URI:
   DIR Return Create A Forum - Home
       ---------------------------------------------------------
       kitap
  HTML https://kitap.createaforum.com
       ---------------------------------------------------------
       *****************************************************
   DIR Return to: Kitabın Bölümleri
       *****************************************************
       #Post#: 241--------------------------------------------------
       2. İblis
       By: yazar Date: December 22, 2021, 11:39 pm
       ---------------------------------------------------------
  HTML https://i.ibb.co/ns1xrsK/ibliss.png
       9.1 Onun ağlayışının on iki günü
       tamamlandığında İblis ürpererek titredi ve
       (kendi) şeklini ve giysilerini kurnaz aldatmacası(yla)
       değiştirdi. O Dicle nehri civarlarında (olan)
       Havva'nın yakınlarına gitti ve nehrin
       kıyısında durdu.
       9.2 O ağlıyordu ve onun sahte olan
       gözyaşları (damla damla) aşağıya,
       örtüsünün üzerine ve örtüsünden aşağıya
       doğru yere damlıyorlardı. Sonra Havva'ya
       şöyle dedi: Allah, senin ve kocan Âdem'in
       pişmanlığına kulak verdiği üzere, o
       sudan dışarı çık ve büyük
       sıkıntılarını / kederlerini
       sonlandır.
       9.3 Dahası biz de yardım / lütuf rica ettik, bizim
       gördüğümüz sizin talihsizliğinizden ötürüydü.
       9.4 Bunun içinde Allah beni sizin (sudan) dışarı
       çıkmanız ve tövbekâr olduğunuzdan dolayı,
       (arzuladığınız) yiyeceği size vermem
       için gönderdi.
       9.5 Artık oradan çık, Âdem'e gittiğim üzere, o
       beni sana yolladı ve dedi ki: Git ve eşim (olan)
       Havva'yla konuş, onu bana geri getir. Şimdi gel ve
       seni Âdem'e götüreceğim, o yerde hem o olacak hem de
       yiyeceğiniz (bekliyor) olacak.
       10.1 Ve Havva sudan dışarı
       çıktığında, onun bedeni / teni suyun
       soğukluğu sebebiyle çürük sebze gibi solmuş /
       buruşmuştu. Ona ait bütün güzelliğin şekli
       tükenmiş / ortadan kaybolmuştu.
       10.2 Ayrıca o sudan dışarı
       çıkmış (olduğu) esnada büyük (bir) halsizlik
       içerisinde yeryüzünün üzerine yıkıldı ve iki gün
       boyunca (yerde) hareketsiz biçimde uzanarak yatmaya devam etti.
       Ve iki gün sonrasında o ayağa kalkıp
       doğruldu. İblis de ona yol göstererek Âdem'in
       bulunduğu yere onu götürdü.
       10.3 Ve Âdem, Havva'yı ve onun İblis'i takip
       ettiğini görür görmez, kızgın
       gözyaşlarıyla ağlamaya başladı ve
       yüksek bir sesle bağırarak ona dedi ki: Sana
       verdiğim pişmanlığa ait emirler nerede?
       Nasıl olur da yine onun tarafından
       kandırılmış olursun, biz kimin yüzünden
       barındığımız yerlere istinaden
       yabancılar olduk?
       11.1 Havva kendisini kandıranın İblis
       olduğunu işittiği anda, onun önünde düştü ve
       Âdem'in Havva için (duyduğu) ıstırabı, onu
       yerin üzerinde bir ölü gibi görmesinden ötürü iki misline
       çıktı.
       11.2 O üzgündü ve inleyerek şunu dedi: Ey sen!, bizimle
       mücadele eden, biz sana ne kötülük yaptık? Biz senin o
       bühtanın / karalaman yüzünden bahçeden
       dışarı çıktık diye (mi), senin
       kovulmuş olmana sebebiyet verdiğimizden ötürü mü bize
       karşı kızgınsın?
       11.3 Yoksa bizim yüzümüzden mi kendi şerefinden alıp
       götürüldün? Ya da bir şekilde bizim (bağzı)
       davranışlarımızdan dolayı mı bir
       noksanlık içerisindesin? Yahut biz mi sadece Allah'a ait
       varlıklarız da yalnız bize karşı
       mücadele edip duruyorsun?
       12.1 İblis zorlama / termal olan gözyaşlarıyla
       birlikte ağlamaya başladı ve İblis Âdem'e
       şöyle dedi: Ey Âdem, kalbime ait tüm hırs /
       doymazlık, öfke ve kahrın hepsi sana karşı
       yönlendirildi. Çünkü o barındığım yerlerden
       (aşağı) düşmem, senin
       aracılığınla gerçekleşti. Senin
       yüzünden kendi tahtımdan
       uzaklaştırıldım. O Kerub'ların[1]
       kanatlarına nazaran benim kanatlarım sayıca çok
       daha fazlaydı. Ve ben kendimi onların
       aşağısında perdeleleyerek örttüm. Artık
       senin yüzünden benim ayaklarım yer üzerinde yürüyorlar ki
       ben (buna) asla inanmazdım.
       12.2 Âdem İblis'e karşılık verdi ve ona
       şöyle dedi:
       12.3 Benim hatam nedir ki ondan dolayı sana tüm
       bunları yapmış olayım?
       13.1 İblis onu yanıtladı ve ona anlattı:
       Bana hiçbir şey yapmadın, ama senden dolayı arz
       üzerine düştüm.
       13.2 Senin yaratıldığın aynı gün ve o
       günden itibaren Allah'a ait yüzün huzurundan düştüm, Çünkü
       Allah bir rûhu (hikmeti) senin yüzünün üzerine üflediğinde,
       üstün olan varlığa ait yansımaya / fikre /
       düşünce tarzına ve benzer yapıya / tavra sahip
       oldun. Ondan sonra Mikail geldi, seni takdim etti ve seni
       Allah'ın huzurunda secdeye vardırdı. Ve Allah
       Mikail'e şöyle buyurdu: Ben Âdem'i (kendi) düşünce
       tarzıma ve üstün olan varlığıma uygun olarak
       yarattım.[2]
       4.1 Bunun üzerine Mikail geldi, meleklerin bütün
       topluluğuna çağrıda bulundu ve onlara dedi ki:
       Üstün olan varlığa ait fikrin ve tavrın önünde
       secde edin / üstünlüğüne boyun eğin.
       14.2 Çok geçmeden Mikail onları (emirle)
       topladığında hepsi sana secde etmişti.
       Aynı zamanda beni (de) çağırdı.[3]
       14.3 Ve ona dedim ki: Benden daha genç olana secde
       etmeyeceğim üzere git başımdan, ben ona göre
       önceki temelim / yapı taşıyım ve onun bana
       boyun eğmesi (daha) uygun olur.[4]
       15.1 Diğer meleklere ait altı(ncı) tabakada
       (bulunan Ar'lar) da bunu duydu ve benim söylediklerim
       onların hoşuna gitti, ayrıca onlar da sana boyun
       eğmediler.
       16.1 Ondan sonra Allah bize, bana ve onlara karşı
       öfkelendi, barındığımız yerlerden arza
       doğru aşağı atılmamızı
       emretti.[5]
       16.2 Senin önünde (küçük) düştüğümü
       anladığım esnada sen rahatlık
       içerisindeydin, ben (ise) ıstırap içerisindeydim.
       16.3 Sonra seni tuzağa düşürmeyi amaçladım,
       böylece seni lezzetlere / hazlara sahip olan bahçeden uzak
       tutabileğim, tıpkı benim senden dolayı
       uzaklaştırılmış olduğum gibi.
       17.1 Âdem bunu duyduğunda yüksek bir sesi kullanarak
       haykırdı ve şunu dedi: Rabbim hayatım senin
       ellerinde. Beni saptırmayı arzulayan, neslimi tüketip
       helak etmeye çabalayan bu düşmanı benden uzak tut.
       Havva kaybolduysa / doğru yolu kaybettiyse, o İblis'in
       yüzünden oldu.
       17.2 O anda yalancı olan gözden kayboldu.
       17.3 Âdem'e gelince o suyun içerisinde sessiz / hareketsiz
       kalmaya devam etti ve tövbesini gerçekleştirdi. Ama Havva
       bir ölü gibi yerin üzerine düşmüştü. Sonra o, yerden
       ayağa kalktı.
       -------------------------------------------------------
       [1] [size=8pt]Bir Melek yapısı olan Kerub: Su -
       Sıvı Atom / Hidrojen halindedir. Sembolü:
       İcosahedron / Yirmiyüzlü
       [2] Hicr 15/29 – Sad 38/72
       [3] Bakara 2/39
       [4] Hicr 15/30-34
       [5] Bakara 2/38[/size]
       *****************************************************