DIR Return Create A Forum - Home
---------------------------------------------------------
kitap
HTML https://kitap.createaforum.com
---------------------------------------------------------
*****************************************************
DIR Return to: Kitabın Bölümleri
*****************************************************
#Post#: 242--------------------------------------------------
1. Çıkarılış
By: yazar Date: December 22, 2021, 11:40 pm
---------------------------------------------------------
HTML https://i.ibb.co/WFzVd1L/sayfa1.png
1.1 Zaman gelip geçti, Âdem eşi Havva ile birlikte
cennetten dışarıya
çıktığında, cennetin doğusuna
çekildiler. Ve Âdem içerisinde yaşamak için bir baraka
yaptı. Onların ikisi de (onun) içerisine girdiler. Ve
orada yedi gün boyunca oturdular. Onlar sınır
dışı edilmiş oldukları saltanat âlemine
ait yaşanan yerlerin özlemini çektiklerinden dolayı,
onların ikisi de bol bol göz yaşı döktüler.
2.1 Ve yedi günden sonra, onların karnı
acıktı ve yemek üzere bir şey aradılar.
2.2 Havva Âdem'e şunu söyledi: Beyim Âdem, kim bilir Rabbin
bizi kabul etmesiyle cennetteki aynı mekâna geri
alması için (biz) sınanma / arıtma üzere
bekliyorken, ayağa kalkıp çık ve benim için
yiyecek ara ki, yemek yiyebilelim.
3.1 Ve Âdem yedi gün sonrasında çıktı ve
yeryüzünün üzerinde dolaştı. Cennette yemeye
alıştıklarına benzer bir yiyecek de
bulamadı. Âdem Havva'ya cevap verdi ve ona dedi ki: Biz
ölüme terk edilmek üzere olacağız.
3.2 Havva Âdem'e şöyle dedi: Ah keşke ben ölmüş
olsaydım, Allah seni cennetin içerisine (tekrardan) kabul
ederdi! Âdem Havva'ya karşılık verdi ve ona dedi
ki: Bizden dolayı büyük bir öfke tüm
yaratılmış olanlara / varlıklara
(doğru) uzanıyor. O (öfkenin) benden dolayı
mı, yoksa senden dolayı mı olup
olmadığını, ben bunu bilmiyorum. Havva
Âdem'e cevap verdi: Beyim, eğer bunun akıllıca
olacağını düşünürsen, beni öldürün ki
Allah'ın ve O'nun meleklerinin görüntüsünden yok
edilmiş olayım, böylelikle Allah'ın sana
karşı olan öfkesi azalabilir, çünkü (bu olanlar) benim
yüzümden oldu. Ayrıca O seni cennetin içerisine geri
döndürür.
3.3 Âdem yanıtladı ve ona dedi ki: Hayır,
Hayır! Bu hususu aklına (bile) getirme, belki bu kesme
/ ölümden dolayı, Allah diğer hükmü bizim üzerimize
gönderir. Nasıl kendi kanım / ırkım (olana)
elimi kaldırarak onun acı çekmesine sebebiyet
verebilirim? Bunun üzerine Havva ona dedi ki: Ayağa
kalkıp çıkalım, ikimizin (birlikte) sebzeleri
aramasına müsaade et.
4.1 Ve onlar cennetin içerisindeki (o) ağacın
meyvesinin tadına benzer (bir şey) bulamadılar.
4.2 Havva ona şunu söyledi: Allah onu hayvanlar kendi
gıdalarını alsınlar diye yarattı, ama
bizim yiyeceklerimiz meleklerin yaşadığı
yerin yakınlarındaydı.
4.3 Artık gel anlaşalım ve kırk gün boyunca
pişmanlık içerisinde tövbekâr olmamıza müsaade
et, böylelikle Allah bize acır ve onlar gibi olmayalım
diye, hayvanlara ait olandan daha faydalı (bir)
yiyeceği bize verir.
5.1 Âdem Havva'ya karşılık verdi ve ona dedi ki:
Şimdi bana açıklamalısın, şayet biz
Allah'a söz verirsek, (Ondan) korktuğumuzdan dolayı
nasıl bir pişmanlık üzere tövbe edeceksin, ya da
kaç gün boyunca sana ait pişmanlığın
içerisinde tövbekâr olabileceksin,
5.2 Ve biz Ona karşı vereceğimiz sözü yerine
getiremeyip, âciz olanlardan (mı) olacağız?
5.3 Havva Âdem'i yanıtladı ve ona şöyle söyledi:
Günlerin sayısı hakkında bana açıklamada
bulun, o halde ne kadar süre boyunca tövbe ediyor (olmayı)
göz önüne alacaksın, kim bilir bu musibetleri senin
başına açan ben olduğum için, ben (de) ona ekleme
yapar / o süreyi uzatırım.
6.1 Âdem karşılık verdi ve Havva'ya dedi ki:
Senin (ona) eklemen mümkün olmayacak. Bunun aksine sana
bildireceğim günlerin sayısını muhafaza et
ve onu tut. Ayrıca ben kırk gün boyunca tövbe
edeceğim ve sen otuz dört gün boyunca tövbe edeceksin. Tüm
yaratılmış olanlara ait oluşumu / âlemi,
Allah (6 günde) tamamladığı anda, sen
altıncı güne göre yaratılmış
olduğundan, bu altı günü bana bırak. Şimdi
ayağa kalkıp çık ve Dicle nehrine git ve
ayağının altına bir kaya koy, ayrıca
senin boyun hizana gelecek şekilde, kendini (suyla) kapla
ve suyun içerisinde kal. Dua ettiğinde, ağzından
hiçbir ses çıkmasına müsaade etme,
dudaklarımız saf olmadığı (için) biz
ağzımızı açmayı hak etmiyoruz, çünkü
emirlere ait sınırları aştık,
Allah'ın bize yasak kıldığı bahçenin
yiyeceğinden dolayı, (Rabbin) emirlerini
çiğnemiş olduk.
6.2 Oldukça sessiz ol, tüm kalbinle birlikte otuz dört gün
boyunca sadece suyun içerisinde tövbe et, ben de Allah dileyip,
bize yiyecek verinceye dek Şeria nehrinin içerisinde,
aynısını yapacağım.
7.1 Havva Dicle nehrine doğru çıkıp gitti ve
Âdem'in ona buyurduğu gibi yaptı.
7.2 Ama Âdem Şeria nehrinin içerisinde aynen kaldı ve
(sadece) başının saçları açığa
çıktı / gözle görünür oldu.
8.1 Âdem şunu dedi: Ey Şeria sana söylüyorum, benimle
birlikte acı çek ve etrafındaki bütün hayvanları
bir araya getir, böylelikle onlar senin etrafına
(gelebilsinler) ve bana ağlasınlar.
8.2 Kendi hatırları için değil, ama benim için
(yapsınlar). Allah onlara verdiği otlarını,
onlardan esirgemediği üzere, baştan beri onlara
besinlerini vermiş oldu. Ama ben, yaşamın
varlığından / yolundan ve yiyeceğimden
alıkondum.
8.3 Âdem o (kelimeleri) acıklı göz
yaşlarıyla sarf ettiğinde, bütün öküzler, onun
yakınlarına doğru (örülmüş) duvarlar gibi
toplandılar. O an Şeria'nın suyu,
akıntı hareketi meydana gelmesini önledi. Ondan sonra
Âdem tüm zamanlar dahilindeki meleklerin ifadelerine benzer
şekilde, ses tonunu altı defa
farklılaştırarak, Allah'a doğru kendi
ifadesini canlandırdı / sesini arttırdı.
*****************************************************