DIR Return Create A Forum - Home
       ---------------------------------------------------------
       Ndjenja
  HTML https://ndjenja.createaforum.com
       ---------------------------------------------------------
       *****************************************************
   DIR Return to: KËNDI I VOGËLUSHËVE
       *****************************************************
       #Post#: 562--------------------------------------------------
       Konventa mbi të Drejtat e Fëmijës
   DIR By: Kaloresi
       Date: March 1, 2012, 5:53 am
       ---------------------------------------------------------
       [center]KONVENTA MBI TË DREJTAT E FËMIJËS
       Miratuar nga Asambleja e Përgjithshme e Organizatës së Kombeve
       të
       Bashkuara më 20 nëntor 1989
       PREAMBULA[/center]
       Shtetet Palë në këtë Konventë,
       Duke pasur parasysh se, në përputhje me parimet e shpallura në
       Kartën e Kombeve të Bashkuara, njohja e dinjitetit të lindur dhe
       e të drejtave të barabarta e të patjetërsueshme të të gjithë
       anëtarëve të familjes njerëzore është baza e lirisë, drejtësisë
       dhe e paqes në botë,
       Duke mbajtur parasysh faktin se popujt e Kombeve të Bashkuara
       kanë ripohuar në Kartë besimin e tyre në të drejtat themelore të
       njeriut dhe në dinjitetin dhe vlerën e njeriut dhe kanë vendosur
       të nxisin përparimin shoqëror e të krijojnë kushte më të mira
       jetese, në një liri më të madhe,
       Duke pranuar se Kombet e Bashkuara, në Deklaratën Universale të
       të Drejtave të Njeriut dhe në Paktet ndërkombëtare mbi të
       Drejtat e Njeriut, kanë shpallur dhe kanë pranuar që çdonjëri
       mund të përfitojë nga të gjitha të drejtat dhe të gjitha liritë
       e parashtruara në to, pa asnjë dallim race, ngjyre, gjinie,
       gjuhe, feje, opinioni politik ose çdo lloj opinioni tjetër,
       origjine kombëtare ose shoqërore, pasurie, prejardhjeje ose çdo
       lloj gjendjeje tjetër,
       Duke kujtuar se në Deklaratën Universale të të Drejtave të
       Njeriut, Kombet e Bashkuara kanë shpallur që mosha e fëmijërisë
       ka të drejtë për një përkujdesje dhe përkrahje të veçantë,
       Të bindur se familja, si njësi bazë e shoqërisë dhe mjedis
       natyror për rritjen dhe mirëqenien e të gjithë anëtarëve të saj
       dhe veçanërisht të fëmijëve, duhet të ketë mbrojtjen dhe
       përkrahjen e nevojshme që të mund të marrë përsipër plotësisht
       rolin e saj në bashkësi,
       Duke pranuar se fëmija, për zhvillimin e plotë dhe të
       harmonishëm të personalitetit të tij, duhet të rritet në mjedis
       familjar, në një atmosferë lumturie, dashurie dhe mirëkuptimi,
       Duke pasur parasysh se fëmija duhet të përgatitet plotësisht për
       të bërë një jetë individuale në shoqëri dhe të edukohet në
       frymën e idealeve të shpallura në Kartën e Kombeve të Bashkuara
       dhe sidomos në frymën e paqes, të dinjitetit, tolerancës,
       lirisë, barazisë dhe solidaritetit,
       Duke mbajtur parasysh se domosdoshmëria për t’i dhënë një
       mbrojtje të posaçme fëmijës është pohuar në Deklaratën e
       Gjenevës mbi të Drejtat e Fëmijës të vitit 1924 dhe në
       Deklaratën mbi të Drejtat e Fëmijës të miratuar nga Kombet e
       Bashkuara më 20 nëntor 1959 dhe që është njohur në Deklaratën
       Universale të të Drejtave të Njeriut, në Paktin Ndërkombëtar mbi
       të Drejtat Civile dhe Politike (në veçanti në nenet 23 dhe 24),
       në Paktin Ndërkombëtar mbi të Drejtat Ekonomike, Shoqërore dhe
       Kulturore (në veçanti në nenin 10) dhe në statutet e
       instrumentet përkatëse të agjencive të specializuara dhe të
       organizatave ndërkombëtare, që merren me mirëqenien e fëmijës,
       Duke mbajtur parasysh se, ashtu siç është thënë në Deklaratën e
       të Drejtave të Fëmijës “fëmija, për shkak të papjekurisë së tij
       fizike dhe intelektuale ka nevojë për një mbrojtje dhe kujdes të
       posaçëm, përfshirë mbrojtjen juridike të përshtatshme, si para
       ashtu dhe pas lindjes”,
       Duke kujtuar dispozitat e Deklaratës mbi Parimet Shoqërore dhe
       Juridike lidhur me Mbrojtjen dhe Mirëqenien e Fëmijëve,
       veçanërisht ato që kanë të bëjnë me vendosjen e fëmijës në një
       familje ushqyese dhe birësimin e fëmijës brenda dhe jashtë
       vendit; me rregullat minimale standard të Kombeve të Bashkuara
       mbi administrimin e drejtësisë për të miturit (Rregullat e
       Pekinit) dhe të Deklaratës mbi Mbrojtjen e Grave dhe Fëmijëve në
       Periudha të Gjendjes së Jashtëzakonshme dhe Konflikti të
       Armatosur,
       Duke pranuar se në të gjitha vendet e botës ka fëmijë që jetojnë
       në kushte jashtëzakonisht të vështira dhe se është e nevojshme
       që këtyre fëmijëve t’u kushtohet një vëmendje e veçantë,
       Duke mbajtur parasysh si duhet rëndësinë e traditave dhe të
       vlerave kulturore të çdo populli në mbrojtjen dhe zhvillimin e
       harmonishëm të fëmijës,
       Duke pranuar rëndësinë e bashkëpunimit ndërkombëtar për
       përmirësimin e kushteve të jetesës së fëmijëve në të gjitha
       vendet, dhe veçanërisht në vendet në zhvillim,
       U morën vesh për sa vijon:
       [center]PJESA I
       Neni 1[/center]
       Në këtë Konventë, me fëmijë kuptohet çdo qenie njerëzore nën
       moshën 18 vjeç, me përjashtim të rasteve kur mosha madhore
       arrihet më përpara, në përputhje me legjislacionin të cilit ai i
       nënshtrohet.
       [center]Neni 2[/center]
       1. Shtetet Palë angazhohen të respektojnë të drejtat e përmedura
       në këtë Konventë dhe t’ia garantojnë ato çdo fëmije, që
       përfshihet në juridiksionin e tyre, pa asnjë lloj dallimi,
       pavarësisht nga raca, ngjyra, gjinia, gjuha, feja, opinioni
       politik ose çdo opinion tjetër, nga origjina kombëtare, etnike
       ose shoqërore, pasuria, paaftësia, prejardhja familjare apo çdo
       gjendje tjetër e fëmijës ose prindërve të tij ose përfaqësuesve
       të tij ligjorë.
       2. Shtetet Palë marrin të gjitha masat e duhura, me qëllim që
       fëmija të jetë efektivisht i mbrojtur nga të gjitha format e
       diskriminimit ose ndëshkimit, për shkak të pozitës,
       veprimtarive, opinioneve të shprehura ose bindjeve të prindërve
       të tij, të përfaqësuesve të tij ligjorë ose të anëtarëve të
       familjes së tij.
       [center]Neni 3[/center]
       1. Në të gjitha vendimet që kanë të bëjnë me fëmijën, të marra
       qoftë nga institucione publike ose private të përkrahjes
       shoqërore, nga gjykatat, autoritetet administrative apo organet
       legjislative, interesi më i lartë i fëmijës duhet të jetë
       konsiderata mbizotëruese.
       2. Shtetet Palë angazhohen që t’i sigurojnë fëmijës mbrojtjen
       dhe kujdesin e nevojshëm për mirëqenien e tij, duke pasur
       parasysh të drejtat dhe detyrat e prindërve të tij, të
       kujdestarëve të tij ligjorë ose të personave të tjerë ligjërisht
       përgjegjës për të dhe, për këtë qëllim, ata marrin të gjitha
       masat legjislative dhe administrative përkatëse.
       3.Shtetet Palë marrin masa që institucionet, shërbimet dhe
       qendrat që përgjigjen për kujdesin dhe mbrojtjen e fëmijëve të
       veprojnë në përputhje me normat e caktuara nga autoritetet
       kompetente, veçanërisht në fushën e sigurisë, të shëndetit, të
       numrit dhe aftësive të personelit të tyre si dhe të kontrollit
       të duhur.
       [center]Neni 4[/center]
       Shtetet Palë angazhohen të marrin të gjitha masat legjislative,
       administrative e të tjera të nevojshme, për të vënë në jetë të
       drejtat e njohura në këtë Konventë. Lidhur me të drejtat
       ekonomike, shoqërore e kulturore, Shtetet Palë marrin të gjitha
       masat e mundshme, në bazë të burimeve që disponojnë dhe, kur
       është nevoja, në kuadrin e bashkëpunimit ndërkombëtar.
       [center]Neni 5[/center]
       Shtetet Palë respektojnë përgjegjësitë, të drejtat dhe detyrat
       që kanë prindërit ose, sipas rastit, anëtarët e familjes së
       zgjeruar ose të bashkësisë, siç parashikohet nga zakoni i
       vendit, kujdestarët ose persona të tjerë ligjërisht përgjegjës
       për fëmijën, për t’i dhënë këtij, në përputhje me zhvillimin e
       aftësive të tij, drejtimin dhe udhëheqjen e duhur për ushtrimin
       e të drejtave që i njeh atij kjo Konventë.
       [center]Neni 6[/center]
       1. Shtetet Palë njohin se çdo fëmijë ka të drejtën e pamohueshme
       për të jetuar.
       2. Shtete Palë, marrin të gjitha masat e mundshme për të
       siguruar mbijetesën dhe zhvillimin e fëmijës.
       [center]Neni 7[/center]
       1. Fëmija regjistrohet menjëherë sapo lind dhe qysh atëherë ka
       të drejtën të ketë një emër, të drejtën për të fituar një
       shtetësi dhe, brenda mundësive, të drejtën për të njohur
       prindërit e tij dhe për të pasur kujdesin e tyre.
       2. Shtetet Palë sigurojnë zbatimin e këtyre të drejtave, në
       përputhje me legjislacionin e tyre kombëtar dhe me detyrimet që
       rrjedhin nga instrumentet përkatëse ndërkombëtare në këtë fushë,
       sidomos në rastet kur, në mungesë të tyre, fëmija do të mbetej
       pa shtetësi.
       [center]Neni 8[/center]
       1. Shtetet Palë marrin përsipër të respektojnë të drejtën e
       fëmijës për të ruajtur identitetin e tij, përfshirë këtu
       shtetësinë, mbiemrin dhe lidhjet familjare, sipas ligjit, pa
       ndërhyrje të paligjshme.
       2. Në qoftë se një fëmije i mohohen në mënyrë të paligjshme disa
       ose të gjithë elementet e identitetit të tij, Shtetet Palë i
       japin atij ndihmën dhe mbrojtjen e duhur, me qëllim që
       identiteti i tij të rivendoset shpejt.
       [center]Neni 9[/center]
       1. Shtetet Palë garantojnë që fëmija të mos ndahet nga prindërit
       kundër dëshirës së tyre, përveç rastit kur autoritetet
       kompetente, në bazë të rishikimit gjyqësor, vendosin që, në
       përputhje me ligjin dhe procedurat përkatëse kjo ndarje është e
       domosdoshme, në interesin më të lartë të fëmijës. Ky vendim mund
       të jetë i nevojshëm në raste të veçanta, si ai kur prindërit
       keqtrajtojnë ose nuk kujdesen për fëmijën, ose kur ata jetojnë
       të ndarë dhe kur duhet vendosur se ku duhet të banojë fëmija.
       2. Në të gjitha rastet e parashikuara në paragrafin 1 të këtij
       neni, të gjitha palët e interesuara duhet të kenë mundësinë të
       marrin pjesë në diskutim dhe të bëjnë të njohura mendimet e
       tyre.
       3. Shtetet Palë respektojnë të drejtën e fëmijës së ndarë nga
       njëri ose nga të dy prindërit, që të mbajë rregullisht
       marrëdhënie vetjake dhe takime të drejtpërdrejta me të dy
       prindërit e tij, me përjashtim të rasteve kur kjo nuk është në
       interesin më të lartë të fëmijës.
       4. Kur ndarja është rrjedhojë e çdo mase të marrë nga një Shtet
       Palë, si ndalimi, burgimi, internimi, dëbimi ose vdekja,
       (përfshirë këtu vdekjen për çfarëdo shkaku, kur personi është i
       ndaluar nga shteti) e njërit ose të dy prindërve, ose të
       fëmijës, ky Shtet Palë, sipas kërkesës, u jep prindërve, fëmijës
       ose, kur është rasti, një anëtari tjetër të familjes, të dhëna
       të hollësishme mbi vendin ku ndodhen anëtari ose anëtarët e
       familjes, me përjashtim të rasteve kur dhënia e këtyre të
       dhënave dëmton mirëqenien e fëmijës. Shtetet Palë sigurojnë
       gjithashtu, që paraqitja e një kërkese të tillë të mos sjellë në
       vetvete pasoja të dëmshme për personin ose personat e
       interesuar.
       [center]Neni 10[/center]
       1. Në përputhje me detyrimin e Shteteve Palë sipas paragrafit 1
       të nenit 9, kërkesat e bëra nga një fëmijë ose nga prindërit e
       tij, me qëllim që të hyjnë në një Shtet Palë ose të largohen
       prej tij, për arsye ribashkimi të familjes, trajtohen nga
       Shtetet Palë në një frymë pozitive, me humanizëm dhe me
       shpejtësi. Shtetet Palë sigurojnë gjithashtu që paraqitja e një
       kërkese të tillë të mos sjellë pasoja të dëmshme për autorët e
       kërkesës dhe anëtarët e familjes së tyre.
       2. Një fëmijë, prindërit e të cilit banojnë në shtete të
       ndryshme, ka të drejtë të mbajë marrëdhënie personale dhe takime
       të rregullta të drejtpërdrejta me të dy prindërit e tij, me
       përjashtim të rrethanave të jashtëzakonshme. Për këtë qëllim dhe
       në përputhje me detyrimin e Shteteve Palë, sipas paragrafit 1 të
       nenit 9, Shtetet Palë respektojnë të drejtën e fëmijës dhe të
       prindërve të tij për t’u larguar nga çdo vend, përfshirë këtu
       edhe të vetin, si dhe të kthehen në vendin e tyre. E drejta për
       t’u larguar nga çdo vend bëhet objekt kufizimesh vetëm në rastet
       e përcaktuara me ligj, të cilat janë të nevojshme për të
       mbrojtur sigurimin kombëtar, rendin publik, shëndetin dhe
       moralin publik ose të drejtat dhe liritë e të tjerëve dhe që
       janë në pajtim me të drejtat e njohura në këtë Konventë.
       [center]Neni 11[/center]
       1.Shtetet Palë marrin masa për të luftuar zhvendosjet dhe
       mosrikthimet e paligjshme të fëmijëve në vend të huaj.
       2.Për këtë qëllim, Shtetet Palë nxisin përfundimin e
       marrëveshjeve dypalëshe ose shumëpalëshe ose aderimin në
       marrëveshjet ekzistuese.
       [center]Neni 12[/center]
       1. Shtetet Palë i garantojnë fëmijës, i cili është i aftë të
       ketë pikëpamjet e tij, të drejtën për t’i shprehur lirisht këto
       pikëpamje, për çdo çështje që ka të bëjë me të, duke i vlerësuar
       ato në përputhje me moshën dhe shkallën e pjekurisë së tij.
       2. Për këtë qëllim, fëmijës i jepet mundësia që të dëgjohet në
       çdo procedurë gjyqësore ose administrative, që ka të bëjë me të,
       qoftë drejtpërdrejt, qoftë nëpërmjet një përfaqësuesi ose të një
       organi të përshtatshëm, në përputhje me rregullat e procedurës
       së legjislacionit kombëtar.
       [center]Neni 13[/center]
       1. Fëmija ka të drejtën e lirisë së shprehjes; kjo e drejtë
       përfshin lirinë për të kërkuar, për të marrë dhe për të
       përcjellë informacione dhe ide të çdo lloji, pa marrë parasysh
       kujfijtë, në formë gojore, të shkruar, të shtypur ose artistike,
       ose me çdo mjet tjetër të zgjedhur nga fëmija.
       2. Ushtrimi i kësaj të drejte mund t’i nënshtrohet disa
       kufizimeve, por vetëm kur përcaktohen me ligj dhe janë të
       domosdoshme për:
       (a) Respektimin e të drejtave ose reputacionit të të tjerëve;
       ose
       (b) Mbrojtjen e sigurimit kombëtar, të rendit publik, të
       shëndetit ose të moralit publik.
       [center]Neni 14[/center]
       1. Shtetet Palë respektojnë të drejtën e fëmijës për lirinë e
       mendimit, të ndërgjegjes dhe të fesë.
       2. Shtetet Palë respektojnë të drejtat dhe detyrimet e prindërve
       dhe, sipas rastit, të përfaqësuesve ligjorë të fëmijës, për ta
       drejtuar atë në ushtrimin e të drejtës së tij, në përputhje me
       zhvillimin e aftësive të tij.
       3. Liria për të manifestuar fenë ose bindjet e tij mund t’u
       nënshtrohet vetëm kufizimeve të përcaktuara me ligj dhe që janë
       të domosdoshme për të mbrojtur sigurinë publike, rendin publik,
       shëndetin dhe moralin publik, ose liritë dhe të drejtat
       themelore të të tjerëve.
       [center]Neni 15[/center]
       1. Shtetet Palë njohin të drejtat e fëmijës për lirinë e
       organizimit dhe lirinë e grumbullimit paqësor.
       2. Asnjë kufizim nuk mund të ketë në ushtrimin e këtyre të
       drejtave, përveç atyre të përcaktuara me ligj dhe që janë të
       nevojshme në një shoqëri demokratike, në interes të sigurimit
       kombëtar, të sigurisë publike ose të rendit publik, ose për të
       mbrojtur shëndetin ose moralin publik, ose të drejtat dhe liritë
       e të tjerëve.
       [center]Neni 16[/center]
       1. Asnjë fëmijë nuk u nënshtrohet ndërhyrjeve arbitrare ose të
       paligjshme në jetën e tij private, në familje, në shtëpi ose në
       korrespondencën e tij, as cënimeve të kundërligjshme të nderit
       dhe reputacionit të tij.
       2. Fëmija ka të drejtën e mbrojtjes me ligj kundër ndërhyrjeve
       ose cënimeve të tilla.
       [center]Neni 17[/center]
       Shtetet Palë njohin funksionin e rëndësishëm që përmbushin
       mjetet e komunikimit masiv dhe garantojnë që fëmija të marrë
       informacione dhe materiale që vijnë nga burime të ndryshme
       kombëtare dhe ndërkombëtare, sidomos ato që synojnë të rrisin
       mirëqenien e tij shoqërore, shpirtërore e morale, si dhe
       shëndetin e tij fizik dhe mendor. Për këtë qëllim Shtetet Palë:
       (a) Inkurajojnë mjetet e komunikimit masiv për të përhapur një
       informacion dhe materiale me dobi shoqërore dhe kulturore për
       fëmijën dhe në përputhje me frymën e nenit 29;
       (b) Inkurajojnë bashkëpunimin ndërkombëtar në prodhimin,
       shkëmbimin dhe
       shpërndarjen e të tilla informacioneve dhe materialeve nga
       burime të ndryshme kulturore, kombëtare e ndërkombëtare;
       (c) Inkurajojnë prodhimin dhe përhapjen e librave për fëmijë;
       (d) Inkurajojnë mjetet e komunikimit masiv, mbajnë parasysh, në
       mënyrë të veçantë nevojat gjuhësore, të fëmijës që i përket një
       grupi etnik ose është autokton;
       (e) Nxisin përpunimin e orientimeve të nevojshme për mbrojtjen e
       fëmijës nga
       informacioni dhe materialet që dëmtojnë mirëqenien e tij, duke
       pasur parasysh
       dispozitat e neneve 13 dhe 18.
       [center]Neni 18[/center]
       1. Shtetet Palë përpiqen me të gjitha mundësitë, për të siguruar
       njohjen e parimit, sipas të cilit të dy prindërit kanë
       përgjegjësi të përbashkët për edukimin dhe zhvillimin e fëmijës.
       Përgjegjësinë kryesore për edukimin dhe zhvillimin e fëmijës e
       kanë prindërit, ose sipas rastit, përfaqësuesit e tij ligjorë.
       Ata duhet të udhëhiqen, në radhë të parë, nga interesi më i
       lartë i fëmijës.
       2. Për të garantuar dhe zhvilluar të drejtat e përmendura në
       këtë Konventë, Shtetet Palë u japin ndihmën e duhur prindërve
       dhe përfaqësuesve ligjorë të fëmijës, në ushtrimin e
       përgjegjësisë që u bie atyre për rritjen e fëmijës dhe sigurojnë
       ngritjen e institucioneve, qendrave ose shërbimeve të kujdesit
       për fëmijët.
       3. Shtetet Palë marrin të gjitha masat e nevojshme për t’u
       siguruar fëmijëve, prindërit e të cilëve janë në marrëdhënie
       pune, të drejtën të përfitojnë nga shërbimet dhe lehtësitë e
       kujdesit për fëmijët, për të cilat janë ngritur.
       [center]Neni 19[/center]
       1. Shtetet Palë marrin të gjitha masat legjislative,
       administrative, shoqërore dhe edukative për mbrojtjen e fëmijës
       nga çdo formë e dhunës fizike ose mendore, fyerja ose
       keqtrajtimi, braktisja apo mospërfillja, nëpërkëmbja ose
       shfrytëzimi, përfshirë abuzimin seksual, për sa kohë që ai është
       nën ruajtjen e prindërve të tij ose të njërit prej tyre, të
       përfaqësuesit ose përfaqësuesve të tij ligjorë ose të çdo
       personi tjetër të cilit i është besuar.
       2. Këto masa mbrojtjeje përfshijnë, kur është e përshtatshme,
       procedura të efektshme për hartimin e programeve shoqërore për
       përkrahjen e nevojshme të fëmijës dhe atyre që kujdesen për të,
       si dhe për forma të tjera parandalimi dhe identifikimi,
       raportimi, referimi, hetimi, trajtimi dhe ndjekjeje të rasteve
       të keqtrajtimit të fëmijës, të përshkruara më lart, duke
       përfshirë, në se duhet, procedurat e ndërhyrjes gjyqësore.
       [center]Neni 20[/center]
       1. Një fëmije, të cilit i mohohet në mënyrë të përkohshme ose të
       përhershme mjedisi i tij familjar, ose kur nuk është në
       interesin e tij më të lartë të qëndrojë në këtë mjedis, ka të
       drejtë për një mbrojtje dhe një ndihmë të posaçme nga shteti.
       2. Shtetet Palë sigurojnë për këtë fëmijë një përkujdesje
       alternative, në pëputhje me legjislacionin e tyre të brendshëm.
       3. Kjo përkujdesje alternative mund të ketë, inter alia, formën
       e vendosjes në një familje, të “Kafalasë” sipas të drejtës
       islamike, të birësimit ose, në rast nevoje, të vendosjes në një
       qendër të përshtatshme të kujdesit për fëmijët. Në gjetjen e
       këtyre zgjidhjeve, duhet të mbahen mirë parasysh dëshira për
       vazhdimësinë në edukimin e fëmijës, si dhe origjina e tij
       etnike, fetare, kulturore dhe gjuhësore.
       [center]Neni 21[/center]
       Shtetet Palë, të cilët pranojnë dhe/ose lejojnë sistemin e
       birësimit, garantojnë që konsiderata mbizotëruese të jetë
       interesi më i lartë i fëmijës dhe:
       (a) Sigurojnë që birësimi i fëmijës të autorizohet vetëm nga
       autoritetet kompetente, të cilët përcaktojnë, në përputhje me
       ligjin dhe procedurat e zbatueshme dhe mbi bazën e të gjitha të
       dhënave përkatëse dhe të besueshme, që birësimi të lejohet duke
       mbajtur parasysh gjendjen e fëmijës në raport me prindërit, të
       afërmit dhe përfaqësuesit e tij ligjorë dhe, kur është e
       nevojshme, personat e interesuar të kenë dhënë pëlqimin e tyre
       të ndërgjegjshëm për birësimin, mbi bazën e këshillimit të
       nevojshëm;
       (b) Pranojnë se birësimi në një vend tjetër mund të shihet si
       një alternativë për të siguruar kujdesin për fëmijën, në qoftë
       se fëmija nuk mund të vendoset në një familje ushqyese ose
       birësuese, ose të ketë një mënyrë tjetër të përshtatshme
       përkujdesjeje në vendin e tij të origjinës;
       (c) Sigurojnë që, në rast birësimi në një vend tjetër, fëmija të
       gëzojë mbrojtjen dhe normat e barazvlershme me ato që ekzistojnë
       në rastin e birësimit në vendin e tij;
       (d) Marrin të gjitha masat e duhura për të siguruar që, në rast
       birësimi në një vend tjetër, vendosja e fëmijës të mos kthehet
       në një përfitim material të pavend për personat e implikuar në
       të;
       (e) Mbështesin, sipas rastit, objektivat e këtij neni, duke
       përfunduar rregullime ose marrëveshje dypalëshe ose shumëpalëshe
       dhe përpiqen në këtë kuadër të sigurojnë që vendosja e fëmijës
       në një vend tjetër të bëhet nga autoritetet ose organet
       kompetente.
       [center]Neni 22[/center]
       1. Shtetet Palë marrin masat e duhura për të siguruar që një
       fëmijë, i cili kërkon të marrë statusin e refugjatit ose që
       konsiderohet si i tillë sipas rregullave dhe procedurave të së
       drejtës ndërkombëtare ose të brendshme të zbatueshme, qoftë
       vetëm apo i shoqëruar nga prindërit e tij ose nga çdo person
       tjetër, të përfitojë nga mbrojtja dhe përkrahja humanitare e
       duhur, për t’i lejuar atij të gëzojë të drejtat që i njohin kjo
       Konventë dhe instrumentet e tjera ndërkombëtare mbi të drejtat e
       njeriut ose me karakter humanitar, në të cilat Shtetet janë
       Palë.
       2. Për këtë qëllim, Shtetet Palë bashkëpunojnë, kur e gjykojnë
       të nevojshme, në çdo përpjekje të Organizatës së Kombeve të
       Bashkuara dhe të organizatave të tjera ndërqeveritare ose
       joqeveritare kompetente, që bashkëpunojnë me Organizatën e
       Kombeve të Bashkuara për të mbrojtur dhe ndihmuar fëmijën dhe
       për të kërkuar prindërit ose anëtarët e tjerë të familjes të çdo
       fëmije refugjat, me qëllim që të sigurojnë informacionin e
       nevojshëm për bashkimin me familjen. Në rastet kur as prindërit,
       as anëtarët e tjerë të familjes nuk gjenden, fëmijës do t’i
       jepet e njëjta mbrojtje, si çdo fëmije tjetër që i mungon
       ngaherë ose përkohësisht mjedisi familjar, cilado qoftë arsyeja,
       sikundër parashikohet në këtë Konventë.
       [center]Neni 23[/center]
       1. Shtetet Palë pranojnë se fëmija me paaftësi mendore ose
       fizike duhet të bëjë një jetë normale dhe të përshtatshme, në
       kushte që garantojnë dinjitetin e tij, që nxisin autonominë dhe
       lehtësojnë pjesëmarrjen e tij aktive në jetën e bashkësisë.
       2. Shtetet Palë njohin të drejtën e fëmijës me paaftësi për
       kujdes të posaçëm dhe nxisin e sigurojnë, brenda mundësive të të
       ardhurave të disponueshme, dhënien fëmijës, i cili përmbush
       kushtet, si dhe atyre që kujdesen për të, të ndihmës që kërkohet
       dhe që i përshtatet gjendjes së fëmijës dhe gjendjes financiare
       të prindërve të tij, ose të atyre që kujdesen për të.
       3. Duke njohur nevojat e veçanta të fëmijës me paaftësi, ndihma
       e dhënë sipas paragrafit 2 të këtij neni jepet falas sa herë të
       jetë e mundur, duke pasur parasysh burimet financiare të
       prindërve të tij ose të atyre që kujdesen për të dhe kjo synon
       që fëmijët me paaftësi të kenë mundësi efektivisht të marrin
       arsim, kualifikim, shërbime shëndetësore, shërbime riaftësimi,
       përgatitje për punësim dhe veprimtari argëtuese, në mënyrë që
       fëmija të sigurojë një integrim shoqëror dhe zhvillim vetiak sa
       më të plotë, përfshirë zhvillimin e tij kulturor dhe shpirtëror.
       4. Shtetet Palë, në frymën e bashkëpunimit ndërkombëtar, nxisin
       shkëmbimin e informacionit të përshtatshëm në fushën e kujdesit
       shëndetësor parandalues dhe të trajtimit mjekësor, psikologjik
       dhe funksional të fëmijëve me paaftësi, përfshirë përhapjen dhe
       mundësinë e marrjes së informacionit lidhur me metodat e
       riaftësimit, edukimit dhe shërbimeve të formimit profesional, me
       qëllim që Shtetet Palë të kenë mundësi të përmirësojnë cilësitë
       dhe aftësitë e tyre dhe të zgjerojnë përvojën e tyre në këto
       fusha. Në këtë drejtim, duhet të mbahen parasysh në mënyrë të
       veçantë nevojat e vendeve në zhvillim.
       [center]Neni 24[/center]
       1. Shtetet Palë njohin të drejtën e fëmijës për të gëzuar një
       gjendje shëndetësore sa më të mirë dhe për të përfituar nga
       shërbimet për trajtimin e sëmundjes dhe riaftësimin e shëndetit.
       Shtetet Palë përpiqen të sigurojnë që asnjë fëmije të mos i
       mohohet e drejta për të pasur këto shërbime të kujdesit
       shëndetësor.
       2. Shtetet Palë ndjekin zbatimin e plotë të kësaj të drejte dhe
       në veçanti marrin masat e duhura:
       (a) Për të ulur vdekshmërinë foshnjore dhe fëminore;
       (b) Për t’u siguruar të gjithë fëmijëve ndihmën e nevojshme
       mjekësore dhe kujdesin për shëndetin, duke e vënë theksin në
       zhvillimin e kujdesit shëndetësor parësor;
       (c) Për të luftuar sëmundjen dhe kequshqyerjen, edhe në kuadrin
       e kujdesit shëndetësor parësor, me anë të përdorimit, ndër të
       tjera, të teknikave lehtësisht të arritshme si dhe të sigurimit
       të produkteve ushqimore të përshtatshme dhe ujit të pijshëm të
       pastër, duke pasur parasysh rreziqet e ndotjes së mjedisit
       natyror;
       (d) Për t’u siguruar nënave kujdesin e duhur shëndetësor, para
       dhe pas lindjes;
       (e) Për të mundësuar që gjithë grupet shoqërore dhe në veçanti
       prindërit dhe fëmijët të marrin informacion, të kenë mundësi
       edukimi dhe të përkrahen për të përdorur dijet bazë për
       shëndetin dhe të ushqyerit e fëmijës, përparësitë e ushqyerjes
       me gji, higjienën dhe shëndoshjen e mjedisit dhe parandalimin e
       aksidenteve;
       (f) Për të zhvilluar kujdesin shëndetësor parandalues,
       këshillimin e prindërve, edukimin dhe shërbimet në fushën e
       planifikimit familjar.
       3. Shtetet Palë marrin të gjitha masat e efektshme dhe të
       nevojshme për të zhdukur praktikat tradicionale të dëmshme për
       shëndetin e fëmijëve.
       4. Shtetet Palë marrin përsipër të nxisin dhe inkurajojnë
       bashkëpunimin ndërkombëtar, me qëllim që të sigurojnë
       gradualisht realizimin e plotë të së drejtës së njohur në këtë
       nen. Për këtë, mbahen parasysh në mënyrë të veçantë nevojat e
       vendeve në zhvillim.
       [center]Neni 25[/center]
       Shtetet Palë i njohin fëmijës, për të cilin është vendosur nga
       autoritetet kompetente për të qenë nën kujdesje, mbrojtje ose
       trajtim fizik ose mendor, të drejtën e një ekzaminimi periodik
       të këtij trajtimi dhe të çdo rrethane tjetër lidhur me këtë
       vendosje.
       [center]Neni 26[/center]
       1. Shtetet Palë i njohin çdo fëmije të drejtën për të përfituar
       përkrahje shoqërore, përfshirë sigurime shoqërore dhe marrin
       masat e nevojshme për të arritur realizimin e plotë të kësaj të
       drejte, në përputhje me legjislacionin e tyre kombëtar.
       2. Ndihmat, ku është e nevojshme, duhet të jepen duke pasur
       parasysh të ardhurat dhe kushtet e fëmijës dhe personave
       përgjegjës për mbajtjen e tij si dhe çdo konsideratë tjetër që
       lidhet me kërkesën për ndihmë të bërë nga vetë fëmija ose në
       emër të tij.
       [center]Neni 27[/center]
       1. Shtetet Palë njohin të drejtën e çdo fëmije për një nivel
       jetese të mjaftueshëm për zhvillimin e tij fizik, mendor,
       shpirtëror, moral dhe shoqëror.
       2. Përgjegjësinë për të siguruar kushtet e nevojshme të jetesës
       për zhvillimin e fëmijës, brenda kufijve të mundësive dhe
       mjeteve të tyre financiare, e kanë në radhë të parë prindi ose
       prindërit ose personat e tjerë përgjegjës për rritjen e fëmijës.
       3. Shtetet Palë marrin masat e duhura, sipas kushteve kombëtare
       dhe mundësive të tyre, për të ndihmuar prindërit dhe personat e
       tjerë përgjegjës për fëmijën, që të vënë në jetë këtë të drejtë
       dhe, në rast nevoje, për të siguruar një përkrahje materiale dhe
       programe mbështetjeje, sidomos lidhur me ushqimin, veshmbathjen
       dhe banimin.
       4. Shtetet Palë marrin të gjitha masat e duhura për të siguruar
       marrjen e pensionit ushqimor të fëmijës nga prindërit e tij ose
       nga personat e tjerë që kanë përgjegjësi financiare ndaj tij,
       qoftë brenda ose jashtë vendit. Në veçanti, në rastet kur
       personi që ka një përgjegjësi financiare ndaj fëmijës jeton në
       një shtet tjetër nga ai i fëmijës, Shtetet Palë favorizojnë
       aderimin në marrëveshjet ndërkombëtare ose përfundimin e
       marrëveshjeve të tilla si dhe miratimin e rregullimeve të tjera
       të duhura.
       [center]Neni 28[/center]
       1. Shtetet Palë njohin të drejtën e fëmijës për arsimim dhe, me
       qëllim që të arrihet kjo e drejtë, hap pas hapi dhe mbi bazën e
       mundësive të barabarta, në mënyrë të veçantë ata:
       (a) Bëjnë arsimin fillor të detyrueshëm dhe falas për të gjithë;
       (b) Inkurajojnë zhvillimin e formave të ndryshme të arsimit të
       mesëm si të përgjithshëm, dhe profesional, i bëjnë ato të hapura
       e të mundshme për çdo fëmijë dhe marrin masa të përshtatshme, si
       vendosja e arsimit falas dhe dhënia e një ndihme financiare në
       rast nevoje;
       (c) U sigurojnë të gjithëve arsimin e lartë, sipas aftësive të
       secilit, me të gjitha mjetet e përshtatshme;
       (d) Bëjnë të mundshëm dhe të arritshëm për çdo fëmijë
       informacionin dhe orientimin shkollor e profesional;
       (e) Marrin masa për të inkurajuar frekuentimin e rregullt të
       shkollës dhe uljen e përqindjes së braktisjes së shkollës.
       2. Shtetet Palë marrin të gjitha masat e nevojshme për të
       siguruar që displina shkollore të zbatohet në mënyrë të
       pajtueshme me dinjitetin njerëzor të fëmijës dhe në përputhje me
       këtë Konventë.
       3. Shtetet Palë nxisin dhe inkurajojnë bashkëpunimin
       ndërkombëtar në fushën e arsimit, për të kontribuar, në mënyrë
       të veçantë, në zhdukjen e padijes dhe të analfabetizmit kudo në
       botë dhe për të lehtësuar përvetësimin e njohurive shkencore e
       teknike dhe të metodave moderne të mësimdhënies. Për këtë,
       mbahen parasysh në mënyrë të veçantë nevojat e vendeve në
       zhvillim.
       [center]Neni 29[/center]
       1. Shtetet Palë u morën vesh që arsimimi i fëmijës të ketë për
       synim:
       (a) Të zhvillojë potencialin e plotë të personalitetit, dhuntive
       dhe aftësive mendore e fizike të fëmijës;
       (b) Të rrisë respektin për të drejtat e liritë themelore të
       njeriut dhe për parimet e mishëruara në Kartën e Kombeve të
       Bashkuara;
       (c) Të rrisë respektin për prindërit e fëmijës, për identitetin
       e tij, gjuhën dhe vlerat kulturore, për vlerat kombëtare të
       vendit ku fëmija jeton, të vendit të origjinës dhe të
       qytetërimeve të ndryshme nga i veti;
       (d) Ta përgatisë fëmijën për një jetë të përgjegjshme në një
       shoqëri të lirë, në frymë e mirëkuptimit, paqes, tolerimit,
       barazisë midis sekseve dhe miqësisë midis të gjithë popujve,
       grupeve etnike, grupeve kombëtare e fetare dhe personave me
       origjinë autoktone;
       (e) T’i zhvillojë fëmijës respektin për mjedisin natyror.
       2. Asnjë dispozitë e këtij neni ose e nenit 28 nuk do të
       interpretohet në mënyrë të atillë që të cënojë lirinë e
       personave fizikë ose juridikë, për të krijuar e drejtuar qendra
       arsimore, gjithmonë me kusht që parimet e përmendura në
       paragrafin 1 të këtij neni të respektohen dhe që arsimi që jepet
       në këto qendra të jetë në përputhje me normat minimale që
       përcaktohen nga Shteti.
       #Post#: 563--------------------------------------------------
       Re: Konventa mbi të Drejtat e Fëmijës
   DIR By: Kaloresi
       Date: March 1, 2012, 5:55 am
       ---------------------------------------------------------
       [center]Neni 30[/center]
       Në Shtetet ku ekzistojnë pakica etnike, fetare apo gjuhësore,
       ose persona me origjinë autoktone, një fëmije që i përket një
       minoriteti ose është autokton, nuk mund t’i mohohet e drejta për
       të pasur kulturën e vet, të ushtrojë dhe praktikojë fenë e vet,
       ose të përdorë gjuhën e vet së bashku me anëtarët e tjerë të
       grupit të tij.
       [center]Neni 31[/center]
       1. Shtetet Palë i njohin fëmijës të drejtën të pushojë dhe
       argëtohet, të praktikojë lojëra dhe veprimtari çlodhëse, në
       përshtatje me moshën, si dhe të marrë pjesë lirisht në jetën
       kulturore dhe artistike.
       2. Shtetet Palë respektojnë dhe nxisin të drejtën e fëmijës për
       pjesëmarrje të plotë në jetën kulturore dhe artistike,
       inkurajojnë sigurimin e mundësive të përshtatshme dhe të
       barabarta për kohën e lirë dhe për veprimtari kulturore,
       artistike, argëtuese dhe çlodhëse.
       [center]Neni 32[/center]
       1. Shtetet Palë njohin të drejtën e fëmijës për t’u mbrojtur nga
       shfrytëzimi ekonomik dhe nga kryerja e çdo pune që paraqet
       rreziqe ose që cënon edukimin e tij ose dëmton shëndetin apo
       zhvillimin e tij fizik, mendor, shpirtëror, moral ose shoqëror.
       2. Shtetet Palë marrin masa legjislative, administrative,
       shoqërore dhe edukative, për të siguruar zbatimin e këtij neni.
       Për këtë qëllim dhe duke pasur parasysh dispozitat përkatëse të
       instrumenteve të tjera ndërkombëtare, Shtetet Palë në mënyrë të
       veçantë:
       (a) Përcaktojnë një moshë minimale ose moshat minimale të
       pranimit në punë;
       (b) Parashikojnë një rregullim të përshtatshëm të orarit të
       punës dhe të kushteve të punës;
       (c) Japin dënime ose sanksione të tjera të përshtatshme për të
       siguruar zbatimin efektiv të këtij neni.
       [center]Neni 33[/center]
       Shtetet Palë marrin të gjitha masat e duhura, duke përfshirë ato
       legjislative, administrative, shoqërore dhe edukative, për të
       mbrojtur fëmijët nga përdorimi i paligjshëm i drogave narkotike
       dhe lëndëve psikotrope, siç përcaktohen në konventat përkatëse
       ndërkombëtare dhe për të mos lejuar që fëmijët të përdoren për
       prodhimin dhe trafikun e paligjshëm të këtyre lëndëve.
       [center]Neni 34[/center]
       Shtetet Palë marrin përsipër të mbrojnë fëmijën nga çdo lloj
       forme e shfrytëzimit seksual dhe keqtrajtimit seksual. Për këtë
       qëllim, Shtetet Palë marrin në mënyrë të veçantë të gjitha masat
       e duhura në planin kombëtar, dypalësh dhe shumëpalësh për të mos
       lejuar që:
       (a) Fëmijët të nxiten ose të detyrohen për t’u përfshirë në
       veprimtari të paligjshme seksuale;
       (b) Fëmijët të shfrytëzohen për qëllime prostitucioni ose
       praktika të tjera seksuale të paligjshme;
       (c)Fëmijët të shfrytëzohen për shfaqje ose materiale
       pornografike.
       [center]Neni 35[/center]
       Shtetet Palë marrin të gjitha masat e nevojshme në planin
       kombëtar, dypalësh dhe shumëpalësh, për të mos lejuar rrëmbimin,
       shitjen, ose trafikun e fëmijëve për çdo qëllim dhe në çfarëdo
       forme qoftë.
       [center]Neni 36[/center]
       Shtetet Palë mbrojnë fëmijën nga çdo formë tjetër shfrytëzimi,
       që dëmton në çfarëdo aspekti mirëqënien e tij.
       [center]Neni 37[/center]
       Shtetet Palë sigurojnë që:
       (a) Asnjë fëmijë të mos i nënshtrohet torturës, as trajtimeve
       ose dënimeve mizore, çnjerëzore ose poshtëruese. As dënimi me
       vdekje, as burigimi i përjetshëm nuk duhet të jepen për shkelje
       të ligjit; të kryera nga persona nën 18 vjeç;
       (b) Asnjë fëmije të mos i mohohet liria në mënyrë të paligjshme
       ose arbitrare.
       Arrestimi, ndalimi ose burgimi i një fëmije duhet të jetë në
       përputhje me ligjin dhe të përdoret vetëm si një masë e fundit
       dhe për një kohë sa më të shkurtër.
       (c) Çdo fëmijë i privuar nga liria të trajtohet në mënyrë
       njerëzore dhe me respektin që i takon dinjitetit të njeriut dhe
       në mënyrë të tillë; që të kihen parasysh nevojat e personave të
       moshës së tij. Në veçanti, çdo fëmijë i privuar nga liria duhet
       të veçohet nga të rriturit, me përjashtim të rastit kur mendohet
       se është në intresin më të lartë të fëmijës që kjo të shmanget
       dhe ai të ketë të drejtën të mbajë lidhje me familjen me
       korrespondencë dhe vizita, me përjashtim të rrethanave të
       jashtëzakonshme;
       (d) Çdo fëmijë i privuar nga liria duhet të ketë të drejtën që
       t’i jepet menjëherë ndihmë juridike ose çdo ndihmë tjetër e
       përshtatshme, si dhe të drejtën të kundërshtojë vendimin për
       heqjen e lirisë përpara një gjykate ose një autoriteti tjetër
       kompetent, të pavarur dhe të paanshëm si dhe për një vendim të
       shpejtë për çdo rast të tillë.
       [center]Neni 38[/center]
       1. Shtetet Palë marrin përsipër të respektojnë dhe të bëjnë të
       respektohen rregullat e së drejtës humanitare ndërkombëtare, që
       janë të zbatueshme për ta në rast konflikti të armatosur dhe që
       kanë të bëjë me fëmijën.
       2. Shtetet Palë marrin të gjitha masat e mundshme për të
       siguruar që personat, të cilët nuk kanë mbushur moshën
       pesëmbëdhjetë vjeç, të mos marrin pjesë drejtpërdrejt në
       veprimet luftarake.
       3. Shtetet Palë nuk rekrutojnë në forcat e tyre të armatosura
       asnjë person që nuk ka mbushur moshën pesëmbëdhjetë vjeç. Kur
       ata rekrutojnë persona më të rritur se 15 vjeç por më të vegjël
       se 18 vjeç, Shtetet Palë përpiqen të rekrutojnë më përpara më të
       mëdhenjtë në moshë.
       4. Në përputhje me detyrimin që u takon në bazë të së drejtës
       humanitare ndërkombëtare, për të mbrojtur popullsinë civile në
       rast konflikti të armatosur, Shtetet Palë marrin të gjitha masat
       e mundshme, për të siguruar mbrojtjen dhe kujdesin për fëmijët e
       prekur nga konflikti i armatosur.
       [center]Neni 39[/center]
       Shtetet Palë marrin të gjitha masat e duhura për të lehtësuar
       riaftësimin fizik e psikologjik dhe riintegrimin në shoqëri të
       çdo fëmije që është viktimë: e çdo forme pakujdesie, shfrytëzimi
       ose keqtrajtimi, torture ose çdo forme tjetër të një trajtimi
       ose dënimi mizor, çnjerëzor e poshtërues ose konflikti të
       armatosur. Ky riaftësim dhe ky riintegrim duhet të bëhen në
       kushtet e një mjedisi, që ndihmon shëndetin, personalitetin dhe
       dinjitetin e fëmijës.
       [center]Neni 40[/center]
       1. Shtetet Palë i njohin çdo fëmije të dyshuar, të akuzuar ose
       për të cilin është thënë se ka kryer shkelje të ligjit penal, të
       drejtën e një trajtimi të tillë, që zhvillon te fëmija ndjenjën
       e dinjitetit dhe të vlerës së personit, që përforcon tek ai
       ndjenjën e respektit të tij për të drejtat e njeriut dhe liritë
       themelore të të tjerëve dhe që merr parasysh moshën e fëmijës si
       dhe dëshirën për të ndihmuar në riintegrimin e tij në shoqëri
       dhe në mënyrë që ai të luajë një rol konstruktiv në gjirin e
       saj.
       2. Për këtë qëllim dhe duke pasur parasyh dispozitat përkatëse
       të instrumenteve ndërkombëtare, Shtetet Palë kujdesen në veçanti
       që:
       (a)Asnjë fëmijë të mos jetë i dyshuar, i akuzuar ose i cilësuar
       për shkelje të ligjit penal për arsye të veprimeve ose
       mosveprimeve që nuk kanë qenë të ndaluara nga e drejta e
       brendshme ose ndërkombëtare në momentin kur ato janë kryer;
       (b) Çdo fëmijë i dyshuar ose i akuzuar për shkelje të ligjit
       penal të ketë të paktën garancitë që vijojnë:
       (i) Të prezumohet i pafajtshëm derisa të provohet pafajësia
       ligjërisht;
       (ii) Të informohet menjëherë dhe drejtpërdrejt për akuzat e
       ngritura kundër tij, nëse është e përshtatshme, me anë të
       prindërve të tij ose të përfaqësuesve ligjorë, dhe të ketë
       ndihmë juridike ose nga çdo ndihmë tjetër të duhur për
       përgatitjen dhe paraqitjen e mbrojtjes së tij;
       (iii) Çështja e tij të shqyrtohet pa vonesë nga një autoritet
       ose instancë gjyqësore kompetente, e pavarur dhe e paanshme,
       sipas një procedure të drejtë ligjore, në praninë e ndihmës
       juridike ose të një ndihme tjetër të përshtatshme, dhe, kur
       gjykohet se kjo nuk është në interesin më të lartë të fëmijës,
       sidomos për arsye të moshës ose gjendjes së tij, në prani të
       prindërve ose përfaqësuesve të tij ligjorë.
       (iv) Të mos detyrohet të dëshmojë ose të pohojë veten fajtor; të
       pyeten ose të bëjë të pyeten dëshmitarët e akuzës dhe të
       sigurojë paraqitjen dhe marrjen në pyetje të dëshmitarëve të
       mbrojtjes së tij, në kushte të barabarta.
       (v) Në qoftë se vendoset se ka shkelur ligjin penal, të bëjë
       ankim kundër këtij vendimi si dhe çdo masë të marrë si pasojë,
       para një autoriteti ose një instance gjyqësore kompetente më të
       lartë, të pavarur dhe të paanshme, në përputhje me ligjin.
       (vi) Të ndihmohet falas nga një përkthyes, në qoftë se ai nuk e
       kupton ose nuk e flet gjuhën që përdoret.
       (vii) Të respektohet plotësisht jeta e tij private në të gjitha
       fazat e procedurës.
       3. Shtetet Palë përpiqen të nxisin krijimin e ligjeve,
       procedurave, organeve dhe institucioneve të posaçme për fëmijët
       që dyshohen, akuzohen ose që vlerësohen se kanë kryer shkelje të
       ligjit penal dhe në veçanti:
       (a) Përcaktojnë një moshe minimale, nën të cilën fëmijët
       prezumohen të paaftë për të shkelur ligjin penal;
       (b) Marrin masa, sa herë është e nevojshme dhe e dëshirueshme,
       për t’i trajtuar këta fëmijë pa iu drejtuar procedurës
       gjyqësore, me kusht që të respektohen plotësisht të drejtat e
       njeriut dhe mbrojtja ligjore.
       4. Parashikohen dispozita të ndryshme, siç janë kujdesi,
       orientimi dhe kontrolli; këshillat; periudha e provës; kujdesi
       në familje; programet e edukimit të përgjithshëm dhe profesional
       dhe zgjidhje të tjera, veç atyre institucionale, për t’u
       siguruar fëmijëve një trajtim në përputhje me mirëqenien e tyre
       dhe në raport me gjendjen e tyre dhe me shkeljen e ligjit.
       [center]Neni 41[/center]
       Asnjë nga dispozitat e kësaj Konvente nuk cënon dispozitat më të
       favorshme për realizimin e të drejtave të fëmijës, që mund të
       parashikohen:
       (a) në legjislacionin e një Shteti Palë; ose
       (b) në të drejtën ndërkombëtare në fuqi për atë Shtet.
       [center]Neni 42[/center]
       Shtetet Palë marrin përsipër t’ua bëjnë gjerësisht të njohura
       parimet dhe dispozitat e kësaj Konvente, si të rriturve ashtu
       edhe fëmijëve, me anë të mjeteve energjike të përshtatshme.
       [center]Neni 43[/center]
       1. Me qëllim që të shqyrtohen përparimet e arritura nga Shtetet
       Palë në përmbushjen e detyrimeve të marra përsipër prej tyre në
       bazë të kësaj Konvente, krijohet një Komitet mbi të Drejtat e
       Fëmijës, i cili kryen funksionet e caktuara si më poshtë.
       2. Komiteti përbëhet nga dhjetë ekspertë me moral të lartë dhe
       që njihen si kompetentë në fushën që trajton kjo Konventë.
       Anëtarët e tij zgjidhen nga Shtetet Palë midis shtetasve të tyre
       dhe marrin pjesë me titull personal, duke pasur parasysh një
       shpërndarje gjeografike të drejtë dhe sistemet juridike
       kryesore.
       3. Anëtarët e Komitetit zgjidhen me votë të fshehtë, nga një
       listë personash të caktuar nga Shtetet Palë. Çdo Shtet Palë mund
       të caktojë një kandidat nga shtetasit e tij.
       4. Zgjedhja e parë bëhet jo më vonë se gjashtë muaj nga data e
       hyrjes në fuqi të kësaj Konvente. Më pas zgjedhjet bëhen çdo dy
       vjet. Të paktën katër muaj para datës së çdo zgjedhjeje,
       Sekretari i Përgjithshëm i Organizatës së Kombeve të Bashkuara
       fton me shkrim Shtetet Palë të propozojnë kandidatët e tyre
       brenda një afati dymujor. Sekretari i Përgjithshëm bën më pas
       listën alfabetike të kandidateve të caktuar, duke cilësuar
       Shtetet Palë që i kanë caktuar dhe ua paraqit ata Shteteve Palë
       në këtë Konventë.
       5. Zgjedhjet bëhen gjatë mbledhjeve të Shteteve Palë, të
       organizuara nga Sekretari i Përgjithshëm në Selinë e Organizatës
       së Kombeve të Bashkuara. Në këto mbledhje, në të cilat duhet të
       jenë të pranishëm jo më pak se dy të tretat e Shteteve Palë,
       kandidatë të zgjedhur në Komitet janë ata që fitojnë numrin më
       të madh të votave dhe shumicën absolute të votave të Shteteve
       Palë të pranishëm dhe votues.
       6. Anëtarët e Komitetit zgjidhen për një mandat katërvjeçar. Ata
       mund të rizgjidhen në qoftë se kandidatura e tyre paraqitet
       përsëri. Mandati i pesë prej anëtarëve të zgjedhur në zgjedhjen
       e parë mbaron pas dy vjetësh. Emrat e këtyre pesë anëtarëve
       hidhen në short nga Kryetari i mbledhjes, menjëherë pas
       zgjedhjes së parë.
       7. Në rast se një anëtar i Komitetit vdes ose jep dorëheqjen ose
       deklaron se për çdo arsye tjetër nuk mund t’i kryejë më
       funksionet e tij në Komitet, Shteti Palë, që kishte paraqitur
       kandidaturën e tij, emëron një tjetër ekspert nga shtetasit e
       vet, për të plotësuar vendin e lirë deri në përfundimin e
       mandatit korrespondues, gjë që i nënshtrohet miratimit të
       Komitetit.
       8. Komiteti miraton rregulloren e tij të brendshme.
       9. Komiteti zgjedh byronë e tij për një periudhë prej dy
       vjetësh.
       10. Mbledhjet e Komitetit zakonisht mbahen në Selinë e
       Organizatës së Kombeve të Bashkuara ose në çdo vend tjetër të
       përshtatshëm, të caktuar nga Komiteti. Komiteti mblidhet
       zakonisht çdo vit. Zgjatja e sesioneve të tij përcaktohet dhe
       ndryshohet, në rast se është e nevojshme, nga një mbledhje e
       Shteteve Palë në këtë Konventë, me rezervën e miratimit nga
       Asambleja e Përgjithshme.
       11. Sekretari i Përgjithshëm i Organizatës së Kombeve të
       Bashkuara vë në dispozicion të Komitetit personelin dhe pajisjet
       e nevojshme, për të kryer me efektshmëri funksionet që i janë
       besuar në bazë të Konventës.
       12. Me miratimin e Asamblesë së Përgjithshme, anëtarët e
       Komitetit të krijuar në bazë të kësaj Konvente paguhen nga të
       ardhurat e OKB-së, sipas kushteve dhe modaliteteve të caktuara
       nga Asambleja e Përgjithshme.
       [center]Neni 44[/center]
       1. Shtetet Palë marrin përsipër të paraqitin në Komitet,
       nëpërmjet Sekretarit të Përgjithshëm të Organizatës së Kombeve
       të Bashkuara, raporte mbi masat e marra për të përmbushur të
       drejtat e njohura në këtë Konventë dhe mbi përparimet e
       realizuara në gëzimin e këtyre të drejtave:
       (a) Brenda dy vjetëve, duke filluar nga data e hyrjes në fuqi të
       kësaj Konvente për Shtetet Palë;
       (b) Në vazhdim në çdo pesë vjet.
       2. Raportet e paraqitura në zbatim të këtij neni tregojnë
       faktorët dhe vështirësitë, në rast se ka, që kanë ndikuar në
       shkallën e përmbushjes nga Shtetet Palë të detyrimeve të
       parashikuara në këtë Konventë. Raportet duhet të përmbajnë
       gjithashtu të dhëna të mjaftueshme për t’i dhënë Komitetit një
       ide të plotë për zbatimin e Konventës në vendin përkatës.
       3. Shtetet Palë, që kanë paraqitur në Komitet raportin e parë të
       plotë, nuk përsërisin në raportet që i paraqesin atij në
       vazhdim, sipas pikës (b) të paragrafit të parë të këtij neni,
       sqarimet kryesore, të komunikuara qysh më parë.
       4. Komiteti mund t’u kërkojë Shteteve Palë të dhëna plotësuese,
       që kanë të bëjnë me zbatimin e Konventës.
       5. Komiteti i paraqit çdo dy vjet Asamblesë së Përgjithshme,
       nëpërmjet Këshillit Ekonomik dhe Shoqëror, një raport mbi
       veprimtarinë e tij.
       6. Shtetet Palë sigurojnë një shpërndarje të gjerë të raporteve
       të tyre në vendet e tyre.
       [center]Neni 45[/center]
       Për të arritur zbatimin efektiv të Konventës dhe për të
       inkurajuar bashkëpunimin ndërkombëtar në fushën që mbulon kjo
       Konventë:
       (a) Agjencitë e specializuara, Fondi i Kombeve të Bashkuara për
       Fëmijët dhe organe të tjera të Kombeve të Bashkuara, kanë të
       drejtë të përfaqësohen gjatë shqyrtimit të zbatimit të
       dispozitave të kësaj Konvente, që kanë të bëjnë me mandatin e
       tyre. Komiteti mund të ftojë agjencitë e specializuara, Fondin e
       Kombeve të Bashkuara për Fëmijët dhe të gjitha organet e tjera
       kompetente, që ai do ta gjykojë të arsyeshme, për të dhënë
       mendime të specializuara mbi zbatimin e Konventës në fusha që
       kanë të bëjnë me mandatin e tyre përkatës. Ai mund të ftojë
       agjencitë e specializuara, Fondin e Kombeve të Bashkuara për
       Fëmijët dhe organe të tjera të Kombeve të Bashkuara për t’i
       paraqitur raporte mbi zbatimin e Konventës në sektorët që kanë
       të bëjnë me fushën e veprimtarisë së tyre;
       (b) Komiteti u transmeton agjencive të specializuara, Fondit të
       Kombeve të Bashkuara për Fëmijët dhe organeve të tjera
       kompetente, në rast se e sheh të nevojshme, çdo raport të
       Shteteve Palë, që përmban një kërkesë ose që tregon një nevojë
       për këshilla ose ndihmë teknike, së bashku me vërejtjet dhe
       sugjerimet e Komitetit, në rast se ka të tilla;
       (c) Komiteti mund t’i rekomandojë Asamblesë së Përgjithshme, që
       t’i kërkojë
       Sekretarit të Përgjithshëm, të ndërmarrë në emër të tij studime
       për çështje të veçanta, që kanë të bëjnë me të drejtat e
       fëmijës;
       (d) Komiteti mund të bëjë sugjerime dhe rekomandime të
       përgjithshme, të bazuara në të dhënat e marra në zbatim të
       neneve 44 dhe 45 të kësaj Konvente. Këto sugjerime dhe
       rekomandime të natyrës së përgjithshme i transmetohen çdo Shteti
       Palë të interesuar dhe i përcillen për dijeni Asamblesë së
       Përgjithshme, të shoqëruara, në rast se ka të tilla, me
       vërejtjet e Shteteve Palë.
       #Post#: 564--------------------------------------------------
       Re: Konventa mbi të Drejtat e Fëmijës
   DIR By: Kaloresi
       Date: March 1, 2012, 5:57 am
       ---------------------------------------------------------
       [center]Neni 46[/center]
       Kjo Konventë është e hapur për nënshkrim nga të gjithë Shtetet.
       [center]Neni 47[/center]
       Kjo Konventë i nënshtrohet ratifikimit. Instrumentet e
       ratifikimit depozitohen pranë Sekretarit të Përgjithshëm të
       Organizatës së Kombeve të Bashkuara.
       [center]Neni 48[/center]
       Konventa do të qëndrojë e hapur për aderim nga çdo Shtet.
       Instrumentet e aderimit depozitohen pranë Sekretarit të
       Përgjithshëm të Organizatës së Kombeve të Bashkuara.
       [center]Neni 49[/center]
       1. Kjo Konventë hyn në fuqi në ditën e tridhjetë pas datës së
       depozitimit pranë Sekretarit të Përgjithshëm të Organizatës së
       Kombeve të Bashkuara, të instrumentit të njëzetë të ratifikimit
       ose aderimit.
       2. Për secilin Shtet që ratifikon këtë Konventë ose aderon në
       të, pas depozitimit të instrumentit të njëzetë të ratifikimit
       ose aderimit, Konventa hyn në fuqi ditën e tridhjetë pas
       depozitimit nga ky Shtet, të instrumentit të tij të ratifikimit
       ose aderimit.
       [center]Neni 50[/center]
       1. Çdo Shtet Palë mund të propozojë një amendament dhe të
       depozitojë tekstin pranë Sekretarit të Përgjithshëm të
       Organizatës së Kombeve të Bashkuara. Sekretari i Përgjithshëm ua
       komunikon pastaj amendamentin e propozuar Shteteve Palë, duke
       kërkuar që t’i bëjnë të ditur nëse janë për thirrjen e një
       konference të Shteteve Palë për shqyrtimin e propozimit dhe të
       hedhjes në votë. Nëse brenda katër muajve pas datës së këtij
       komunikimi, të paktën një e treta e Shteteve Palë shprehen për
       thirrjen e një konference të tillë, Sekretari i Përgjithshëm
       thërret konferencën nën kujdesin e Organiztës të Kombeve të
       Bashkuara. Çdo amendament i miratuar nga shumica e Shteteve Palë
       të pranishëm dhe votues në konferencë i paraqitet për miratim
       Asamblesë së Përgjithshme.
       2. Një amendament i miratuar në përputhje me dispozitat e
       paragrafit 1 të këtij neni hyn në fuqi pasi të jetë miratuar nga
       Asambleja e Përgjithshme e Kombeve të Bashkuara dhe të jetë
       pranuar nga dy të tretat e Shteteve Palë.
       3. Kur një amendament hyn në fuqi, ai bëhet i detyrueshëm për të
       gjithë Shtetet Palë, që e kanë pranuar dhe Shtetet e tjerë që
       mbeten të lidhur me dispozitat e kësaj Konvente dhe me të gjithë
       amendamentet e mëparshme të pranuar prej tyre.
       [center]Neni 51[/center]
       1. Sekretari i Përgjithshëm i Organizatës së Kombeve të
       Bashkuara merr dhe ua dërgon të gjithë Shteteve tekstin e
       rezervave të bëra nga Shtetet në çastin e ratifikimit ose të
       aderimit.
       2. Nuk lejohet asnjë rezervë e papajtueshme me objektin dhe
       qëllimin e kësaj
       Konvente.
       3. Rezervat mund të tërhiqen në çdo kohë, nëpërmjet njoftimit
       drejtuar Sekretarit të Përgjithshëm të Organizatës së Kombeve të
       Bashkuara, i cili informon për këtë të gjithë Shtetet Palë në
       Konventë. Njoftimi hyn në fuqi në datën kur ky është marrë nga
       Sekretari i Përgjithshëm.
       [center]Neni 52[/center]
       Çdo Shtet Palë mund ta denoncojë këtë Konventë me anë të një
       njoftimi me shkrim, drejtuar Sekretarit të Përgjithshëm të
       Organizatës së Kombeve të Bashkuara. Denoncimi hyn në fuqi një
       vit pas datës kur njoftimi është marrë nga Sekretari i
       Përgjithshëm.
       [center]Neni 53[/center]
       Sekretari i Përgjithshëm i Organizatës së Kombeve të Bashkuara
       caktohet si
       depozitues i kësaj Konvente.
       [center]Neni 54[/center]
       Origjinali i kësaj Konvente, bërë në gjuhët angleze, arabe,
       kineze, spanjolle, franceze dhe ruse, me vlerë të barabartë,
       depozitohet pranë Sekretarit të Përgjithshëm të Organizatës së
       Kombeve të Bashkuara. Për vërtetim, të nënshkruarit, të
       plotfuqishëm e të ngarkuar ligjërisht nga qeveritë përkatëse,
       nënshkruan këtë Konventë.
       *****************************************************
       Page 1 of 1