univers i tėrė elementesh si: filozofik,
       psikologjik, estetik, etik etj. Element tė dashurisė romantike,
       element tė dashurisė amnore, element tė dashurisė njerėzore, me
       njė fjalė, element tė dashurisė hyjnore. Por gjithashtu,
       tregimin tonė e karakterizojnė edhe element tė tjerė si: morali,
       besnikėria, fisnikėria, e bukura dhe e madhėrishmja, por edhe
       xhelozia, tradhtia, e shėmtuara dhe tragjikja, qė nuk i pėrmban
       si tėrėsi, asnjėra nga veprat e lartpėrmendura.
       Nuk besoj se ka njeri qė kjo ndjenjė tė mos ja ketė
       pėrshkuar, s’paku njė herė, trupin, shpirtin dhe zemrėn e tij.
       Secili nga ne e ka pėrjetuar ndjenjėn e dashurisė, kėtė energji
       madhėshtore por edhe hyjnore. E them hyjnore, pasi cili burim i
       energjisė ėshtė mė i fuqishėm se ndjenja e dashurisė? A ka
       gjenerues mė tė fuqishėm se sa dashuria? Ajo vė nė lėvizje ēdo
       qelizė tė organizmit tonė. Fryma e dashurisė ėshtė fryma e
       jetės. Ajo nuk njeh kufij, nuk njeh barriera, nuk njeh sfida,
       nuk dallon gjini, moshė, kombe, raca...
       Sa dridhje zemrash, sa lot gėzimi apo hidhėrimi, sa
       net pa gjumė, sa ėndrra pa fund, sa shpresa njerėzore, sa lutje
       shpirtėrore sa...e cili njeriu nuk ka gjetur fuqi frymėzuese tek
       kjo ndjenjė e madhėrishme e dashurisė?
       Sa bukur, sa ėmbėl, sa kėndshėm, sa tėrheqėse e
       magjepse tingėllojnė fjalėt: ti je shpirti im; ti je zemra ime,
       ti je jeta ime, andaj tė dua pėrjetėsisht. A nuk kanė vėrtet
       kuptim e fuqi hyjnore kėto thėnie tė mrekullueshme - simbolikė e
       materiales, simbolikė e shpirtėrores.  Kėtu nuk aludoj vetėm nė
       dashurinė romantike (kur i thonė tė dashuruarit njėri-tjetrit),
       por nė konceptin e pėrgjithshėm tė tė kuptuarit tė dukurisė sė
       quajtur dashuri, pra edhe nė dashurinė prindėrore (kur i thotė
       nėna fėmijės).
       Edhe pse dashuria prindėror, shpeshherė
       analogjizohet me instinktin, nė tė vėrtet, ajo nuk ka ndonjė
       lidhshmėri tė fuqishme me tė. Nė realitet, burimi fillestar i
       saj fillon qė nga lindja (ardhja nė jetė), por kultivohet dhe
       merr pėrmasa tė caktuar nė raport me faktorėt e tjerė kohorė. Nė
       shoqėritė, ku relacioni prind-fėmijė ėshtė nė lidhje tė ngushtė
       emocionale, aty edhe afėrsia mes tyre, lidhshmėria mes tyre, pra
       energjia e dashurisė, ėshtė mė fuqishme. Njė koherencė e tillė
       ėshtė padyshim primare edhe akoma shumė e fuqishme edhe nė
       shoqėrinė tonė shqiptare. Pėr ne fėmija ėshtė gjėja mė e ēmuar,
       prandaj edhe dashuria pėr tė, pothuajse, ėshtė mbi tė gjitha.
       Dhe natyrisht, kjo nuk do shumė koment: tė gjithė ata qė janė
       prindėr, u ėshtė e njohur kjo ndjesi. Padyshim, se secili prej
       tyre, edhe pa mė tė voglėn mėdyshje, do tė sakrifikonte,
       gjithēka, pra, edhe jetėn, pėr hir tė dashurisė qė ushqen ndajė
       fėmijės tė tij, i cili, nė realitet, edhe ėshtė frutė i ndjenjės
       sė dashurisė. E rastet e shumta tė sakrificės deri nė flijim,
       pėr hir tė dashurisė prindėrore, na janė tė njohura tė gjithėve.
       Shikojeni fuqinė e dashurisė edhe tek besimtarėt,
       pavarėsisht se cilės fe i takojnė. Njė besimtarė i devotshėm, me
       sa pėrkushtim, respekt e dashuri i drejtohet Perėndisė. Nė
       shpirtin e besimtarit, dashuria ndaj Zotit, qė konsiderohet si
       forma mė e lartė e dashurisė njerėzore, njėkohėsisht, ngjallė
       dashurinė edhe ndaj vetės por edhe ndaj tė tjerėve, pasi ne jemi
       krijesa tė tij, tė krijuara sipas shėmbėlltyrės sė tij.  Dhe
       nganjėherė kjo dashuri ėshtė aq dominuese, sa qė vė nė pah
       gatishmėrinė pėr ēdo lloj sakrifice. Shembull mė i mirė pėr kėtė
       ėshtė sakrifica e Jezuit apo Isait, i cili nuk kishte bėrė kur
       ndonjė mėkat personal, por vetėm pėr hir tė dashurisė njerėzore,
       u gozhdua pėr sė gjalli.
       Kjo ėshtė dashuria Hyjnore, manifestimi i vet Zotit
       brenda shpirtit tė njeriut, dashuria  e tij e derdhur nė zemrat
       tona. Dhe kėtė dashuri e hasim nė pėrmbajtjen esenciale tė
       secilės doktrinė fetare, nga krishterimi e deri tek budizmi. Tė
       gjitha religjionet predikojnė dashuri, tė cilėn edhe e
       konsiderojnė si virtytin mė tė lartė njerėzor. Sa bukur e thotė
       kėtė  Shėn J. Klimakos: “Kur e tėrė qenia e njeriut ėshtė e
       pėrzier me dashurinė e Zotit, atėherė trupi, si njė pasqyrė,
       tregon shkėlqimin e shpirtit ė tij”.
       Kur ėshtė fjala te fuqia e dashurisė, nuk mund tė
       mos i pėrmend edhe vitet e lavdishme tė pajtimit tė gjaqeve. Sa
       e sa njerėz, tė gjymtuar fizikisht e shpirtėrisht nga kjo
       murtajė e mallkuar, falėn gjakun e mė tė dashurve tė tyre, vetėm
       e vetėm pėr hir tė dashurisė ndaj atdheut, pėr hir tė dashurisė
       njerėzore. A nuk ėshtė kjo vėrtet Hyjnore?
       Prandaj, le ta hedhim farėn e dashurisė nė zemrat
       tona, le ta kultivojmė kėtė ndjenjė Hyjnore. Kur dashuria
       kultivohet, ajo bėhet pjesė e pėrhershme e qenies sonė, bėhet
       njė ēelės qė hap ēdo portė, bėhet njė pishtar qė ndriēon secilėn
       rrugė, njė shkėndijė qė ndez secilėn zemrėn, njė ndjenjė qė
       zbukuron dhe shenjtėron shpirtin.
       
       Fund
       
       Aforizmat janė marr nga libri i D. Demakut “Mendimi pozitiv nė
       jetė -AFORIZMA”
       Autor : Sabir KRASNIQI
       *****************************************************
       Page 1 of 1