URI:
   DIR Return Create A Forum - Home
       ---------------------------------------------------------
       Ndjenja
  HTML https://ndjenja.createaforum.com
       ---------------------------------------------------------
       *****************************************************
   DIR Return to: LETĖRSIA
       *****************************************************
       #Post#: 2396--------------------------------------------------
       Fillimet e letėrsisė shqiptare
   DIR By: Mondi
       Date: May 7, 2012, 3:00 am
       ---------------------------------------------------------
       Libri i parė shqip qė njihet deri mė sot ėshtė “Meshari” i Gjon
       Buzukut, i vitit 1555. Por ka tė dhėna tė drejtpėrdrejta dhe tė
       tėrthorta qė flasin se fillimet e shkrimit shqip e tė letėrsisė
       shqiptare duhet tė jenė mė tė hershme se shek. XVI. Vetė trajta
       e ngulitur e shkrimit dhe e gjuhės nė veprėn e Gjon Buzukut
       dėshmon se ajo duhet tė ketė trashėguar njė traditė para saj.
       Njė dėshmi tjetėr e tėrthortė vjen prej klerikut frėng Gulielmi
       i Adės (1270-1341), i cili shėrbeu pėr shumė kohė (1324-1341) si
       kryepeshkop i Tivarit dhe e njohu nga afėr jetėn e banorėve tė
       kėtyre trojeve. Nė njė relacion me titull “Directorium ad
       passagium faciendum ad terram sanctam”, dėrguar mbretit tė
       Francės, Filipi VI Valua, nė vitin 1332, Guljelmi ndėr tė tjera
       shkruan: “Sado qė arbrit kanė gjuhė tė ndryshme nga latinishtja,
       prapėseprapė, ata kanė nė pėrdorim dhe nė tėrė librat e tyre
       shkronjėn latine”.
       Po ashtu Marin Barleci nė veprėn e tij “Rrethimi i Shkodrės” (De
       obsi-dione Scodrensi), botuar nė Venedik mė 1505, thotė se ka
       pasur nė dorė kronika qė flasin pėr rindėrtimin e atij qyteti tė
       shkruara, sipas tij, in vernacula lingua, d.m.th nė gjuhėn e
       vendit. Kurse historiani kalabrez Xhakomo Marafioti njofton mė
       1601 se nė Kalabri arbėreshėt i kanė arbėrisht shėrbesat fetare
       dhe as latinisht, as greqisht. Kuptohet se kėtė traditė ata
       duhet ta kenė marrė me vete nga Shqipėria, sepse nuk mund ta
       krijonin vetė aq shpejt nė kushtet e mėrgimit tė tyre tė rėndė.
       Deri mė sot njihen vetėm tri dokumente tė shqipes sė shkruar nė
       shek. XV ose diēka mė herėt.
       I pari dokument i shkruar nė gjuhėn shqipe ėshtė “Formula e
       pagėzimit” dhe i takon vitit 1462. Ėshtė njė formulė e shkurtėr
       fetare e shkruar shqip, brenda njė teksti latinisht, tė hartuar
       prej kryepeshkopit tė Durrėsit, Pal Engjėllit, bashkėpunėtor i
       ngushtė i Skėnderbeut. Nė qarkoren qė u dėrgon vartėsve tė tij
       tė klerit katolik, ai lejon qė prindėrit shqiptarė, nė rast
       nevoje, kur nuk mund t`i pagėzonin fėmijėt nė kishė, mund t`i
       pagėzonin vetė duke pėrdorur kėtė formulė: Unte paghesont
       premenit Atit et birit et spertit senit. (Unė tė pagėzoj nė emėr
       tė Atit e tė birit e tė shpirtit shenjtė). Kjo frazė ėshtė
       shkruar nė alfabetin latin dhe nė dialektin e veriut
       (gegėrisht).
       Dokumenti i dytė i shkruar nė gjuhėn shqipe ėshtė “Fjalorthi” i
       Arnold Von Harfit, i vitit 1496. Ky udhėtar gjerman, gjatė njė
       udhėtimi nė viset shqiptare, pėr nevoja praktike tė rrugės
       shėnoi 26 fjalė shqipe, 8 shprehje dhe numėrorėt 1 deri 10, dhe
       100 e 1000, duke i shoqėruar me pėrkthimin gjermanisht.
       I treti dokument i shqipes sė shkruar qė njihet me emrin
       “Perikopeja e ungjillit tė pashkėve”, ėshtė gjetur nė
       Bibliotekėn Ambroziane tė Milanos brenda njė mbishkrimi greqisht
       tė shek. XIV. Fragmentet shqip s`kanė lidhje me dorėshkrimin
       greqisht dhe dijetarėt mendojnė se ky dorėshkrim mund tė jetė i
       fundit tė shek. XV ose i fillimit tė shek. XVI. Ai ėshtė shkruar
       nė dialektin e jugut dhe me alfabetin grek.
       Shqipja dokumentohet kėshtu e shkruar qė nė shek. XV nė dy
       dialektet e saj kryesore dhe me dy alfabete, me alfabetin latin
       dhe me alfabetin grek. Kjo ėshtė njė dėshmi se kultura shqiptare
       dhe jeta shpirtėrore konfesionale nė Shqipėri zhvillohej nėn
       ndikimin e kulturės latine-katolike, dhe tė kulturės
       bizantine-ortodokse. / gjuhashqipe.com/
       #Post#: 3042--------------------------------------------------
       Re: Fillimet e letėrsisė shqiptare
   DIR By: KingiaBurrel
       Date: June 13, 2012, 3:14 am
       ---------------------------------------------------------
       Letėrsia shqipe: njė histori e shkurtėr me Autor Robert Elsie.
       Shqipėroi: Majlinda Nishku. Shtėpia botuese: Skanderbeg Books
       Viti i botimit 2006, Tirana. Faqet e librit 208. ISBN
       978-99943-85-04-6
       Parathėnie
       Letėrsia shqipe ėshtė njė letėrsi evropiane, e megjithatė, ajo
       ėshtė zhvilluar relativisht e veēuar nga kultura mbizotėruese
       evropiane. Shqiptarėt, tė cilėt rrjedhin nga fiset nomade
       vendėse tė Ballkanit Jugperėndimor, dhe qė janė mėsuar tė
       jetojnė nė njė terren malor nga mė tė thepisurit nė tė gjithė
       gadishullin, i konsoliduan vendbanimet e veta larg udhėkryqeve
       mė tė rrahura tė qytetėrimit evropian. Kultura e tyre ka qenė
       dhe mbetet njė kulturė krejt e ndryshme dhe unike evropiane,
       ndėrsa letėrsia e tyre e shkruar edhe sot pasqyron shumė prej
       karakteristikave tė saj tė veēanta. Madje ky ėshtė njė prej
       faktorėve qė e bėn letėrsinė shqiptare kaq tė mahnitshme.
       Pėr fat tė keq, pėr letrat shqipe ėshtė shkruar shumė pak,
       sigurisht, me pėrjashtim tė veprave tė botuara nė vetė gjuhėn
       shqipe. Nė nivel ndėrkombėtar, tema e letėrsisė shqipe ende
       mbetet pėrgjithėsisht e patrajtuar. Kjo lėnie pas dore vjen
       kryesisht nga mungesa e specialistėve ndėrkombėtarė me njohuri
       tė shėndosha tė gjuhės letrare shqipe dhe jo pėr shkak tė ndonjė
       mungese tė vetė krijimtarisė letrare.
       Vėllimi "Letėrsia shqipe: njė histori e shkurtėr", orvatet tė
       mbushė kėtė zbrazėti, duke bėrė njė pėrshkrim tė pėrmbledhur tė
       zhvillimit tė tė shkruarit krijues nė gjuhėn shqipe. Ai
       pėrqendrohet tek autorėt dhe rrymat mė kryesore tė letėrsisė
       shqipe, qė prej teksteve mė tė hershme nė shekujt e
       trembėdhjetė, pesėmbėdhjetė dhe gjashtėmbėdhjetė, deri tek
       fillimi i mijėvjeēarit tė ri, dhe ėshtė shkruar duke pasur
       parasysh njė lexues tė zakonshėm, qė mund tė mos ketė shumė
       njohuri nė kėtė fushė. Si i tillė, libri mund tė jetė i dobishėm
       si udhėzues pėr tė gjithė ata, fushat e interesit tė tė cilėve
       pėrfshijnė kulturat ballkanike, letėrsinė e krahasuar dhe
       historinė e kulturės evropiane nė pėrgjithėsi.
       Letėrsia shqipe u zhvillua relativisht vonė dhe rritja, madje
       edhe vetė ekzistenca e saj, ėshtė rrezikuar nė shumė periudha.
       Libri i parė i botuar nė gjuhėn shqipe, sipas tė dhėnave qė
       kemi, u shkrua nė vitin 1555. Por pavarėsisht nga ai dhe nga
       vepra tė tjera tė hershme, pėr letėrsi kombėtare nė Shqipėri
       mund tė flitet me plot gojėn vetėm nga fundi i shekullit tė
       nėntėmbėdhjetė e mė tej.
       Bima e brishtė e letėrsisė shqiptare u rrit nė njė tokė
       shkėmbore. Ajo herė mbinte e lulėzonte, dhe herė shkulej nga
       dheu prej rrjedhės brutale tė historisė politike tė Ballkanit.
       Letėrsia e hershme e Shqipėrisė sė krishterė humbi nėn flamujt e
       islamizmit, kur vendi u bė me dhunė pjesė e Perandorisė Otomane.
       Letėrsia e Shqipėrisė myslimane, shumė pak e njohur edhe sot, u
       tha e u vyshk nė fund tė shekullit tė nėntėmbėdhjetė, kur
       shqiptarėt i kthyen shpinėn Portės sė Lartė dhe deshėn tė
       krijojnė njė shtet tė pavarur evropian. Fillesat e shėndosha tė
       letėrsisė moderne nė vitet 1930 u shfarosėn pa mėshirė nga
       udhėheqėsit stalinistė, qė morėn pushtetin nė vitin 1944 dhe e
       mbajtėn deri nė vitin 1990. Dhe sė fundi, me tė rėnė diktatura,
       letėrsia shqiptare e realizmit socialist, krijesė e regjimit
       komunist, u bė e vjetruar dhe e padėshirueshme. Pėr periudha tė
       tėra historike, pėr shqiptarėt ka qenė e ndaluar me ligj qė tė
       shkruanin dhe botonin nė gjuhėn e tyre. Librat dhe shkollimi nė
       shqip ishin tė ndaluar nė tė gjithė Shqipėrinė pothuaj deri nė
       fund tė sundimit otoman nė vitin 1912, dhe njė ndalim i
       ngjashėm, herė zyrtar dhe herė jozyrtar, ka qenė nė fuqi edhe nė
       Kosovė nėn sundimin serb, deri nė vitet 1960.
       Megjithatė, kjo bimė e brishtė e kėsaj toke tė ashpėr legjendare
       ka prodhuar disa lule tė mahnitshme, shumė prej tė cilave e
       meritojnė vėmendjen e botės sė jashtme.
       Pas njė mungese tė gjatė, gjashtė deri nė shtatė milion
       shqiptarėt e Ballkanit po rifitojnė tani vendin e tyre nė Evropė
       dhe kultura e tyre nė lulėzim meriton mė shumė njohje e
       vlerėsim. Do tė shpresoja qė ky libėr tė japė shtysėn e
       nevojshme pėr kėtė.
       Nuk mė mbetet tjetėr veē t'u shpreh mirėnjohjen time shumė
       njerėzve dhe institucioneve qė mė kanė ndihmuar nė pėrgatitjen e
       kėtij libri. Falėnderime tė posaēme i takojnė Janice Mathie-Heck
       nga Kalgari (Kanada) pėr rishikimin e versionit pėrfundimtar tė
       dorėshkrimit.
       Robert Elsie
       Malet Eifel, Gjermani
       Maj 2005
       PASQYRA E LĖNDĖS
       1. Letėrsia e hershme shqipe (shek. 15-17)
       1.1 Fillimet e shkrimit nė shqip
       1.2 Teodor Shkodrani (1210) dhe shkrime tė tjera tė hershme
       1.3 Gjon Buzuku dhe libri i parė shqip (1555)
       1.4 Lekė Matrėnga dhe "Doktrina e Krishterė" (1592)
       1.5 Veprat e Pjetėr Budit (1618-1621)
       1.6 Frang Bardhi dhe fjalori i tij latinisht-shqip (1635)
       1.7 Pjetėr Bogdani dhe Cuneus Prophetarum (1685)
       1.8 Rėnia e letėrsisė sė hershme shqipe
       2. Letėrsia myslimane nė Shqipėri (shek. 18-19)
       2.1 Lindja e islamizmit
       2.2 Letėrsia e bejtexhinjve
       3. Letėrsia arbėreshe (shek. 18-19)
       3.1 Mėrgimi shqiptar nė Itali
       3.2 Letėrsia e hershme arbėreshe
       3.3 Jeronim De Rada dhe zgjimi kombėtar
       3.4 Poetė romantikė: Franēesk Santori, Gavril Dara dhe Zef
       Serembe
       3.5 Filizi i Sicilisė: Zef Skirņi
       4. Letėrsia e Rilindjes: zgjimi kombėtar shqiptar (shek. 19)
       4.1 Fillimet e zgjimit kombėtar
       4.2 Vėllezėrit Frashėri dhe letėrsia e romantizmit kombėtar
       4.3 Kultura e Rilindjes nė Shqipėrinė e Veriut
       4.4 Rėndėsia e letėrsisė sė Rilindjes
       5. Periudha e pavarėsisė (nga fillimi i shek. 20 deri mė 1944)
       5.1 Poetė tė periudhės kalimtare: A. Z. Ēajupi, Ndre Mjeda dhe
       Asdreni
       5.2 Mjeshtėr tė finesės: Faik bej Konica dhe Fan Noli
       5.3 Zėri i kombit: Gjergj Fishta
       5.4 Lajmėtarėt e modernizmit: Migjeni dhe Lasgush Poradeci
       5.5 Proza e periudhės sė pavarėsisė: Ernest Koliqi dhe Mitrush
       Kuteli
       5.6 Autorė tė tjerė para ardhjes nė pushtet tė komunistėve
       5.7 Zeniti kulturor i mesit tė viteve tridhjetė
       6. Realizmi socialist shqiptar dhe mė tej (fundi i shek. 20)
       6.1 Vėrshimi e realizmit socialist
       6.2 Risi dhe disidencė: veprat e Ismail Kadaresė
       6.3 Prozatorė tė tjerė tė periudhės sė socializmit dhe mė tej
       6.4 Poetėt e popullit
       7. Letėrsia e sotme shqipe nė Kosovė, Maqedoni dhe Diasporė
       7.1 Shqiptarėt nė ish Jugosllavi
       7.2 Lindja e prozės shqipe nė Kosovė
       7.3 Poezia nė Fushėn e Mėllenjave
       7.4 Letrat bashkėkohore arbėreshe
       8. Liri dhe kaos: letėrsia e sotme shqipe
       9. Bibliografi
       10. Tregues
       *****************************************************
       Page 1 of 1