DIR Return Create A Forum - Home
---------------------------------------------------------
kitap
HTML https://kitap.createaforum.com
---------------------------------------------------------
*****************************************************
DIR Return to: Kitabın Bölümleri
*****************************************************
#Post#: 229--------------------------------------------------
14. Tanışma
By: yazar Date: December 22, 2021, 11:31 pm
---------------------------------------------------------
HTML https://i.ibb.co/9w2M5tT/sayfa14.png
12.1 Bunların hepsinden önce Hânokh gözden kayboldu ve
âdemoğullarından hiç kimse onun nerede
gizlendiğini bilmiyordu, neredeydi veya ona ne olduğu
meçhuldu.
12.2 O günlerde her işini Allah'a ait olanlar ve
ayrılmış gözcülerle / Ar'lar ile birlikte
yapmaktaydı.
12.3 Ve ben Hânokh, Yüce / Eşsiz Rabbime ve Günlerin /
Devirlerin Meliki olana hamd ediyordum. İşte, gözcüler
seslendiler, "Katip Hânokh" ve bana şöyle dediler:
12.4 Hânokh adaletin katibi, git ve semalara ait Ar'lara bildir.
Onlar yüksek semaları ve Allah'a ait olan sonsuzluğun
yerini bırakarak, kendilerini kadınlar ile doğru
yoldan saptırdılar ve âdemoğlunun
yaptığı gibi kendileri için kadınlar
aldılar, tam anlamıyla dünya üzerindeki bozgunculardan
oldular.
12.5 Fakat onlar dünya üzerindeyken huzur,
günahlarının affını ve
evlatlarının hayrını /
mutluluklarını göremeyecekler.
12.6 Sevdiklerinin kıyıma uğramasını
görecekler ve kendi evlatlarının başına
gelen yok oluşu ki, sonsuza kadar ağıt yakacak ve
dua edecekler. Ama onlar huzur veya rahmet bulamayacaklar.
13.1 Hânokh Azâzêl'e giderek şunu dedi: Huzur
bulamayacaksın, çok ağır bir ceza hükmü
çıkarak sana bağlandı.
13.2 Senin için dinlenmek, merhamet görmek ve duanın kabul
görmesi söz konusu değil. Çünkü kötülük etmeyi /
fıtrata uygun olmayanı öğrettin. Zira bütün
işin gücün küfür, zulüm ve günah işlemekti ve
bunları sen âdemoğullarına gösterdin.
13.3 Sonra gittim ve hepsiyle konuştum. Tamamı çok
korkup / dehşete düşmüş, endişeden tir-tir
titriyorlardı.
13.4 Pişmanlıklarının kabul görmesi için bir
duanın kaydını tam olarak yazmamı benden
istediler. Böylelikle onların duasını yüce
semadaki Rabbe götürebilecek / Rabbin huzurunda okuyabilecektim.
13.5 O andan itibaren haklarında hüküm verildiğinden
ve günahlarının utancından dolayı artık
ne konuşabilir, ne de gözlerini semalara doğru
kaldırıp bakabilirler.
13.6 Daha sonra onların duasını ve kendi
rûhları konusundaki yakarışlarını
kayıt altına aldım. Her birinin isteği
sabır ve kendi günahlarının
bağışlanması hakkındaki sorular oldu.
13.7 Ve Dan topraklarına gittim, Dan'ın
sularının yakınlarında oturdum. Burası
Haram Dağı'nın güney batısına denk
geliyordu. Sonra yazmış olduğum, onlara ait
duaların kaydını okurken uyuya kaldım.
13.8 İşte, bir rüyaya müşahit oldum ve görüntüler
benimle karşılaştılar. Bir gazabın /
cezanın görüntüsünü gördüm ve semaların
evlatlarına (giderek) konuşmalı ve onları
azarlamalıydım.
13.9 Uyanır uyanmaz onlara gittim. Hepsi bir araya
gelmiş, Lübnan ve Senir arasında bulunan Ubelseyael
diye adlandırılan yerde yüzleri kapalı bir
biçimde toplanmış olarak yas tutuyorlardı.
13.10 Onlardan önce uyuduğum esnada gördüğüm tüm
görüntüler arasında bağ kurdum. Semanın
gözcülerini azarlamak için adaletin bu kelimelerini sarf etmeye
başladım.
*****************************************************