DIR Return Create A Forum - Home
---------------------------------------------------------
kitap
HTML https://kitap.createaforum.com
---------------------------------------------------------
*****************************************************
DIR Return to: Kitabın Bölümleri
*****************************************************
#Post#: 236--------------------------------------------------
7. Rahmet
By: yazar Date: December 22, 2021, 11:36 pm
---------------------------------------------------------
HTML https://i.ibb.co/5YWK5D8/sayfa7.png
(44)27.1 Buradan hareketle Allah buyurdu, ikimizin de cennetten
sınır dışı edilerek
kovulmamızı emretti.
(44)27.2 Âdem meleklere rica etti ve onlara dedi ki: Rabbe
yalvarmam için beni bekleyin, kim bilir belki de
yaptığım o şeye rağmen, Rabbimin bana
bir tövbe nasip etmesiyle cennetten dışarı
çıkmamış olacağım.
(44)27.3 Buna müteakiben melekler bizim talepte bulunmamız
için beklediler, Âdem Rabbe yakardı ve şöyle dedi:
Yalvarırım sana Rabbim yaptığımdan
ötürü beni affet.
(44)27.4 Sonra Rab meleklere dedi: Âdem'in cennetten
ayrılması(ndan önce) neden bekliyorsunuz? Bu kabahat /
günah bana mı ait? Yoksa Ben âdil olarak
yargılayıp karara bağlamadım mı?
(44)27.5 Bunun üzerine melekler yere doğru kapandılar,
O'nun önünde boyun eğdiler ve O'na şöyle dediler:
Rabbimiz Sen âdilsin ve senin hükmün düzgün / dosdoğru.
(44)28.1 Rab döndü ve Âdem'e dedi ki: Sen cennetin içerisinde
kalacak değilsin.
(44)28.2 Âdem Rabbe cevap verdi ve O'na şunu dedi: Rabbim
yalvarırım sana, bana yaşam ağacına ait
olandan ver ki çıkmadan önce yemem mümkün olsun.
(44)28.3 Bunun üzerine Rab bir beyanatı / söylevi Âdem'e
verdi ve ona şunu bildirdi: Sen ömrün boyunca ona ait
olandan alamayacaksın, senden alı koymaları için
yakan / şiddetli Kerub'ları ve bir dönen
kılıcı / dönüş yeri (olaraktan) ölümü
atadım. Tadına varmayasın ve ölümsüz
olmayasın diye, böbürlenerek de: Ben hiç ölmeyeceğim,
demeyesin diye, ayrıca o düşmanın sana
karşı güttüğü o savaşa önderlik edeceksin.
[15]
(44)28.4 Eğer cennetten çıkıp kendini her türlü
kötülükten korursan, öleceksin ve ölümden sonra gelecekte
yeniden ortaya çıkıp doğacaksın. O
zamanlarda gerçekten de yaşam ağacına ait olandan
sana vereceğim ve sen ebediyete kadar kalıcı
olacaksın. [16]
(44)29.1 Rab bunu söylediğinde bizim cennetten
sınır dışı edilip / kovulmuş
olmamızı emretti.
(44)29.2 Ve babanız meleklerin önünde ağladı, ama
onlar ona dediler ki: Nedir bu? Öncesinde senin için ne
yapabiliriz?
(44)29.3 Bunun üzerine babanız onları
yanıtladı ve onlara şöyle dedi: Bakın
işte çıkıyorum. Şimdi sizden şunu rica
ediyorum, benim cennetten ayrıldığım tam o
anda, cennetten buhur alabilmeliyim ki,
çıktığım an hoş kokan bir buhur
rayihasını sunmamın mümkün olmasıyla, Allah
beni duymayı arzulamış olacak.
(44)29.6 Ve melekler ona müsaade ettiler, o da dört (çeşit)
hoş kokan buhur rayihası aldı, hint sümbülü,
safran / sarı çiğdem, kamış / burçak / bambu
(ve) tarçın. Bunlar Âdem'in cennetten toprağa dair
getirdikleridir.
(44)30.1 Çocuklarım artık bunlar bağlamında,
bizlerin kandırıldığı her yolun
yordamın ne olduğunu size öğretip gösterdim ve
size yalvarırım kendinizi kollayın, ayrıca
iyilik etmekten de vazgeçmeyin.
(45)31.1 O zamanlarda bu(nlar), Âdem hasta yatıyorken
Havva'nın çocuklarının ortasında
söylediği olmuştu. Ve ikinci günde onun nefesi,
bedeninden ayrılmak üzereydi. Havva Âdem'e dedi:
(45)31.2 Neden sen yalnız ölüyorsun da ben hayattayım?
Ya da daha ne kadar hayatta olacağım? Yahut sen
öldükten sonra bana ne olacak? Bana dair olanı bana
bildirir misin?
(45)31.3 Bunun üzerine Âdem Havva'ya şöyle dedi: Ne
yapıp ettiysen kaygılanma. Eğer ikimizin de
ölmesi gerekirse, sen de benim yanıma
yerleştirileceksin. Ve şayet ben yalnız ölecek
olursam, Allah size benim hakkımda bir emir verinceye dek
beni yerimden kıpırdatmayın.
(45)31.4 Çünkü Allah beni unutmayacak, ama O bunun aksine kendi
inşa ettiği o deniz aracını / gemiyi
inceleyip / (bilgileri) tarayacak. Doğrulup ayağa kalk
ve Allah'a bir dua et ki, bana ait nefes / benlik
Yaratanımın avuçları içerisinde olsun. Çünkü her
şeyi Yaratana nasıl varacağımı
bilmiyorum, öncesinde o bana kızgınmı
değilmi, birden beni kabul eder mi etmez mi bilmiyorum.
(45)32.1 Ondan sonra Havva ayağa kalktı ve Âdem'in
(olduğu yerden) dışarı çıktı.
Pişmanlığını dile getirerek şöyle
dedi: Allah'ım ben sana karşı günah işledim,
sana karşı günah işlemekle, ben senin önünde
günahkâr oldum. Senin seçkin meleklerinin önünde günah
işledim. Kerub'ların önünde günah işledim. Senin
kutsal sunağın önünde günah işledim. Semalara ait
kuşaklar önünde günah işledim. Semanın
kuşları önünde günah işledim. Yeryüzünün
hayvanları önünde günah işledim. Allah'ım ben
sana karşı günah işledim, tüm
yarattıkların arasında(kiler) hep benim
açgözlülüğüm yüzünden (oldu). Semanın ve yeryüzünün
varlıkları, sizin hepinize yalvarırım,
hepiniz Rab'den benim için istirham edin.
(45)32.3 Havva ibadet etmek için (dizleri) üzerindeyken
insanlığın meleği Mikail birden geliverdi. O
durdurdu ve Havva'yı doğrultup ona dedi:
(45)32.4 Kocan Âdem bedeninden yükseldiğinden dolayı o
pişmanlık halinden çıkıp ferahla. Ayağa
kalk ve ona ait nefese bak. Âdem'i Yaratan daha şimdiden
onu kabul etti.
-------------------------------------------------------
[15] Bağlantı no.12 Gözcüler içindeki isyan
[16] Bağlantı no.21b #46-1, #46-2
*****************************************************